Οι «επικίνδυνοι άνθρωποι» και ο ακόμη πιο επικίνδυνος στρουθοκαμιλισμός μας

Το ελληνικό MeToo στον καλλιτεχνικό χώρο, κάνει το χολυγουντιανό να ωχριά! Η καταγγελία της ολυμπιονίκη Σοφίας Μπεκατώρου ήταν η κορυφή του παγόβουνου. Βγήκε μπροστά με τόλμη και ενθάρρυνε όσους υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση ή παρενόχληση να το καταγγείλουν. Τα στόματα άρχισαν να ανοίγουν. Τα ένοχα μυστικά αποκαλύπτονται. Ο χώρος του θεάτρου και του θεάματος, βγάζει στο φως σχεδόν κάθε μέρα και μια άρρωστη συμπεριφορά. Το υπερτιμημένο ενίοτε σταριλίκι χρησιμοποιήθηκε ως «όπλο» στο εμπόριο των φιλοδοξιών. Στην «καλύτερη» περίπτωση για σεξουαλική παρενόχληση στην χειρότερη για κακοποίηση και στην χείριστη για παιδεραστία.

Το παγόβουνο πέφτει πλέον πάνω σε όλους και καταπλακώνει κάθε έννοια ηθικής και αξιοπρέπειας. Όνειρα έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης για την ικανοποίηση άρρωστων ενστίκτων. Κι αν η διαστροφή μεταξύ ενηλίκων είναι δικό τους θέμα, η παιδεραστία είναι ότι πιο αισχρό και ανήθικο. Όλους μας ξεπερνάει. Εάν έχουν εμπλοκή και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στα «καλλιτεχνικά μαθήματα» των εγκληματιών σε ανήλικους πρόσφυγες και μετανάστες, θα πρέπει χθες να τους είχαν πάρει τις άδειες. Έτσι προστατεύουν τα ασυνόδευτα παιδιά;

Κανένα λαϊκό δικαστήριο δεν στήνουμε. Ούτε μπορούμε να γίνουμε ζούγκλα, να πάρουμε το νόμο στα χέρια μας. Αλλά τα εγκλήματα πρέπει να καταγγέλονται και οι αρμόδιες αρχές (αστυνομία, δικαιοσύνη) να αναλαμβάνουν την διαλεύκανση των υποθέσεων. Παντού υπάρχουν ζηλόφθονες και κακοήθεις. Αλλά υπάρχουν και σοβαροί και αξιοπρεπείς άνθρωποι. Κι αυτοί δεν πρέπει να αφήνουν το πρόβλημα να κρύβεται κάτω από το χαλί. Θα πρέπει να έχουν τεντωμένα τα αντανακλαστικά τους.

Η ανοχή μας οδήγησε σε αυτήν την κατάντια. Το «όλοι τα ξέραμε» …αλλά δεν μιλούσαμε, ήταν ένας επικίνδυνος στρουθοκαμιλισμός που άφηνε ελεύθερο το πεδίο στους πάσης φύσεως ανεξέλεγκτους τύπους να συνεχίζουν την δράση τους, πολλαπλασιάζοντας τα θύματα τους.

Το «όλοι τα ξέραμε αλλά δεν μιλούσαμε» εξηγεί το γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Σε μια γάγγραινα. Που πρέπει να κοπεί βιαίως.

Μακριά από την κοινωνία είναι και η πολιτική συζήτηση που άρχισε και αναζητεί κομματική ταμπέλα στα σκάνδαλα. Δεν μπορεί να κουνάει το δάχτυλο ο κ.Τσίπρας όταν κουκούλωσε την σεξουαλική παρενόχληση στην πρεσβεία της Βενεζουέλας για να μη στενοχωρήσει τον πολιτικό του σύμμαχο Μαδούρο. Όσο για την υπουργό Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ Λυδία Κονιόρδου είχε κι εκείνη συμπρωταγωνιστήσει με τον Λιγνάδη στο Εθνικό και ήταν μέσα στους πολλούς που έχτισαν τον μύθο της διασημότητας που χρησιμοποιήθηκε για την ικανοποίηση άρρωστων ορέξεων, την ίδια ώρα που ήδη κυκλοφορούσαν πολλές φήμες στον καλλιτεχνικό χώρο.

Η σημερινή υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη όμως σαφώς και έχει πολύ πιο σοβαρές ευθύνες. Τον διόρισε διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου. Εκ των υστέρων κατάλαβε πόσο «επικίνδυνος άνθρωπος» είναι ο Λιγνάδης. Θα όφειλε, όμως, εκ των προτέρων να ερευνήσει την ηθική του όποιου καλλιτέχνη επέλεγε για την θέση. Ούτε θα έπρεπε να καθυστερήσει την αποπομπή του. Γι αυτόν τον λόγο ούτε κι εκείνη κάνει πλέον για τη θέση. Πρέπει να παραιτηθεί.

• metoo
• Λίνα Μενδώνη