Ο ρόλος των γυναικών στο βρόμικο ανδρικό κλαμπ του Έπσταϊν – Σεξ και σνακ, αλλά στο περιθώριο

Τα αρχεία Έπσταϊν αποκαλύπτουν έναν κόσμο κολακείας, όπου οι πλούσιοι άνδρες ζουν ως ένα κλειστό κλαμπ προνομιούχων και οι γυναίκες παρέχουν υπηρεσίες, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Guardian που επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει τις πληροφορίες που δίνουν τα email σχετικά με τη θέση των γυναικών στο κύκλωμα. Ας διαλέξουμε στην τύχη ένα email από τα εκατομμύρια που περιλαμβάνονται στη «Βιβλιοθήκη Έπσταϊν» του Υπουργείου Δικαιοσύνης… Είναι ένα βράδυ Σαββάτου τον Φεβρουάριο του 2013 και ο Τζέφρι Έπσταϊν στέλνει μήνυμα στη βοηθό του Μπιλ Γκέιτς σχετικά με καλεσμένους για ένα δείπνο που θέλει να οργανώσει. «Άτομα για τον Bill», ξεκινά το email. Ο Έπσταϊν αρχίζει να απαριθμεί πιθανούς υποψήφιους: τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Κι-μουν, τον σκηνοθέτη Γούντι Άλεν, τον πρωθυπουργό του Κατάρ, δύο ακαδημαϊκούς του Χάρβαρντ, τον δισεκατομμυριούχο CEO των ξενοδοχείων Hyatt, έναν διευθυντή επικοινωνίας του Λευκού Οίκου, έναν πρώην υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ.

Αναφέρει 10 ισχυρούς άνδρες, πριν προτείνει: «Anne Hathaway (σοβαρά;)». Ο Έπσταϊν αισθάνεται την ανάγκη να διευκρινίσει, μέσα στην παρένθεση, ότι δεν αστειεύεται όταν προτείνει μια γυναίκα στο τραπέζι. Η λίστα τελειώνει διστακτικά: «Μοντέλα της Victoria’s Secret;». Ο Έπσταϊν αναρωτιέται: «Ποιον από τη λίστα νομίζεις ότι θα απολάμβανε περισσότερο;». Τα αρχεία Έπσταϊν αποκαλύπτουν την πατριαρχία σε πλήρη ανάπτυξη. Έναν κόσμο όπου οι άνδρες είναι πλούσιοι και ισχυροί και οι γυναίκες όχι. Τα emails δείχνουν την ιδιωτική συμπεριφορά μιας ανδρικής άρχουσας τάξης που δικτυώνεται, αστειεύεται και ανταλλάσσει πληροφορίες. Οι γυναίκες υπάρχουν στο περιθώριο —ανεκτές επειδή οργανώνουν τα ημερολόγια των πολυάσχολων ανδρών, κανονίζουν το φαγητό, στολίζουν το τραπέζι, παρέχουν σεξ.

Ένα τυπικό email του Έπσταϊν προς έναν άνδρα στο δίκτυό του γράφει: «Ο πρόεδρος της επιτροπής του Νόμπελ Ειρήνης, Τόρμπιορν Γιάγκλαντ, θα μείνει μαζί μου στη Νέα Υόρκη. Μπορεί να σου φανεί ενδιαφέρων». Ο Έπσταϊν γράφει στον Ρίτσαρντ Μπράνσον με το χαρακτηριστικό του ύφος, συνδυάζοντας χαλαρό καμάκι κύρους με την προσφορά πρόσβασης σε κάποιον άλλο ισχυρό. Ένα τυπικό email του Έπσταϊν προς μια γυναίκα μπορεί να λέει: «Βγάλε μια selfie από το μουνί σου και στείλε».

Αν περάσεις τρεις ημέρες ψαχουλεύοντας το χαοτικό, εκτεταμένο και βρόμικο πηγάδι πληροφοριών των αρχείων Έπσταϊν, μαθαίνεις πολύτιμα μαθήματα για το πώς λειτουργεί αυτή η σύγχρονη παγκόσμια πατριαρχία: μέσω κολακείας, ανταλλαγής χαρών και περιστασιακών κοφτών υπενθυμίσεων για το ποιος χρωστάει τι σε ποιον. Για τις γυναίκες, αυτά τα αρχεία προσφέρουν μια άνευ προηγουμένου ευκαιρία να κρυφακούσουν συνομιλίες από τις οποίες συνήθως αποκλείονται. Προσφέρουν αποκαλυπτικές ματιές στο τι σκέφτονται και λένε για τις γυναίκες μια ομάδα διακεκριμένων παγκόσμιων προσωπικοτήτων, όταν θεωρούν ότι οι γυναίκες δεν ακούνε.

Στα αρχεία Έπσταϊν υπάρχουν δύο ομάδες ανθρώπων. Οι άνδρες: δισεκατομμυριούχοι, τεχνολογικοί επιχειρηματίες, τραπεζίτες, κρατικοί αξιωματούχοι, πολιτικοί, ηγέτες —άτομα που πρέπει να βρίσκονται στο περιβάλλον του Έσταϊν γιατί του προσφέρουν τρόπους να ενισχύσει το δίκτυο επιρροής του. Και οι γυναίκες, που υπάρχουν ως ασήμαντα συνοδευτικά πρόσωπα ή ως άτομα στα οποία μοιράζει χρήματα επειδή του παρέχουν υπηρεσίες. Οι γυναίκες εμφανίζονται ως αντικείμενα προς θέαση και «βελτίωση»: δόντια να φτιαχτούν, βάρος να χαθεί, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα να θεραπευτούν, χαρακτηριστικά να διορθωθούν. («Ίσως να δεις γιατρό για να μικρύνεις λίγο τη μύτη πριν κλείσεις τα 23», προτείνει ο Έπσταϊν σε μια ανώνυμη γυναίκα τον Ιούλιο του 2017.) Τα emails δείχνουν ότι ο Έπσταϊν συχνά ενοχλείται από τις γυναίκες.

Γυναίκες ως οργανώτριες των πάρτι

Οι άνδρες εξυπηρετούνται από ομάδες γυναικών βοηθών. Η Λέσλι Γκροφ, μακροχρόνια εκτελεστική βοηθός του Έπσταϊν, φαίνεται υπεύθυνη για την οργάνωση προγραμμάτων, σνακ και σεξ. Όταν ο Έπσταϊν έχει συνάντηση με τον Λάρι Σάμερς το 2012, η Γκροφ υπενθυμίζει στις συναδέλφους της: «Ο Larry είναι VIP!» και τους λέει: «Πρέπει να έχουμε σνακ για τον Larry». Αργότερα το ξαναθυμίζει: «Μπορούμε να φροντίσουμε να υπάρχει κάτι τσιμπολογήσιμο για τον Larry;». Είναι σε πρώτο όνομα με μια παγκόσμια ομάδα γυναικών προσωπικών βοηθών — της Tesla, του Μπράνσον κ.ά. Συμβουλεύονται η μία την άλλη για τις διατροφικές προτιμήσεις των αφεντικών τους (ο Μπράνσον προτιμά sauvignon blanc, pinot grigio και ροζέ. «Όχι chardonnay! Του αρέσουν τα γλυκά γενικά. Όσο γίνεται χωρίς ζάχαρη»).

