Ο Κασιδιάρης στη φυλακή… ο «Κασιδιαρισμός» στη Βουλή
Οι πολιτικές ηγεσίες πρέπει να συνεργαστούν για τη δημιουργία μιας υγιούς πολιτικής κουλτούρας και όχι ενός ριάλιτι ανταγωνισμού που «πριονίζει» το δέντρο της δημοκρατίας με άξονα τον σεβασμό στον νόμο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Οι πολιτικές ηγεσίες πρέπει να συνεργαστούν για τη δημιουργία μιας υγιούς πολιτικής κουλτούρας και όχι ενός ριάλιτι ανταγωνισμού που «πριονίζει» το δέντρο της δημοκρατίας με άξονα τον σεβασμό στον νόμο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Μπορεί ο Κασιδιάρης να είναι στη φυλακή αλλά ο «Κασιδιαρισμός» βρίσκεται στη Βουλή, στο διαδίκτυο, στον δημόσιο λόγο σε συνδυασμό και με το πρόσφατο επεισόδιο βίας στη Βουλή που αποτελεί μια σημαντική ένδειξη της κατάστασης της πολιτικής πραγματικότητας στη χώρας μας
Ενώ η δικαιοσύνη εφαρμόζεται για τις παραβιάσεις του νόμου, οι πολιτικές πρακτικές και οι συμπεριφορές που ενδεχομένως ενθαρρύνουν τον “Κασιδιαρισμό” στη Βουλή παραμένουν ανοιχτές. Αυτό υποδεικνύει την ανάγκη για πιο αυστηρή παρακολούθηση και αντιμετώπιση των πολιτικών πρακτικών που ενδυναμώνουν την ακροδεξιά.
Και μπορεί με ένα πολυσέλιδο κείμενο – καταπέλτη κατά του κόμματος των «Σπαρτιατών» που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πραγματικός αρχηγός του εν λόγω σχήματος είναι ο καταδικασμένος πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης, το Α1 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου άναψε «κόκκινο» φως για τη συμμετοχή του στις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου, αλλά ποιος μας λέει ότι δεν θα βρει ένα άλλο σχήμα να συμμετέχει;
Τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, όμως, θα πρέπει να εργαστούν για την ενίσχυση της δημοκρατίας, της διαφάνειας και της δικαιοσύνης, προκειμένου να αποτραπεί η περαιτέρω ενίσχυση των ακραίων ιδεολογιών στην κοινωνία. Μόνο με συνεπή δράση και συνειδητοποίηση του ρόλου της δημοκρατίας μπορούμε να προστατεύσουμε τις θεμελιώδεις αρχές μας και να διασφαλίσουμε ένα μέλλον όπου η ελευθερία και η δικαιοσύνη είναι για όλους.
Η εικόνα της βουλής και γενικότερα του πολιτικού συστήματος επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά σε έναν παράγοντα. Και οι πολίτες και οι πολιτικές ηγεσίες έχουν μερίδιο ευθύνης στη διαμόρφωση της εικόνας της βουλής και στην άνοδο της ακροδεξιάς.
Οι πολίτες ψηφίζουν βάσει των πολιτικών πεποιθήσεών τους και των προσδοκιών τους και αναδεικνύουν τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους, επομένως έχουν και την ευθύνη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι η ποιότητα της πολιτικής εκπροσώπησης και η λειτουργία της βουλής επηρεάζεται από την ποιότητα της πολιτικής συζήτησης και των προσώπων.
Οι πολιτικές ηγεσίες έχουν μεγάλη ευθύνη στη διαμόρφωση της πολιτικής ατμόσφαιρας και της δημόσιας συζήτησης. Οι τοξικές αντιπαραθέσεις και η πολιτική απαξίωση μπορούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα εχθρότητας και αντιπαραθέσεων, το οποίο ενισχύει τις ακραίες πολιτικές ιδεολογίες.
Επίσης, η έλλειψη διαφάνειας, η ανισότητα και η έλλειψη απονομής δικαιοσύνης μπορούν να δημιουργήσουν ανασφάλεια και αγανάκτηση στην κοινωνία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αναζήτηση ακραίων ιδεολογιών που προσφέρουν εύκολες απαντήσεις και απλουστεύσεις.
