Ο ΣΥΡΙΖΑ στη σκηνή της αυτογελοιοποίησης – Αλέξη, όλα καλά;

Τι είναι χειρότερο, λοιπόν; Η αποτυχία ενός κόμματος ή ο εξευτελισμός ενός ολόκληρου χώρου; Φαίνεται πως όταν ο αυτοεξευτελισμός γίνει αυτοσκοπός, τα όρια είναι ελαστικά, γιατί ο σκοπός αγιάζει τα μέσα… Εδώ, ο σκοπός ήταν απλός: διώξτε τον Κασσελάκη. Κανείς δεν σκέφτηκε, όμως, πως το θέαμα των μεθοδεύσεων αυτών δεν το παρακολουθούν μόνο τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και όλοι οι πολίτες της χώρας. Αυτοί οι πολίτες που θα κληθούν σύντομα να αποφασίσουν αν θα εμπιστευτούν αυτό το κόμμα.

Αλήθεια, ποιος σοβαρός και νοήμονας πολίτης θα ακούσει πια ένα κόμμα που, όχι μόνο ξέφυγε από τα δημοκρατικά πλαίσια, αλλά αποφάσισε να «καθαρίσει» τον εαυτό του ακρωτηριάζοντας συνέδρους και μέλη του; Όλα αυτά, μάλιστα, μετά τη συντριβή στις εθνικές εκλογές του 2023 που δεν τους έμειναν και πολλοί. Και αλήθεια, Αλέξη, όλα καλά;

Όσο για εκείνους που στη διάρκεια του συνεδρίου αποδοκίμασαν ή έκοψαν την ηρωική φαρμακοποιό του Πολυτεχνείου, τη Μέλπω Λεκατσά, δεν είναι απλώς ανιστόρητοι ή ανόητοι. Είναι… χούντα. Τελεία. Και δεν εννοώ το κόμμα του Γκλέτσου που είναι υποψήφιος Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι στο πλαίσιο της «σοβαρότητας» που θέτουν οι «κομισάριοι» του κόμματος.

Σε μια παράδοξη παραλλαγή του Όργουελ, στον μικρόκοσμο του ΣΥΡΙΖΑ, ο εξευτελισμός βαφτίζεται σοβαρότητα και η αντιδημοκρατική συμπεριφορά «οξυγόνο της δημοκρατίας». Όπως στο δυστοπικό τοπίο του 1984, η γλώσσα αναποδογυρίζει: ό,τι πιο προσβλητικό γίνεται σήμα κατατεθέν ακεραιότητας και κάθε χτύπημα στον εσωκομματικό αντίλογο παρουσιάζεται σαν «αναγκαία κάθαρση». Η εξουσία των λίγων επιμένει ότι οι πρακτικές εκδίωξης και διασυρμού είναι για το «καλό του κόμματος» και ότι η ταπείνωση των διαφωνούντων είναι πράξη ευθύνης – αρκεί να πειστείς πως η καταπίεση, στην πραγματικότητα, σε απελευθερώνει.

Εκεί, λοιπόν, που το δράμα της πολιτικής σκηνής γίνεται θέαμα από πρώτο τραπέζι πίστα, ο ΣΥΡΙΖΑ μας κλείνει το μάτι από το μπουζουξίδικο και λίγο πριν κατεβάσει τα φώτα, μας χαρίζει μια τελευταία παράσταση γεμάτη διαφωνίες, προδοσίες και δικαστικά φινάλε. Κι ενώ ο Αλέξης σχεδιάζει νέες… αυταπάτες, το μόνο που μένει είναι να δούμε αν αυτό το θέαμα θα έχει κοινό στις επόμενες εκλογές.

• Αλέξης Τσίπρας
• συνέδριο
• συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ
• ΣΥ​ΡΙΖΑ