Οι μεγάλες κλοπές του Λούβρου: Από τη Μόνα Λίζα έως τη σημερινή ληστεία των κοσμημάτων

Το Λούβρο, το πιο επισκέψιμο μουσείο του κόσμου και σύμβολο του γαλλικού πολιτισμού, βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο διεθνούς προσοχής έπειτα από μια θεαματική ληστεία που σημειώθηκε το πρωί της Κυριακής (19/10). Μέσα σε επτά μόλις λεπτά, διαρρήκτες αφαίρεσαν κοσμήματα ανεκτίμητης αξίας από τη Γκαλερί του Απόλλωνα, εκεί όπου φυλάσσονται οι θησαυροί του Γαλλικού Στέμματος.

Η κλοπή, που εκτυλίχθηκε με κινηματογραφικό τρόπο, ξύπνησε ιστορικές μνήμες και ανέδειξε για ακόμη μια φορά το αιώνιο παιχνίδι ανάμεσα στην τέχνη και το έγκλημα.

Η ληστεία του 2025: “7 λεπτά στο σκοτάδι”

Λίγο μετά τις 09:30 το πρωί, τρεις ή τέσσερις διαρρήκτες εισήλθαν στο Λούβρο χρησιμοποιώντας κινητό γερανό και τροχό για να σπάσουν τα παράθυρα της αίθουσας. Μέσα σε λίγα λεπτά, αφαίρεσαν τα κοσμήματα από δύο προθήκες και εξαφανίστηκαν πριν προλάβει να επέμβει η ασφάλεια του μουσείου.

«Κινηματογραφικού χαρακτήρα» η ληστεία στο Λούβρο: Τα ανεκτίμητης αξίας κοσμήματα εξαφανίστηκαν μέσα σε 7 λεπτά – Εντοπίστηκε το ένα

Ένα από τα κλοπιμαία, το στέμμα της αυτοκράτειρας Ευγενίας, βρέθηκε αργότερα κατεστραμμένο, όμως τα υπόλοιπα παραμένουν άφαντα. Ο υπουργός Εσωτερικών Λοράν Νουνιέζ χαρακτήρισε τη λεία «ανεκτίμητη» και επιβεβαίωσε ότι οι δράστες ήταν «επαγγελματίες, πιθανόν αλλοδαποί».

Η επιχείρηση, διάρκειας μόλις επτά λεπτών, υπενθύμισε ότι ακόμη και ο πιο προστατευμένος ναός της τέχνης στον κόσμο δεν είναι απρόσβλητος.

Η θρυλική κλοπή της Μόνα Λίζα (1911)

Η πιο διάσημη κλοπή στην ιστορία του Λούβρου —και ίσως στην ιστορία της τέχνης— έγινε τον Αύγουστο του 1911.
Ο πίνακας του Λεονάρντο ντα Βίντσι, η Μόνα Λίζα, εξαφανίστηκε από τον τοίχο της αίθουσας, προκαλώντας παγκόσμιο σοκ.

Η αστυνομία ανέκρινε τότε τον ποιητή Γκιγιόμ Απολινέρ και τον Πάμπλο Πικάσο, όμως ο ένοχος ήταν τελικά ένας Ιταλός εργάτης του μουσείου, ο Βιντσέντζο Περούτζια, που πίστευε ότι ο πίνακας ανήκε «δικαιωματικά στην Ιταλία».

Ο πίνακας βρέθηκε δύο χρόνια αργότερα στη Φλωρεντία και επέστρεψε στο Παρίσι — και από τότε έγινε το πιο διάσημο έργο τέχνης στον κόσμο.

Η εξαφάνιση της πανοπλίας (1983)

Το 1983, το Λούβρο βρέθηκε ξανά στο στόχαστρο. Από την αίθουσα του οπλισμού εξαφανίστηκαν κομμάτια πανοπλίας του 16ου αιώνα, τα οποία βρέθηκαν μόλις το 2011.
Η υπόθεση παρέμεινε για δεκαετίες ανεξιχνίαστη, αποκαλύπτοντας κενά στο τότε σύστημα ασφαλείας.

Ο πίνακας του Καμίλ Κορό (1998)

Το 1998, ο πίνακας “Le Chemin de Sèvres” του Καμίλ Κορό αφαιρέθηκε απλώς από τον τοίχο — χωρίς συναγερμό, χωρίς ίχνη διάρρηξης.
Η κλοπή έγινε αντιληπτή ώρες αργότερα και το έργο δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα.
Η υπόθεση οδήγησε σε ριζική αναθεώρηση του πρωτοκόλλου ασφαλείας του μουσείου.

Το παρόν και το μέλλον της ασφάλειας

Μετά τη χθεσινή ληστεία, το μουσείο ανακοίνωσε στο X ότι θα παραμείνει κλειστό “για εξαιρετικούς λόγους”, προκειμένου να διευκολυνθεί η έρευνα.
Ο Νουνιέζ, αν και απέφυγε να σχολιάσει τα πιθανά κενά ασφαλείας, παραδέχτηκε ότι τα γαλλικά μουσεία παρουσιάζουν σοβαρή ευπάθεια.

Η ληστεία στο Λούβρο έρχεται έπειτα από σειρά διαρρήξεων στη Γαλλία, όπως:

• η κλοπή φυσικού χρυσού αξίας 600.000 ευρώ από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Παρισιού(Σεπτέμβριος 2025),
• και η ληστεία στο Μουσείο Πορσελάνης της Λιμόζ, με λεία 6,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Η τέχνη ως στόχος και πειρασμός

Από τον Περούτζια του 1911 έως τους «αόρατους» διαρρήκτες του 2025, το Λούβρο εξακολουθεί να προσελκύει όχι μόνο εκατομμύρια επισκέπτες, αλλά και όσους βλέπουν στην τέχνη την απόλυτη πρόκληση: να τη φυλάξεις ή να τη κλέψεις.

Η ιστορία, όπως φαίνεται, επαναλαμβάνεται με πολύτιμα διαμάντια.

• Γαλλία
• Γκαλερί του Απόλλωνα
• κλοπές έργων τέχνης
• κοσμήματα Γαλλικού Στέμματος
• ληστεία μουσείου
• Λούβρο
• Μόνα Λίζα
• Παρίσι
• πολιτιστική κληρονομιά