Ο πρωτογονισμός (του Τραμπ) και τα φάλτσα των διαδηλώσεων

Συνέβη προσφάτως στην Μεγάλη Βρετανία, συμβαίνει τώρα και στις ΗΠΑ. Διαδηλώσεις εναντίον του Brexit και μεγάλες κινητοποιήσεις εναντίον του νέου Προέδρου των ΗΠΑ, μετά την λαϊκή ετυμηγορία στις δύο χώρες.

Αναφαίρετο δικαίωμα η διαμαρτυρία και ευοίωνη εγερτήρια αντίδραση, με μια διαφορά: Και στις δύο περιπτώσεις παρακάμπτεται ή περιφρονείται η λαϊκή θέληση, όπως αποτυπώθηκε καθαρά στο βρετανικό δημοψήφισμα και στις αμερικάνικες εκλογές. Πως και τι νομιμοποιεί ηθικά την έλλειψη σεβασμού στην λαϊκή ετυμηγορία;

Οι μετεκλογικές διαδηλώσεις στις ΗΠΑ εναντίον του Τραμπ επιβεβαιώνουν τον διχασμό της αμερικάνικης κοινωνίας, δεν τον αποκαλύπτουν. Αυτός προϋπήρχε. Και ήταν κολοσσιαίων διαστάσεων: από τη μια μεριά, η πλειονότης των Μέσων Ενημέρωσης, οι πάμπλουτοι  χορηγοί και πλήθος «επωνύμων» (καλλιτέχνες, διανοούμενοι, πανεπιστημιακοί ) , αλλά και κορυφαίοι παράγοντες των Ρεπουμπλικάνων (!),που υποστήριζαν φανατικά την Χίλαρι Κλίντον.

Και από την άλλη, η πλειονότης των Αμερικανών. Η φρενιασμένη προπαγάνδα και οι δημοσκοπήσεις υπέρ της Χίλαρι, οι καταγγελίες εναντίον του Τραμπ και οι προειδοποιήσεις για νέο Μεσαίωνα, δεν την επηρέασαν. Και τάχθηκε στο πλευρό ενός άξεστου πάμπλουτου, με πρωτόγονο οριακό λόγο.

Πως και γιατί πείστηκε ο κόσμος από τον Τραμπ; Μήπως πρόκειται για ανόητους και αγράμματους, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι προοδευτικοί κύκλοι; Η μήπως η ψήφος του συνιστά ηχηρή διαμαρτυρία εναντίον του καθεστώτος που έχουν επιβάλει οι ποικιλώνυμες ελίτ και τα ΜΜΕ; Μήπως πρόκειται δηλαδή για ένα άι σιχτίρ  των απελπισμένων , που γαντζώθηκαν από τον πρώτο τυχόντα, πού πήγε κόντρα στα εν λόγω κέντρα δυναστικής εξουσίας;

Και, τέλος, μήπως δεν ήταν απτή ένδειξη εναντίον του καθεστωτισμού η εντυπωσιακή στήριξη προς τον αριστερό Μπέρνι Σάντερς, τον οποίο πολέμησε λυσσαλέα το κατεστημένο της Χίλαρι; Αρκετοί τώρα τελευταία ψιθυρίζουν ότι ο Σάντερς θα κέρδιζε άνετα τον Τρaμπ, αν είχε εκλεγεί αυτός υποψήφιος των  Δημοκρατικών…

Όπως και να ΄χει, στις ΗΠΑ υπήρξε δραστική ανατροπή. Και όποιος δεν καταλαβαίνει την ουσία της, θα συνεχίσει να διαμαρτύρεται για το αποτέλεσμα των εκλογών, αντί να δει με περίσκεψη τις πραγματικές αιτίες. Και προπάντων να αναρωτηθεί, γιατί σ΄αυτή την κρίσιμη επικρατεί ο (ακρο)δεξιός ριζοσπαστισμός και όχι η προοδευτική εκδοχή του ριζοσπαστισμού. Εκτός κι αν νομίζουν ορισμένοι ότι αρκούν οι αντιφασιστικές διαδηλώσεις και τα συλλαλητήρια, οι θεμιτές κινητοποιήσεις και  οι αντιρατσιστικοί νόμοι για να αναχαιτιστεί η φαιά δυναμική.

Υ.Γ. (1)  Προχθές πυρπολήθηκαν γραφεία του ανεκδιήγητου και ιλαρού Σώρρα στο Κερατσίνι. Παλιότερα είχε μπει βόμβα στα γραφεία της ναζιστικής Χρυσής Αυγής στον Ασπρόπυργο. Όμως κανένα κόμμα, καμία οργάνωση, καμία Κίνηση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα κλπ, κανένας ,τέλος πάντων, δεν βρήκε μια λέξη καταδικαστική για τα απεχθή αυτά γεγονότα. Αιδήμων σιωπή, καταφανώς αντιδημοκρατική.

Υ.Γ. (2) Ανατριχιαστικές οι δηλώσεις Σώρρα για τους Παραολυμπιακούς. Γνησίως ναζιστικές. Όμως δεν αντιμετωπίζεται με αντιρατσιστικούς νόμους και απαγορεύσεις η χυδαιότητα. Ούτε η ύβρις απέναντι στην Ύπαρξη, την Θρησκεία κλπ. Γιατί οι νόμοι αυτοί ανοίγουν τον ασκό του Αιόλου. Και θα τους βρούμε μπροστά μας.

• Brexit
• διαδηλωτές
• ΗΠΑ
• Ντόναλντ Τραμπ
• Χίλαρι Κλίντον