Οι Έλληνες δουλεύουν περισσότερο από όλους στην Ευρώπη

O Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (OECD) πρόσφατα δημοσιοποίησε την έρευνά του Ετήσιος Μέσος Όρος Πραγματικών Ωρών Εργασίας ανά Εργάτη. Παρά όσα πιστεύουν οι περισσότεροι, οι Έλληνες εργαζόμενοι βρίσκονται για άλλη μια φορά στην κορυφή της λίστας με μόλις τρεις χώρες να βρίσκονται πιο πάνω (Νότια Κορέα, Μεξικό, Κόστα Ρίκα). Με 2.046 ώρες εργασίας τον χρόνο, ο μέσος Έλληνας εργάτης περνά στη δουλειά σχεδόν 50% περισσότερο χρόνο από τον μέσο Γερμανό εργάτη (1.371 ώρες). Εντωμεταξύ, τα κέρδη των ιδιωτικών υπαλλήλων στην Ελλάδα έχουν πέσει κατά 25% με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ να έχει υποχωρήσει σχεδόν στο μισό της Γερμανίας, γράφει η βρετανική The Conversation.

Ωστόσο, τα πράγματα απλά χειροτερεύουν και οι Έλληνες – πολύ λογικά – απελπίζονται. Η χώρα έχει απεγνωσμένη ανάγκη από μια κυβέρνηση που θα αναλάβει την ευθύνη για τον υπερδιογκωμένο δημόσιο τομέα της. Αντίθετα, συνεχίζει να κακοδιαχειρίζεται την οικονομία και να κατηγορεί άλλους για τα προβλήματα της Ελλάδας. Μετά από οχτώ βασανιστικά χρόνια κρίσης, όσοι Έλληνες έχουν ακόμα δουλειά, εργάζονται πολύ και σκληρά, με πολύ μικρό αντίκρισμα στον μισθό τους.

Για να αποκτήσουμε μια ιδέα του πόσο άσχημα είναι τα πράγματα αυτή τη στιγμή, πολλοί Έλληνες πανηγυρίζουν απλά και μόνο επειδή πληρώνονται στο τέλος του μήνα. Είναι πολλές οι περιπτώσεις που οι εργοδότες χρωστούν στο προσωπικό πολλά μηνιάτικα. Εκείνοι που πληρώνονται επιβαρύνονται με ασφυκτικούς φόρους που εισήχθησαν για να ενισχύσουν τα καταρρέοντα οικονομικά του Δημοσίου. Και οι πληρωμές πηγαίνουν σε ένα αποτυχημένο σύστημα συντάξεων που πιστεύουν ότι δεν πρόκειται να τους υπηρετήσει στο μέλλον. Ως εκ τούτου, πολλοί Έλληνες βρίσκονται οικονομικά εξουθενωμένοι και αδυνατούν να πληρώσουν τους φόρους τους, αφήνοντας την κυβέρνηση με μια τρύπα 94 δις ευρώ στα έσοδα.

Εάν υπήρχε φως στην άκρη του τούνελ, ίσως περισσότεροι Έλληνες θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν, αλλά η κατάθλιψη και οι αυτοκτονίες βρίσκονται στα ύψη. Η Ελλάδα άρχισε το 2017 με ένα μπαράζ νέων φόρων και μεγάλη πιθανότητα για νέες οικονομικές επιβαρύνσεις, για τη διασφάλιση της πληρωμής της επόμενης δόσης στους διεθνείς δανειστές. Εντωμεταξύ, οι έλεγχοι κεφαλαίων στις τράπεζες εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ, περιορίζοντας τα χρήματα που μπορεί να σηκώσει ο κόσμος – μια ένδειξη του πόσο λίγο εμπιστεύεται η κυβέρνηση τον λαό και πόσο λίγο ο λαός την κυβέρνηση.

Πολλοί έχουν φίλους με παρόμοια προσόντα που φεύγουν στο εξωτερικό, πληρώνονται σημαντικά περισσότερο και, το πιο σπουδαίο, στις χώρες υποδοχής τους φέρονται με περισσότερο σεβασμό. Υπολογίζεται ότι περίπου 500.000 επαγγελματίες έχουν ήδη εγκαταλείψει τη χώρα, με πολλούς επιπλέον να είναι έτοιμοι να τους ακολουθήσουν.

