Όταν οι λόγχες ακονίζονται στα ΕΠΑΛ

Κι έξαφνα όλοι άρχισαν να μιλούν για την επανεμφάνιση της «Χρυσής Αυγής» εξ αφορμής των πρόσφατων επεισοδίων στην Θεσσαλονίκη, στο ΕΠΑΛ της Σταυρουπολης. Εκεί που η κοινωνία υποτίθεται ότι ειχε ηρεμήσει αφού η Δικαιοσύνη είχε στείλει στην φυλακη τον Μιχαλολιάκο και τα τσιράκια του, ξάφνου  η εγκληματική οργάνωση επανεμφανίστηκε σαν τον Φοίνικα, το μυθικό πουλί και σύμβολο της απριλιανής δικτατορίας που αναγεννάται από τις σταχτες του! Μόνο ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος δεν την ειδε. Μιλώντας στην ΕΡΤ καταδίκασε την βία «απ΄όπου κι αν προέρχεται» , εξισώνοντας έτσι θύτες και θύματα και βιάστηκε να υπενθυμίσει ότι η Νέα Δημοκρατία ήταν που έκλεισε την Χρυσή Αυγή στην φυλακή… 

Όμως όσοι δεν «αποκοιμήθηκαν στου καραβιού την πλώρη» από το μιντιακό (διάβασε κυβερνητικό..)  παραμύθι, σύμφωνα με το οποίο η Χρυσή Αυγή τελείωσε ως πολιτική παρουσία μετά την καταδίκη των ηγετών της, τη νεκρανάστασή της την περίμεναν. Και τούτο διότι οι αιτίες που διαχρονικά γεννούν τα ναζιστικά μορφώματα, δεν εξέλειψαν. Δεν εξέλειψαν δηλαδή η φτώχεια, η ανεργία, η εξαθλίωση και η κοινωνική περιθωριοποίηση. Αυτή που «στέκεται υπομονετικά όρια στην ουρά/ Μπουρνάζι– Αγ. Βαρβάρα – Κοκκινιά/ Τούμπα – Σταυρούπολη – Καλαμαριά»(Κατερίνα Γωγου).

Αλήθεια, ακούσατε ποτέ για… φασιστικούς πυρήνες στην Κηφισιά, στην Εκάλη ή στο Ψυχικό; Φυσικά και όχι! Διότι στις λαϊκές συνοικίες του Περάματος, της Δραπετσώνας, της Ναυπηγοεπισκευαστικής, εκεί που ο θυμός περισσεύει και η απόγνωση και η εξαθλίωση χτυπάνε κόκκινο, εκεί που τα δεκαπεντάχρονα και τα δεκαεφτάχρονα ατενίζουν ένα σμπαραλιασμένο μέλλον, εκεί είναι που βρίσκει πρόσκαιρο έδαφος ο φασισμός. Γιατί όπως γράφει χαρακτηριστικά σε ένα θαυμάσιο κείμενο ο φίλος μου συγγραφέας Ηρακλής Λογοθέτης «είναι παιδιά με σπασμένη ραχοκοκαλιά, τσαλακωμένα και ηττημένα από την αρχή του παιχνιδιού. Χωρίς ταυτότητα, ψάχνονται για να ντύσουν την ανημπόρια τους και αρπάζονται απ’ όποιον θα τους προτείνει την πιο σκοτεινή στολή. Αναζητούν την ωμή δύναμη, θέλγονται απ’ αυτήν, μαγνητίζονται από τη βία. Υποκλίνονται λοιπόν δουλικά σε όποιον φαντάζονται ότι θα την ασκήσει πιο ανεμπόδιστα…»

Όσο λοιπόν η κοινωνία θα γεννά τρομακτικές κοινωνικές αντιθέσεις, όσο η  περίφημη «ανάπτυξη» θα είναι υπόθεση ενός «γκέτο» ολίγων και οικονομικά ισχυρών, τόσο στα «γκέτο» των λαϊκών συνοικιών με τα Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) χωρίς επαγγελματικό αντίκρυσμα,  θα ζεσταίνεται το «αυγό του φιδιού». Σήμερα ηταν η Σταυρούπολη. Αύριο ποια θα’ χει σειρά;  Γιατι όπως είπε και η Μάγδα Φύσσα, αμέσως μετά από την αντιφασιστική διαδ΄γλωση για τα 8 χρόνια από τη δολοφονία του γιου της από χρυσαυγίτες «εντάξει, βάλαμε την Χρυσή Αυγή στην φυλακή. Αλλά υπάρχει φασισμός εκεί έξω…»

• Χρυσή Αυγή