Παναθηναϊκός: Ζητείται ελπίς – 15 χρόνια αστάθειας, το στοίχημα Μπενίτεθ και ο χρόνος που δεν περιμένει

Ο Παναθηναϊκός μοιάζει να ζει εδώ και 15 χρόνια την ίδια ιστορία με διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Άλλοτε αλλάζει ο πάγκος, άλλοτε το ρόστερ, άλλοτε το διοικητικό σχήμα. Το αποτέλεσμα, όμως, παραμένει πεισματικά ίδιο: μια ομάδα που ξεκινά κάθε σεζόν με φιλοδοξίες τίτλου και καταλήγει, από νωρίς, να μετρά απώλειες και να κυνηγά στόχους μικρότερους από το όνομά της.

Δεκαπέντε χρόνια χωρίς συνέχεια

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 μέχρι σήμερα, ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να αποκτήσει σταθερότητα. Προπονητές έρχονται και φεύγουν, συχνά πριν προλάβουν να εφαρμόσουν τη φιλοσοφία τους. Παίκτες με υψηλό κόστος και μεγάλες προσδοκίες περνούν από το ρόστερ χωρίς να «δέσουν» σε μια ομάδα με ξεκάθαρη ταυτότητα.

Κάθε καλοκαίρι συνοδεύεται από ελπίδα. Κάθε φθινόπωρο, η ελπίδα αυτή αρχίζει να φθείρεται. Και κάπου εκεί ξεκινά ξανά η συζήτηση για αλλαγές.

Το νέο στοίχημα: Ράφα Μπενίτεθ και διοικητικό restart

Η φετινή σεζόν είχε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: αλλαγή σελίδας. Ο Παναθηναϊκός επένδυσε στο όνομα και το κύρος του Ράφα Μπενίτεθ, ποντάροντας στην εμπειρία, τη μεθοδικότητα και το βαρύ βιογραφικό του Ισπανού τεχνικού. Παράλληλα, προχώρησε σε πολλές αλλαγές στο διοικητικό σχήμα, με νέα στελέχη – Έλληνες και ξένους – σε καίριες θέσεις, επιχειρώντας έναν πιο σύγχρονο τρόπο λειτουργίας.

Στα χαρτιά, το πλάνο έμοιαζε πειστικό. Στο γήπεδο, όμως, τίποτα δεν άλλαξε ουσιαστικά.

Η εικόνα δεν βελτιώθηκε – το δείχνει η βαθμολογία

Παρά την έλευση του Μπενίτεθ και το νέο διοικητικό σχήμα, οι κακές εμφανίσεις συνεχίζονται. Τα άσχημα αποτελέσματα παραμένουν. Και η βαθμολογία είναι αμείλικτη.

Μετά από 14 αγωνιστικές (και με την εκκρεμότητα του αγώνα με τον ΟΦΗ), ο Παναθηναϊκός έχει ήδη γνωρίσει τέσσερις ήττες – όσες είχε ολόκληρη την περσινή σεζόν σε πολύ μεγαλύτερο βάθος χρόνου. Βρίσκεται στους 22 βαθμούς, στην 6η θέση, μακριά από την κορυφή και ακόμη πιο μακριά από την εικόνα διεκδικητή τίτλου.

Η σύγκριση με πέρσι είναι αποκαλυπτική: τότε, μετά την 15η αγωνιστική, είχε 29 βαθμούς και μόλις δύο ήττες. Φέτος, στο ίδιο χρονικό σημείο, βρίσκεται στο -7 (-4 αν κερδίσει τον ΟΦΗ). Δεν πρόκειται για λεπτομέρεια. Είναι δομική διαφορά.

Από το πρωτάθλημα… στην πεντάδα

Κάπου εδώ αλλάζει και η στόχευση – έστω και αν δεν λέγεται δημόσια. Αυτή τη στιγμή, ο βασικός στόχος του Παναθηναϊκού δεν είναι το πρωτάθλημα. Είναι η είσοδος στην πεντάδα. Μια πραγματικότητα που από μόνη της λέει πολλά για το πού βρίσκεται ο σύλλογος και πώς έχει μετακινηθεί ο πήχης των απαιτήσεων.

Για έναν σύλλογο με ιστορία τίτλων και ευρωπαϊκών βραδιών, η μάχη για την πεντάδα δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία. Είναι απλώς διαχείριση ζημιάς.

Το DNA που ξεθωριάζει

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο οι βαθμοί. Είναι η αίσθηση ότι το DNA του πρωταθλητή – στην Ελλάδα και στην Ευρώπη – ξεθωριάζει. Στα δύσκολα παιχνίδια, η ομάδα δείχνει συχνά ευάλωτη. Στην Ευρώπη, η παλιά περηφάνια μοιάζει μακρινή ανάμνηση.

Το ερώτημα γίνεται όλο και πιο επίμονο:
υπάρχει ακόμη αυτό το DNA ή έχει χαθεί μέσα σε χρόνια αστάθειας;

Βοτανικός 2027 και το μεγάλο «μέχρι τότε;»

Το μοναδικό καθαρό θετικό στον ορίζοντα είναι το γήπεδο στον Βοτανικό, με ορίζοντα το 2027. Ένα έργο που μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο για μια πραγματική επανεκκίνηση. Οικονομικά, αγωνιστικά και – κυρίως – συμβολικά.

Όμως μέχρι τότε, ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να ζει μόνο με υποσχέσεις για το αύριο. Το σήμερα εκπέμπει SOS. Και όσο ο χρόνος περνά χωρίς ουσιαστικές απαντήσεις, τόσο η ερώτηση στον τίτλο γίνεται πιο πιεστική από ποτέ:
Παναθηναϊκός: ζητείται ελπίς – ακούει κανείς;

• Παναθηναϊκός