Δημοσίευση: ’
Νεκταρία Γιαννουδάκη: Από το «Τρίτο Στεφάνι» στον «Σασμό», μια εποχή δρόμος – «Αποκαλύπτεται» στο Newpost και μιλάει για όλα
Η Νεκταρία Γιαννουδάκη, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο Newpost.
Η ηθοποιός Νεκταρία Γιαννουδάκη, φέτος, κάνει διπλό comeback. Αρχικά στο θέατρο με την παράσταση «Τρίτο Στεφάνι» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, και στη συνέχεια με την πετυχημένη καθημερινή σειρά του ALPHA TV, «Σασμός». Δυο παραγωγές που «γεννήθηκαν» μέσα στην πανδημία και ξεχωρίζουν για την περίτεχνη διασκευή τους. Δυο δουλειές που συμπωματικά, «μοιάζουν» καθώς βλέπουμε να απαθανατίζεται το ελληνικό γίγνεσθαι παλαιότερων εποχών.
Η Νεκταρία Γιαννουδάκη, μιλώντας στο Newpost, ανέφερε πως νιώθει «Ευγνώμων! που μέσα από αυτές τις δύσκολες εποχές, κάνει παράλληλα και θέατρο και τηλεόραση και ταυτόχρονα τις δίδεται η δυνατότητα να παραμένει δημιουργική».
Ηθοποιός αξιώσεων, με συνεργασίες σημαντικές και αξιοσημείωτες τόσο στο θέατρο, όσο στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Άνθρωπος αισιόδοξος, που ξέρει ν΄αντιμετωπίζει τις προκλήσεις με δυναμισμό, επιλέγοντας να κρατάει στην καρδιά της, τις έγχρωμες μέρες της ζωής.
Συνέντευξη της Νεκταρίας Γιαννουδάκη στη Λαμπριάνα Κυριακού
Σε διπλό ταμπλό φέτος και θέατρο και τηλεόραση. Πώς είστε;
Ευγνώμων! Αυτή είναι η λέξη που πρέπει να χρησιμοποιήσω. Σε τόσο δύσκολους καιρούς, σε τόσο δύσκολες εποχές να είμαι τόσο δημιουργική μέσα από τη δουλειά μου.
Παράξενες μέρες. Πώς βιώνετε την εποχή της πανδημίας; Γνωρίσατε καλύτερα τον εαυτό σας;
Σίγουρα αυτή η αναγκαστική παύση, αφού τακτοποιήσαμε τα συρτάρια μας και τις ντουλάπες μας, μας έβαλε σε μια διαδικασία για να ανοίξουμε ένα διάλογο με τον εαυτό μας, να δούμε πού βρισκόμαστε και να έρθουμε σε επαφή με τα «θέλω» μας.
Τι σας φόβισε περισσότερο, η απραξία ή ο ιός ως απειλή για τη ζωή σας;
Μάλλον το πρώτο! Όταν είσαι συνεχώς σε κίνηση, η απραξία φαντάζει σχεδόν απειλητική, ενώ στην πραγματικότητα θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για πολλά πράγματα.
Στο Τρίτο Στεφάνι, η αυλαία κλείνει με μια συγκλονιστική ατάκα της Μαρίας Κίτσου, «Ενας στρόβιλος είναι η ζωή. Ευτυχία θα πει να αγαπάς το στρόβιλο», έτσι δεν είναι και όλα αυτά που σήμερα μέχρι σήμερα;
Αυτή η ατάκα στο τέλος της παράστασης, συγκινεί όλους εμάς του θιάσου και μας υπενθυμίζει κάθε βράδυ ότι τα σκαμπανεβάσματα της ζωής μας οφείλουμε να τα αντιμετωπίζουμε ως κάτι καλοδεχούμενο. Οφείλουμε να τα αγκαλιάζουμε όλα… τόσο τα καλά, αλλά και τα κακά. Όπως ακριβώς και η θάλασσα, έτσι κι εμείς… Πότε ήρεμοι και γαλήνιοι, πότε «φουρτουνιασμένοι» και αγριεμένοι, όμως ποτέ ακίνητοι. Γιατί η ζωή μας μπορεί να έχει πίκρα, κούραση,πόνο, αλλά έχει και τόση ομορφιά…
Είπατε κάτι πολύ ωραίο σε μια πρόσφατη συνέντευξη σας σχετικά με τα όσα συνέβησαν πέρυσι στον καλλιτεχνικό κόσμο. «Σε όλα τα πράγματα που σκάνε υπάρχει και μία υπερβολή και αυτό το πράγμα θα βρει το σωστό του μέτρο, αφού περάσει κάποιος χρόνος», πιστεύετε ότι όντως έτσι θα γίνει ή θα το προσπεράσουμε γιατί πάνω απ όλα είναι η Τέχνη;
