Οι όψιμοι antifa και το πολιτικό θέατρο του παραλόγου στην σκιά μιας ιστορικής καταδίκης

Σε μια στιγμή που η ελληνική δικαιοσύνη στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα στη διεθνή κοινότητα με μια ιστορική απόφαση που κρίνει την Χρυσή Αυγή ένοχη για εγκληματική οργάνωση, το πολιτικό σύστημα επιδίδεται σε έναν ανταγωνισμό για το ποιο κόμμα είναι πιο antifa κατηγορώντας το άλλο για κάλυψη ή υπόγεια συνεργασία με το φασιστικό μόρφωμα, στις πλατείες των αγανακτισμένων ή κατά της συμφωνίας των Πρεσπών, μέσα στη Βουλή, στις διάφορες κρίσιμες ψηφοφορίες κλπ.

Πάμε καλά; Δεν αντιλαμβάνονται πόσο κατώτεροι των περιστάσεων αποδεικνύονται; Ξένα ΜΜΕ κάνουν λόγο για την μεγαλύτερη δίκη νεο – φασιστών από εκείνη των Ναζί στη δίκη της Νυρεμβέργης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αντί το συνταγματικό τόξο να δείξει ότι ενωμένο ορθώνει δημοκρατικό τείχος ώστε ποτέ ξανά να μην ζήσει η ελληνική Βουλή και η κοινωνία το νέο- φασισμό, ανταλλάσσει κατηγορίες με πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝ.ΑΛ να ακολουθεί και τη ΝΔ να πατάει την μπανανόφλουδα.

Πρωτ´ απ´ όλα τι δουλειά είχαν οι πολιτικοί αρχηγοί (Τσίπρας, Γεννηματά, Κουτσούμπας) να εμφανιστούν στο πλήθος των απλών πολιτών που συγκεντρώθηκε ανεξάρτητα από την ιδεολογία του, έξω από το Εφετείο; Ίσως μόνο ο Κουτσούμπας θα μπορούσε να είναι εκεί γιατί το ΠΑΜΕ ήταν θύμα της ΧΑ. Ας έκαναν δηλώσεις μετά την έκδοση της απόφασης. Έχουν συναίσθηση ότι αυτή η συμπεριφορά μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους καταδικασθέντες Χρυσαυγίτες ως απόπειρα επηρεασμού των δικαστών με προσφυγή στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια;

Ανεκδιήγητα είναι όλα όσα ζούμε αυτές τις ημέρες. Άρχισε ένα θέατρο του παραλόγου στο οποίο κυριάρχησε η επίδειξη επιλεκτικής μνήμης. Είτε θέλει είτε δεν θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, την Χρυσή Αυγή την κάθισε στο εδώλιο του κατηγορουμένου ο τότε πρωθυπουργός, ο δεξιός Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης συνεργασίας Βαγγέλης Βενιζέλος. Ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας με εντολή Σαμαρά, συγκέντρωσε όλες τις εγκληματικές υποθέσεις όπου εμπλεκόταν η ΧΑ -γεγονός που στοιχειοθέτησε την υπόθεση- και παρέδωσε τον φάκελο στην Δικαιοσύνη. Κι αυτό γράφτηκε πλέον στην ιστορία, αρέσει δεν αρέσει στον πάλαι ποτέ αριστερό ΣΥΡΙΖΑ που κυβερνούσε με τον Πάνο Καμμένο επί τέσσερα χρόνια, και ψήφισε έναν Ποινικό Κώδικα που έκανε ευνοϊκότερη την μεταχείριση της ΧΑ ως εγκληματικής οργάνωσης.

Μετά την καταδικαστική απόφαση αντί η Δημοκρατία μας να κάνει την αυτοκριτική της γιατί άφησε κενά και παρεισέφρησαν οι φασίστες άρχισαν όλοι να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για το ποιος είναι πιο antifa και πιο αντί/χρυσαυγίτης. Ξεχνάνε πολιτικοί και κοινωνία ότι ενώ συνεχιζόταν η δίκη με τη μάνα – σύμβολο κατά του ναζισμού Μάγδα Φύσσα να δέχεται νέες μαχαιριές μέσα στη δικαστική αίθουσα, η ΧΑ, παρά την εκτεταμένη εγκληματική της δράση που αποκαλυπτόταν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, δεν εξελέγη στην ελληνική Βουλή το 2019, αλλά εκπροσωπείται στην ευρωβουλή από το επίλεκτο τέκνο της, τον Λαγό, ανεξαρτήτως εάν εκείνος μόλις εξελέγη έγινε λαγός; Ανακάλυψε ιδεολογικές διαφορές και ανεξαρτητοποιήθηκε αρνούμενος βέβαια να μοιραστεί τα προνόμια πολλών χιλιάδων ευρώ το μήνα που δικαιούται ένας ευρωβουλευτής.

Δεν ψαχνόμαστε λιγάκι; Να δούμε τι λάθη έγιναν; Δεν ήταν φασίστες όλοι αυτοί που ψήφιζαν την ΧΑ. Κάποιοι το έκαναν από οργή για τα παραδοσιακά κόμματα και τα μνημόνια. Άλλοι προφανώς ανιστόρητοι μπέρδευαν τον εθνικοπατριωτισμό με το ναζισμό, ξεχνώντας ότι ο Χίτλερ τον οποίο θαυμάζουν ήταν η αιτία η Ελλάδα να αφανιστεί στην κατοχή, έχασε το 10% του πληθυσμού από τον πόλεμο, την πείνα και την καταστροφή. Πόσοι ήταν εκείνοι που έλεγαν «μπράβο ρε Κασιδιάρη;». Επιδείχθηκε εθελοτυφλία, επιδείχθηκε ακόμη και ανοχή.

Ο φασισμός δεν είναι μόνο ιδεολογία είναι και νοοτροπία. Εάν συνεχίσουν να υπάρχουν κενά ο εφιάλτης θα επιστρέψει. Το ναζιστικό μόρφωμα δεν εξαφανίζεται με μιαν δικαστική απόφαση όσο ιστορική και να είναι. Τώρα αρχίζει η μεγάλη αναμέτρηση με την Ιστορία. Και της πολιτικής και της κοινωνίας!

• δίκη
• Ελληνική Δικαιοσύνη
• Χρυσή Αυγή