Όποιος δαμάσει το «τέρας» που λέγεται βαθύ κράτος, θα κυβερνά για πάρα πολλά χρόνια…

Η τραγωδία των Τεμπών έφερε στο φως για πρώτη φορά το πρόβλημα που λέγεται “βαθύ κράτος”. Δεν θυμάμαι ποτέ στο παρελθόν να γινόταν τόση πολλή συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα, όπως τώρα. Και δικαίως! Ως τώρα οι πολιτικοί απέφευγαν – για άγνωστο λόγο – να κάνουν έστω μια απλή αναφορά στην ύπαρξη του σοβαρού αυτού προβλήματος που τυραννά την ελληνική κοινωνία και εξοντώνει σαν καρκίνος κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια. Της όποιας κυβερνήσεως. Οι δε πολίτες παρόλο που διαμαρτύρονται και δυσφορούν, μοιάζουν πια σαν να έχουν αποδεχθεί πως η ζωή τους θα πρέπει να βαδίζει παράλληλα με αυτή τη γάγγραινα.

Το δυστύχημα των τρένων μετά το Μάτι απέδειξε όμως για άλλη μια φορά το πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει τελικά αυτό το “βαθύ κράτος”. Πόσο θανάσιμο. Και επιτέλους οι πολιτικοί μας, με πρώτο τον πρωθυπουργό, αναγνωρίζουν ανοιχτά και δημόσια πως κάτι πρέπει να γίνει. Ο τόπος όντως δεν μπορεί να πάει μπροστά με αυτό το κράτος.

Πρέπει να αλλάξει; Να γίνει η περιβόητη επανίδρυση που πολλοί είχαν υποσχεθεί αλλά κανένας δεν έχει κάνει; Δεν ξέρω. Ειλικρινά δεν έχω απάντηση να σας δώσω. Ένα όμως είναι βέβαιο. Πως έτσι όπως λειτουργεί το κράτος, να λέμε και πάλι καλά που ως τώρα είχαμε μόνο το Μάτι και τα Τέμπη…

Ο Μητσοτάκης δηλώνει ότι μπορεί να αλλάξει “το βαθύ κράτος το οποίο”, όπως λέει, “έρχεται από το παρελθόν”! Αρκούν οι διαπιστώσεις; Όχι βέβαια. Άλλωστε δουλειά των πρωθυπουργών δεν είναι να κάνουν απλώς διαπιστώσεις. Είναι να περνάνε και στα έργα. Και κυρίως αυτό.

Επειδή απεχθάνομαι την ισοπεδωτική νοοτροπία που εν πολλοίς κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία, οφείλω να αναγνωρίσω ότι αυτή η κυβέρνηση δικαίως υπερηφανεύεται για δυο βαθιές μεταρρυθμίσεις που βελτίωσαν θεαματικά χρόνιες δυσλειτουργίες του κράτους. Δυσλειτουργίες που ταλαιπωρούσαν τη ζωή των πολιτών.

Η μια μεταρρύθμιση φέρει το όνομα gov.gr. Ουσιαστικά πρόκειται για αληθινή επανάσταση που περιόρισε με εντυπωσιακό τρόπο την γραφειοκρατεία και έκανε πιο εύκολη την καθημερινότητα των πολιτών. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η ψηφιακή πλέον σχέση των πολιτών με το κράτος περιόρισε και τη διαφθορά που ήταν συνυφασμένη με τις σχέσεις πολιτών και επιχειρήσεων με το κράτος. Είναι μια μεγάλη επιτυχία, μια μεγάλη κατάκτηση για τη χώρα η οποία παρά τις όποιες δικαιολογημένες γκρίνιες και την αγανάκτηση για το βαθύ κράτος, δεν πρέπει να ισοπεδωθεί.

Δεύτερο παράδειγμα η περίπτωση του ΕΦΚΑ. Ο ΕΦΚΑ είναι το κατ’ εξοχήν “βαθύ κράτος” που όντως έρχεται από το παρελθόν. Όποιος ήταν έτοιμος να βγει στη σύνταξη, χρειαζόταν δυστυχώς δυο και τρία χρόνια για να πάρει τη σύνταξή του. Σήμερα οι συντάξεις εκδίδονται το πολύ σε 4-6 μήνες. Δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Το “βαθύ κράτος” με την αραχνιααμένη νοοτροπία των ανθρώπων του, την πολυνομία και την πολυδαίδαλη γραφειοκρατία του και τον παρωχημένο συνδικαλισμό του, αντιστάθηκε στην υλοποίηση αυτή της μεταρρύθμισης και έβαλε πολλά εμπόδια για να μην αλλάξει τίποτα. Ευτυχώς δεν τα κατάφερε.

Αρκούν αυτές οι δυο τομές; Όχι βέβαια! Το σίγουρο είναι πως όποια κυβέρνηση και αν προκύψει από τις εκλογές, έχει πολύ δρόμο μπροστά της. Και κυρίως εκείνο που θα χρειασθεί είναι να αρματωθεί με τόλμη, βούληση και αποφασιστικότητα. Το τέρας που λέγεται “βαθύ κράτος” είναι ακόμα εδώ και είναι ακόμα ζωντανό. Όποιος όμως καταφέρει να το νικήσει, θα κυβερνά τον τόπο για πάρα πολλά χρόνια…

• εθνικές εκλογές
• κράτος
• Τέμπη