Μητσοτάκης, Καραμανλής, Σαμαράς: Επιχείρηση «τηλεφώνημα» – «Καλός, χρυσός, αλλά…δεν κάνει ο Φάμελλος» – Το «σχέδιο» Φαραντούρη

Καλωσορίσατε στα Hard Talks! Κυρίες και κύριοι, πάρτε θέση, γιατί οι πολιτικές εξελίξεις και οι παραπολιτικές ίντριγκες μοιάζουν με ταινία του Χίτσκοκ! Σήμερα, λοιπόν, μιλάμε για «Τσάι και συμπάθεια… αλλά ίσως αύριο», για αναβολές, παραπομπές και πολλές υποσχέσεις με την απόχρωση του μπλε. Σαν να βλέπεις «Gone with the Wind», αλλά με πρωταγωνιστή τον Κυριάκο. Είστε έτοιμοι; Πάμε!

Η πολιτική σκηνή πάντα βρίσκει έναν τρόπο να μας εκπλήσσει, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης βάζει άλλη μια φορά το λιθαράκι του σε αυτό το δράμα υψηλού επιπέδου. Στο τελευταίο επεισόδιο, αποφάσισε να σηκώσει το τηλέφωνο και να καλέσει τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά. Ναι, καλά ακούσατε. Το τηλεφώνημα της χρονιάς. Εκεί που οι φήμες οργιάζουν για το ηλεκτρισμένο κλίμα στη ΝΔ, ο Κυριάκος φαίνεται ότι πήρε την απόφαση να ρίξει μια γέφυρα επικοινωνίας. Πώς; Μα με έναν γνήσιο παλιό καλό τηλεφωνικό διάλογο. Ένα απλό τηλεφώνημα για να καλέσει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς στη γιορτή για τα 50 χρόνια του κόμματος. Απλά και ωραία. Σκεφτείτε το λίγο: το τηλέφωνο χτυπάει, από την άλλη άκρη της γραμμής ακούγεται η φωνή του Κυριάκου και τα μάτια του Σαμαρά και του Καραμανλή σίγουρα γεμίζουν έκπληξη.

Οι πληροφορίες λένε ότι η επικοινωνία ήταν σύντομη αλλά σε καλό κλίμα. Ας το αναλύσουμε αυτό λίγο. Σύντομο, γιατί προφανώς κανείς δεν είχε διάθεση για κουβέντα. Και σε καλό κλίμα, γιατί όλοι ήταν πολύ ευγενικοί για να εκφράσουν ανοιχτά τι πραγματικά σκέφτονται. Μπορώ να φανταστώ το διάλογο: «Καλησπέρα, Κώστα, σε προσκαλώ στα 50 χρόνια της ΝΔ», «Ευχαριστώ, Κυριάκο, θα το σκεφτώ». Και κάπως έτσι, το πολιτικό παζλ αρχίζει να παίρνει σχήμα. Αν ο Χίτσκοκ γύριζε πολιτικά θρίλερ, σίγουρα θα είχε βρει έμπνευση από αυτή τη στιχομυθία. Το τηλεφώνημα αυτό δεν είχε να κάνει μόνο με τα 50 χρόνια της ΝΔ. Είναι μια προσπάθεια να σβηστούν οι φωτιές που καίνε στο εσωτερικό του κόμματος. Αλλά όπως σε κάθε καλό δράμα, το σενάριο είναι πάντα πιο περίπλοκο από αυτό που φαίνεται. Και εμείς, αγαπητοί αναγνώστες, παρακολουθούμε την πλοκή να ξεδιπλώνεται, περιμένοντας την επόμενη σκηνή.

Μήπως θα είναι ένα άδειο κάθισμα στην εκδήλωση της Ρηγίλλης που θα δείχνει τις πραγματικές προθέσεις του Καραμανλή και του Σαμαρά; Ή μήπως θα δούμε μια αναγκαστική χειραψία μπροστά στις κάμερες που θα μας αφήσει να σκεφτούμε: «Όλα καλά; Ή μήπως όχι;»

Τσάι και συμπάθεια… αύριο ίσως!

