Ο κ. Λεβέντης, η «αποστασία» και η τηλεοπτική… οπερέτα!
Το μοναδικό πράγμα το οποίο με παρηγορεί όταν ακούω τον κύριο Λεβέντη είναι ότι ο άνθρωπος πασχίζει για να μη μείνει ορφανός ο κεντρώος ψηφοφόρος, και ο ίδιος εκτός Βουλής. Είναι ανθρώπινο.
Το μοναδικό πράγμα το οποίο με παρηγορεί όταν ακούω τον κύριο Λεβέντη είναι ότι ο άνθρωπος πασχίζει για να μη μείνει ορφανός ο κεντρώος ψηφοφόρος, και ο ίδιος εκτός Βουλής. Είναι ανθρώπινο.
Το μοναδικό πράγμα το οποίο με παρηγορεί όταν ακούω τον κύριο Λεβέντη είναι ότι ο άνθρωπος πασχίζει για να μη μείνει ορφανός ο κεντρώος ψηφοφόρος, και ο ίδιος εκτός Βουλής. Είναι ανθρώπινο.
Κατανοώ επίσης ότι εάν τελικά δεν καταφέρει επανεκλεγεί είναι βέβαιο ότι οι οπαδοί του θα συγκεντρωθούν στο Σύνταγμα και θα κλάψουν γοερά για την μεγάλη απώλεια και πιστεύω βασίμως ότι μια τέτοια τραγωδία θα θέλει να την αποφύγει πάση θυσία.
Όπως όμως και να έχει μια τέτοια απώλεια σίγουρα θα στιγματίσει (αρνητικά) το δημοκρατικό μας σύστημα. Έτσι άλλωστε συμβαίνει με όλους τους μεγάλους ηγέτες σαν τον κ. Λεβέντη όπως: Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ, Βενιζέλος, Παπανδρέου, Καραμανλής κλπ.
Παράλληλα αντιλαμβάνομαι ότι παρά το γεγονός των συχνών αποχωρήσεων από το κόμμα του, η παραμονή του στην ηγεσία οφείλεται (έτσι το έχω καταλάβει εγώ τουλάχιστον) σε καθαρά προσωπικούς λόγους. Και αυτό λογικό και ανθρώπινο για έναν πολιτικό.
Αφορμή για το σχόλιο μου η προχθεσινή παρουσία του κυρίου Λεβέντη σε τηλεοπτική εκπομπή. Ξαφνικά άρχισε να περνάει γενεές δεκατέσσερεις την οικογένεια Μητσοτάκη. Μίλησε για την αποστασία του ’65 και κατέληξε να υβρίζει τον σημερινό πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας ισχυριζόμενος ότι έχει τα ίδια γονίδια με τον πατέρα του! Σε αυτό το σημείο νοιώθω την ανάγκη να σας πω ότι τέτοιους είδους αποδείξεις προς το παρόν δεν υπάρχουν. Απλά ο ηγέτης της Ένωσης Κεντρώων το είπε για να καταδείξει την απέχθεια του προς τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας. Ένα επιχείρημα το οποίο, ας με συγχωρέσει, είναι ατυχές και δεν το υιοθετώ.
Ο κύριος Λεβέντης, σκέφτηκα αρχικά, ότι αποφάσισε να εκποιήσει την πολιτική του πραμάτεια κάτω του κόστους. Αλλά αμέσως μετά έκανα και μια δεύτερη σκέψη. Μήπως η πραμάτεια του είναι κουρελού που δεν παίρνει ούτε μπάλωμα και δεν την αγοράζει τελικά κανείς και παίζει το τελευταίο του χαρτί ο χριστιανός; Σε αυτή την περίπτωση ομολογώ ότι τον δικαιολογώ.
Μετά το ανάλυσα λίγο περισσότερο και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όπως και ο ηθοποιός μέχρι να βρει τα πατήματά του στη σκηνή δοκιμάζει πολλές φορές τον ρόλο του έτσι και ο κ. Λεβέντης. Και μάλιστα όταν μιλάμε για οπερέτα όπως στην περίπτωση μας θέλει μια μεγαλύτερη προσπάθεια.
Θα μου πείτε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκπροσωπεί τη φιλελεύθερη δεξιά και δεν διαθέτει τον προοδευτικό λυρισμό του αρχηγού Λεβέντη. Σωστό κι αυτό. Αλλά μια τέτοια εμφάνιση εκ μέρους του αρχηγού των πολυπληθών κεντρώων φίλων του δεν θα μπορούσε παρά να θεωρηθεί ατυχής για να μη πως καμιά χειρότερη κουβέντα.
Γιατί μπορεί να παίρνει κάποιες ψήφους με αυτό τον τρόπο αλλά χάνει πλήρως την αξιοπιστία του(όποια και να είναι αυτή) και σε βραχύ χρονικό διάστημα αυτού του είδους οι εμφανίσεις-αν συνεχιστούν- θα θεωρούνται απλά γραφικές!
Τ.Δ.Χ.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr