Δημοσίευση: ’
Παχυσαρκία: Η απώλεια βάρους δεν «σβήνει» αμέσως τη μοριακή μνήμη στο ανοσοποιητικό
Άτομα που έχουν ζήσει με παχυσαρκία φαίνεται πως διατηρούν ένα είδος «μοριακής μνήμης»
Άτομα που έχουν ζήσει με παχυσαρκία φαίνεται πως διατηρούν ένα είδος «μοριακής μνήμης» του αυξημένου σωματικού βάρους σε κρίσιμο τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος, ακόμη και χρόνια μετά την απώλεια κιλών.
Αυτό διαπιστώνει δεκαετής μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό EMBO Reports, με επικεφαλής ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ.
Σύμφωνα με τη μελέτη, κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, γνωστά ως Τ βοηθητικά κύτταρα CD4+, διατηρούν μακροχρόνια αποτύπωση της παχυσαρκίας. Η αποτύπωση αυτή συνδέεται με τη μεθυλίωση του DNA, μια βιολογική διαδικασία κατά την οποία δείκτες προσκολλώνται στο DNA των ανοσοκυττάρων.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτή η μοριακή αποτύπωση μπορεί να διαρκεί από 5 έως 10 χρόνια μετά την επιτυχημένη απώλεια βάρους, γεγονός που ενδέχεται να εξηγεί γιατί ορισμένοι άνθρωποι εξακολουθούν να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για νοσήματα που συνδέονται με την παχυσαρκία, ακόμη και όταν έχουν επιστρέψει σε φυσιολογικό βάρος.
Η επίδραση αυτής της «μνήμης της παχυσαρκίας» θα μπορούσε να επηρεάζει λειτουργίες που φυσιολογικά εκτελεί το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως ο καθαρισμός κυτταρικών υπολειμμάτων και η ρύθμιση της γήρανσης του ανοσοποιητικού.
Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, αυτό σημαίνει ότι η απώλεια βάρους, αν και εξαιρετικά σημαντική για την υγεία, δεν συνεπάγεται απαραίτητα άμεση εξάλειψη όλων των κινδύνων που συνδέονται με την προηγούμενη παχυσαρκία.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η παρατεταμένη αυτή ανοσολογική αποτύπωση μπορεί να αφήνει τα άτομα που έχουν χάσει βάρος εκτεθειμένα σε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως ο διαβήτης τύπου 2 και ορισμένες μορφές καρκίνου.
Για να χαρτογραφήσουν τις επιπτώσεις της παχυσαρκίας στο ανοσοποιητικό, οι ερευνητές ανέλυσαν ανοσοκύτταρα από τέσσερις διαφορετικές ομάδες συμμετεχόντων. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς που ζούσαν με παχυσαρκία και λάμβαναν ενέσεις απώλειας βάρους, ασθενείς με το σπάνιο γενετικό σύνδρομο Alstrom, το οποίο χαρακτηρίζεται από πρώιμη παιδική παχυσαρκία, καθώς και άτομα που συμμετείχαν σε πρόγραμμα άσκησης δέκα εβδομάδων.
Επιπλέον, συλλέχθηκαν δείγματα αίματος και λιπώδους ιστού από άτομα με φυσιολογικό βάρος ή παχυσαρκία, τα οποία είχαν υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική ισχίου ή γόνατος λόγω οστεοαρθρίτιδας.
Η ανάλυση συμπληρώθηκε με μελέτη κυττάρων από μοντέλα ποντικών που ακολουθούσαν διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, καθώς και με δείγματα αίματος από υγιείς εθελοντές. Τα μοντέλα αυτά βοήθησαν τους επιστήμονες να εξετάσουν σε μεγαλύτερο βάθος τους κυτταρικούς μηχανισμούς που συνδέουν την παχυσαρκία με τη δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού.
Ο καθηγητής Κλαούντιο Μάουρο, από το Τμήμα Φλεγμονής και Γήρανσης του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ και συνεπικεφαλής της μελέτης, σημείωσε ότι η βραχυπρόθεσμη απώλεια βάρους δεν αρκεί απαραίτητα για να μειώσει άμεσα τον κίνδυνο εμφάνισης νοσημάτων που σχετίζονται με την παχυσαρκία.
Όπως πρόσθεσε, η συνεχής διαχείριση του βάρους μετά την απώλεια κιλών είναι πιθανό να επιτρέπει στη «μνήμη της παχυσαρκίας» να εξασθενεί σταδιακά, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθεί ο τρόπος και ο χρόνος με τον οποίο συμβαίνει αυτό.
Τα ευρήματα της μελέτης αναδεικνύουν ότι η παχυσαρκία δεν αφήνει μόνο μεταβολικό αποτύπωμα στον οργανισμό, αλλά μπορεί να επηρεάζει βαθύτερα και πιο μακροχρόνια το ανοσοποιητικό σύστημα. Παράλληλα, ενισχύουν την ανάγκη για μακροχρόνια ιατρική παρακολούθηση και υποστήριξη μετά την απώλεια βάρους.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr