Ο Καρανίκας και η πυρακτωμένη ημιμάθεια

Διαβασμένος, λοιπόν, ο συνεργάτης του πρωθυπουργού  κ. Νίκος Καρανίκας. Από Τολστόϊ και  Ντοστογιέφσκι μέχρι Μάρξ , Μπακούνιν και Καντ. Στα νιάτα του, ως γνήσιος αριστερός, εν αντιθέσει προς τους δεξιούς που διάβαζαν «4Τροχούς» και «Μαρί Κλέρ» .

Δίκιο έχει, τουλάχιστον για τους αριστερούς της εποχής του, αλλά και για τους παλιότερους . Η δίψα για άλλους ορίζοντες, για ευρύτερη συγκρότηση και διαφορετική θέαση του κόσμου διέκρινε περισσότερο τους αριστερούς παρά τους δεξιούς.

Όμως τι έχει μείνει στον καθένα από εκείνη την εποχή; Πόσο τον επηρέασαν η λογοτεχνία και η φιλοσοφία στην διαμόρφωση της προσωπικότητας  και του χαρακτήρα του; Τι απόγινε ο Μπακούνιν και που χάθηκε ο Ντοστογιέφσκι, όταν η ζωή άρχισε να έχει απαιτήσεις και να δείχνει τα δόντια της

Κομμάτια και θρύψαλα έγιναν. Αέρας και σκόνη. Για πολλούς. Άλλος άρχισε να κοιτάει μονάχα τη δουλειά του, διαγράφοντας τον ονειροκόπο εαυτό του. Άλλος μετεβλήθη σε στυγνό εργοδότη ή σε τρόφιμο του κράτους , άλλος ανέβηκε στο άρμα της εξουσίας μόλις του δόθηκε ευκαιρία και άλλος έφτασε να υμνεί την Ελένη Μενεγάκη, επηρεασμένος προφανώς από την Σιμόν ντε Μπωβουάρ και τις σουφραζέτες.

Ο κ. Καρανίκας δεν είναι σαν κι αυτούς. Παραμένει αριστερός, με λίγη δόση «κοινωνικού φιλελευθερισμού» στο ποτήρι του. Ισότης, αντιρατσισμός, αντιεθνικισμός, κοινωνική δικαιοσύνη και λοιπά, όλα ωραία και καλά.

Μόνο που διαβάζοντας προσεκτικά το κείμενο, δεν σου θυμίζει απλώς φοιτητική ανακοίνωση, αλλά νιώθεις να σε καταπίνει ένα ωκεάνιο κύμα «παφλάζουσας ασημαντολογίας». Και καταλαβαίνεις από τα βλογιοκομμένα  ελληνικά και τα λογής φάλτσα , ότι εκείνα τα διαβάσματα δεν ήσαν παρά πασαλείμματα και «γνώσεις» για το θεαθήναι.

Παραφράζοντας τον Μπρυκνέρ, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το κείμενο αυτό θυμίζει Βαβυλώνα του πολιτικού γλυκανάλατου, που αποθεώνει τον μανιχαϊσμό και την αμβλυωπία. Και γι αυτό φαίνεται να  θεωρεί ότι οι φαλλοκράτες, οι ανέντιμοι, οι βολεμένοι ,οι κυνικοί ενδημούν μονάχα στους συντηρητικούς κύκλους της κοινωνίας.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν διαβάσει Σαίξπηρ και Προυστ, που δεν έχουν διαβάσει τίποτε στη ζωή τους, αλλά είναι σοφοί και έντιμοι, εν αντιθέσει προς πολλούς διαβασμένους. Δεν θυμάμαι ποιος το έχει πει αυτό, αλλά είναι βέβαιο ότι το παρακάμπτει ο καλλιεργημένος κ. Καρανίκας. Όπως περιφρονεί και την γνώμη των αλλοδόξων, ως κρίσιμο στοιχείο του εύχυμου αναθεωρείν.

Όσο για τους «4Τροχούς», τι κρίμα που δεν τους έχει διαβάσει ο συνεργάτης του πρωθυπουργού. Θα μάθαινε πολλά. Όχι για επιταχύνσεις και αγώνες. Αλλά  για τους Έλληνες δημιουργούς (σχεδιαστές, κατασκευαστές κ.α.), που έχει αναδείξει αυτό το κορυφαίο περιοδικό. Και τους έχει ανάγκη η χώρα.

Θα έβλεπε συγκεκριμένες προτάσεις και πρωτοβουλίες για  μια Ελλάδα προηγμένης τεχνολογίας . Και θα διάβαζε χυμώδεις απόψεις από τον Βασίλη  Βασιλικό, τον  Κώστα Ζουράρι, τον Νίκο Δήμου, τον Στάθη και άλλους, που έγραφαν στους «4Τ». Και, φυσικά, από τον Κώστα Καββαθά, έναν ευφυή ριζοσπάστη, με πυρετωμένη πένα και πρωτοποριακές απόψεις.

Αλλά το να αγνοεί τους «4Τ» ο κ. Καρανίκας δεν είναι προς θάνατον. Η ημιμάθεια, η μονομέρεια και  οι παρωπίδες είναι το πρόβλημα.

• Νίκος Καρανίκας