Ο Μητσοτάκης για αρχηγός του…ΚΙΝΑΛ – Οι δημοσκοπήσεις στην εποχή του…κορωνοϊού

Αν και στο ΚΙΝΑΛ έχει ξεκινήσει πρόωρη μάχη για την ηγεσία, νομίζω ότι δεν υπάρχει κανένα λόγος καθώς, ήδη, υπάρχει αρχηγός γενικής αποδοχής. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα της δημοσκόπησης της εταιρείας Metron Analysis για το Mega, είναι η απήχηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο εκλογικό σώμα του ΚΙΝΑΛ. H απάντηση στο ερώτημα «Ποια είναι η γνώμη σας για τον τρόπο με τον οποίο ασκεί τα καθήκοντά του μέχρι στιγμής ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης», έχει ενδιαφέρον εκτός από το σύνολο που οι θετικές γνώμες φθάνουν στο 56%. Συγκεκριμένα στη ΝΔ οι θετικές γνώμες είναι 88% αλλά στο ΚΙΝΑΛ είναι 92%!

Η ανάγνωση είναι πολλαπλή, με τους κυβερνητικούς να πανηγυρίζουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μεγάλη απήχηση στην κεντροαριστερά, ωστόσο η πικρή αλήθεια είναι ότι το ΚΙΝΑΛ, δηλαδή το νέο ΠΑΣΟΚ έχει καθηλωθεί σε μονοψήφια ποσοστά για αυτόν ακριβώς το λόγο. Γιατί μετά τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά έχασε την κεντροαριστερή τάση και ξέμεινε με την δεξιά. Άλλωστε η μετάλλαξη του ξεκίνησε επί Σημίτη και εκσυγχρονιστών με τη δεξιά πολιτική στροφή και ολοκληρώθηκε με τις μνημονιακές πολιτικές που ακολούθησε ο Γιώργος Παπανδρέου και ολοκλήρωσε ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Επομένως στην Κουμουνδούρου μπορούν να χαμογελάνε όσο το ΚΙΝΑΛ είναι δεξιόστροφο και δεν μπορεί να διεμβολίσει τον ΣΥΡΙΖΑ και να κερδίσει τους χαμένους ψηφοφόρους του, αντίθετα δέχεται και πίεση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη που έχει διορίσει αρκετά κυβερνητικά στελέχη από το χώρο του ΠΑΣΟΚ.

Τα κακά μαντάτα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι έχουν αυτοπαγιδευτεί στο «μπαμπούλας» και νεοφιλελεύθερος Κυριάκος Μητσοτάκης με την ακροδεξιά ΝΔ που δεν πείθει, επί του παρόντος, και οδηγεί σε τέλμα το αφήγημα για δημιουργία ενός αντιΝΔ μετώπου. Η ανάλυση της Κουμουνδούρου δεν είναι μακριά από την αλήθεια ότι δηλαδή η κρίση επιδρά με τέτοια σφοδρότητα στη ζωή και την καθημερινότητα των πολιτών, και η φυσική αντίδραση είναι να συσπειρώνονται στην κυβέρνηση. Κυριαρχεί ο φόβος και το τελευταίο που τους νοιάζει είναι η πολιτική αλλαγή.

Το πολιτικό σκηνικό μοιάζει σαν έχει μπει στην κατάψυξη με τη ΝΔ να διατηρεί το προβάδισμα της σε υψηλά επίπεδα ωστόσο αυξάνεται η καταγεγραμμένη δυσαρέσκεια για τις επιλογές της κυβέρνησης. Το κρίσιμο ερώτημα είναι, όταν βγούμε από τον κλοιό της υγειονομικής ανασφάλειας και μπούμε στην οικονομική και εργασιακή τότε πώς θα την κρίνουν; Θα κυριαρχήσει η αβεβαιότητα, η απόγνωση και θα διαψεύσει τις προσδοκίες σε αυτούς που την πίστεψαν; Από την άλλη η Κουμουνδούρου πέφτει στην παγίδα της καθημερινότητας και συμπεριφέρεται σαν κόμμα διαμαρτυρίας προσδίδοντας ακραίες ιδιότητες και χαρακτηρισμούς στην κυβέρνηση αλλά και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη που δεν βρίσκουν αποδοχή στο κεντρώο ακροατήριο. Προφανώς κι αν γίνει δημοσκόπηση τα ποσοστά δεν θα είναι υπέρ τις επιχειρηματολογίας ότι η κυβέρνηση είναι χούντα και ο Μητσοτάκης κυβερνά με ακροδεξιά αντανακλαστικά.

Είναι αντιληπτό ότι υπάρχει ανάγκη δημιουργίας ενός μετώπου απέναντι στην κυβέρνηση που θα της δημιουργήσει φθορά, ωστόσο ο τρόπος που επιλέγουν αρκετά στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι παρωχημένος και μειοψηφικός. Στα θέματα της ασφάλειας και των Πανεπιστημίων το παιχνίδι είναι χαμένο γιατί η κοινή γνώμη έχει πειστεί ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά και ο ΣΥΡΙΖΑ εκτός από τσιτάτα περί χούντας και δημοκρατίας δεν έχει προτείνει κάτι συγκεκριμένο. Δεν μπορείς να αντιδράς για το άνοιγμα των εκκλησιών παρά τις απαγορεύσεις και να υπερθεματίζεις και να νομιμοποιείς με την παρουσία στελεχών σου και πρώην Υπουργών συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Οι αντιφάσεις είναι ορατές και δημιουργούν την αίσθηση και με την επικοινωνιακή εκμετάλλευση από την κυβέρνηση και τα φιλικά της ΜΜΕ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ιδεοληπτικό κόμμα που δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα που επενδύει στη «μπαχαλοποίηση» προσδοκώντας κομματικά οφέλη.   

Στην κυβέρνηση να μην εφησυχάζουν επειδή η ψαλίδα με τον ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σταθερά μεγάλη. Επίσης διαχρονικά ο Πρωθυπουργός υπερέχει σε καταλληλόλητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης καθώς είναι το τελευταίο «κάστρο» που πέφτει. Θα πρέπει να τους προβληματίσει η σχεδόν κάθετη πτώση των ποσοστών εκείνων που την αξιολογούν για τη διαχείριση της πανδημίας από το πρώτο lockdown. Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται όσο είναι σε προστατευμένο περιβάλλον για τις προτάσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το πρώτο στάδιο είναι σταδιακά να αυξάνονται οι δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι στη συνέχεια εμπεδώνεται η απογοήτευση και η τιμωρητική διάθεση και στο τέλος η ανάγκη για πολιτική αλλαγή. 

Αλλά για να το ξεκαθαρίσουμε επί του παρόντος, ο φόβος είναι αυτός του θανάτου και σε περιόδους κρίσης οι πολίτες συσπειρώνονται στην εκάστοτε κυβέρνηση. Τα ποιοτικά στοιχεία, όμως, των τελευταίων δημοσκοπήσεων δείχνουν έντονη δυσαρέσκεια και στο τέλος οι ψηφοφόροι αποφασίζουν βλέποντας την τσέπη τους.

• δημοσκόπηση
• Κίνημα Αλλαγής
• κορωνοϊός
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Νέα Δημοκρατία
• ΣΥΡIZA