Ο πνευματικός κόσμος αποχαιρετά τον Γιώργο Σκούρτη

Συλλυπητήριο μήνυμα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για τον θάνατο του Γιώργου Σκούρτη:
Ώρες αναστοχασμού, για το ελληνικό θέατρο και τον νεοελληνικό πολιτισμό, φέρνει ο θάνατος του, ξεχωριστού, θεατρικού συγγραφέα και μυθιστοριογράφου, Γιώργου Σκούρτη. Γεννημένος στην Αθήνα του 1940, ο Γιώργος Σκούρτης πέθανε σε ηλικία 78 χρόνων και μας κληροδότησε ένα πολυποίκιλο έργο με 20 και πλέον θεατρικά έργα και δεκάδες λογοτεχνήματα. Το ΥΠΠΟΑ ανακοινώνει ότι η κηδεία του θα γίνει δημοσία δαπάνη.

Είχε μια οργή μέσα του, από τα νεανικά του χρόνια, που τον κατάτρωγε και τον καθοδηγούσε. Είναι φανερή στα πρώτα του έργα – στις Νταντάδες (1970) – και ήταν εξίσου φανερή στα τελευταία του έργα – Ο Σαίξπηρ ζει στο καταφύγιο (2013). Δεν ήταν οργή ενάντια στην αδικία της ζωής – φυσικά η ζωή είναι άδικη – αλλά ενάντια στις ανισότητες και κυρίως ενάντια στην αλαζονεία της εξουσίας.

Η σύγκρουση εξουσίας-ατόμου, το κυρίαρχο στοιχείο που διαπερνά το έργο του, είναι δοσμένο σε ρεαλιστική, τολμηρή, γλώσσα που σοκάρισε και προβλημάτισε το θεατρικό και αναγνωστικό κοινό, με την αμεσότητά της θεματογραφίας της, στη διάρκεια των 40 και πλέον ετών, από το 1970 έως το 2013. Το έργο του, ειδικά σήμερα, είναι μια αλληγορία της κοινωνικής και υπαρξιακής κατάστασης προσωποποιημένη στους χαρακτήρες των έργων του.

Αν έχουμε κάτι να μάθουμε από το έργο του είναι, όπως είπε ο ίδιος χαρακτηριστικά, «για να μάθεις, πρέπει ήδη να ξέρεις». Να ξέρεις τις γνώσεις σου, θα ήθελε να προσθέσει. Και σε αυτήν του είδους την αυτογνωσία προσπάθησε να συνεισφέρει με το έργο του. Στους Ηθοποιούς μας υποδεικνύει πιο καθαρά το δρόμο που θα μας οδηγήσει να υπάρξουμε καλύτεροι και για τους εαυτούς μας και για τους άλλους, που μπορεί αλλά και που μπορεί να μην έχουν φτάσει στο ίδιο στάδιο αυτογνωσίας με μας.

Ο Γιώργος Σκούρτης έκφρασε, χωρίς φόβο, τους μύχιους φόβους μας και τις βαθύτερες επιθυμίες και ελπίδες και αγώνες μας. Η συνεισφορά του, ειδικά στο θέατρο, είναι εξέχουσα. Ο θάνατος του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην πολιτιστική ζωή του τόπου.

Η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μυρσίνη Ζορμπά, εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια προς την οικογένειά του και τους οικείους του.

Το Θέατρο Τέχνης για τον Γιώργο Σκούρτη:
Το Θέατρο Τέχνης αποχαιρετά με θλίψη τον σπουδαίο συγγραφέα Γιώργο Σκούρτη. To έργο του υπήρξε άρρηκτα συνδεδεμένο με το Θέατρο Τέχνης και την ιστορία του. O Γιώργος Σκούρτης πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Τέχνης  Καρόλου Κουν με τους «Νταντάδες» το 1970. Ακολουθούν τα έργα «Οι μουσικοί» τη θεατρική περίοδο 1972-73, «Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζίρης» το 1976-77, «Κομμάτια και θρύψαλα» το 1976-77, «Που πάει το λεωφορείο…» το  1978-79, «Οι εκτελεστές» το 1988-1989 και το 2001-2002 και «Οι ηθοποιοί» το  2008-2009.  Το κενό του Γιώργου Σκούρτη για τα ελληνικά γράμματα και το ελληνικό θέατρο είναι δυσαναπλήρωτο. 

Οι εκδόσεις Καστανιώτη για την απώλεια του Γιώργου Σκούρτη:
Ο Γιώργος Σκούρτης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, πέθανε χθες, Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2018, ολοκληρώνοντας ένα σπουδαίο
ταξίδι στην πεζογραφία και στο θέατρο που κράτησε περισσότερο από σαράντα χρόνια.

Ο Γιώργος Σκούρτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πρωτοεμφανίστηκε το 1970 στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν με το θεατρικό έργο Οι
νταντάδες, ένα έργο-σταθμό της σύγχρονης δραματουργίας μας. Ακολούθησαν: Οι Μουσικοί, Οι Εκτελεστές, Οι Ηθοποιοί, Κομμάτια και θρύψαλα, Ο Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζύρης, Απεργία, Το θρίλερ του έρωτα, η άπαιχτη ακόμα Ιστορική τριλογία (Η δίκη του Σωκράτη, Η κωμωδία του βασιλιά Ιουγούρθα, Υπόθεση Κ.Κ.), Εφιάλτες και πολλά άλλα, γραμμένα σε μια
πρωτόφαντη για το ελληνικό ρεπερτόριο, σκληρή και συνάμα αποκαλυπτική γλώσσα, με πολύ χιούμορ, προσωπικές και συλλογικές τραγωδίες.