Η πολυαναμενόμενη συνάντηση του Κυριάκου με τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ αναβλήθηκε για “ευθετότερο χρόνο”. Μάλλον τα πράγματα μοιάζουν λίγο με τα δείπνα στην “Οικογένεια Άνταμς” – ευχάριστα μόνο στη θεωρία. Κι όμως, η συνάντηση αυτή έπρεπε να γίνει για να κατευναστούν τα εσωκομματικά πάθη που θυμίζουν διαζύγιο. Φήμες λένε ότι ο Κυριάκος τους διαβεβαίωσε πως θα τους δει «όλους μαζί» στα γενέθλια της ΝΔ. Θα φέρει τούρτα; Πάντως πήρε και τηλέφωνο Καραμανλή- Σαμαρά γιατί κορόιδο δεν είναι… Εξάλλου, όπως λέει και η σοφή αμερικανική παροιμία, «Αν δεν αντέχεις τη ζέστη, βγες από την κουζίνα».

Οι μπλε φάκελοι και το κυβερνητικό ριμέικ

Και μετά… το Υπουργικό Συμβούλιο ξεφύλλισε τους «μπλε φακέλους», δηλαδή τον κυβερνητικό μπούσουλα για το 2025, που μοιάζει λίγο με το σενάριο του «Mission Impossible». Στόχοι, προθεσμίες και αόρατα χρονοδιαγράμματα. Ξέρετε, όπως στο «Matrix», όπου όλα μοιάζουν πιθανά, αλλά τίποτα δεν λειτουργεί στην πραγματικότητα. Μην ανησυχείτε, η τελική έγκριση θα γίνει… κοντά στα Χριστούγεννα! Έτσι είναι, το καλό πράγμα αργεί.

Καλός, χρυσός, αλλά…

Κουμουνδούρου και…περιχώρων γωνία. Από εκεί τα νέα. Κακό λόγο για τον Φάμελλο δεν ακούς από ανθρώπους του…όλου ΣΥΡΙΖΑ. Μονάχα δυό ενστάσεις ακούγονται. Η μία λέει ότι είναι πολύ καλός για τη Βουλή σε κορυφαίους ρόλους(κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδος) αλλά δεν φαίνεται να διαθέτει ηγετικά προσόντα που απαιτεί ο ρόλος του προέδρου.

Η άλλη ένσταση προέρχεται από τους κόλπους των «87». «Δεν ξεχνάμε-λένε ορισμένοι εξ αυτών- ότι σχεδόν επι ένα χρόνο ήταν στο πλευρό του Κασσελάκη. Και αντέδρασε υψώνοντας παντιέρα όταν αντικαταστάθηκε από επικεφαλής της Κ.Ο.».

Αυτά λένε. Είναι γκαραντί. Και εμείς τα μεταφέρουμε…

Φαραντούρης: Από Διεθνείς Επιτυχίες στο 2,2%: Το Σύνδρομο του «Γιατί Όχι;»*

Στο θέατρο των πολιτικών υποψηφιοτήτων, όπου οι υποψήφιοι εμφανίζονται και εξαφανίζονται με τη συχνότητα των δημοσκοπήσεων. Σήμερα στο προσκήνιο έχουμε την «επιστροφή» του γνωστού και μη εξαιρετέου Νικόλα Φαραντούρη. Ναι, ναι, τον ίδιο που πριν από λίγες μέρες δήλωνε ότι οι *διεθνείς επιτυχίες* του δεν τον άφηναν να ασχοληθεί με την αρχηγία του ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται, όμως, ότι η ταπεινή γοητεία του 2,2% στις δημοσκοπήσεις τον έκανε να το ξανασκεφτεί… και γιατί όχι; Στην τελική, όταν όλοι δοκιμάζουν, γιατί όχι και ο Φαραντούρης;

Τι άλλαξε; Πολλοί το αποδίδουν στην γνωστή πολιτική ασθένεια: το σύνδρομο του «Γιατί Όχι;». Βλέπεις το 2,2% και λες, «Γιατί όχι εγώ;». Στην πολιτική σκηνή, αγαπητοί μου, το να ζεις στον κόσμο σου είναι σχεδόν υποχρέωση. Έτσι λοιπόν, ο ο Φαραντούρης σκέφτηκε ότι η αρχηγία του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να γίνει το επόμενο project του. Από τις διεθνείς επιτυχίες του, τώρα ετοιμάζεται να επιτύχει και στην αποστολή… διάσωσης του κόμματος. Από την άλλη κάποιοι πιο ψαγμένοι θεωρούν ότι κάποιοι «χέρι» τον έσπρωξε για κόψει λίγες ψήφους από τον Κασσελάκη για μην πάθουν οι «87» και ο Τσίπρας «ξαφνικό θάνατο» από τον πρώτο γύρο. Να το κάνω δεκάρικα, ο Φάμελλος δεν τραβάει, λένε οι δημοσκοπήσεις, και αυτό που τραβάει περισσότερο είναι η απόγνωση των «87». Αλλά μην ανησυχείτε! Κάποιοι σκέφτηκαν τη λύση: πολλές υποψηφιότητες για να μην πέσει ο διακόπτης από τον πρώτο γύρο.

Ζαχαριάδης και πράσινες κάλπες

Ο Ζαχαριάδης βγήκε και είπε ότι οι ΣΥΡΙΖΑίοι δεν πρέπει να πάνε να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ. Τι σου λέει ο άνθρωπος; Ούτε σε εφηβική ταινία με χορούς και καβγάδες για το ποιον θα διαλέξει η πρωταγωνίστρια δεν έχουμε δει τέτοια ένταση. «Το τι θα κάνουμε μετά, είναι άλλο θέμα» είπε. Μα ναι, σίγουρα. Σαν να λέμε: «Τώρα τσακωνόμαστε, αλλά στο τέλος του έργου, θα δούμε αν θα είμαστε παρέα στο sequel.» . Καλά μας έπεισε, εδώ γράφονται ομαδικά για να ψηφίσουν στον ΣΥΡΙΖΑ όσοι έφυγαν με τη Νέα Αριστερά και δεν θα πάνε στην πράσινη κάλπη  αυτοί που θα φύγουν αναζητώντας στέγη καθώς με Κασσελάκη αρχηγό που το έχουν προεξοφλήσει θα κατεβάσουν διακόπτη.  Για αυτό και ο Σωκράτης Φάμελλος θέλησε – ενόψει και των διεργασιών για τη στήριξή του στην πλευρά της πλειοψηφίας – να δώσει στην υποψηφιότητά του συγκεκριμένο στίγμα. Επέλεξε, στην πρώτη του συνάντηση ως υποψήφιος, να δει τον εκ του ΠΑΣΟΚ προερχόμενο πρόεδρο του ΔΣΑ και της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας, Δημήτρη Βερβεσό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το πνεύμα της Κουμουνδούρου

Μιας και μιλάμε για τον ΣΥΡΙΖΑ… αν υπήρχε μια ταινία για το κόμμα, θα ήταν «Οι άλλοι». Δεν υπάρχει πια κόμμα, υπάρχει το πνεύμα του που στοιχειώνει την Κουμουνδούρου και στέλνει ανακοινώσεις αφού ξεφορτώθηκαν προσωρινά τον Κασσελάκη. Ξέδωσαν, με την ανακοίνωση για την καταδίκη της δολοφονίας Νασράλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταδικάζει απλώς, αλλά καλεί και την κυβέρνηση «να εγκαταλείψει τη στάση του δεδομένου συμμάχου. Ναι συντάχθηκε με τον … άνθρωπο Νασράλα. Και , για την “ακραία νεανική βία”, φταίει η κυβέρνηση και τα σχολικά τμήματα. Τα παιδιά στα διαλείμματα έχουν περισσότερο χώρο για καβγάδες. Ποιος να το φανταζόταν ότι το κοινωνιολογικό δαιμόνιο του ΣΥΡΙΖΑ θα κατέληγε σε μάθημα κοινωνικής συμπεριφοράς;

