Ναι, ο Σαμαράς θα ψηφίσει Τασούλα, που μπαίνει στο αεροπλάνο; – Ο Ανδρουλάκης έφαγε την «μπλόφα» Βενιζέλου και είναι στα… κάρβουνα – Κακλαμάνης: Ο παλιός ετοιμάζεται για τον… θρόνο

Μη το κουράζουμε, παιδιά. Ο Μητσοτάκης επέλεξε Τασούλα κυρίως για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, για να συγκρατήσει όσο γίνεται τις διαρροές ψηφοφόρων της ΝΔ προς τα δεξιά της και, δεύτερον, για να΄χει σίγουρο το κεφάλι του ότι ο νέος Πρόεδρος δεν θα του δημιουργήσει προβλήματα.

Να τά κάνουμε λιανά: Ο Μητσοτάκης δεν χάνει ψήφους Κεντρώων ούτε φοβάται ότι αυτό θα συμβεί μέχρι τις εκλογές. Οσοι Κεντρο/Σημιτικοί πήγαν στη ΝΔ του Μητσοτάκη-ψηφοφόροι και στελέχη- είναι πιο φανατικοί κι από…τους Μητσοτακικούς. Δεν φεύγουν με τίποτε.

Το πρόβλημα του πρωθυπουργού ήταν-και είναι- εκείνοι που λάκισαν και πήγαν θυμωμένοι στον Βελόπουλο, στη Λατινοπούλου ή στο σπίτι τους. Θυμωμένοι από τον γάμο των ομοφύλων, την περιθωριοποίηση δεξιών στελεχών στις Οργανώσεις και την ΠΑΣΟΚοποίηση της κυβέρνησης. Αυτοί πολύ δύσκολα θα επιστρέψουν, για να μην πούμε ότι έχουν αποκλείσει δια παντός την επιστροφή.

Είδε και απόειδε ο Μητσοτάκης και κατέληξε στον Αβερωφικής προελεύσεως Τασούλα, μπάς και…συγκινηθούν οι Δεξιοί που έχουν λακίσει. Ασε που αν είχε επιλέξει την παραμονή της Σακελλαροπούλου, θα είχε νέα ρήγματα η ΝΔ γιατί κάποιοι βουλευτές-όχι λίγοι- δεν την ήθελαν.

Κυρίως γιατί τους κάθεται στο λαιμό η παρουσία της σε γκέι μπάρ και το γλέντι μετά την ψήφιση του Νομοσχεδίου για τα ομόφυλα ζευγάρια.

Οσο για την περίπτωση Βενιζέλου, ο Μητσοτάκης τον συμπαθεί μέν – και θα είχε τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ -, αλλά ξέρει ότι η πληθωρικότητα και η πολυπραγμοσύνη του Ευάγγελου μπορεί να του δημιουργούσαν κάποια προβληματάκια που θα έβλαπταν την κυβέρνηση (π.χ. δηλώσεις για ζέοντα θέματα, κόντρα στις κυβερνητικές επιλογές και στο πως διαχειρίζεται αυτά τα θέματα ο πρωθυπουργός).

Αφήσαμε τελευταία την είδηση: Ναι, ο Σαμαράς θα ψηφίσει Τασούλα. Είναι γκαραντί αυτό…

Μπαίνει σε αεροπλάνο ο Τασούλας;

Κυκλοφορεί μετ΄επιτάσεως ότι ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας – έ, νέος βρέ παιδιά, αφού σίγουρα θα εκλεγεί- δεν μπαίνει σε αεροπλάνο γιατί φοβάται το συγκεκριμένο μέσο.

Το ψάξαμε λιγάκι για να δούμε αν είναι ασύστατες φήμες ή κακίες, και οφείλουμε να σας πούμε ότι όσους ρωτήσαμε- ανθρώπους σοβαρούς που μπορούν να ξέρουν- μας είπαν ότι πράγματι έχει πρόβλημα με το αεροπλάνο ο Κώστας Τασούλας.

Όπως καταλαβαίνετε, το θέμα είναι σοβαρό γιατί αν πράγματι έχει αυτή τη φοβία ο νέος Πρόεδρος, δεν θα μπορέσει ποτέ να πάει στο εξωτερικό. Ούτε καν στην Κύπρο.

