Δημοσίευση: ’
Νομίζω ότι οι πιο χαρακτηριστικοί στίχοι από το άσμα «Για το καλό μου» του Μηλιώκα είναι εκείνοι εκεί που λέει τα εξής:
«Είδα να κόβουν τη μπουκιά για τη μπουκιά μου
ρούχα να φτιάχνουν απ’ τα ρούχα τα παλιά μου
για το καλό μου
Είδα τη μάνα μου να κλαίει απελπισμένα
είδα το γέρο μου να φεύγει για τα ξένα
για το καλό μου»
Και ναι, είναι οι στίχοι που ταιριάζουν απόλυτα στην καινούρια ύβρη που ξαμόλησε ο χερ Σόιμπλε, με στόχο για μία ακόμη φορά τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Όπου βγήκε και είπε ότι μας ζήτησε πολλά, ότι μας ζόρισε πολύ, αλλά δεν το έκανε επειδή γούσταρε να μας βλέπει να ματώνουμε. Το έκανε για το καλό μας!
Για το συμφέρον μας ρε φίλε, για να παραμείνουμε στην Ευρωζώνη και να μην ξαναγυρίσουμε στη δραχμή. Και δώσε φτώχεια και δώσε ξεφτίλα και δώσε ταλαιπωρία και δώσε υποβάθμιση της ζωής σε αυτή εδώ τη γαμημένη χώρα του Νότου που αφού υπέφερε τα μύρια όσα τον τελευταίο αιώνα έπρεπε να το υποφέρει και αυτό:
Τη σιδηρά χείρα ενός ημιπαράφρονα Γερμανού υπουργού οικονομικών, που μπροστά στο φετίχ του ευρώ και στα συμφέροντα των αφεντικών του δεν υπολόγιζε απολύτως τίποτε. Ούτε τον πόνο, ούτε το θρήνο, ούτε την κατάντια των πολιτών της Ελλάδας. Σας ζόρισα και δεν το ευχαριστήθηκα. Μπορεί όμως να το ευχαριστηθήκατε εσείς…
Είπε κι άλλα ο Σόιμπλε στη συνέντευξή του, μιας και δεν ήμασταν μόνο εμείς που βιρβιρίξαμε υπό τον ζυγό του. Είπε και για τη Γαλλία και την Ιταλία, που σύμφωνα με την έρευνα του Κέντρου του Φράιμπουργκ για την Ευρωπαϊκή Πολιτική είναι οι μεγάλοι χαμένοι του ευρώ, ενώ η Γερμανία κονόμησε. Με δικά του λόγια:
«Πιστεύω ότι αυτό είναι λάθος. Η Γερμανία ωφελήθηκε βεβαίως ιδιαίτερα από την κοινή αγορά και το κοινό νόμισμα μέσω της σχετικής ισχύος της οικονομίας της. Χώρες όπως η Ιταλία απολαμβάνουν, όμως, επίσης πλεονεκτήματα, για παράδειγμα μέσω σαφώς χαμηλότερων επιτοκίων. Σε ό,τι αφορά στην Γαλλία, πρέπει να δούμε την κατάσταση διαφορετικά. Δεν πιστεύω όμως ότι η Νομισματική Ένωση σήμαινε μεγάλα μειονεκτήματα για την Γαλλία».
Τόσο αόριστα, τόσο ομιχλώδη, τόσο θολά τα επιχειρήματά του. Τα επιχειρήματα ενός θεού του Ολύμπου, που δεν σκύβει στιγμή από το θρόνο του να ρίξει μια ματιά τι κάνουν αυτά τα κορόιδα οι πιστοί του. Τη βγάζουν ή δεν τη βγάζουν; Τρώνε ψωμί ή τρώνε σκατά; Πάνε τα παιδιά τους σχολείο ή βγαίνουν στη ζητιανιά; Σιγά και τι έγινε, σκέφτεται ο Δίας με τον κεραυνό στο χέρι. Και που έχουνε πνοή ακόμη και που χτυπάει η καρδιά τους, πολύ τους είναι. Αφού ευημερούν οι αριθμοί, δεν χρειάζεται να ευημερούν και τα μυρμηγκάκια!
Πράγμα το οποίο μας φέρνει πάλι στην Ελλάδα και στο ζόρι μας. Και σε κάτι που μου είχε πει μια φορά κι έναν καιρό ο πάλαι ποτέ Αττικάρχης Νίκων Αρκουδέας. Ότι δηλαδή ρωτήσανε τη γκαμήλα αν προτιμάει τον ανήφορο ή τον κατήφορο και απάντησε:
Χάθηκε ο ίσιος δρόμος ρε παιδιά;
Έτσι και με την κτηνάρα τον Σόιμπλε. Χάθηκε ο κόσμος να ζοριστούμε λίγο λιγότερο και να κλυδωνιστεί το ευρώ λίγο περισσότερο; Αφού όλοι και όλες ξέραμε ότι η Ευρώπη δεν ήθελε να το χάσει το προκεχωρημένο φυλάκιο Ελλάδα. Ή μήπως εξ αρχής ο στόχος ήταν να υποφέρουμε όσο δεν παίρνει για να μην ακολουθήσει κανένας άλλος το παράδειγμά μας; Ρωτάω απλώς, γιατί δεν έχω βαρεθεί ποτέ να βρέχω τη σανίδα για κάτι εκλεκτούς τύπους σαν τον Βόλφι…
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr