Οι καλύτερες χριστουγεννιάτικες ταινίες

Είναι η εποχή των ζωηρών και χωρίς νίκη συζητήσεων για το ποια είναι η καλύτερη χριστουγεννιάτικη ταινία. Κανείς δεν χρειάζεται να σας υπενθυμίσουμε τις προφανείς γιορτινές ταινίες που παίζουν σε επανάληψη στην καλωδιακή, είτε πρόκειται για το «It’s a Wonderful Life», το «Home Alone» ή το «Love, Actually», είτε ακόμη και για εκείνες τις κλασικές ταινίες που γειτνιάζουν με τις γιορτές, όπως το «Eyes Wide Shut» και ο «Νονός». Ίσως όμως φέτος να θέλετε να ξεπεράσετε τα προφανή (συγγνώμη, «Christmas Story», «White Christmas» κ.λπ. κ.λπ.).

Οι κινηματογραφικοί συντάκτες του Associated Press, Jake Coyle και Lindsey Bahr, σας έχουν καλύψει με τις καλύτερες χριστουγεννιάτικες ταινίες για κάθε διάθεση.

Μια ταινία που μοιάζει με χριστουγεννιάτικη ταινία αλλά ουσιαστικά δεν είναι

«Grand Budapest Hotel»: Ειλικρινά, δεν υπάρχει τίποτα εκτός από λίγο χιόνι που να κάνει την απόλαυση του Wes Anderson του 2014 χριστουγεννιάτικη ταινία. Αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη ταινία που να μοιάζει περισσότερο με την εμπειρία του ανοίγματος ενός δώρου από το «Grand Budapest Hotel». Ξετυλίξτε τα περίτεχνα σχέδια του Άντερσον και τις αφηγήσεις της ταινίας που μοιάζουν με ρώσικες κούκλες και χαμογελάστε.

Καλύτερη ταινία φαντασίας

«Metropolitan» (1990): Ποιος από εμάς δεν έχει ονειρευτεί να κάνει ντεμπιτάντ στη Νέα Υόρκη; Ίσως να μην απαντήσετε σε αυτό, αλλά το «Metropolitan» του Whit Stillman, για μερικούς προνομιούχους νέους στο Upper East Side, είναι η ιδανική ταινία για να ενεργοποιήσετε όταν λαχταράτε κάτι που μοιάζει με κομψή βραδιά στην πόλη, αλλά δεν απαιτεί να βάλετε λευκή γραβάτα και ball gowns.

Καλύτερη ερμηνεία δίπλα στην τσόχα

«A Muppets Christmas Carol» (1992): Είναι άλλο πράγμα να κάνεις τον Ντίκενς με, ξέρεις, άλλους ανθρώπους. Ο Michael Caine δίνει μια οσκαρική ερμηνεία ως Ebenezer Scrooge ενώ μοιράζεται την οθόνη με τους Beaker και Dr Bunsen Honeydew. Για να είμαστε δίκαιοι, πάντως, ο Gonzo the Great και ο Rizzo the Rat είναι επίσης πολύ καλοί σε αυτό.

Το καλύτερο χριστουγεννιάτικο κλάμα

«Οι ομπρέλες του Χερβούργου» (1964): Η ταινία του Jacques Demy δεν διαδραματίζεται αποκλειστικά τα Χριστούγεννα, αλλά η τελική δακρύβρεχτη σκηνή του σε εκείνο το χιονισμένο βενζινάδικο είναι αρκετή. Όλη αυτή η καραμελόχρωμη εμπειρία, από τις ιδιότροπες υποκλίσεις της Catherine Deneuve μέχρι τη σαρωτική, μελαγχολική μουσική του Michel Legrand, απλώς μοιάζουν με τις γιορτές.

Η καλύτερη χριστουγεννιάτικη ταινία του Λος Άντζελες

«Kiss Kiss Bang Bang»: Ο Downey Jr. στη νεο-νουάρ μαύρη κωμωδία του 2005 του Shane Black που αξίζει να την ξαναδείτε αιώνια, ανεξάρτητα από το αν τεχνικά θεωρείται χριστουγεννιάτικη ταινία ή όχι. Στο «Kiss Kiss Bang Bang», βλέπουμε έναν κλέφτη που μετατρέπεται σε ηθοποιό στο Λος Άντζελες, τα Χριστούγεννα είναι περισσότερο ένα διακοσμητικό στολίδι που τοποθετείται ειρωνικά απέναντι σε όλη την απολαυστικά ανθυγιεινή κακογουστιά.

Καλύτερη φαντασίωση ανταλλαγής σπιτιών

«The Holiday» (2006): Εντάξει, το άνετο αγγλικό εξοχικό δεν είναι αληθινό, αλλά τι είναι; Η υπόθεση; Τα ειδύλλια; Το σπριντ της Κάμερον Ντίαζ μέσα σε χιονισμένα χωράφια και επαρχιακούς δρόμους με στιλέτο; Ο κύριος Χαρτονοκέφαλος; Το θέμα είναι ότι δεν έχει σημασία, έτσι δεν είναι; Η ρομαντική φαντασίωση της Nancy Meyers δεν προσπαθεί ποτέ να είναι κάτι άλλο από μια απολαυστική ταινία, λίγο υπερβολικά σοβαρή, λίγο υπερβολικά γυαλιστερή και μια απροκάλυπτη ωδή στις κλασικές ταινίες που αγαπά η Meyers μέχρι και τον Eli Wallach που διδάσκει στη νέα γενιά το «meet cute».

Ένα σπουδαίο χριστουγεννιάτικο θρίλερ που δεν λέγεται «Die Hard»

«Οι τρεις μέρες του Κόνδορα»: Ταινία-σταθμός! Δεν χρειάζονται δικαιολογίες για να ξαναδείτε το κατασκοπευτικό θρίλερ του Σίντνεϊ Πόλακ του 1975, με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ και τη Φέι Ντάναγουεϊ. Αλλά, όπως και στο «Kiss Kiss Bang Bang», το χριστουγεννιάτικο σκηνικό δεν είναι τυχαίο. Αν οι γιορτές είναι η απόλυτη στιγμή της συντροφικότητας, το «Three Days of the Condor» διερωτάται τι σημαίνει αυτό σε έναν κόσμο μετά το Watergate.

Καλύτερη πρόσφατη παιδική χριστουγεννιάτικη ταινία

«Klaus»: Υπάρχει μια τέτοια σταθερή ροή από μέτριες ή χειρότερες γιορτινές ταινίες που είναι εύκολο να χάσεις όταν φτάνει ένα διαμάντι. Η ταινία κινουμένων σχεδίων του Σέρχιο Πάμπλος του 2019 στο Netflix ήταν ουσιαστικά μια ιστορία καταγωγής του Άγιου Βασίλη μέσω ενός απελπισμένου ταχυδρόμου που τοποθετείται σε ένα απομακρυσμένο βόρειο χωριό. Μια ακόμη απόδειξη, μαζί με το «Miracle on 34th Street», ότι οι καλύτερες χριστουγεννιάτικες ταινίες εξαρτώνται από την ταχυδρομική υπηρεσία.

Για παιδιά κάτω των πέντε ετών

«Shaun the Sheep» (2021): Αυτή η ταινία είναι ιδανική για τους πιο μικρούς φίλους του σπιτιού, καθώς διαρκεί μόλις 30 λεπτά. Είναι γλυκιά, αστεία και περιπετειώδης και ούτε καν λίγο τρομακτική (εκτός αν φοβάστε τα ιπτάμενα έλκηθρα και τις κακοφτιαγμένες συνταγές).

Καλύτερη γενική ταινία για την περίοδο των διακοπών

«Nobody’s Fool» (Ο ανόητος του κανενός): Η διασκευή του Ρίτσαρντ Ρούσο από τον Ρόμπερτ Μπέντον το 1994, με τον Πολ Νιούμαν, καλύπτει την Ημέρα των Ευχαριστιών μέχρι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Και ενώ αυτό καλύπτει τα Χριστούγεννα, ο πλούτος του «Nobody’s Fool» υπερβαίνει το αόριστα γιορτινό του σκηνικό.

Είναι μια ταινία περισσότερο για τους καθημερινούς αγώνες της μικρής πόλης και τις μακροχρόνιες τύψεις, ωστόσο η ζεστασιά της θα μπορούσε να συγκριθεί με αυτή οποιασδήποτε πιο παραδοσιακής χριστουγεννιάτικης ταινίας, και ακόμα περισσότερο. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον Νιούμαν, αλλά υπάρχουν αμέτρητες σπουδαίες ερμηνείες εδώ, μεταξύ των οποίων η Τζέσικα Τάντι (στην τελευταία της ταινία), ένας ποτέ καλύτερος Μπρους Γουίλις και ένας νεαρός Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν ως μυξοκλαίγοντας αστυνομικός.

Για τον σπαραγμό της καρδιάς

«Carol» (2015): Ακόμα κι αν η Rooney Mara δεν έπεφτε στο μάτι της Cate Blanchett φορώντας ένα καπέλο του Άγιου Βασίλη πίσω από τον πάγκο ενός πολυκαταστήματος στο Μανχάταν, το «Carol» του Todd Haynes θα ήταν και πάλι μια από τις πιο όμορφες, πιο πονεμένες και τρυφερές χριστουγεννιάτικες ταινίες. Ρομάντζο, σπαραγμός, καρό και μαρτίνι, το «Carol» εκτοξεύεται πραγματικά από το διάστημα.

Η απόλυτη χριστουγεννιάτικη ταινία του TCM

«Χριστούγεννα στο Κονέκτικατ» (1945): Σίγουρα όμως είναι το κατάλληλο μέρος για να παρακολουθήσετε αυτό το κλασικό screwball του 1945, με την Barbara Stanwyck. Υποδύεται μια δημοφιλή συγγραφέα στήλης για το νοικοκυριό, της οποίας η ψεύτικη προσωπικότητα ως οικογενειακή γυναίκα με φάρμα στο Κονέκτικατ αμφισβητείται όταν το αφεντικό της (Σίντνεϊ Γκρίνστριτ) έρχεται για χριστουγεννιάτικο δείπνο.

Κατά κανόνα, είναι καλό να παρακολουθείτε τα πάντα με τον Greenstreet. Αλλά η κεντρική ιδέα του «Χριστούγεννα στο Κονέκτικατ» -ότι τα τέλεια Χριστούγεννα είναι ένα ψέμα και δεν είναι και τόσο διασκεδαστικά- έχει αποδειχθεί αξιοσημείωτα ανθεκτική.

Για τις δονήσεις του 19ου αιώνα της Νέας Αγγλίας

«Μικρές γυναίκες» (1994 και 2019): Η «Μικρή Γυναίκα» της Gillian Armstrong απλά μοιάζει με Χριστούγεννα. Ίσως εν μέρει αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι κυκλοφόρησε γύρω στις γιορτές πριν από 30 χρόνια ή στο ότι το εξώφυλλο του DVD του κλίνει προς αυτό. Αλλά μετά θυμάσαι το πιάνο της Μπεθ, τα κορίτσια που ποδοπατούν στο χιόνι με τη χριστουγεννιάτικη γιορτή τους, τα κάλαντα, την επιστροφή του πατέρα τους, τα τζάκια και τα νυχτοκάψουλες και βγαίνει νόημα. Όσοι θέλουν όλα αυτά με μια πλευρά χορού Chalamet, η εκδοχή της Greta Gerwig είναι επίσης εκεί για να την πάρουν.

Η καλύτερη χριστουγεννιάτικη ταινία

«Το μαγαζί στη γωνία» (1940): Μπορείτε να υποστηρίξετε την άλλη χριστουγεννιάτικη ταινία του Τζίμι Στιούαρτ. Αλλά στη μάχη για τον τίτλο της χριστουγεννιάτικης ταινίας, δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση από τη διαχρονική ιστορία αγάπης του Ernst Lubitsch. Μια από τις πιο γοητευτικές ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ, εν μέρει επειδή δεν αποφεύγει και το πραγματικό σκοτάδι. Αποτελεί επίσης ένα πολύ αποτελεσματικό παιχνίδι ποτού, αν πιείτε κάτι κάθε φορά που κάποιος λέει «κ. Μάτουσεκ».

Η απόλυτη χριστουγεννιάτικη πανδαισία

«Miracle on 34th Street» (1947): Δεν είναι καν μια έστω και ελάχιστα εξωπραγματική επιλογή, αλλά το «Θαύμα στην 34η Οδό» του Τζορτζ Σίτον παραμένει ως το πλατωνικό ιδεώδες μιας χριστουγεννιάτικης ταινίας. Είναι εντυπωσιακά μοντέρνο για κάτι που βγήκε πριν από 77 χρόνια, με την ανύπαντρη εργαζόμενη μητέρα της Maureen O’Hara, το πρόωρα κυνικό παιδί της Νέας Υόρκης της Natalie Wood και τη δικαστική και καπιταλιστική κουλτούρα και όμως είναι όλο αυτό γεμάτο ελπίδα και γιορτινό πνεύμα (και μια υγιή δόση γυαλιστερού καπιταλισμού), μεταφέροντάς μας από την παρέλαση των Ευχαριστιών του Macy’s μέχρι την ημέρα των Χριστουγέννων.

• χριστουγεννιάτικες ταινίες