Ελπίζουμε να κάνουν λάθος ακόμη και οι πηγές μας- και να μην κατατρύχεται  από αυτή την φοβία ο Τασούλας- ή αν συμβαίνει, να το ξεπεράσει…

Η Προεδρική εκλογή του ΠΑΣΟΚ: Το δράμα, οι ρόλοι και ο σκηνοθέτης

Η επιλογή Προέδρου της Δημοκρατίας για το ΠΑΣΟΚ θυμίζει την αγωνία του σκηνοθέτη πριν το κόκκινο χαλί. Θα είναι ένας ακαδημαϊκός ρήτορας όπως ο Νίκος Αλιβιζάτος; Ή μήπως ένας αναμορφωτής όπως ο Σταύρος Μπένος; Στην υποψηφιότητα του Τάσου Γιαννίτση, η σκηνή παίρνει μια νότα τραγωδίας, με απόηχους από το ανεκπλήρωτο όραμα του εκσυγχρονισμού. Κι αν στο φινάλε κάνει την εμφάνισή της η Άννα Διαμαντοπούλου; Η οσκαρική ατάκα του Τζακ Νίκολσον, “You can’t handle the truth”, ίσως συνοψίζει την επιλογή.

“Η μάχη των αριθμών: Μια ψηφοφορία που θυμίζει το ’12 Angry Men'”

Εκεί που η αριθμητική συναντά τη στρατηγική, η ψήφος για την Προεδρία της Δημοκρατίας μοιάζει με το έργο δικαστικού δράματος. Το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει απλώς μια αξιοπρεπή υποψηφιότητα. Θέλει την αριθμητική υπεροχή, την αποδοχή, το standing ovation. Αν όμως οι ψήφοι των βουλευτών της Νέας Αριστεράς καταλήξουν στη Λούκα Κατσέλη, τότε η σκηνή μετατρέπεται σε πολιτική εκδοχή της “Σιωπής των Αμνών”. Οι ανεξάρτητοι βουλευτές θα παίξουν το ρόλο του “κρυφού άσου”; Ή θα μείνουν απλοί παρατηρητές στο φινάλε;

Η χίμαιρα της ενότητας: Από το ‘Gone with the Wind’ στο ‘The Godfather’

Στο ΠΑΣΟΚ, οι υποψηφιότητες φέρνουν πάντα μαζί τους υποσχέσεις για ενότητα – υποσχέσεις που θυμίζουν την Σκάρλετ Ο’Χάρα να λέει “Tomorrow is another day”. Ο Ανδρουλάκης όμως γνωρίζει ότι η πολιτική είναι περισσότερο κοντά στον κόσμο του Βίτο Κορλεόνε, όπου κάθε πρόταση πρέπει να είναι “μια πρόταση που δεν μπορείς να αρνηθείς”. Η επιλογή προσώπου για την Προεδρία δεν είναι απλώς μια πολιτική πράξη. Είναι μια δήλωση ταυτότητας και ισχύος, ένα μήνυμα για την επόμενη ημέρα.

Η απόφαση του Ανδρουλάκη: Το παρόν, το μέλλον ή το… παρελθόν;

Τι θα θελήσει να σηματοδοτήσει ο Ανδρουλάκης; Ένα νέο ξεκίνημα με φρέσκο αέρα, ή μια ρεβάνς του παρελθόντος, με άρωμα εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης; Για να ανατρέψω αυτό που είχε πει Ότο φον Μπίσμαρκ, θα έλεγα ότι σε αυτήν την περίπτωση, “Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού αλλά η τέχνη της ανατροπής του εφικτού”. Το μόνο σίγουρο είναι πως, όποια κι αν είναι η επιλογή του, το κοινό θα παραμείνει καθηλωμένο για το επόμενο επεισόδιο. Η κόντρα, όμως, δεν θα είναι με την κυβέρνηση αλλά με τον ΣΥΡΙΖΑ και την υποψηφιότητα της Κατσέλη.

Η επιστροφή του πιστού στρατιώτη: Από το ‘Saving Private Ryan’ στο ‘Forrest Gump’

Ο Κώστας Τασούλας μοιάζει με τον πρωταγωνιστή ενός πολεμικού δράματος. Ήρεμος, αφοσιωμένος και έτοιμος να εκπροσωπήσει τη σταθερότητα της παράταξης, όπως ο Τομ Χανκς στο “Saving Private Ryan”. Με έναν τρόπο, ο Τασούλας είναι και ο Φόρεστ Γκαμπ της πολιτικής: σεμνός, αξιόπιστος, και πάντα στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή. Η επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη για την Προεδρία δεν είναι απλώς μια τυχαία απόφαση, αλλά μια στρατηγική κίνηση για να κατευνάσει τις γαλάζιες σειρήνες που τραγουδούσαν το τραγούδι της “αλλαγής”.

