Ο Τσίπρας από τη συμφωνία των Πρεσπών στην Ελληνογαλλική ένας… Μητσοτάκης δρόμος

«Οχι» αναμένεται να ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή την Πέμπτη, για την ελληνογαλλική συμφωνία, με τον Αλέξη Τσίπρα να θέτει δύο όρους προκειμένου να αλλάξει στάση: Πρόβλεψη για την ΑΟΖ και δέσμευση ότι δεν θα υπάρξει αποστολή στρατιωτών στο Σαχέλ. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να σκληρύνει τη στάση του παρά το γεγονός ότι στην ψηφοφορία στο Πολιτικό Κέντρο καταγράφηκαν και ορισμένες επιφυλάξεις και φυσικά γνωρίζοντας ότι είναι μειοψηφική αυτή η θέση στην κοινωνία.

Έχω ξαναπεριγράψει το στρατηγικό αδιέξοδο της αξιωματικής αντιπολίτευσής που αντί να ενσωματώσει την κυβερνητική θητεία συμπεριφέρεται ως κόμμα διαμαρτυρίας και σε κάθε ανακοίνωση του κατά της κυβέρνησης, ο ΣΥΡΙΖΑ, καταγγέλλει και τον εαυτό του. Επίσης οι πολλές «βάρκες» στο εσωτερικό οδηγούν σε αποφάσεις ισορροπίας υψηλού ρίσκου.

Ως κυβέρνηση, η αξιωματική αντιπολίτευση έχει αναγνωρίσει τη στρατηγική σημασία της αμυντικής συμφωνίας με τη Γαλλία, δούλεψε μάλιστα προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν υπάρχει Έλληνας που δεν αναγνωρίζει την επιχειρησιακή ανάγκη για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων που αυτή έρχεται να καλύψει. Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει, ψάχνοντας για προφάσεις, και αποφάσισε να την καταψηφίσει. Φέρνοντάς στο προσκήνιο ιδεοληπτικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ του 4%, μήπως να φύγουμε και από το ΝΑΤΟ; Να μην συμμετέχουμε σε διεθνείς αποστολές όταν εμείς ζητάμε από άλλους να προστρέξουν και να συνδράμουν στρατιωτικά σε περίπτωση επίθεσης της Τουρκίας; Πρόκειται για απόφαση απογοητευτική και καταστροφική για τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα εξουσίας σε μια κρίσιμη φάση για τα εθνικά μας θέματα.

Δυστυχώς κυριάρχησε μικροκομματικός υπολογισμός και ίσως μια ρεβανσιστική διάθεση από τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά κανένας «αστερίσκος» δεν μπορεί να δικαιολογήσει αυτήν τη απόφαση στη μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού. Είναι ξεκάθαρο και από τις αντιδράσεις της Τουρκίας αλλά και των ΗΠΑ-Γερμανία ότι η αμυντική εξοπλιστική συμφωνία που υπογράφηκε στο Παρίσι είναι πραγματικά ιστορική. Συνιστά την ολοκλήρωση ενός εθνικού στόχου όλων των κυβερνήσεων για την Ελλάδα σε σχέση με την πολεμική επιθετικότητα της Τουρκίας. Αλλάζει ριζικά την ισορροπία στο Αιγαίο και δίνει για πρώτη φορά ελληνικό πλεονέκτημα στη θάλασσα.  

Αλλά ο Αλέξης Τσίπρας έχει τον χρόνο να αλλάξει θέση και μην γίνει «αρνητής» μια ιστορικής συμφωνίας και να μην συμπεριφερθεί όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συμφωνία των Πρεσπών. Στην περίπτωση, όμως, του «Μακεδονικού» η ΝΔ είχε να κερδίσει ψηφαλάκια χάνοντας αξιοπιστία και εθνικά ωφέλιμη στάση ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ στην περίπτωση της Ελληνογαλλικής συμφωνίας τα χάνει και τα δύο και ίσως να είναι κομβική στιγμή για την πολιτική του πορεία.

Τι θα έλεγε, όμως ο Αλέξης Τσίπρας αν ήταν στην κυβέρνηση:

«Βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή ένα βήμα πριν από ένα ιστορικό γεγονός», «μετά από σχεδόν 30 χρόνια αδράνειας και απανωτών εθνικών υποχωρήσεων και μετά από έναν ολόκληρο χρόνο εξαντλητικών διαπραγματεύσεων φτάνουμε στο τέλος μιας επίπονης διαδικασίας», αυτά είχε υποστηρίξει ο Αλέξης Τσίπρας πριν την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ο τότε Πρωθυπουργός σημείωνε ότι έχει έρθει για να αναμετρηθεί με την ιστορική και την εθνική ευθύνη, με την ευθύνη που έχει ο καθένας από τους 300 που δεν εκβιάζονται, δεν τρομοκρατούνται και ομιλούν μονάχα με τη συνείδηση τους.

Κατηγόρησε τον κ. Μητσοτάκη για ένδεια επιχειρημάτων εναντίον της συμφωνίας: «Ασχολείστε με απολύτως δευτερεύοντα ζητήματα και όχι με τα ουσιαστικά, γιατί έχετε ένδεια επιχειρημάτων». Τα ίδια ισχύουν και για τη συμφωνία με την Γαλλία, μάλιστα ο κ. Καμμένος εμφανίστηκε μετά από καιρό στον skai με την ιδιότητα του πρώην υπουργού Άμυνας της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα, για να κρίνει τις τελευταίες εξελίξεις. Υπερθεματίζοντας για τη ελληνογαλλική συμφωνία και την προμήθεια των φρεγατών. «Είναι μια άριστη συμφωνία, γιατί πρώτα απ’ όλα η Ελλάδα δέχεται την εισήγηση του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου που είχε επιλέξει εδώ και πάρα πολλά χρόνια τη μετατροπή του στόλου μας με νέες φρεγάτες και τον συνδυασμό αεροναυτικών δυνάμεων, δηλαδή την επικοινωνία των πλοίων με τα αεροσκάφη και τα δορυφορικά συστήματα όπως το πρόγραμμα “Ηλιος”, που είναι πολύ διαφορετικό σύστημα και δεν μπλοκάρεται…», ήταν η αξιολόγηση του. Μίλησε δε αναλυτικά και για τα πλεονεκτήματα των Belharra, τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες και πολλά άλλα.

Η απόφαση είναι δύσκολη αλλά αν επιμείνει στο «ΟΧΙ», ο Αλέξης Τσίπρας θα επιβεβαιώσει ότι από τη συμφωνία των Πρεσπών στην Ελληνογαλλική ένας… Μητσοτάκης δρόμος. Δεν θα σχολιάσω ότι στην Κουμουνδούρου μπροστά στην ανάγκη τους για «τυφλή» αντιπολίτευση βασίστηκαν στο επιχείρημα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης των «Σαμαροβενιζέλων»-έτσι την αποκαλούν- και περιμένω με αγωνία να ακούσω τον Αλέξη Τσίπρα να διαβάζει στη Βουλή την ανάλυση του Βενιζέλου.

Αυτό που δεν καταλαβαίνουν στην Κουμουνδούρου είναι ότι αυτή η συμφωνία είναι μεγαλύτερη και σημαντικότερη για τη χώρα από κάποιες δημιουργικές ασάφειες ή υπολεπτομέρειες που προβάλλονται μόνο για τη διαφωνία. Και αλήθεια; Η Ελληνίδα μάνα είναι κάτι διαφορετικό από τη Γαλλίδα μάνα που θα στείλει τα δικά της παιδιά στο Καστελόριζο αν χρειαστεί…Επίσης είναι άκρως λαϊκίστικο να ακούς στελέχη της Αξιωματικής αντιπολίτευσης να υποστηρίζουν τους  Έλληνες φαντάρους που θα τους στείλουν στην Αφρική γιατί θα πάνε, αν πάνε και όχι στο πεδίο της μάχης, επαγγελματίες των ειδικών δυνάμεων με ελκυστική οικονομική αποζημίωση και εθελοντικά όπως συνηθίζεται να γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις όπως σε Νατοϊκές αποστολές.

Σαφώς και η απόφαση ανήκει στον Αλέξη Τσίπρα και θα αναμετρηθεί με την «ιστορική και την εθνική ευθύνη» που του αναλογεί ωστόσο μπορεί να τον βοηθήσει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης δίνοντας σχετικές διευκρινήσεις στις εύλογες ενστάσεις που όμως δεν ακυρώνουν μια τόσο σημαντική συμφωνία.

Και εγώ θέλω, «βούτυρο αντί κανόνια», παγκόσμια ειρήνη και το Αιγαίο και η Μεσόγειος να είναι θάλασσα που ενώνει λαούς αλλά υπάρχει μια άκρως αναθεωρητική Τουρκία που αμφισβητεί συνθήκες και την ανεξαρτησία της χώρας μας. Σε έναν σύνθετο κόσμο με ανταγωνισμούς και συμφέροντα πρέπει να παίρνεις αποφάσεις που δεν σου αρέσουν αλλά αλήθεια είναι δυνατόν να χρησιμοποιείς επιχειρήματα άλλων χωρών που αρνούνται να σε βοηθήσουν στην περίπτωση των Τουρκικών προκλήσεων; Διαφορετικά θε είσαι μόνος σου με τον Ερντογάν και την Τουρκία και δεν θα δικαιούσαι να απαιτείς αλληλεγγύη και κυρώσεις…  

ΥΓ. Και για όσους κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, επικράτεια είναι και το Καστελόριζο και τα νησιά και οι βραχονησίδες που οι Τούρκοι διεκδικούν… Και παραθέτω μήνυμα που έλαβα από άνθρωπο που έχει δώσει αγώνες και ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ και όχι στη ΝΔ: 

«Η ελληνογαλλική συμφωνία είναι ιστορικής σημασίας για ολόκληρη τη Μεσόγειο, όχι μόνο για την Ελλάδα. Πρέπει να υπερψηφιστεί και είναι απαράδεκτη οποιαδήποτε άλλη σκέψη. Τα υπαρκτά επιμέρους θέματα μπορούν να αναδειχθούν στη βουλή και επ’ αυτών να ασκηθεί κριτική. Όμως δεν νοείται καταψήφιση της συμφωνίας από κόμμα εξουσίας με στοιχειώδη συνείδηση εθνικής ευθύνης. Υπεκφυγές για λόγους διατήρησης εσωκομματικών ισορροπιών δεν πείθουν κανέναν. Δεν «κλωτσάς» τη ρήτρα αμυντικής συνδρομής που βάζει φραγμό στην Τουρκική επιδίωξη για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου. Και είναι εντελώς έωλο το επιχείρημα ότι η ρήτρα ταυτίζεται με την ευρωπαϊκή, που είναι τελείως ανακριβές.»

• αμυντική συνεργασία
• Βουλή
• Γαλλία
• ΣΥΡIZA
• φρεγάτες