Ενώ η Ελλάδα υπερηφανεύεται ότι διαθέτει μια κουλτούρα που στηρίζει την εκπαίδευση, η τωρινή αφαίμαξη εγκεφάλων της στερεί το αναγκαίο ανθρώπινο κεφάλαιο για να ξαναχτίσει την οικονομία της. Ακόμη και οι νέες επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας που άνοιξαν αδυνατούν να βρουν προγραμματιστές, καθώς οι περισσότεροι έχουν φύγει στο εξωτερικό. Δεν είναι ασύνηθες εκείνοι που έχουν απομείνει να δουλεύουν μεμονωμένα για ξένους πελάτες, τιμολογώντας μέσω ξένων εταιρειών. Με αυτόν τον τρόπο παρακάμπτουν το ελληνικό τερατώδες Δημόσιο που καταπίνει εταιρείες.

Η μόνη λύση είναι η αναδιάρθρωση του υπερδιογκωμένου δημόσιου συστήματος που απασχολεί έναν στους τέσσερεις Έλληνες. Η εναλλακτική είναι η συνέχιση με ένα αναποτελεσματικό σύστημα που δεν ευνοεί την επιχειρηματικότητα και σκοτώνει την παραγωγικότητα. Οι απελπισμένοι Έλληνες που απομένουν είναι εύκολο να πειστούν ότι για όλα φταίνε οι ξένοι δανειστές που πιέζουν για περισσότερα μέτρα λιτότητας.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ένας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων υποστηρίζουν την ιδέα ότι η είσοδος στο ευρώ ήταν κακή επιλογή. Παρέχει ευνοϊκό περιβάλλον σε πολιτικούς που έχουν αποτύχει να αναμορφώσουν τον δημόσιο τομέα και μπορεί να θέλουν να καλλιεργήσουν την έξοδο της χώρας από το ενιαίο νόμισμα.

Αυτό όμως σημαίνει να φύγουν από το τηγάνι και να πέσουν στη φωτιά. Μολονότι η επιστροφή στη δραχμή θα μπορούσε να καταστήσει την οικονομία πιο ανταγωνιστική, μακριά από τις δομικές αδυναμίες του ευρώ, η ανταγωνιστικότητα θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με την περαιτέρω μείωση των μισθών.

Οποιαδήποτε αλλαγή στο νόμισμα θα παρατείνει το υπάρχον πρόβλημα της διατήρησης ενός ακριβού και αναποτελεσματικού δημόσιου τομέα καθώς θα δώσει τη δυνατότητα σε ανεύθυνους πολιτικούς να χρηματοδοτούν τα ελλείματα, όπως έκαναν στο παρελθόν: με την έκδοση πληθωριστικού χρήματος. Επιπλέον, ο αυξημένος κίνδυνος του νομίσματος θα προσθέσει επιπλέον βάρος στις εταιρείες εξαγωγών – που τις έχουν μεγάλη ανάγκη – ενώ το χρέος της χώρας θα παραμείνει σε ευρώ.

Ενώ η τωρινή κυβέρνηση πανηγυρίζει τα δύο της χρόνια στην εξουσία, η Ελλάδα έχει άμεση ανάγκη από πολιτικούς που είναι διατεθειμένοι να δημιουργήσουν ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος, ασχέτως του νομίσματος. Οι τωρινές και περασμένες κυβερνήσεις προτίμησαν να φροντίσουν τους δικούς τους και υπήρξαν απρόθυμες να εκσυγχρονιστούν. Και οι εξουθενωμένοι εργαζόμενοι (χωρίς να αναφέρουμε το 23% του πληθυσμού που είναι άνεργο) μπορεί να εκπλαγούν για το πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα εάν συνεχίσουν να εκλέγουν ανεύθυνους πολιτικούς.

 

Πηγή: The Conversation

• Έλληνες
• εργαζόμενοι
• λίστα