Τα έργα αυτά, μαζί με τα πεζογραφήματά του Mπαρμπα-Tζωρτζ, Αυτά κι άλλα πολλά, Ιστορίες με πολλά στρας, Το χειρόγραφο της Ρωξάνης, Το συμπόσιο της Σελήνης, Πήδημα θανάτου, Ο Κίλερ, Αυτός ο μπάτσος, δημιούργησαν «τομή» στο ελληνικό θεατρικό και το λογοτεχνικό πεδίο, επηρεάζοντας τους νεότερους συγγραφείς με το καινούργιο ήθος και ύφος γραφής. Τα θέματα του συγγραφέα Γιώργου Σκούρτη έχουν να κάνουν με το «δίδυμο» Πολίτης/Εξουσία, με ξεκάθαρο το στοιχείο της κοινωνικοπολιτικής καταγγελίας, αλλά και την ψυχολογική εμβάθυνση στις διαπροσωπικές σχέσεις και τις υπαρξιακές αγωνίες του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου ανθρώπου. Τα δύο –μικρά αλλά πολυδιαβασμένα– βιβλία του Εκποίηση και Νύχταθλο είναι μια «εκ βαθέων»
καταγραφή στίχων, ερωτικών σπαραγμάτων και νυχτερινών κατανύξεων.

Στις Εκδόσεις Καστανιώτη φιλοξενήσαμε τα βιβλία του: Το χειρόγραφο της Αντάρας (2014), Ο Σαίξπηρ ζει στο καταφύγιο (2014), Ο Κίλερ (2004), Εκποίηση (2004), Global Novel (συμμετοχή, 2003), Μπαρμπα-Τζωρτζ, … Μια φορά ήταν ένας μόνος του (2001), Οι Εκτελεστές (2001), Οι Ηθοποιοί (2001), Η δίκη του Σωκράτη (2001), Ασκήσεις έρωτα (2000), Εφιάλτες (1999), Μονόλογοι πληγωμένων αντρών (1999), Ο τελευταίος (1999), Οι νταντάδες (1998), Η κωμωδία του βασιλιά Ιουγούρθα (1998), Το παιχνίδι των τεσσάρων (συμμετοχή, 1998), Το θρίλερ του έρωτα (1998), Ο Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζύρης (1995), Ο Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζύρης… ’95 (1995), Πήδημα θανάτου (1994), Το συμπόσιο της Σελήνης (1993), Αυτά κι άλλα πολλά (1991), Το χειρόγραφο της Ρωξάνης (1990), Ιστορίες με πολλά στρας (1989)

Το Κ.Θ.Β.Ε. αποχαιρετά τον Γιώργο Σκούρτη:
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του Γιώργου Σκούρτη, ενός σπουδαίου λογοτέχνη και θεατρικού συγγραφέα που «πλούτισε» τα ελληνικό γράμματα και σφράγισε με την τολμηρή γραφή του και το ελεύθερο πνεύμα του το νέο Ελληνικό Θέατρο, επηρεάζοντας τους μετέπειτα θεατρικούς συγγραφείς.

Ο Γιώργος Σκούρτης γεννήθηκε το 1940 στην Αθήνα. Πρωτοεμφανίστηκε το 1970 στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν με το έργο «Οι νταντάδες», ένα έργο-σταθμό της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας, και ακολούθησαν πολλά και σημαντικά θεατρικά έργα του.

Έγραψε πολλά θεατρικά έργα, μυθιστορήματα, διηγήματα, στίχους τραγουδιών, σενάρια και δεν σταμάτησε μέχρι το τέλος να είναι ενεργός και δημιουργικός.Επίσης, είχε σκηνοθετήσει όλα του τα θεατρικά έργα, στη σκηνή, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο. Έχει ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία και έχει υπογράψει μεταφράσεις του Αριστοφάνη και του Σαίξπηρ.

Με το μυθιστόρημα «Mπαρμπα-Tζωρτζ… Mια φορά ήταν ένας μόνος του» (1980) και εν συνεχεία, τα αφηγήματα «Aυτά κι άλλα πολλά» (1981) και «Ιστορίες με πολλά στρας» (1989) δημιούργησε «τομή» στο μέχρι τότε ελληνικό λογοτεχνικό πεδίο.Ο ποιητικός του κύκλος «Μετανάστες» έχει μελοποιηθεί από τον Γιάννη Μαρκόπουλο και περιγράφει με τον πιο αυθεντικό τρόπο την μοίρα χιλιάδων Ελλήνων που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στις φάμπρικες της Δύσης.Το λόγο του φέρουν το «Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί», κορυφαίο αντιπολεμικό τραγούδι, σε ερμηνεία Νίκου Ξυλούρη… μέχρι και ο «Ανεπανάληπτος» σε μουσική του Κώστα Καράλη και ερμηνεία του Τόλη Βοσκόπουλου, ενδεικτικό της πολυδιάστατης γκάμας του.

Είχε διατελέσει Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

Συνεργάστηκε με το Κ.Θ.Β.Ε. στις εξής παραστάσεις:
•             «Εφιάλτες» του Γιώργου Σκούρτη, σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζηβανού(2005)
•             «Κύκλωπας»του Ευριπίδη, σε μετάφραση Γιώργου Σκούρτη και σκηνοθεσία Γιώργου Αρμένη (1988)
•             «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, σε μετάφραση Γιώργου Σκούρτη και σκηνοθεσία Έρσης Βασιλικιώτη(1986)
•             «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, σε μετάφραση Γιώργου Σκούρτη και σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου (1978)