Οι μπαρούφες περί «δεξιάς παρένθεσης» και γιατί ο σκοπός δεν αγιάζει πάντα τα μέσα

Οταν μία κυβέρνηση αρχίζει να φαντάζεται ή να επεξεργάζεται σενάρια περί «δεξιάς παρένθεσης» όπως συμβαίνει τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει αυταπάτες, προεξοφλεί την ήττα της στις επόμενες εκλογές. Το ίδιο ίσχυσε και για τα περί «αριστερής παρένθεσης» που προηγήθηκαν. Διαψεύστηκαν παταγωδώς. Η ιστορία έδειξε ότι τέτοιου είδους σενάρια αποδεικνύονται όνειρα θερινής νυχτός. Η «αριστερή παρένθεση» Τσίπρα συμπλήρωσε τέσσερα χρόνια και ένα μήνα και απεδείχθη η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση εντός και εκτός συνόρων.

Οι «παρενθέσεις» δεν εξαρτώνται από τον διακαή πόθο της εκάστοτε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να επιστρέψει το γρηγορότερο δυνατό στην εξουσία. Εξαρτώνται από το πόσο η κυβερνητική πλειοψηφία είναι ισχυρή. Όχι τόσο αριθμητικά – τα μνημόνια κατέβασαν τον πήχη του σχεδόν ακραίου διπολισμού. Η πιο κρίσιμη παράμετρος είναι η συνοχή. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κατάφερε την αυτοδυναμία το 2015 αλλά έκανε την υψηλού ρίσκου στρατηγική επιλογή που του βγήκε, να επιλέξει τον Πάνο Καμμένο ως εταίρο. Τον άφησε να κυβερνά με ελεύθερα τα χέρια επί τέσσερα χρόνια. Η συμμαχία αυτή είχε ως αποτέλεσμα ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ να ψηφίζουν «ναι» σε όλα, παραβλέποντας την κριτική της ΝΔ και του ΚΙΝ.ΑΛ ότι η κατηγορία «στα τέσσερα» που δέχονταν όταν εκείνοι συγκυβερνούσαν, επιστρέφεται στους διαδόχους τους.

Τους τελευταίους μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ καταφεύγει σε τακτικισμούς, μεθοδεύσεις και «στρατηγικούς» σχεδιασμούς προκειμένου η επόμενη κυβέρνηση -δηλαδή της ΝΔ που οι δημοσκοπήσεις την δείχνουν πρώτη με διαφορά- να υπονομευτεί και να μην μακροημερεύσει.

Καθώς όμως η κυβέρνηση είναι σε αποδρομή δεν της βγαίνουν τα στοιχήματα όπως θα ήθελε. Ο Αλέξης Τσίπρας, κινούμενος επικίνδυνα στα όρια της αντισυνταγματικότητας, δεν υπήρξε μεθόδευση για μεθόδευση που να μην εφάρμοσε τον τελευταίο καιρό, είτε για να συνεχίσει να είναι πρωθυπουργός μετά την αποχώρηση Καμμένου, είτε για να ελέγξει και να υπονομεύσει την επόμενη μέρα μίας νίκης της ΝΔ.

Δεν δίστασε να διαλύσει ακόμη και την Κ.Ο του πρώην εταίρου του χάριν της δεδηλωμένης που επικαλείται. Με τη βοήθεια του προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση έγιναν αποδεκτές οι πρωτοφανείς στα κοινοβουλευτικά χρονικά επιστολές των έξι ανεξάρτητων που στηρίζουν την κυβέρνηση ότι θα ψηφίζουν όλα τα νομοσχέδια που θα έρχονται, κίνηση που ισοδυναμεί με εκχώρηση συνείδησης στην οποία δεν θα προέβαιναν ούτε αρκετοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Δύο τουλάχιστον διαφοροποιήσεις δικών του βουλευτών του στην Συνταγματική Αναθεώρηση (Κοντονής, Μιχελογιαννάκης) έδειξαν ότι η δεδηλωμένη μπάζει νερά.

Ειδικά στην προοπτική να αναλάβει την διακυβέρνηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά τις εκλογές, ο Αλέξης Τσίπρας κάνει πρωταθλητισμό. Εδώ και καιρό κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διακινούσαν σενάρια ότι όπως έκαναν το 2014 που έριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά, χρησιμοποιώντας την προεδρική εκλογή, το ίδιο θα επαναλάμβαναν και το 2020. Δηλαδή, θα χρησιμοποιούσαν και πάλι την προεδρική εκλογή για να γίνουν πρόωρες εκλογές με την απλή αναλογική που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο να ανοίξει ο δρόμος για κυβερνητικούς συνασπισμούς χωρίς τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό, ακόμη και αν η ΝΔ είναι το πρώτο κόμμα.

Την πάτησε όμως το Μαξίμου γιατί έπεσε στην παγίδα που έστησε για τον αντίπαλο. Ο Γιώργος Κατρούγκαλος αιφνιδιασμένος από τη ΝΔ που έσπευσε να δηλώσει ότι θα υπερψηφίσει προς αναθεώρηση το άρθρο 32 του Συντάγματος που αποσυνδέει την προεδρική εκλογή από την προσφυγή στις κάλπες, απείλησε εμέσως ότι δεν θα το ψηφίσουν όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για να μην έχει την πλειοψηφία των «180» πυροδοτώντας ξανά τα σενάρια της «δεξιάς παρένθεσης». Μετά την κατακραυγή το ανακάλεσε. Πήρε τη σκυτάλη ο πρωθυπουργός που επιχείρησε να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα. Προκάλεσε τον πρόεδρο της ΝΔ από τώρα να δεσμευτούν ότι από κοινού θα στηρίξουν την επανεκλογή Παυλόπουλου. Δεν δεσμεύτηκε ο Μητσοτάκης. Ο Τσίπρας τον κατηγόρησε ότι ήδη συμφώνησε με το ΚΙΝ.ΑΛ να στηρίξουν μαζί για πρόεδρο τον Βαγγέλη Βενιζέλο ή τον Κώστα Σημίτη που διέψευσε όμως η εκπρόσωπος της ΝΔ Μαρία Σπυράκη.

Πολιτική θλίψη προκαλεί η πρόθεση διαιώνισης τέτοιων πρακτικών από ένα κόμμα που ξεκίνησε με αριστερό πρόσημο. Μία αναδρομή στην πολιτική διαδρομή του μόλις 44χρονου Αλέξη Τσίπρα δείχνει ότι με θρησκευτική ευλάβεια ακολούθησε το …ρητό «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» το οποίο παρεπιπτόντως δεν είναι του Νικολό Μακιαβέλι αλλά πρώτος το έγραψε ο Οβίδιος 1.500 χρόνια πριν, στις «Ηρωίδες», αποτυπώνοντας το με την φράση «Exitus acta probat».

Αν τα κάνει όλα αυτά γιατί δεν αντέχει το λαϊκό άσμα «από τα ψηλά στα χαμηλά» που μπορεί να βρεθεί, είναι λάθος.

Τουλάχιστον μετά το πρώτο σοκ από την επιστροφή στην Κουμουνδούρου, ας λειτουργήσει με ηγετική ωριμότητα. Να μην ξαναγυρίσει στα πεζοδρόμια αλλά να κάνει πραγματική στροφή στη σοσιαλδημοκρατία που θα του εξασφαλίσει το διαβατήριο της μακροημέρευσης.

 

• Αλέξης Τσίπρας
• Κυριάκος Μητσοτάκης