Ο γόρδιος δεσμός και επίδειξη πυγμής από τον Τσίπρα

Μπορεί να κατηγορούν κάποιοι τον Αλέξη Τσίπρα επειδή έβαλε σιωπητήριο στα λαλίστατα στελέχη του και επειδή συγκρότησε επιτροπές με δικούς του ανθρώπους, όμως τα περιθώρια που είχε, ήταν δραματικά περιορισμένα. Κάποιοι εκτός των τειχών της Κουμουνδούρου τον κατηγόρησαν για σταλινική πρακτική.

Όμως, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, τι περίμεναν να κάνει; Να τους βλέπει να λένε το μακρύ τους και το κοντό τους προκαλώντας από αμηχανία και προβληματισμό μέχρι γέλια και θυμό; Γιατί τι άλλο μπορεί να προκαλεί η παρόλα της Θεανώς για τη μεσαία τάξη των 5.000 ευρώ ή η ρουκέτα Κατρούγκαλου ή “η ομίχλη στα μυαλά των ψηφοφόρων” του Νίκου Ξυδάκη; Ή η οργή του Ζουράρι για τα “κωλόπαιδα των ιδιωτικών σχολείων” και την “ίση αξία που έχει η δική του ψήφος με της 17χρονης κόρης του” ή “τα θεαματικά αυτογκόλ” του Βαρεμένου ή, ή, ή, ή;

Κατάλαβε ότι αν τους άφηνε κι άλλο ελεύθερους, αν δεν παρενέβαινε, το 20% των εκλογών της 21ης Μαϊου, θα έμοιαζε ονειρικό στις εκλογές της 25ης Ιουνίου. Έτσι ο κ. Τσίπρας μετατράπηκε σε ένα είδος αρχισυντάκτη για τα ΜΜΕ. Δεν θα επιλέγουν εκείνα ποιους θα βγάζουν στον αέρα αλλά το Γραφείο Τύπου, δηλαδή εκείνος. Δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο ποιοι θα έχουν την “ευλογία” του για να επικοινωνούν τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως εδώ τίθεται ένα άλλο ζήτημα. Ότι μαζί με τα ξερά, θα καούν μάλλον και μερικά χλωρά! Και λέω μάλλον γιατί δεν ξέρω πόσο θα τηρήσουν αυστηρά το απαγορευτικό οι “προεστοί” του κόμματος. Ήδη μαθαίνω ότι ο Βούτσης θα βγει το απόγευμα σε κανάλι. Να πήρε άδεια από τον πρόεδρο ή απλώς δεν έδωσε σημασία στις προεδρικές ντιρεκτίβες; Θα δείξει…

Εκείνο πάντως που έχει αξία, είναι η επίδειξη πυγμής των τελευταίων ημερών από τον κ. Τσίπρα. Τέτοια απαγορευτικά σπάνια έχουμε ζήσει στον χώρο της Αριστεράς. Ούτε και τόσο ηχηρούς αποκλεισμούς των εστί μπορεί η επιλογή από το Γραφείο Τύπου των στελεχών που θα βγαίνουν στα κανάλια να δείχνει τις προθέσεις του να πάρει πάνω του το επικοινωνιακό παιχνίδι, όμως ο παραμερισμός ιστορικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και η επιλογή νέων και δικών προσώπων για την προεκλογική ” task force”, έχει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.

Ο κ. Τσίπρας, είναι αλήθεια, μετά την οδυνηρή ήττα του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί με κάθε ευκαιρία και με κάθε τρόπο να υπενθυμίσει ότι το κόμμα έχει αρχηγό και ότι εκείνος είναι ο αρχηγός. Από τη σύνθεση τόσο της νέας Εκλογικής Επιτροπής όσο και της Οργανωτικής Επιτροπής Εκλογικού Αγώνα προκύπτουν μηνύματα προς τους εσωκομματικούς του αντιπάλους και κυρίως προς τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και την “Ομπρέλα”. Με μια απόφαση που αιφνιδίασε τους πάντες, κανένας από τους αμφισβητίες του δεν συμμετέχει σε αυτές τις επιτροπές.

Από την άλλη όμως δημιουργούνται και ερωτηματικά για την αποτελεσματικότητα των επιτροπών. Τα πιστά μεν στον πρόεδρο αλλά με διαφορετική καταγωγή και κομματική εμπειρία πρόσωπα που τις στελεχώνουν δεν είναι βέβαιο αν θα μπορέσουν να συνεννοηθούν ώστε να παράγουν έργο και να μιλήσουν στην κοινωνία με συγκροτημένο και πειστικό πολιτικό λόγο. Ο χρόνος που έχουν μπροστά τους ως τις 25 Ιουνίου είναι λίγος. θα προλάβουν; Αμφίβολο…

Ο κ. Τσίπρας καλείται λοιπόν όχι μόνο να μη χάσει ακόμα περισσότερο στις επικείμενες εκλογές αλλά και να μαζέψει τα αμάζευτα στο κόμμα του και να μη χάσει την καρέκλα του προέδρου. Καλείται μ΄άλλα λόγια, να λύσει έναν γόρδιο δεσμό. Και είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να τον λύσει, ακόμα κι αν πάρει το σπαθί του Μεγάλου Αλεξάνδρου…

• Αλέξης Τσίπρας
• ΣΥΡIZA