Όταν ο Βρούτσης γίνεται… κόουτς, οι τελικοί αναβάλλονται, ο Καραμανλής μετρά… ρήγματα και ο Σαμαράς ακούει καμπάνες στο Άγιον Όρος – KOKoι ασύλληπτης ανοησίας

Κι ο Αντώνης απαντάει σαν τον Μάικλ Κορλεόνε: “They keep pulling me back in!”

Από τον ναό της πολιτικής στο περιβόλι της Παναγίας
Εδώ και χρόνια ο Αντώνης Σαμαράς αποσύρεται από την κεντρική σκηνή… για να επιστρέψει πάντα με περισσότερο μυστήριο, περισσότερα αποσιωπητικά και περισσότερο Βατοπαίδι. Τώρα, στο Άγιο Όρος, τον υποδέχονται με καμπάνες. Όχι ακριβώς όπως τον υποδέχτηκε η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ όταν μίλησε για «εθνικές γραμμές» και «στρατηγικά βάθη». Εκεί χτύπησαν άλλες καμπάνες: των προβληματισμένων γαλάζιων επιτελών.

 «Θα συνεχίσουν να ρωτάνε» – δηλαδή;
Στην ερώτηση αν κάνει κόμμα, απάντησε όπως μόνο ένας παλιός παίκτης μπορεί: με ένα ημιστόχαστο που επιτρέπει σε όλους να δουν ό,τι θέλουν. Δεν είπε ναι, δεν είπε όχι, είπε… κάτι σαν «αφήστε να σας καίει». Σαν τον Μάρλον Μπράντο στον Νονό (The Godfather): “I’m gonna make them keep guessing.”
Πάντως, αν ήταν σενάριο, θα λέγαμε ότι ο τίτλος είναι «Η Επιστροφή του Αντιήρωα» και το tagline «Ξέρει περισσότερα απ’ όσα λέει. Και λέει λιγότερα απ’ όσα σκέφτεται.»

Ο Μητσοτάκης κοιτά τις δημοσκοπήσεις και δεν ιδρώνει
Τουλάχιστον, όχι ακόμα. Στο Μαξίμου παραμένουν – για την ώρα – ψύχραιμοι. Αλλά βλέπουν. Γιατί ξέρουν πως οι παρέες του Σαμαρά μεγαλώνουν, οι παρεμβάσεις του βαθαίνουν και ο ήχος από το «καμπαναριό της Σίμωνος Πέτρας» φτάνει κάπου ανάμεσα στην Πειραιώς και την οδό Φειδίου.

«Ο Σιωπηλός Επισκέπτης» ή ο επόμενος παίκτης στο ταμπλό;
Αν ήταν ταινία, θα ήταν το «Tinker Tailor Soldier Spy», με τον Γκάρι Όλντμαν να αλλάζει στρατόπεδα χωρίς να βγάζει άχνα.
Ή ίσως το «Skyfall», με τον Ντάνιελ Κρεγκ να γυρίζει στο οικογενειακό του κτήμα για την τελική αναμέτρηση.

Ο Αντώνης Σαμαράς δεν θα πει ποτέ ευθέως τι σκοπεύει να κάνει. Αλλά οι κινήσεις του είναι όλα όσα πρέπει να πει: επίσκεψη στον Εφραίμ, διαμονή στο Όρος, ευλογία από Γέροντες, δήλωση με σιβυλλικό ύφος. Πολιτική low profile high stakes.

 Στο τέλος, όλοι ρωτάνε το ίδιο
Όχι αν θα κάνει κόμμα.
Αλλά πότε θα καταλάβουν οι υπόλοιποι πως μπορεί και να το έχει ήδη φτιάξει – στο μυαλό του.
Η πολιτική, άλλωστε, δεν είναι μόνο οι πράξεις. Είναι και το timing. Και οι καμπάνες, όταν χτυπάνε, σπάνια το κάνουν… κατά λάθος.

Και το… μπάσκετ του Μαξίμου μόλις ξεκίνησε

“Moneyball” made in Greece: Όταν το μπάσκετ γίνεται πολιτική υπόθεση
Η κυβέρνηση πίστευε ότι το μεγαλύτερό της πρόβλημα αυτόν τον καιρό είναι η ακρίβεια, ο ΦΠΑ στα τρόφιμα και οι έρευνες της ευρωπαϊκής εισαγγελίας και τα Τέμπη. Μέχρι που της χτύπησε την πόρτα ο αιώνιος ερυθροπράσινος καυγάς. Το πολιτικό επιτελείο αιφνιδιάστηκε τόσο, που ανάθεσε στον Γιάννη Βρούτση τον ρόλο του διαμεσολαβητή. Όχι, δεν πρόκειται για καστ από το “Coach Carter”. Περισσότερο θυμίζει σκηνή από το “The Disaster Artist”.

Ούτε ο Παναθηναϊκός ούτε ο Ολυμπιακός πήγαν στο τραπέζι που τους έστρωσε το Υφυπουργείο.Μετά ο Γιαννακόπουλος το ξανασκέφτηκε και είπε να πάει για κουλουράκι και καφέ αλλά οι Αγγελόπουλοι γουστάρουν… κονιάκ και παξιμάδι. Προτίμησαν να σουτάρουν τη μπάλα στα αποδυτήρια, επικαλούμενοι… τη συμπεριφορά του Γιαννακόπουλου.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Ο “Spotlight” της ελληνικής γεωργικής πολιτικής

Μπορεί η κυβέρνηση να κάνει πως το προσπέρασε, αλλά το τρακτέρ της δικαστικής έρευνας δεν έχει σταματήσει. Η ευρωπαϊκή εισαγγελία κοιτά τα τιμολόγια, τις επιδοτήσεις και τις υπογραφές. Και όσο κι αν κάνουν επικοινωνιακή άμυνα στο Μαξίμου, δεν είναι βέβαιο ότι δεν θα σκάσει το “bombshell”. Ή μάλλον το “landmine”.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ποιοι μπορεί να βρεθούν μπλεγμένοι. Είναι και το τι θα γίνει με τα χρήματα που ζητούνται πίσω. Ή αλλιώς: “Ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα του ΟΠΕΚΕΠΕ;” Spoiler: Όχι η τρόικα.

Τέμπη: Το “Twelve Angry Men” της Βουλής έρχεται με εννιά κάλπες
Η παραπομπή Καραμανλή σε προανακριτική φαίνεται σενάριο με πολλούς σεναριογράφους. Ο Στέλιος Πέτσας δήλωσε ότι ίσως υπάρξουν διαρροές. Πράγματι. Γιατί κάποιοι γαλάζιοι δεν είναι σίγουροι ότι υπάρχει νομική βάση για την παραπομπή. Δηλαδή, έχουμε φτάσει σε σημείο που ο Καραμανλής απειλεί να σπάσει τη ΝΔ. Όχι αυτός, ο άλλος.

Και πάνω που νομίζαμε ότι το πρόβλημα ήταν το αν θα πάει το τρένο στην ώρα του, τελικά είναι αν θα πάει το κόμμα στις κάλπες με ένα ρήγμα λιγότερο.

Καραμανλής – Σαμαράς: “No Country for Old Men”
Ο Κώστας Καραμανλής αποστασιοποιείται. Διαρροή on the record (νέα πολιτική σχολή): δεν έχει καμία σχέση με τις κινήσεις Σαμαρά. Ούτε με φιλόδοξες ιδέες για νέο κόμμα, ούτε με “αντιμητσοτακικά μέτωπα”. Προφανώς και το είπε για να το ακούσει ο Κυριάκος – ή μάλλον για να το πιάσει ο Κυριάκος. Γιατί στην πολιτική, η σιωπή είναι κι αυτή δηλωτική.

Ο Αντώνης πάντως δεν απαντάει. Ή απαντά με μοναχούς. Εκείνος το πάει πιο πολύ στο “Silence” του Σκορσέζε. Ή στο “Mission: Monastery”.

Σινά και Γεραπετρίτης: “The Impossible”
Όταν μια υπόθεση θέλει επέμβαση από Πρωθυπουργό, Υπουργό Εξωτερικών και πολυμελή αντιπροσωπεία, σημαίνει πως δεν πάει καθόλου καλά. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης πάει Κάιρο για να βρει λύση για τη Μονή Σινά. Αλλά η Αίγυπτος άλλα λέει τη μία, άλλα την άλλη. Και ξαφνικά, η απόφαση του Εφετείου ανατρέπει τη συμφωνία. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος το είπε κομψά. Εμείς απλά το λέμε: “Houston, we have a problem.”

Το μεγάλο prequel της Ολομέλειας: “Crouching Parties, Hidden Daggers”
Εννέα κάλπες έρχονται μετά την αργία του Αγίου Πνεύματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να χτίσει τρίτη πρόταση – για να παραπέμψει μέχρι και τον Πρωθυπουργό. Το ΠΑΣΟΚ ήδη έχει προτείνει δικούς του. Οι ανεξάρτητοι μαζεύονται σαν σκόρπιες λέξεις ενός κακού σεναρίου. Και η Νέα Αριστερά φωνάζει «μην την καταθέσετε!», για να μείνει η υπόθεση πολιτικά ζωντανή.

Το μόνο σίγουρο; Σε αυτό το πολιτικό “Squid Game”, κανείς δεν ξέρει ποιος θα μείνει όρθιος στο τέλος.

Τίτλοι τέλους; Όχι ακόμα.

Με τέτοιο σενάριο, η κυβέρνηση παίζει σε πολλά μέτωπα: από την Εθνική Μπάσκετ της πολιτικής μέχρι τα δικαστήρια των Βρυξελλών.
Το θέμα είναι ποιος γράφει το τελικό screenplay.
Γιατί καμιά φορά, όπως μας δίδαξε και ο “Usual Suspect” Κάιζερ Σόζε…
“The greatest trick the Devil ever pulled was convincing the world he didn’t exist.”
Ή στην ελληνική εκδοχή:
“Το μεγαλύτερο κόλπο του Μαξίμου ήταν να πείσει ότι έχει τον έλεγχο.”

KOKoι ασύλληπτης ανοησίας

Αν-λέμε αν- το Νομοσχέδιο για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας στην οριστική του διαμόρφωση επιβάλει ανώτατο όριο ταχύτητος στις πόλεις τα 30 χιλιόμετρα την ώρα και κατά περίπτωσιν τα 50, έχει να γίνει του Κουτρούλη ο γάμος, ειδικά στην Αθήνα.

Στην έτσι κι αλλιώς «πηγμένη» πρωτεύουσα, φαντάζεστε τα αυτοκίνητα να κινούνται με 30 ή με 50 ΚΜ την ώρα; Θα έχουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ ένα αργόσυρτο μεταλλικό φίδι στους δρόμους, μεγαλύτερες καθυστερήσεις, κορναρίσματα και βρισίδια. Κόλαση!

Ας ελπίσουμε ότι θα πρυτανεύσει η λογική και θα αποσυρθεί αυτή η…μεγαλοφυής ιδέα κάποιων ειδημόνων. Θυμίζουμε ότι μια εξίσου…τρομερή ιδέα ήταν και ο μεγάλος περίπατος που έφερε τα πάνω κάτω στο κέντρο της Αθήνας και στοίχισε-μαζί με άλλα, φυσικά- τις εκλογές στον Μπακογιάννη.

Ενδιαφέρον, φυσικά, θα έχει να δούμε πως θα ρυθμιστεί το θέμα των ταξιτζήδων στις λεωφορειολωρίδες. Ακαμπτος μέχρι στιγμής ο Κυρανάκης, με την πλάτη στον τοίχο η κυβέρνηση.

Πάντως για να πούμε και του στραβού το δίκιο, όσα ακούγονται για κάμερες και για βαριές ποινές στους παραβάτες του ΚΟΚ(αλκοόλ, παραβίαση stop και ερυθρού σηματοδότη κ.α.), μια χαρά είναι κι ας γκρινιάζουν κάτι «προοδευτικοί» μιλώντας για…καταστολή, καθώς και κάποιοι άλλοι που βλέπουν πίσω από τις βαριές ποινές εισπρακτική διάθεση.

• Αντώνης Σαμαράς
• Γιάννη Βρούτσης