Όχι, δεν πιστεύω ότι θα το προσπεράσουμε. Οι αποκαλύψεις συνεχίζονται, άνθρωποι κακοποιημένοι βρίσκουν επιτέλους το βήμα να μιλήσουν για ότι τους συνέβη και κανείς τώρα πια δεν κλείνει τα αυτιά του. Και ακριβώς για αυτό που είπατε ότι πάνω από όλα είναι η Τέχνη, δεν πρέπει να το προσπεράσουμε, αλλά να γίνουμε καλύτεροι. Τέχνη δεν είναι μόνο το τελικό αποτέλεσμα, αλλά και η διαδικασία. Η διαδικασία θα έπρεπε να διέπεται από κάποιους κανόνες. Λέξεις όπως η συναδελφικότητα, η καλή πρόθεση, το νοιάξιμο, η αγάπη, η δημιουργικότητα …
Το γεγονός ότι φοβάστε να μιλήσετε οι ηθοποιοί, να πείτε τη γνώμη σας, γιατί θα λογοκριθείτε και από τηλεόραση και από social media,πώς το βλέπετε;
Όταν σκάει κάτι, όταν δηλαδή γίνεται μια έκρηξη, αναπτύσσεται και υψηλή θερμοκρασία. Χρειάζεται, λοιπόν, κάποιος χρόνος και κάποια απόσταση ώστε εκτός από τα χαλάσματα, τα θύματα και τις πληγές, να αντιληφθούμε τη νέα πραγματικότητα που προκάλεσε αυτή η έκρηξη. Να επέλθει μια ισορροπία και δε μιλάω επουδενί για την γνώριμη σε εμάς «κανονικότητα». Ο φόβος πάντως δεν εξυπηρετεί, δε βοηθάει και δεν είναι καλός οδηγός για τις ζωές μας.
Τι θα θέλατε περισσότερο ν΄ αλλάξει στο χώρο σας, που πιστεύετε ότι θίγει περισσότερο το επάγγελμα του ηθοποιού;
Από τότε που ξέσπασε η κρίση μέχρι και την πανδημία, οι άνθρωποι που εργαζόμαστε στον χώρο του Πολιτισμού έχουμε αντιμετωπίσει απίστευτες δυσκολίες. Όχι πως στο παρελθόν τα πράγματα ήταν αγγελικά πλασμένα, χωρίς προβλήματα… Στεναχωριέμαι πολύ για τους μαθητές μου που τελειώνοντας τη δραματική σχολή έρχονται αντιμέτωποι με τόσες δυσκολίες, λίγες οντισιόν, ελάχιστες θέσεις εργασίες, απλήρωτες πρόβες… Δεν υπάρχει ένα σύστημα που να προστατεύει τους ηθοποιούς και να μπορούν να νιώσουν ασφαλείς μέσα σε αυτό. Το Σ.Ε.Η ξεκινά με μια άλλη δυναμική σοβαρές προσπάθειες γι όλα τα παραπάνω και εύχομαι σύντομα να αποφέρουν καρπούς οι διεκδικήσεις του. Ίδωμεν!
Θα σας πάω στο «Τρίτο Στεφάνι». Άπειρες ιστορίες αγάπης, πάθους αλλά, φτώχιας και μιζέριας φανερώνονται επι σκηνής. Μεγάλη, παραγωγή, μεγάλα ονόματα, έργο αριστούργημα. Πείτε μας τα όλα.
Τι να μπορέσει να χωρέσει μέσα σε λίγες γραμμές από όλα αυτά που ζήσαμε τόσο στις πρόβες, αλλά και κάθε βράδυ στις παραστάσεις… Γέλια, συγκίνηση… Οι ήρωες του Ταχτσή ζωντανεύουν για να μας μιλήσουν για την Ελλάδα του προηγούμενου αιώνα, που κακά τα ψέματα έχει και κάποια κοινά με την Ελλάδα του σήμερα, αφού καλώς ή κακώς η ιστορία επαναλαμβάνεται!
Μας δείχνει ακόμα έναν κόσμο «γυναικών», που κινείται παράλληλα με τον «κόσμο των αντρών», τον συμπληρώνει, τον πλουτίζει, τον χρωματίζει. Ωστόσο οι σχέσεις των δυο φύλων πιστεύω άλλαξε πολύ σήμερα. Τι πιστεύετε;
Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν, λέει ένα τραγούδι. Γι΄ αυτό και λέξεις όπως «πατριαρχεία» και «κακοποίηση» συνεχίζουν δυστυχώς να παραμένουν επίκαιρες.
Ποιος είναι ο ρόλος σας;
Θα με συναντήσετε στο πρώτο μέρος σαν Γαλάτεια, μαμά της Νίνας. Στην πορεία όμως υποδύομαι και άλλους ρόλους. Δεκαοκτώ ηθοποιοί καλούμαστε να ζωντανέψουμε το παρελθόν τόσο της Νίνας όσο και της Εκάβης.