Η κεντρώα φαντασίωση: Από τη ‘Σιωπή των Αμνών’ στην ‘Κοινοβουλευτική Γαλήνη’

Η αναζήτηση κεντροαριστερού υποψηφίου για την Προεδρία θύμισε τις συσκέψεις της CIA στο “The Silence of the Lambs”: πολλές φωνές, αντιφατικά δεδομένα, και στο τέλος, ο Χάνιμπαλ πάντα κερδίζει. Τα ονόματα που έπεσαν στο τραπέζι – Στουρνάρας, Παπαδήμος, Μενδώνη, Δαμανάκη – ήταν υποψήφιοι για έναν ρόλο που τελικά δεν γράφτηκε ποτέ. Η τελική απόφαση για τον Τασούλα είναι το πολιτικό ισοδύναμο μιας ασφαλούς, αλλά ενδεχομένως μονότονης επιλογής. Όπως έλεγε και ο Μάριο Κουόμο: “Η καλή πολιτική είναι η τέχνη να μην εκπλήσσεις ποτέ κανέναν”.

“Το γαλάζιο χαμόγελο: Από την ‘Ημέρα της Μαρμότας’ στο ‘Gladiator'”

Η ανακούφιση των βουλευτών της ΝΔ για την επιλογή Τασούλα θύμισε τη φράση του Μάξιμου στο “Gladiator”: “Are you not entertained?”. Μετά από εβδομάδες προεδρολογίας, η παράταξη μπορεί επιτέλους να χαμογελάσει, γνωρίζοντας ότι η επιλογή είναι αποδεκτή και απόλυτα ελεγχόμενη. Στους διαδρόμους της Βουλής, τα χαμόγελα και τα πηγαδάκια θύμιζαν την “Ημέρα της Μαρμότας”: μια στιγμή ανακούφισης σε έναν κύκλο που ποτέ δεν τελειώνει.

“Η Σακελλαρόπουλου και η λεπτή γραμμή της εξουσίας”

Η επικοινωνία του πρωθυπουργού με την απερχόμενη Πρόεδρο της Δημοκρατίας ήταν προσεκτική, σχεδόν χειρουργική. Σαν να είχε δανειστεί μια φράση από το “A Few Good Men”: “You can’t handle the truth”. Η κυρία Σακελλαρόπουλου, που συμβόλιζε την ανανέωση και την υπέρβαση, αποχαιρετά τον θεσμό με αξιοπρέπεια, ενώ η επιλογή Τασούλα υπογραμμίζει μια επιστροφή στη “γαλάζια ορθοδοξία”.

Κακλαμάνης: Ο παλιός ετοιμάζεται για τον θρόνο

Ο Νικήτας Κακλαμάνης, με τη μακρά του διαδρομή, εμφανίζεται ως ο επόμενος πρόεδρος της Βουλής. Όπως είπε κάποτε ο Μπίσμαρκ, “Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού”. Και τι πιο εφικτό από μια επιλογή που ικανοποιεί σχεδόν τους πάντες; Ο Κακλαμάνης, σαν ένας άλλος Μάθιου ΜακΚόναχι στο “Dallas Buyers Club”, μοιάζει να έχει ήδη “αγοράσει” τη συναίνεση και να ετοιμάζεται για τον ρόλο του.

“Το πολιτικό μονόπρακτο του Κυριάκου Μητσοτάκη”

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έγραψε το σενάριο, σκηνοθέτησε την παράσταση, και τώρα αφήνει τη σκηνή στους ηθοποιούς του. Όπως είχε πει και ο Τζορτζ Κλούνεϊ στο “Up in the Air”: “Success isn’t about how much you accomplish, it’s about how you navigate the inevitable compromises.” Στο τέλος, αυτό που μένει να δούμε είναι αν η επιλογή Τασούλα θα είναι μια σιγουριά ή απλώς μια στάση μέχρι την επόμενη ανατροπή, γιατί έρχεται και ο ανασχηματισμός.

• Αντώνης Σαμαράς
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Κωνσταντίνος Τασούλας
• Νικήτας Κακλαμάνης
• προεδρία της Δημοκρατίας