O αντισυστημισμός επιστρέφει από τη Γαλλία στην Ελλάδα;

Είναι ξεκάθαρο ότι η καθημερινότητα καθόρισε το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των προεδρικού εκλογών στη Γαλλία. Οι ορθολογιστές αρνούνται την πραγματικότητα και τα ρίχνουν όλα στον λαϊκισμό, παρακάμπτοντας την αιτιολογική βάση ότι δεν είναι τίποτα άλλο από το σύμπτωμα.

Κάποιοι θεωρούν τους πολίτες «ηλίθιους» και παραπλανημένους από τις «σειρήνες» αγνοώντας ότι η σύγκρουση δεν είναι πλέον ορθολογισμός εναντίον λαϊκισμού, αλλά τα συμφέροντα των πολλών απέναντι σε μια ελίτ και τους δορυφόρους της.  

Οι πολίτες σε όλον τον κόσμο κρίνουν μέσα από  την κατάσταση που οι ίδιοι βιώνουν και όχι από μια εικονική πραγματικότητα ή από θεωρητικά σχήματα και αξίες. Το τραπεζικό ΑΤΜ τους συνδέεται με την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια και τον αισχρό, προκλητικό και αθέμιτο πλουτισμό που συνδέεται με το αφορολόγητο καθεστώς πολυεθνικών κολοσσών.  

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση ανακοινώνει μεταρρυθμίσεις που αφορούν το μέλλον, βγαίνουν δημοσιεύματα για ιατρικές εξετάσεις μέσω sms, όταν το ΕΣΥ πάσχει. Με Νοσοκομεία σε άθλια «ξενοδοχειακή» κατάσταση και με ελλείψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Την ίδια ώρα ο κ. Χατζηδάκης ανακοινώνει κάθε μήνα πρωτοβουλίες για τις συντάξεις που στην πραγματικότητα δεν δίνονται σε πολύ μεγάλο αριθμό δικαιούχων, δηλαδή το κράτος δεν επιστρέφει τα δικά τους χρήματα τη στιγμή που τα χρειάζονται, υποβαθμίζοντας τη ζωή τους για μεγάλο χρονικό διάστημα.  

Την ίδια ώρα αναπτύσσεται και μεγεθύνεται ο σκεπτικισμός σε σχέση με την Ευρώπη, αν μπορεί τελικά να λύσει μεγάλα προβλήματα άμυνας και ασφάλειας αλλά και να έχει μια ενιαία κοινωνική πολιτική.

Τα φιλελεύθερα κόμματα λένε ότι τα δημοσιονομικά δεν μας επιτρέπουν και ο «νόμος» των αγορών καθορίζει τους κανόνες, από την άλλη ανακαλύπτονται «λεφτόδεντρα» και μαγικές λύσεις, ωστόσο στο τέλος της ημέρας οι πολίτες ανακαλύπτουν τη ραγδαία αύξηση του πλούτου και με τη δική τους εργασία και συμμετοχή που όμως η διανομή του δεν είναι δίκαιη.

Η οργή και ο θυμός αρχίζει να κυριαρχεί και ο ορθολογισμός φαντάζει εκδρομή της «κοκκινοσκουφίτσας» στο δάσος με τον «κακό λύκο» να παραμονεύει. Οι κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν στον Ευρωπαϊκό χώρο δεν είναι καινούριες αλλά για αρκετά χρόνια κρύβονται κάτω από τα χαλί, ενώ οι επαναλαμβανόμενες κρίσεις περιορίζουν τις εντονότερες αντιδράσεις. Το ευρωπαϊκό σώμα έχει ήδη μια πληγή με το BREXIT και προφανώς η εκλογή άμεσα ή στο μέλλον στη Γαλλία της Λεπέν ή οποιουδήποτε ομοϊδεάτη της θα είχε πολύ σοβαρές συνέπειες, τόσο για τη συνοχή της Ε.Ε. όσο και για την ενότητα της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Η κ. Λεπέν δεν τάσσεται πλέον υπέρ της αποχώρησης της Γαλλίας από την Ευρωπαϊκή Eνωση και την Ευρωζώνη. Όμως, οι πολιτικές της για τo άσυλο, τα δικαιώματα των μεταναστών και τους τελωνειακούς ελέγχους, η ρητορική περί μη χρηματοδότησης του κοινοτικού προϋπολογισμού και η αμφισβήτηση της υπεροχής του ευρωπαϊκού επί του εθνικού δικαίου, όλες υποσκάπτουν τα θεμέλια της λειτουργίας της Ε.Ε.

Το μεγάλο πρόβλημα για τον Μακρόν και τις δυνάμεις που στοιχίζονται στο πλευρό του στο όνομα της συνοχής της ΕΕ είναι ότι και το 2017 έθεσε το ίδιο δίλημμα. Μάλιστα παρουσίασε ένα πλαίσιο μεταρρυθμίσεων με ταυτόχρονη περιφρούρηση της κοινωνικής συνοχής σε μια συνολική ευρωπαϊκή στρατηγική την οποία ανέπτυξε στις ομιλίες του στην Πνύκα και τη Σορβόννη τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Δυστυχώς πέντε χρόνια μετά, η Γερμανία έβαλε «φρένο» στον Μακρόν, ο οποίος  θέτει ξανά το ίδιο δίλημμα από πιο αδύναμη θέση.

Το ευρωπαϊκό όραμα του Γάλλου Προέδρου πετάχτηκε στον γερμανικό κάλαθο των αχρήστων με την κ. Μέρκελ να μην μπαίνει καν στον κόπο ενός διαλόγου, αναγκαίου για τη βιωσιμότητα και τη συνοχή της ΕΕ, αντίθετα τα τελευταία χρόνια παρακολουθήσαμε αντί για μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές μια σκληρή περικοπή κεκτημένων.

Με τα παραπάνω δεδομένα, αθροιστικά, μια νίκη του Μακρόν στον δεύτερο γύρο δεν θα σήμαινε και πολλά για το μέλλον καθώς ο διχασμός της γαλλικής κοινωνίας είναι θεμελιωμένος και διατρέχει ολόκληρη την ΕΕ και είναι θέμα χρόνου να εμφανιστεί ο Γάλλος Τράμπ ή Τζόνσον. Γεγονός που θα πυροδοτούσε την αρχή του τέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως τη γνωρίζουμε…

Και αν όλα τα παραπάνω συμβαίνουν στη Γαλλία, οι πιθανότητες για την Ελλάδα είναι αυξημένες και οι πολιτικές εξελίξεις είναι αδύνατον να προβλεφθούν.

• Εκλογές στη Γαλλία
• Εμανουέλ Μακρόν
• Ευρωπαϊκή Ένωση
• λαϊκισμός
• Μαρίν Λεπέν