Θυσίες και πολιτική δράμα

Ο Νίκος Ανδρουλάκης αναρωτήθηκε ποιος μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη και θυμήθηκε όλες τις «θυσίες» που έχει κάνει ο Πρωθυπουργός, από τον ανιψιό μέχρι τους συνεργάτες του. Αν ήταν ταινία, θα ήταν «Gladiator», με τους συμβούλους του Κυριάκου να παίζουν τους ρόλους των θυσιασμένων μονομάχων. Αλλά ποιος αλήθεια κέρδισε κάτι από αυτό; Καλά και γιατί περίμενε τόσα χρόνια για να τον κερδίσει. Σύντροφε Νίκο, κερδάμε… αλλά πρώτα πρέπει να κερδίσει τον Δούκα…

Οι κάλπες του ΠΑΣΟΚ και τα εκλογικά τμήματα του εξωτερικού

Και τώρα μια γρήγορη αναφορά στις κάλπες του ΠΑΣΟΚ. Ναι, 950 εκλογικά τμήματα για όσους θέλουν να πάρουν μέρος στη δημοκρατική γιορτή. Από τη Μελβούρνη μέχρι τη Στοκχόλμη, δεν υπάρχει γωνιά που να μην έχει το δικό της κομμάτι από τις πράσινες κάλπες. Θα είναι σαν το «Around the World in 80 Days» αλλά με ψηφοδέλτια.

Οι χειροκροτητές  της ισραηλινής στρατηγικής

Ποιος θα είναι σε έξαλλη κατάσταση με τις προσφυγικές ροές από τον Λίβανο; Μα φυσικά οι φανατικοί που χειροκροτούν την ισραηλινή στρατηγική, και οι νέοι κεντρώοι που ξεχνούν πόσο κοντά μας είναι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Εδώ έρχεται και το καυστικό ερώτημα: Τι συμβαίνει όταν η ιδεολογία σου έρχεται σε σύγκρουση με τη λογική; Ρωτήστε τους πολέμαρχους του καναπέ.

Φωτιά στην Κορινθία; Χμμ… μικρή λεπτομέρεια

Αχ, ναι, και κάπου εδώ θυμηθήκαμε ότι η φωτιά στην Κορινθία καίει εδώ και τέσσερις μέρες, με δύο νεκρούς και μια περιοχή υπό καταστροφή. Αλλά, πού να ασχοληθούμε; Δεν καίγεται και ο Αμαζόνιος, άλλωστε…

Το δάσος φταίει! Τι να το κάνεις;

Αγαπητοί αναγνώστες, ξέρετε τι φταίει πάντα για τις καταστροφές; Το δάσος. Ναι, σωστά διαβάσατε. Σε μια χώρα όπου τα πάντα «κάποια στιγμή μοιραία θα καούν», η ευθύνη δεν βαραίνει υπουργούς, κυβερνήσεις ή προετοιμασία. Όχι, όχι! Το δάσος τα κάνει όλα. Και ποιος είμαι εγώ να αμφισβητήσω τον μέγα δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ, Δημήτρη Οικονόμου, που με τόσο στόμφο δήλωσε: *«Τι να το κάνεις αυτό το δάσος; Μοιραία θα καεί κάποια στιγμή».*

