Να ακούσουμε τους vegan με μεγαλύτερη προσοχή

Προχτές το μεσημέρι μια ομάδα vegan έκαναν έναν ακτιβισμό στη Βαρβάκειο ενάντια στον γιορτασμό της Τσικνοπέμπτης. Οι ακτιβιστές/τριες κατήγγειλαν το έθιμο ως βάρβαρο και πέταξαν τρικάκια που έγραφαν «Φάτε φακές». Για όσους δεν το γνωρίζουν, να πούμε ότι o βιγκανισμός είναι η πιο ακραία εκδοχή χορτοφαγίας. Οι vegan δεν καταναλώνουν κρέας, ψάρια, γαλακτοκομικά, αυγά. Απέχουν ακόμα και από το μέλι. Η στάση τους δεν σχετίζεται τόσο με την ανθρώπινη υγεία, όσο με τη βιοηθική, αφού απορρίπτουν οποιαδήποτε μορφή βίας σε ένα έμβιο όν.

Οι ειρωνείες

Η παρέμβαση των vegan αντιμετωπίστηκε γενικά είτε με συγκατάβαση είτε με ειρωνεία. Ήταν που η παρέμβαση ήρθε σε σύγκρουση με ένα δημοφιλές (και διαχρονικό όπως αποδεικνύεται) έθιμο. Είναι επίσης που ο βιγκανισμός γενικά θεωρείται ακραίος. Είναι και που ο δημόσιος διάλογος στα social ηγεμονεύεται από τη λογική του «κραξίματος» και της «εξυπνάδας». Μας φαίνεται πιο νορμάλ να ποστάρει κάποιος τα παϊδάκια που ψήνει (λες και δεν έχουμε ξαναδεί παϊδάκια στη σχάρα…) από εκείνον που υπερασπίζεται μια ιδεολογική τοποθέτηση χωρίς να περιμένει να αποκομίσει κάποιο όφελος. Σε κάθε περίπτωση, δεν ακούστηκαν επιχειρήματα εναντίον της τοποθέτησης των vegan.

Τα δικαιώματα των ζώων

Δεν ακούστηκαν επιχειρήματα γιατί αυτά που λένε οι vegan και οι χορτοφάγοι συνιστούν την «τραβηγμένη» εκδοχή μιας άποψης που έχει point και δύσκολα καταρρίπτεται. Προσωπικά, δεν ασπάζομαι την τοποθέτηση ότι μπορούμε να απαλλαγούμε πλήρως  από οποιαδήποτε επιβολής στα έμβια όντα. Η φύση είναι κατεξοχήν πεδίο επιβολής και βίας. Από τη μεριά τους, οι ανθρώπινες κοινωνίες πρέπει να κατατείνουν στην εξάλειψη της βίας και της επιβολής. Αλλά ακόμα και σε μια ιδανική κοινωνία ελευθερίας, νομίζω ότι θα χρειαζόμαστε ένα δημόσιο σώμα που θα καλείται να μοιράσει χαστούκια όταν κάποιος παραβιάζει του κοινά θεσπισμένους κανόνες.

Νομίζω όμως ότι οι vegan έχουν απόλυτο δίκιο σε όσα καταγγέλλουν για τη βιομηχανία τροφίμων. Βιομηχανία που μετατρέπει τα ζώα σε «μηχανές» παραγωγής κρέατος ή παραγώγων του. Η ζωή σε ασφυκτικές συνθήκες και με διαρκείς μηχανικές παρεμβάσεις για να παραχθεί πιο πολύ κρέας ή πιο πολύ γάλα, είναι ένας συνεχής βασανισμός για τα ζώα. Τα ζώα περνάνε τη ζωή τους σε ένα ασταμάτητο μαρτύριο.

Η κλιματική αλλαγή

Πέρα όμως από τι βιώνουν τα ζώα, πρέπει να δούμε και τι σημαίνει η υπερκατανάλωση κρέατος για την οικολογική ισορροπία του πλανήτη, την υγεία μας και τη διατροφική επάρκεια .

Η εκτροφή ζώων παράγει μεγάλες ποσότητες «αερίων του θερμοκηπίου» (ιδίως μεθανίου), αποψιλώνει τεράστιες εκτάσεις πρασίνου και χρησιμοποιεί τεράστιες ποσότητες νερού. Η παραγωγή μισού κιλού μοσχαρίσιου κρέατος απαιτεί σχεδόν 7.000 λίτρα νερό.

Επιπλέον, έρευνα που διεξήχθη για λογαριασμό του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ από το Oxford Martin School, κατέδειξε ότι το 2,4% των θανάτων που προκαλούνται παγκοσμίως από τη διατροφή θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, μέσω της μείωσης της κατανάλωσης του κρέατος, ιδίως του μοσχαρίσιου.

Τέλος, η σημερινή υπερκατανάλωση κρέατος δεν μπορεί να συμβαδίσει με την αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού. Το σημερινό διατροφικό μοντέλο δεν είναι βιώσιμο στην αυριανή ανθρωπότητα των 10 δισεκατομμυρίων.

Οι έρευνες συγκλίνουν στην άποψη ότι απαιτείται δραστική μείωση της κατανάλωσης κρέατος. Αυτή η μείωση δεν είναι κάτι που πρέπει να γίνει κάποια στιγμή από κάποιους άλλους. Πρέπει να γίνει τώρα από εμάς τους ίδιους. Το απαιτεί ο πλανήτης, το χρειάζονται οι άνθρωποι.

Γι’ αυτό, αν και δεν υιοθετώ τη στάση τους, ακούω με προσοχή όσα λένε οι vegan. Γνώμη μου πάντα.