Μπόρις Τζόνσον: Η λίστα με τους ηγέτες που «τέλειωσαν» πριν την ώρα τους

Ο Μπόρις Τζόνσον ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί από την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος, κάτι που σημαίνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει νέο πρωθυπουργό κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον.

Δεν είναι το πρώτο άτομο που παραιτείται ενώ είναι στην εξουσία και, όταν συμβαίνει, προκαλεί τεράστιο ενδιαφέρον στην παγκόσμια κοινή γνώμη και πρωτοσέλιδα στον βρετανικό Τύπο. Το Newpost ρίχνει μια ματιά σε άλλες παραιτήσεις πρωθυπουργών από όλη την βρετανική ιστορία, η πρώτη από τις οποίες χρονολογείται από τον 18ο αιώνα.

Sir Robert Walpole – Η πρώτη παραίτηση

Θεωρούμενος ως ο πρώτος Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, ο σερ Ρόμπερτ Γουόλπολ όχι μόνο είχε τη διάκριση της μεγαλύτερης διάρκειας, αλλά ήταν και ο πρώτος που παραιτήθηκε. Αφού διορίστηκε Άρχοντας του Υπουργείου Οικονομικών, Καγκελάριος του Οικονομικού και Αρχηγός των Κοινοτήτων, παρέμεινε στη δουλειά από το 1721 έως το 1742. Ήταν μέλος του κόμματος Whig, του πολιτικού ανταγωνιστή των Τόρις μεταξύ του τέλους του 17ου αιώνα και των μέσων 19ος αιώνας.

Το 1735, η Ντάουνινγκ Στριτ 10 δωρήθηκε στον Γουόλπολ από τον Βασιλιά Γεώργιο Β’ και από τότε είναι η κατοικία του Πρωθυπουργού.

Μετά από σχεδόν 20 χρόνια ως Πρωθυπουργός, η αντίθεση στον Walpole αυξήθηκε. Κήρυξε τον πόλεμο του Jenkins Ear κατά της Ισπανίας το 1739 λόγω εμπορικής διαμάχης. Το 1741, οι Whigs είχαν ένα κακό εκλογικό αποτέλεσμα, μειώνοντας την πλειοψηφία τους. Ο Walpole παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 1742, έγινε ο πρώτος κόμης του Orford και πέθανε μόλις τρία χρόνια αργότερα.

Ο δεύτερος Ερλ Γκρέυ – Μεταρρυθμίσεις που ακολουθούνται από παραίτηση

Εάν έχετε απολαύσει ποτέ ένα φλιτζάνι τσάι Earl Grey, τότε ο Charles Gray – ο πρωθυπουργός των Whig μεταξύ 1830 και 1834 – είναι ο άνθρωπος που πρέπει να ευχαριστήσετε για αυτό. Αφού απόλαυσαν ένα φλιτζάνι με το ζεστό ρόφημα που του δόθηκε ως δώρο, οι Βρετανοί έμποροι τσαγιού κλήθηκαν να αναπαράγουν τη χαρακτηριστική γεύση περγαμόντο. Αυτός και η σύζυγός του Μαίρη είχαν 15 παιδιά.

Ο κόμης Γκρέυ έκανε επίσης αξιοσημείωτα πολιτικά επιτεύγματα. Το 1832, εισήγαγε τον νόμο μεταρρυθμίσεων, ο οποίος δημιούργησε νέες κοινοβουλευτικές εκλογικές περιφέρειες. Το 1833, μια άλλη από τις σημαντικότερες πράξεις της εποχής του Earl Grey στην εξουσία κατάργησε την αγορά και την ιδιοκτησία των υπόδουλων ανθρώπων, αν και θα περνούσαν μερικά χρόνια μέχρι να απελευθερωθούν τελικά από τους ιδιοκτήτες τους.

