Ο Τσίπρας, ο ενεχυροδανειστής τηλεπερσόνα και ο προεκλογικός λαϊκισμός

Η βιασύνη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να παίξει τον ρόλο του εισαγγελέα καταδικάζοντας εκ των προτέρων την «εγκληματική οργάνωση» των ενεχυροδανειστηρίων, όπως την αποκάλεσε, στο βωμό μικροκομματικών προεκλογικών σκοπιμοτήτων, λειτούργησε για μια φορά ακόμη ως μπούμερανγκ. Ο λαϊκισμός τον εκδικείται.

Τα έγγραφα που έστειλε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), έδειξαν ότι το κοστούμι ήταν αδειανό. Η Αρχή απαντώντας σε σχετικό ερώτημα της δικαστικής λειτουργού, την ενημέρωσε ότι με βάση την τελωνειακή νομοθεσία δεν οφείλονται δασμοί και φόροι για εξαγωγή χρυσού στην Τουρκία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το βασικό κακούργημα της λαθρεμπορίας να είναι στον αέρα και ταυτόχρονα να συμπαρασύρει και τα κακουργήματα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της εγκληματικής οργάνωσης.

Αυτογκόλ

Μια ακόμη σημαία κάθαρσης του Μαξίμου με την οποία επιχείρησε να κλείσει το μάτι στα λαϊκά στρώματα που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση, υπεστάλη άρον – άρον. Είτε ήταν η αγωνία του πρωθυπουργού για το εκλογικό αποτέλεσμα είτε η υπερβολική αυτοπεποίθηση του που τον ανέβασε στο άρμα της αυταρέσκειας, η κατάληξη ήταν οδυνηρή. Κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Από εκεί που πήγαινε για τρία γκολ στην «ώρα του πρωθυπουργού» απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου της ΝΔ για την ανομία, έφαγε τρία αυτογκόλ:

*Σε μια στιγμή που οι δημοσκοπήσεις είναι πολύ αρνητικές για την κυβέρνηση στα θέματα της ασφάλειας του πολίτη και την εγκληματικότητα, η επιδίωξη του Αλέξη Τσίπρα ήταν να κάνει μια κίνηση ρελάνς. Να δείξει στους πολίτες ότι δεν γίνονται μόνο τέσσερις ληστείες σε ένα βράδυ, αλλά υπάρχουν και μεγάλες επιτυχίες της ΕΛΑΣ. Η «μεγάλη επιτυχία» όμως για τα ενεχυροδανειστήρια για την οποία δούλεψαν 260 αστυνομικοί όπως υπερηφάνως δήλωσε ο κ. Τσίπρας, απεδείχθη μία …συνήθης υπόθεση.

*Ο χειρισμός της εξάρθρωση της «εγκληματικής οργάνωσης με τα λευκά κολλάρα» όπως αποκάλεσε ο πρωθυπουργός την αλυσίδα των ενεχυροδανειστηρίων Ριχάρδου, τον οποίο κατονόμασε μάλιστα στερώντας του το τεκμήριο της αθωότητας, σε άλλη χώρα θα δημιουργούσε μείζον σκάνδαλο. Πρόκειται για θεσμική κατάλυση και υποκατάσταση της Δικαιοσύνης από τον πρωθυπουργό. Στην Ελλάδα απλώς προκαλεί μειδιάματα και γλέντι στο διαδίκτυο για το Μαξιμιλιανό φιάσκο.

*Και βέβαια ο στόχος του κ. Τσίπρα να συνδέσει το καθεστώς του δικτύου των ενεχυροδανειστηρίων με το παλιό κομματικό σύστημα και την κρίση χάθηκε επίσης πίσω από την μεγάλη εικόνα της ήττας. «Είχε ξεζουμίσει, τα πρώτα χρόνια της κρίσης κυρίως, δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που είδαν εν μία νυκτί τα εισοδήματά τους να καταρρακώνονται, να μένουν άνεργοι, να βρίσκονται στην ανέχεια, στην απελπισία, και μέσα στην απελπισία τους προσπαθήσανε πολλοί εξ αυτών να βρουν τη δυνατότητα έστω ενός πρόσκαιρου βοηθήματος, ξεπουλώντας τα τιμαλφή τους σε τιμή ευκαιρίας» τόνισε ο πρωθυπουργός. Από σήμερα, αν όχι αύριο, όλα τα ενεχυροδανειστήρια θα ανοίξουν και πάλι. Οι καταγγελλόμενοι ως «εγκληματίες» από τον πρωθυπουργό δεν έχουν πλέον λόγο προφυλάκισης.

►Διαβάστε επίσης: Σε σίριαλ εξελίσσεται η αποφυλάκιση Ριχάρδου, διχογνωμία για το κατηγορητήριο

Η στρατηγική «χειροπέδες» δεν του βγαίνει του Μαξίμου. Λίγη σημασία έχει αν άλλοι έχουν ευθύνες που οι χειροπέδες βγαίνουν τελικά. Ο πρωθυπουργός έπρεπε να είναι σίγουρος ότι είναι «δεμένα» τα στοιχεία πριν αρχίσει τα «κατηγορώ». Ανάλογη ήταν η εξέλιξη και στην Novartis όταν δεν δίστασε η κυβερνητική πλειοψηφία να παραπέμψει στην Προανακριτική 10 πολιτικά πρόσωπα για να στείλει τελικά πίσω στη Δικαιοσύνη την δικογραφία. «Αποχρώσεις ενδείξεις» βρέθηκαν και για την διερεύνηση της υπόθεσης του ΚΕΕΛΠΝΟ από την εξεταστική επιτροπή.

Με το ένα και με το άλλο προδίδονται οι προθέσεις κι ενώ πρόκειται για σοβαρά θέματα, χάνουν τη σημασία τους μπροστά στην κυβερνητική ανεπάρκεια. Γι αυτό και δεν είναι η Αντιπολίτευση ο μεγάλος εχθρός του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ο κακός του εαυτός. Ο βασιλιάς είναι γυμνός και δεν μπορεί να κρυφτεί.

• Αλέξης Τσίπρας
• ΚΕΕΛΠΝΟ