Οι τουρίστες φταίνε ή το ζαβό το ριζικό μας;

Είναι αυτή η χαζομάρα που μας λέγανε οι γονείς μας όταν ήμασταν μικρά και τρομάζαμε εμείς:
Σκέψου να τραβήξουν ταυτοχρόνως καζανάκι, ένα δισεκατομμύριο Κινέζοι;

Παναγίτσα μου και στη σκέψη μόνο σε πιάνει ίλιγγος, χώρια τα δυσώδη συμπαρομαρτούντα αφήστε το καλύτερα καλοκαίρι καιρός. Ούτε καν για μίνι σίριζ στο Netflix, δεν θέλω να ξέρω, δεν θέλω να βλέπω, δεν θέλω ν’ ακούω.
Κι αν συμβεί στην Αθήνα, όμως;
Εντάξει, δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να φτάσουμε το ένα δισεκατομμύριο τουρίστες στο κλεινόν άστυ, αλλά για κάτσε να επιβεβαιωθεί ο τίτλος του προχθεσινού «Βήματος» και σου λέω εγώ:

«Η Αθήνα “φλερτάρει” με 7,5 εκατομμύρια επισκέπτες». 
Έως το τέλος του 2024 υποτίθεται ότι είναι αυτό, όχι έως το τέλος της δεκαετίας, σιμά κοντά δηλαδή, δεκάδες χιλιάδες είναι δίπλα μας καθημερινά και κάποια εικοσιτετράωρα μπορεί και εκατοντάδες χιλιάδες, σε μια πόλη που έχει να δει ανανέωση υποδομών χρόνια και ζαμάνια (δεν μιλάω για το Χαλάνδρι κύριε Ρούσσο, κατεβάστε το χέρι σας!) και ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει με φαινόμενα τύπου Μυκόνου στο πικ σίζον:

Δεν θα βγουν τα ψάρια στη στεριά, θα βγουν τα βοθρολύματα!
Και μη μιλήσω για τα σκουπίδια, που όσο και να μη ρυπαίνουν ατάκτως τα ξενάκια (ομολογώ ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων ψάχνουν κάδους), πάλι ο όγκος και το βάρος των απορριμμάτων είναι δύσκολα διαχειρίσιμος. Πόσους έκτακτους να προσλάβουν πια στους κρίσιμους Δήμους, πόσα έκτακτα δρομολόγια να κάνουν τα οχήματα, πόσα πεζοδρόμια να πλύνουν οι υδροφόρες (είναι και τα ξερατά, μην το ξεχνάμε…), εδώ μιλάμε χρειάζεται κανονικό σχέδιο Μάρσαλ για να μπει μια τάξη στο χάος. Στο χάος που διογκώνεται διαρκώς, όσο τουλάχιστον η Αθήνα (και άλλες πόλεις και περιοχές της πατρίδας μας φυσικά) είναι μόδα στο τουριστικό στερέωμα. Ως την ώρα που θα στραφούν αλλού τα φώτα…

Οπότε τι; Οπότε ζητάμε, όπως κάποιοι δημοφιλείς προορισμοί του εξωτερικού, να πληρώσουν οι τουρίστες το λογαριασμό, μέσα από κάποιου είδους «τέλη φιλοξενίας»; Ή απαιτούμε άραγε από τους ξενοδόχους, τους ρεντρουμάδες και τους ερμπιενμπίδες (έτσι τους λένε;) να βάλουν πλάτη για να μην ξηλωθεί το πάπλωμα; Μια εξόχως διασκεδαστική απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα, έδωσε ο Γρηγόρης Τάσιος, πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Χαλκιδικής, πάλι στο προχθεσινό «Βήμα». Απολαύστε υπεύθυνα:

«Φταίνε οι τουρίστες που δεν έχει επιλυθεί οριστικά το πρόβλημα ύδρευσης και άρδευσης της Χαλκιδικής, για το οποίο διαμαρτυρόμαστε επί χρόνια και σήμερα οδηγούμαστε σε λειψυδρία; Μήπως φταίει ο τουρισμός που δεν έχει γίνει ολιστική περιβαλλοντική διαχείριση για απορρίμματα και απόβλητα, το απαρχαιωμένο οδικό δίκτυο, για το έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα και για τη σημαντική υστέρηση σε υποδομές υγείας; Ή μήπως φταίνε οι τουριστικές επιχειρήσεις για τη βραχυχρόνια μίσθωση που επιβαρύνει ανεξέλεγκτα τη φέρουσα ικανότητα;»

Σε απλά ελληνικά, αυτό μας κάνει «από εμάς ούτε ευρώ δεν θα πάρετε, βγάλτε τα πέρα μόνοι σας». Να ξεφραγκιαστούν δηλαδή στο σύνολό τους οι πολίτες, υπηρετώντας τον σύγχρονο Μολώχ του τουρισμού, που (υποτίθεται ότι) πληρώνει τις συντάξεις του παππού και της γιαγιάς. Λυπούμαι πολύ αλλά κάτι σε μοντέρνα Σοβιετία μου κάνει αυτό κι εγώ ως παντοτινά φιλελεύθερος δεν δύναμαι να το αποδεχτώ. Γλυτώσαμε από τους κούτβηδες και τους κονσερβοκουτάδες κυρίες και κύριοι και θα υποδουλωθούμε στους τουριστολάγνους; Δε νομίζω…

• διακοπές
• τουρισμός
• Τουρίστες