Ο Κικίλιας και το ανάγλυφο του εδάφους

Και εκεί που νομίζαμε ότι δεν θα ακούσουμε κάτι πιο πρωτοποριακό, ήρθε ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας, Βασίλης Κικίλιας, να δώσει την εξήγηση του αιώνα για τη φωτιά στο Ξυλόκαστρο. Τι έφταιξε; Το ανάγλυφο του εδάφους! Μην απορείτε. Φυσικά και δεν φταίει ο προγραμματισμός ή ετοιμότητα, φυσικά και δεν φταίει η έλλειψη προληπτικών μέτρων. Όχι, φταίει το έδαφος που δεν “βοήθησε” τα οχήματα να φτάσουν εγκαίρως. Και προφανώς, φταίει κι αυτός ο χωματόδρομος, που δεν ήταν σωστά στρωμένος με κόκκινο χαλί για να περάσουν τα οχήματα.

Λες και το δάσος δεν είχε ποτέ του ξανά δει φωτιά. Όχι, ξέρετε, δεν είναι ότι το δάσος φταίει μόνο επειδή υπάρχει. Είναι και ο “στρατηγικός σύμμαχος” του μικροκλίματος που δημιουργήθηκε και έκανε τη φωτιά ανεξέλεγκτη. Γιατί, όπως είπε και ο υπουργός μας, «οι καιρικές συνθήκες και η έκταση του μετώπου δημιούργησαν το δικό τους μικροκλίμα». Κοινώς, η φωτιά έφταιγε γιατί… ήταν φωτιά. Απλά πράγματα.

Το απίστευτο θέατρο της εξήγησης

Αν είχαμε ένα ευρώ για κάθε φορά που ένας πολιτικός αποποιείται τις ευθύνες και τις ρίχνει σε… φυσικά φαινόμενα, θα είχαμε ήδη καλύψει τον προϋπολογισμό της Πολιτικής Προστασίας για την επόμενη δεκαετία. Η φωτιά ξέφυγε επειδή υπήρχε μόνο ένας χωματόδρομος, επειδή το δάσος επέμενε να… καίγεται και φυσικά επειδή το ανάγλυφο του εδάφους δεν ήταν ευνοϊκό για τα οχήματα. Θα μπορούσα να γελάσω, αλλά είναι δύσκολο όταν η κατάσταση είναι αυτή που είναι.

Θυμάμαι έναν άλλο μεγάλο, τον Γουίλιαμ Σαίξπηρ, που είχε γράψει στο «Άμλετ»: «Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας». Μόνο που στην περίπτωσή μας, το “σάπιο” είναι η νοοτροπία της αποποίησης ευθυνών. Και εμείς, οι θεατές του θεάτρου αυτού, καλούμαστε να παρακολουθήσουμε αμήχανοι καθώς καίγονται τα δάση, οι ζωές, και οι ελπίδες για αλλαγή.

Συμπέρασμα: Το δάσος έφταιξε και πάλι 

Μην ανησυχείτε, αγαπητοί αναγνώστες. Όταν η επόμενη φωτιά ξεσπάσει, δεν θα φταίει ούτε η έλλειψη μέτρων, ούτε η αστοχία των μηχανισμών. Το δάσος θα φταίει. Πάντα το δάσος. Και μέχρι να εξαφανιστούν τα τελευταία δέντρα από αυτή τη χώρα, θα έχουμε πάντα κάποιον σαν τον Οικονόμου να μας υπενθυμίζει ότι οι φυσικές καταστροφές είναι «μοιραίες» και κάποιον υπουργό να μας εξηγεί ότι το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό, αλλά… γεωμορφολογικό.

Καλή συνέχεια και… προσοχή στα δάση!

Αυτά από εμάς για σήμερα. Στο επόμενο επεισόδιο θα μάθουμε ποιος παίζει τον «κακό» στην επόμενη πολιτική ταινία της χρονιάς! Στο μεταξύ, μείνετε συντονισμένοι για περισσότερο δράμα, πολιτική και παρασκήνιο.

• Hard Talks
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Κώστας Ζαχαριάδης
• Νικόλας Φαραντούρης
• Στέφανος Κασσελάκης
• ΣΥ​ΡΙΖΑ
• Σωκράτης Φάμελλος