Ο κόμης Γκρέι παραιτήθηκε από πρωθυπουργός το 1834, λόγω των κυβερνητικών πολιτικών που σχετίζονται με την Ιρλανδία. Στην ομιλία παραίτησής του στις 9 Ιουλίου, είπε: «Αφήνω την κυβέρνηση με την ικανοποίηση, τουλάχιστον, ότι, έχοντας καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να εφαρμόσω εκείνα τα μεταρρυθμιστικά μέτρα που απαιτούσε η χώρα, δεν έχω αποσυρθεί από κανένα εμπόδιο».

Χάρολντ Γουίλσον – Η αιφνιδιαστική παραίτηση

Ο Χάρολντ Γουίλσον του Εργατικού Κόμματος ήταν πρωθυπουργός δύο φορές, από τον Οκτώβριο του 1964 έως τον Ιούνιο του 1970, και στη συνέχεια ξανά από τον Μάρτιο του 1974 έως τον Απρίλιο του 1976. Βασικές αλλαγές που έγιναν κατά τη διάρκεια της θητείας του Ουίλσον περιλαμβάνουν την κατάργηση της θανατικής ποινής, τη δημιουργία του Ανοικτού Πανεπιστημίου και την αποποινικοποίηση του ομοφυλοφυλίας.

Η παραίτησή του το 1976 είναι αξιοσημείωτη επειδή ξάφνιασε το μεγαλύτερο μέρος του κοινού και του κόμματός του. Έχοντας συμμετάσχει σε δύο εκλογές για να ανακτήσει την εξουσία το 1974 (αφού η πρώτη οδήγησε σε ένα κρεμασμένο κοινοβούλιο), θεωρήθηκε ότι ο Wilson θα υπηρετούσε στη συνέχεια με πλήρη απασχόληση. Μόνο οι στενότεροι φίλοι και συνάδελφοι του Wilson γνώριζαν την πρόθεσή του να παραιτηθεί. Τον διαδέχθηκε ο Τζέιμς Κάλαχαν.

Στη συνέχεια, ο Wilson παρέμεινε στη Βουλή των Κοινοτήτων μέχρι το 1983, πριν πάρει θέση στη Βουλή των Λόρδων.

Μάργκαρετ Θάτσερ – Η δακρύβρεχτη παραίτηση

Εκτός από την πρώτη γυναίκα πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου, η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν η μακροβιότερη στον 20ό αιώνα, με 11 χρόνια στην εξουσία. Κέρδισε τρεις διαδοχικές γενικές εκλογές για το Συντηρητικό Κόμμα, το 1979, το 1983 και το 1987.

Η κυβέρνηση της Μάργκαρετ Θάτσερ έκανε σημαντικές αλλαγές στη διοίκηση της χώρας. Τα παραδείγματα περιελάμβαναν ιδιωτικές εταιρείες και τεχνοκράτες που διαχειρίζονται τα πράγματα αντί για δημοσίους υπαλλήλους, και ξεπούλημα βιομηχανιών που προηγουμένως διοικούνταν από την κυβέρνηση, όπως η British Gas.

Η παραίτησή της ήρθε μετά από μια πρόκληση για την ηγεσία τον Νοέμβριο του 1990. Η Θάτσερ κέρδισε τον αντίπαλό της Michael Heseltine, αλλά η πλειοψηφία ήταν πολύ μικρή για να μην απαιτήσει δεύτερη ψηφοφορία. Αρχικά δεσμευόμενη να «παλέψει και να παλέψει για να κερδίσει», η Θάτσερ επέλεξε να παραιτηθεί αφού συμβουλεύτηκε τους συναδέλφους της, οι οποίοι την συμβούλευσαν να αντιμετωπίσει την ήττα.

Η άλλοτε «Σιδηρά Κυρία», ήταν εμφανώς αναστατωμένη καθώς το αυτοκίνητό της έφευγε από την Ντάουνινγκ Στριτ με τους φωτογραφικούς φακούς να την απαθανατίζουν κλαμμένη.

• Βρετανία
• Μπόρις Τζόνσον
• παραιτηθέντες πρωθυπουργοί