Πως είναι να σας σκηνοθετεί ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης;
Είναι ένας υπέροχος άνθρωπος. Ξεκινώ με αυτό γιατί για μένα παραμένει το πιο σημαντικό και στη συνέχεια θα σας πω ότι είναι ένας πολύ ταλαντούχος σκηνοθέτης. Θα έλεγα πως είναι ευγενής, ξέρει πολύ καλά τι εστί θέατρο, είναι εύστοχος, τον αφορά η συγκίνηση χωρίς να γίνεται μελό και όντας ηθοποιός κι ο ίδιος ξέρει από τη θέση του σκηνοθέτη να κατευθύνει τους ηθοποιούς του με ακρίβεια και την ίδια στιγμή να τους εμπνέει μια ελευθερία για να αυτοσχεδιάσουν ως προς το ζητούμενο. Ήθελα χρόνια να συνεργαστώ μαζί του και χαίρομαι που συνέβη.
Ας μιλήσουμε και για το «Σασμό». Ένα από τα πιο αγαπημένα σήριαλ του κοινού. Τι είναι αυτό που την κάνει τόσο πετυχημένη;
Αρχικά, το γεγονός ότι βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Σπύρου Πετρουλάκη, άρα και η ίδια η θεματική του. Από εκεί και πέρα, οι εξαιρετικοί συντελεστές του – από τους πρωταγωνιστές της σειράς μέχρι τους τρεις σκηνοθέτες μας, τους σεναριογράφους, τους διευθυντές φωτογραφίας και όλους τους τεχνικούς μας- οι φυσικοί χώροι που γυρίζεται, τα τραγούδια της σειράς και φυσικά δύο λέξεις κλειδιά Κρήτη και παράδοση… Αλλά και το κανάλι που πίστεψε σε αυτή τη σειρά, τη στήριξε και συνεχίζει να τη στηρίζει! Θα ήθελα να σταθώ όμως και στη συμβολή των Μιράντα Ρωσταντή (Casting Director) και Κώστα Κωστόπουλου (βασικός σκηνοθέτης του Σασμού) που έκαναν τόσο προσεκτική δουλειά στην επιλογή των ηθοποιών, έτσι ώστε να γίνει το τέλειο πάντρεμα μεταξύ των ηθοποιών στους αντίστοιχους ρόλους.
Υποδύεστε τη Σοφία Αντωνακάκη, τη μητέρα της Στέλλας. Τι άνθρωπος είναι η Σοφία;
Η Σοφία έχει χιούμορ, αγαπάει πολύ τη δουλειά της, της αρέσει να βοηθάει ανθρώπους. Είναι υπερπροστατευτική με την οικογένειά της. Λατρεύει και θαυμάζει την κόρη της Στέλλα, αγαπά τον επί χρόνια σύζυγό της Τάσο και με αυτούς τους δύο έχει ισχυρούς κώδικες επικοινωνίας που λίγοι μπορούν να αντιληφθούν αμέσως. Είναι ένας ρόλος που δεν ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά, αλλά τον αγάπησα πολύ καθώς “προχωρούσα μαζί του!
Της μοιάζετε καθόλου;
Η Νεκταρία έχει χιούμορ, αγαπάει πολύ τη δουλειά της, της αρέσει να βοηθάει ανθρώπους. Είναι υπερπροστατευτική με την οικογένειά της… (γέλια)
Θα μας πείτε τι δούμε στα επόμενα επεισόδια από εσάς;
Όχι…(γέλια) γιατί θα με μαλώσει ο σκηνοθέτης μου! Αυτό που μπορώ με σιγουριά να πω είναι πως δε θα σας αφήσουμε σε ησυχία…
Κάπου διάβασα ότι θα σας δούμε και στο ρόλο του σκηνοθέτη; Τι να περιμένουμε από σας;
Είναι ένας ρόλος που δεν είχα σκεφτεί ποτέ μέχρι τώρα, αλλά η αγαπημένη μου φίλη και συνάδελφος Εύα Κοτανίδη μου ζήτησε να την σκηνοθετήσω στην παράσταση «Dalida. Τραγουδώντας μέχρι το τέλος» που θα ανεβεί στην Αίθουσα διδασκαλίας Μουσικής Βιβλιοθήκης στο Μέγαρο Μουσικής για 4 παραστάσεις (27-30 Δεκεμβρίου). Δίπλα μου σε αυτό – πολύτιμοι βοηθοί μου – είναι δύο πολύ ταλαντούχα παιδιά, παλιοί μαθητές μου από τη δραματική σχολή, η Χριστιάννα Μαριόλη και ο Πάνος Κούλης. Νιώθουμε πολύ δημιουργικοί μέσα σε αυτό… Η Dalida είναι μια ξεχωριστή και σπουδαία καλλιτέχνης και οι θεατές θα έρθουν όχι μόνο για να ακούσουν κάποια από τα υπέροχα τραγούδια της, αλλά και για να γνωρίσουν ιστορίες που καθόρισαν την πορεία και τη ζωή της μεγάλης αυτής ντίβας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
INFO
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr