Δημοσίευση: ’
«Nosferatu»: Ο κόμης Όρλοκ επέστρεψε και αυτά είναι τα μυστικά του
Με αφορμή την επέτειο πρεμιέρας της ταινίας «Νοσφεράτου – Η συμφωνία του τρόμου», σε σκηνοθεσία Φρίντριχ Βίλχελμ Μουρνάου, εισβάλουμε στο backstage του remake.
Με αφορμή την επέτειο πρεμιέρας της ταινίας «Νοσφεράτου – Η συμφωνία του τρόμου», σε σκηνοθεσία Φρίντριχ Βίλχελμ Μουρνάου, εισβάλουμε στο backstage του remake.
Το «Nosferatu» του Roert Eggers είναι μια κινηματογραφική απόλαυση. Γυρισμένη εξ ολοκλήρου σε φιλμ, η ταινία Δράκουλας χρησιμοποιεί το φως των κεριών και της φωτιάς για να δημιουργήσει δυναμικές σκηνές που είναι πραγματικά αριστουργηματικές στην εκτέλεσή τους.
Ο κινηματογραφιστής της ταινίας Jarin Blaschke, ο οποίος στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με τον Eggers στις ταινίες The Witch, The Lighthouse και The Northman, αποκαλύπτει στο Variety μερικές από τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για την πιο συναρπαστική ίσως σκηνή της ταινίας: όταν ο Thomas Hutter, τον οποίο υποδύεται ο Nicholas Hoult, πηγαίνει στο κάστρο για να συναντήσει τον κόμη Όρλοκ τον οποίο υποδύεται ο Bill Skarsgård.
«Το να είσαι αποπροσανατολισμένος και να σε οδηγεί η κάμερα και να μην είσαι ποτέ σίγουρος τι θα δεις μετά είναι μια σημαντική πτυχή αυτής της ταινίας», λέει ο Blaschke για την εκνευριστική συνάντηση που προκαλεί αγωνία στο κοινό.
Παίζοντας με κρυφές λεπτομέρειες στις σκιές, ο Όρλοκ εισάγεται πολύ αργά και συχνά είναι απλώς μια σιλουέτα που στέκεται απειλητικά στο βάθος. Ο Όρλοκ οδηγεί τον Hutter μέχρι τη Μεγάλη Αίθουσα του κάστρου, η οποία φωτίζεται από μία μόνο φωτιά.
«Είμαι δημιουργικός, αλλά στον φωτισμό τείνω να είμαι λίγο κυριολεκτικός», λέει ο Blaschke στο Variety. «Αν υπάρχει μια φωτιά στο δωμάτιο, απλώς θα επιλέξω πού θα είναι τοποθετημένη η φωτιά και θα την εξωραΐσω, αλλά και πάλι από την ίδια κατεύθυνση».
«Τα πάντα παρακινούνται από αυτή την κατεύθυνση, ώστε να εξακολουθείς να πιστεύεις ότι υπάρχει πραγματική φωτιά», συνεχίζει. «Δεν υπάρχει ηλεκτρικό φως στη Μεγάλη Αίθουσα, όλα γίνονται με το φως της φωτιάς. Αν θέλω κι άλλο, θα βάλω μερικούς καθρέφτες και θα πολλαπλασιάσω την πηγή».
Κατά τη διάρκεια αυτής της σκηνής, ο Blaschke χρησιμοποιεί έξυπνα τεχνάσματα για να κρατήσει τον Όρλοκ παρόντα χωρίς να αποκαλύψει το πρόσωπό του. Ο Όρλοκ θα εμφανιστεί εκτός εστίασης ή θα σκιαγραφηθεί από τη φωτιά, αλλά στη συνέχεια θα εμφανιστεί ξαφνικά για να ρίξει ένα ποτό στο δισκοπότηρο του Hutter -κρατώντας το κοινό σε αγωνία.
Σε κάποιο στάδιο, ο Blaschke σκέφτηκε να τοποθετήσει λαμπτήρες στο τζάκι για να αυξήσει την ποσότητα του διαθέσιμου φωτός, αλλά τελικά αποφάσισε να χρησιμοποιήσει καθρέφτες ή απλώς να δυναμώσει λίγο τη φωτιά.
Η κινηματογράφηση σκηνών με φωτισμό φωτιάς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Χρησιμοποιώντας αρνητικό φιλμ Kodak Vision3 500T 35mm σε κάμερες Arri ST, ο Blaschke απευθύνθηκε στον ανώτερο αντιπρόεδρο οπτικής μηχανικής της Panavision Dan Sasaki για τους κατάλληλους φακούς για να τα καταφέρει.
Ο Sasaki περιγράφεται συχνά ως ο γκουρού της οπτικής και βοήθησε στη δημιουργία μοναδικών φακών για τον Oppenheimer.
«Χρειάζεσαι έναν εξολκέα εστίασης που να μπορεί να το αντιμετωπίσει, επειδή σε αυτή την ταινία δεν χρησιμοποιούμε απλώς στατικά πλάνα, αλλά ανθρώπους που κινούνται στο χώρο, και το βάθος πεδίου, όταν είσαι σε αυτά τα επίπεδα φωτισμού, είναι εξαιρετικά λεπτό», λέει.
«Μερικές φορές είναι ένα εκατοστό σε ένα πλάνο που είναι τόσο μεγάλο. Οπότε δεν μπορείς να το πάρεις αυτό ελαφρά τη καρδία. Τυχαίνει να έχω έναν από τους καλύτερους καμεραμάν εστίασης στον κόσμο που είναι πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί μου. Τον γνώρισα στο The Northman και μπορούσε να χειριστεί αυτές τις σκηνές».
Έξω από τη σκηνή στη Μεγάλη Αίθουσα, ο Blaschke χρησιμοποίησε λίγο φωτισμό LED και HMI -ο τελευταίος χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργήσει την εντύπωση φυσικού φωτισμού. Τα πλάνα με το φεγγαρόφωτο, όπου ο Χούτερ πλησιάζει το κάστρο, ήταν σχεδόν χωρίς χρώμα και αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν κόκκινες πληροφορίες στο αρνητικό.
«Το φιλμ σας έχει τρία στρώματα χρώματος, δεν υπάρχει καθόλου κόκκινο. Υπάρχει λίγο πράσινο, το μπλε στρώμα κάνει το μεγαλύτερο μέρος της βαριάς δουλειάς», εξηγεί ο Blaschke.
«Αν το εκτυπώσετε κόκκινο για να πάρετε πίσω το κόκκινο, δεν υπάρχει κόκκινο -απλώς γίνεται κάπως γκρι. Και η ιδέα είναι ότι δεν είναι ένας τόνος, κυριολεκτικά δεν υπάρχει».
Ο Blaschke λέει ότι είναι τόσο ικανοποιημένος με το Nosferatu όσο και με οποιαδήποτε άλλη ταινία έχει κάνει στο παρελθόν. Το Noseferatu παίζεται τώρα στους κινηματογράφους.
Πηγή: Variety
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr