Ο παλιατζής της νέας εποχής στη Θεσσαλονίκη: Χωρίς μεγάφωνο, αλλά με ραντεβού από το διαδίκτυο

Η στεντόρεια και γνώριμη φωνή του παλιατζή, που αντηχούσε κάποτε στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων, αποτελεί πλέον μια ανάμνηση. Σήμερα, η φωνή αυτή ακούγεται κυρίως σε κωμοπόλεις και χωριά ανά τη χώρα. Από το μεγάφωνο του αγροτικού αυτοκινήτου, ο παλιατζής ανήγγελλε την παρουσία του, προκαλώντας μια μικρή, οικεία αναστάτωση στα στενά. Ήταν μια φιγούρα-σύμβολο για όσους έζησαν άλλες εποχές.

Παρ’ όλα αυτά, η ανάγκη για το «άδειασμα» των σπιτιών από τα περιττά αντικείμενα δεν χάθηκε ποτέ. Απλώς, σήμερα, τα ραντεβού κλείνονται όλο και συχνότερα διαδικτυακά, με μια νέα φιλοσοφία: τίποτα δεν πάει χαμένο.

Στη Θεσσαλονίκη, δύο νεότεροι επαγγελματίες, ο Βλαδίμηρος Τιρκώβ και ο Διαμαντής Χειμωνίδης, αποφάσισαν να επαναφέρουν τη λογική του παλιατζή, πλήρως προσαρμοσμένη στη σύγχρονη πραγματικότητα. Χωρίς να χρησιμοποιούν μεγάφωνα, αλλά με τη βοήθεια του διαδικτύου, οργανώνουν την απομάκρυνση αντικειμένων από σπίτια, αποθήκες και επαγγελματικούς χώρους. Η βασική διαφορά, ωστόσο, βρίσκεται στη φιλοσοφία τους, καθώς δίνουν απόλυτη έμφαση στην επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση.

Όπως εξηγούν οι ίδιοι, η ιδέα για αυτή την επιχειρηματική κίνηση γεννήθηκε τυχαία, όταν ένας φίλος τους χρειάστηκε βοήθεια για να αδειάσει ένα σπίτι γεμάτο παλιά αντικείμενα. «Είδαμε πως δεν ήταν ο μόνος που είχε τέτοια ανάγκη», σημειώνουν. Έτσι, ξεκίνησαν με ένα μικρό φορτηγό και πλέον, χάρη στην αυξημένη ζήτηση, διαθέτουν περισσότερα οχήματα και ένα σταθερό, μόνιμο πρόγραμμα εργασιών.

Οι ίδιοι παραδέχονται ότι η δουλειά αυτή δεν είναι καθόλου εύκολη. «Πρόκειται για βαριές εργασίες, που συχνά γίνονται σε δύσκολες συνθήκες», αναφέρουν, περιγράφοντας περιπτώσεις όπου χρειάστηκαν ολόκληρες μέρες για να καταφέρουν να αδειάσουν πλήρως έναν χώρο. Τα αντικείμενα που συλλέγουν καλύπτουν όλο το φάσμα: από μέταλλα, παλιές ηλεκτρικές συσκευές και καλώδια, μέχρι έπιπλα, χαρτί και πλαστικά.

Αφού ολοκληρωθεί η δύσκολη διαδικασία της συλλογής, όλα τα αντικείμενα μεταφέρονται σε αδειοδοτημένους χώρους ανακύκλωσης. Η φιλοσοφία τους είναι ξεκάθαρη: «Όσο περισσότερο ανακυκλώνουμε, τόσο περισσότερο προστατεύουμε τους πόρους μας», τονίζουν οι δύο επαγγελματίες. Δίνουν μάλιστα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: οι ξύλινες παλέτες που συλλέγουν δεν καταλήγουν στη χωματερή, αλλά μετατρέπονται σε πέλετ, αποδεικνύοντας πως ακόμη και τα πιο φαινομενικά άχρηστα υλικά μπορούν να αποκτήσουν μια νέα, χρήσιμη ζωή.

Παράλληλα με τη βασική τους εργασία, ο Βλαδίμηρος και ο Διαμαντής χρησιμοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα για να μοιράζονται στιγμιότυπα από την καθημερινότητά τους, αλλά και για να απαντούν σε ερωτήσεις του κοινού σχετικά με την ανακύκλωση, προσπαθώντας να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες. «Υπάρχουν ακόμη περιπτώσεις ασυνειδησίας», σημειώνουν, αναφερόμενοι σε θλιβερά περιστατικά όπου εντοπίζουν μπάζα και άλλα υλικά απορριμμένα αυθαίρετα σε αγροτικές εκτάσεις ή κοινόχρηστους χώρους.

Η σύγχρονη εκδοχή του παλιατζή μπορεί να μην έχει πια το χαρακτηριστικό μεγάφωνο, αλλά διατηρεί αναλλοίωτο κάτι από το παλιό πνεύμα: την επιμονή και την πεποίθηση ότι τίποτα δεν πρέπει να μένει άχρηστο, τίποτα δεν πρέπει να πηγαίνει χαμένο.

• Θεσσαλονίκη
• Παλιατζής