Ως που θα φτάσουν οι απειλές και η βία κατά των δημοσιογράφων;

Ο ξυλοδαρμός του δημοσιογράφου Γιώργου Παπαχρήστου και μάλιστα μπροστά σε πολλούς παρευρισκόμενους, μπορεί να σοκάρισε για τη βιαιότητά του και για τη θρασύτητα του δράστη αλλά δεν είναι η μοναδική περίπτωση επίθεσης σε λειτουργό της δημοσιογραφίας στη χώρα μας. Δυστυχώς η στοχοποίηση των δημοσιογράφων έχει αρχίσει εδώ και πολλά χρόνια με την παρότρυνση – για να μην πω και υπόθαλψη – κομμάτων και πολιτικών που όταν βλέπουν αρνητικό σχολιασμό στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο για τη δραστηριότητά τους, επιτίθενται με απίστευτη τοξικότητα στους δημοσιογράφους…

Για τα κόμματα αυτά και συγκεκριμένους πολιτικούς, για όλα τα δεινά αυτού του τόπου ευθύνονται οι δημοσιογράφοι τους οποίους περιλούζουν με συκοφαντίες και ύβρεις δηλητηριάζοντας διαρκώς τις σχέσεις των λειτουργών της ελευθεροτυπίας με τους πολίτες. Στο βρώμικο αυτό και επικίνδυνο για τη λειτουργία του Τύπου “παιχνίδι” έχουν εδώ και χρόνια μπει – και μάλιστα ορμητικά – ανώνυμα και καλοπληρωμένα – από τα υπόγεια των κομμάτων – τρολ που χυδαιολογούν, απειλούν και εμέσσουν κατά των δημοσιογράφων! Σκέτος βόθρος!

Απειλές για τη ζωή των δημοσιογράφων δεν εκπέμπουν όμως μόνο τα τρολ. Εκπέμπουν και πολιτικοί, όπως ο “αψύς Σφακιανός” που απείλησε μπροστά στις κάμερες ότι θα μπορούσε να χώσει τρία μέτρα μέσα στο χώμα έναν ρεπόρτερ! Αποκορύφωμα βέβαια των απειλών του ήταν η ανάρτηση στο facebook φωτογραφιών πολλών δημοσιογράφων, όπως του φίλου Τάκη Χατζή, που παρέπεμπε σε εποχές far West και σε “Wanted, dead or alive”!

Και δεν είναι φυσικά ο μόνος. Κατά καιρούς υπονοούμενα και βίαιες συμπεριφορές κατά δημοσιογράφων έχουν εκδηλωθεί και από πολλούς άλλους πολιτικούς της Αριστεράς ευρύτερα. Βέβαια δεν τα βάζουν με τους εκδότες ή τους ιδιοκτήτες των καναλιών. Με αυτούς δηλαδή που καθορίζουν τη γραμμή του μέσου που κατέχουν! Όχι βέβαια! Πού να τολμήσουν. Μπροστά τους κάθονται κότες! Και μάλιστα κότες λειράτες! Τα βάζουν με τους δημοσιογράφους, με τους υπαλλήλους ουσιαστικά των ΜΜΕ. Ας μην αναφερθώ δε στους φασίστες της Χρυσής Αυγής και στις βιαιοπραγίες τους κατά δημοσιογράφων. Φασίστες και Ναζί είναι, η βία επομένως είναι στο DNA τους.

Κι εδώ μπαίνει το ερώτημα. Όλοι οι δημοσιογράφοι κάνουν καλά τη δουλειά τους; Απάντηση: Όχι βέβαια! Δεν την κάνουν όλοι καλά. Σε κανένα άλλωστε επάγγελμα δεν είναι όλοι καλοί. Για όνομα του Θεού! Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να τους συκοφαντούμε όλους συλλήβδην, να τους βρωμίζουμε με χυδαιότητες, να τους απειλούμε και να τους ξυλοφορτώνουμε επειδή δεν μας αρέσουν αυτά που γράφουν! Επειδή κάνουν τη δουλειά τους!!!

Η δουλειά τους είναι να μεταδίδουν τις ειδήσεις, να σχολιάζουν, να κρίνουν και να επικρίνουν. Το δικαίωμα αυτό είναι κατοχυρωμένο σε όλες τις δημοκρατικές και προοδευμένες χώρες και αλίμονο αν φτάσουμε στο σημείο να μην μπορούν να εκφραστούν ανεπηρέαστα και να πουν τη γνώμη τους!
Γιατί είτε αρέσει είτε δεν αρέσει σε κάποιους, ο δημοσιογράφος έχει γνώμη, έχει άποψη και δουλειά του είναι να την πει. Δεν είναι απλώς ένα άβουλο φερέφωνο ειδήσεων.
Για αυτό και κάποτε θα πρέπει να μπει ένα φρένο σε αυτή την ανοησία που πιπιλάνε αρκετοί ότι τάχα μου, εκφράζοντας τη γνώμη του, ο δημοσιογράφος δεν είναι αντικειμενικός. Αν κρύβει πτυχές μιας υπόθεσης, ή διαστρεβλώνει μια είδηση, τότε ναι, να τον επικρίνουμε και ναι δεν είναι σωστός επαγγελματίας. Στην προκειμένη όμως περίπτωση μπορεί να παρέμβει το αρμόδιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ που γνωρίζει τι πρέπει να κάνει.

Δουλειά επίσης του δημοσιογράφου είναι να αποκαλύψει την αλήθεια και να φέρει στο φως παρανομίες, βρώμικα κυκλώματα ή τη δράση του υποκόσμου. Για αυτό και επειδή ακριβώς έκανε σωστά τη δουλειά του, πλήρωσε με τη ζωή του ο Γιώργος Καραϊβάζ. Αναφέρω μόνο τον Γιώργο για να μην πάω πίσω στον χρόνο και θυμίσω πόσοι άλλοι δημοσιογράφοι μπήκαν στο στόχαστρο τρομοκρατών και ανθρώπων της νύχτας πέφτοντας νεκροί από τις σφαίρες τους…

Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι η βιαιοπραγία κατά του Γ. Παπαχρήστου θα είναι και η τελευταία. Οι ευθύνες δε της κυβέρνησης, της Δικαιοσύνης και γενικότερα των κρατικών αρχών για την προστασία της ελευθερίας του Τύπου είναι μεγάλες. Και επιτέλους ας τις αναλάβουν και ας μην περιορίζονται σε βερμπαλιστικές ανακοινώσεις μετά τις επιθέσεις κατά δημοσιογράφων. Επιτέλους πια!

• απειλές
• βία
• Γιώργος Παπαχρήστος
• ελευθερία του Τύπου
• ξυλοδαρμός