Η Γκροφ προσφέρει ακούραστα διπλή υπηρεσία: οργανώνει ημερολόγια και ταξίδια ώστε το αφεντικό της να συναντά ισχυρούς άνδρες, καθώς περιφέρονται ασταμάτητα μεταξύ Παρισιού, Λος Άντζελες, Νέας Υόρκης και Λονδίνου, σε συνέδρια και δείπνα. Μαλακώνει τη βαρετή δουλειά των βαλιτσών και των ελικοπτέρων με καθησυχαστικά emails: «Άφησέ το σε μένα», «Θα το κανονίσω εγώ». Παράλληλα, κανονίζει τη μετακίνηση των γυναικών που ο Έπσταϊν θέλει να μεταφέρει μαζί του ανά τον κόσμο —εισιτήρια, βίζες, αυτοκίνητα. Διαχειρίζεται αμέτρητα αιτήματα μεταφοράς γυναικών από πόλεις της ανατολικής Ευρώπης: «Οργάνωσε να έρθει η … από Μόσχα στο Παρίσι, άφιξη 2.40 Σάββατο, αναχώρηση αργά Κυριακή βράδυ, θα στείλει διαβατήριο». Στέλνει διευθύνσεις παραλαβής («Τα κορίτσια να συναντηθούν στην 71η Οδό με ταυτότητες. Ελικόπτερο για East Hampton»). Διαβεβαιώνει ότι τα εισιτήρια έχουν «αγοραστεί με τη μαύρη Amex του JE!!». Φροντίζει σάουνες, ατμόλουτρα, το modem στο υπνοδωμάτιο. Ευγνωμοσύνη σπανίως εκφράζεται από το αφεντικό της. Όταν, περιστασιακά, το ημερολόγιο διπλοκλείνεται, η Γκροφ επιπλήττεται: «Έχω καταθέσεις όλη μέρα; Έπρεπε να το ξέρεις».

Άνδρες που μιλούν σε άνδρες

Χωρίς την παρουσία γυναικών, οι άνδρες επικοινωνούν ανεμπόδιστα, με συγκεκριμένο ύφος. «Παρεμπιπτόντως», γράφει ένας επιχειρηματίας στον Έπσταϊν ένα πρωινό του 2013, «η Ουκρανή και η Μολδαβή έφτασαν. Μεγάλη απογοήτευση, η Μολδαβή δεν είναι τόσο όμορφη όσο στη φωτογραφία». «Photoshop», απαντά ο Έπσταϊν. «Όχι μόνο αυτό, ήταν πολύ κοντή και αδύνατη», έρχεται η απάντηση. Είναι απλώς «locker room banter»; (Πώς να το ξέρουν οι γυναίκες που δεν επιτρέπεται να βρίσκονται σε αυτούς τους χώρους;). Υπάρχουν εκατοντάδες μηνύματα που αναφέρονται χυδαία στο γυναικείο σώμα, συχνά με υπονοούμενα. Άνδρες κλείνουν emails ευχόμενοι «πολλή P». «Καλή χρονιά με πολλή P», «Χρόνια πολλά και μια χρονιά γεμάτη υγεία, χρήματα και πολλή P».

Το να βρίσκεσαι στην παρέα του Έπσταϊν επιτρέπει σε διακεκριμένους άνδρες να αποκαλύπτουν τις πραγματικές τους απόψεις για τις γυναίκες. Λίγους μήνες πριν από τον θάνατο του Έπσταϊν στη φυλακή, ένας καθηγητής τον συμβουλεύει να αγνοήσει τη «μαζική υστερία γύρω από την κακοποίηση των γυναικών». Παντρεμένοι, ισχυροί άνδρες συνεχίζουν να του ζητούν ρομαντικές συμβουλές μέχρι την παραμονή της σύλληψής του. Υπάρχουν χλευασμοί και περιφρόνηση. Αλλά αυτό που παγώνει το αίμα είναι η ρουτίνα της αδιαφορίας. Κανένα ενδιαφέρον για το ποιες είναι οι «Ρωσίδες», κανένα ερώτημα για τον ρόλο τους, καμία απορία γιατί ένας καταδικασμένος παιδεραστής τις μεταφέρει. Η απάντηση είναι πάντα: «Φυσικά. Με εκτίμηση».

Κάποιοι ίσως θέλουν να απορρίψουν τα αρχεία Έπσταϊν ως ακραία συμπεριφορά ενός σεξουαλικού εγκληματία. Όμως αν αφαιρέσεις τη χυδαιότητα, αποκαλύπτουν πώς λειτουργεί η πατριαρχία στην καθημερινότητα. Χάρες και κολακείες, ανταλλαγή επαφών, ενίσχυση φήμης, «φιλανθρωπία» ως βιτρίνα επιρροής. Και στο περιθώριο, οι γυναίκες: να οργανώνουν, να περιμένουν, να είναι πάντα έτοιμες να χορέψουν —αλλά ποτέ να καθίσουν ισότιμα στο τραπέζι.

• email
• άνδρες
• αρχεία
• Γυναίκες
• Τζέφρι Έπσταϊν