Επομένως, η εικόνα της βουλής και η άνοδος της ακροδεξιάς συνδέονται με πολλούς παράγοντες, όπως η πολιτική συζήτηση, η διαφάνεια, η λογοδοσία, η ανισότητα και η απονομή δικαιοσύνης. Οι πολιτικές ηγεσίες πρέπει να συνεργαστούν για τη δημιουργία μιας υγιούς πολιτικής κουλτούρας και όχι ενός ριάλιτι ανταγωνισμού που «πριονίζει» το δέντρο της δημοκρατίας με άξονα τον σεβασμό στον νόμο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Ωστόσο η άνοδος της ακροδεξιάς δεν ξορκίζεται με αφορισμούς και απαγορεύσεις αλλά με λύσεις σε προβλήματα που είναι υπαρκτά αλλά τα κυρίαρχα κόμματα δείχνουν αδυναμία να τα προσεγγίσουν με κοινωνικούς όρους. Ο οικονομισμός έχει νικήσει την πολιτική, οι πολυεθνικές και τα κέρδη τους είναι προτεραιότητα των κυβερνήσεων. Έτσι δημιουργείται η αίσθηση στην κοινωνία ότι οι πολιτικοί δουλεύουν για τον εαυτό τους, αντί για την ίδια, βουτηγμένοι στη διαφθορά, τη διαπλοκή, και την κακή διοίκηση. Είναι η αποτυχία ή απροθυμία του συστήματος να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες, και τα οποία καθιστούν την ακροδεξιά, επιλογή θυμού και εκδίκησης.
Ορισμένοι από τους κύριους λόγους περιλαμβάνουν:
- Οικονομική ανασφάλεια: Οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες μπορούν να δημιουργήσουν ανασφάλεια και ανησυχία στον πληθυσμό. Ζούμε μια παρατεταμένη οικονομική κρίση που όμως οι ανισότητες μεγαλώνουν και τα κέρδη για τους λίγους αυξάνονται. Αυτή η ανασφάλεια μπορεί να ενισχύσει την αντίληψη ότι η παρούσα πολιτική και κοινωνική τάξη αποτυγχάνει να προστατεύσει τα συμφέροντα των πολιτών, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αναζήτηση ακραίων πολιτικών λύσεων.
- Προβλήματα μετανάστευσης και προσφυγικών ροών: Οι πολιτικές αντιμετώπισης της μετανάστευσης και των προσφυγικών ροών ενθαρρύνουν την ακροδεξιά αντίδραση. Η ανησυχία για την ασφάλεια, τον πολιτισμό και την ταυτότητα ενισχύει τις ακραίες πολιτικές απόψεις που υποστηρίζουν τον αποκλεισμό ή την επιστροφή μεταναστών και προσφύγων.
- Κοινωνικές αλλαγές: Οι ταχείες κοινωνικές και πολιτιστικές μεταβολές μπορούν να προκαλέσουν αντιδράσεις σε ορισμένους τομείς της κοινωνίας, ειδικά σε παραδοσιακές κοινότητες ή σε άτομα που νιώθουν απομονωμένα από την εξέλιξη της κοινωνίας.
- Δυσαρέσκεια με το πολιτικό σύστημα: Η ανεπάρκεια ή η αποτυχία των παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των πολιτών μπορεί οδηγεί στην αναζήτηση εναλλακτικών πολιτικών κατευθύνσεων, συμπεριλαμβανομένης της ακροδεξιάς.
Αυτοί οι παράγοντες μπορούν να αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου η ακροδεξιά βρίσκει ευνοϊκό έδαφος για την αύξηση της επιρροής της. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε αυτούς τους λόγους για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την άνοδο της ακροδεξιάς και να προωθήσουμε μια κοινωνία που βασίζεται στον σεβασμό, την ισότητα και τη δικαιοσύνη. Γιατί μπορεί με νόμους και αποφάσεις να αποκλείονται ακροδεξιά κομματικά σχήματα, τι γίνεται όμως με τις ιδέες που δηλητηριάζουν τα μυαλά των πολιτών;
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr