Παραίτηση Πατέλη: Από το wine bar στην έξοδο – Πρωτοχρονιάτικη κόντρα Χαρδαλιά – Δούκα – Ο Βλάχος ξαναχτύπησε  με «αριθμούς που δεν τρώγονται» από τον Θεοδωρικάκο

Καλωσορίσατε στα Hard Talks και στον μαγικό κόσμο της ελληνικής πολιτικής, όπου η καθημερινότητα μοιάζει με ασταμάτητο ριμέικ πολιτικού θρίλερ. Ο Όσκαρ Ουάιλντ είχε πει πως «Η μόνη γοητεία του παρελθόντος είναι ότι είναι παρελθόν». Αν, όμως, κρίνουμε από τα όσα συνέβησαν τελευταία, φαίνεται πως το παρελθόν παραμένει αθεράπευτα γοητευτικό για κάποιους. Από την παραίτηση Πατέλη και τα παρασκηνιακά βλέμματα στο Μαξίμου, μέχρι την πρωτοχρονιάτικη «κόντρα» Χαρδαλιά – Δούκα και τα πολιτικά καρφιά του Βλάχου στον Θεοδωρικάκο, η ελληνική πολιτική σκηνή δείχνει ότι ποτέ δεν χάνει την ικανότητά της να μας αφήνει άφωνους.

Στην περίπτωση του Αλέξη Πατέλη, το παρελθόν έρχεται να στοιχειώσει όχι μόνο τον ίδιο αλλά και το Μαξίμου, καθώς η ξαφνική παραίτησή του έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Ο άνθρωπος που υποτίθεται πως έφερνε το διεθνές κύρος του οικονομολόγου και την «αύρα» της εξωστρέφειας στην κυβέρνηση, φεύγει αφήνοντας πίσω του συζητήσεις, υπονοούμενα και – όπως συχνά συμβαίνει στην πολιτική – ερωτήματα χωρίς προφανείς απαντήσεις.

Το Facebook ως σύγχρονο πολιτικό μανιφέστο

Η παραίτηση του Πατέλη ανακοινώθηκε με μια ανάρτηση στο Facebook, γιατί – προφανώς – η εποχή των επίσημων ανακοινώσεων από τα Μέγαρα έχει δώσει τη θέση της στις «εξομολογήσεις» στα social media. Ένας «άνθρωπος του πρωθυπουργού», όπως χαρακτηριζόταν μέχρι χθες, αποφάσισε να μας αφήσει με τη φράση: «Στηρίζω τον Κυριάκο Μητσοτάκη». Όμως, πόσο πειστική ακούγεται αυτή η στήριξη όταν συνοδεύεται από την έξοδο;

Η ίση αγάπη που χώρισε στρατόπεδα

Η πραγματική ρήξη, όπως λένε όσοι ξέρουν τα του Μαξίμου, ήρθε με τον νόμο για την ισότητα στον γάμο. Όχι εξαιτίας της ουσίας του – ο Πατέλης ήταν γνωστός υποστηρικτής της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας – αλλά λόγω του τρόπου που η επικοινωνιακή διαχείριση «εξαγρίωσε» τη συντηρητική βάση της Νέας Δημοκρατίας. Η φωτογραφία από το πάρτι στο κέντρο της Αθήνας και η συμμετοχή στο gay pride στη Θεσσαλονίκη δεν λειτούργησαν απλώς σαν «καρφιά», αλλά σαν καύσιμο για τη φωτιά που έκαιγε ήδη χαμηλά στην παράταξη.

Η τεχνοκρατία που δεν έπεισε τους αριθμούς της πολιτικής

Από τη Wall Street στο Μαξίμου, ο Πατέλης φαινόταν να είναι ένας από εκείνους τους τεχνοκράτες που θα έφερναν την πολυπόθητη αξιοπιστία στις κυβερνητικές πολιτικές. Αλλά, όπως φαίνεται, η τεχνοκρατία είναι μόνο το μισό παιχνίδι. Το άλλο μισό είναι η πολιτική διαίσθηση, και σε αυτήν ο Πατέλης φαίνεται πως απέτυχε.

Από τον Πατέλη στον Αργυρού: Όταν το Μαξίμου ανακατεύει την τράπουλα

Η αντικατάσταση του Πατέλη από τον Μιχάλη Αργυρού δείχνει την πρόθεση του Μαξίμου να επιστρέψει σε πιο «ασφαλή» μονοπάτια. Ο Αργυρού, χωρίς τη «βαβούρα» του προκατόχου του, θα επιχειρήσει να λειτουργήσει περισσότερο ως σκιώδης τεχνοκράτης και λιγότερο ως δημόσια φιγούρα.

Η σιωπή που λέει περισσότερα από τις λέξεις

Ίσως τελικά, όπως είχε πει και ο Κίσινγκερ, «όταν χρειάζεσαι φίλους, αγόρασε έναν σκύλο». Στη δίνη της πολιτικής, οι σχέσεις εμπιστοσύνης είναι πιο εύθραυστες από ποτέ, και η παραίτηση Πατέλη είναι άλλη μια απόδειξη πως η σιωπή του πρωθυπουργού για το παρασκήνιο λέει πολλά.

Πρωτοχρονιάτικη κόντρα: Σύνταγμα vs Πεδίον του Άρεως – Το δράμα σε δύο πράξεις

Κάποτε ο Γκράουτσο Μαρξ είχε πει: «Ποτέ δεν θα γίνω μέλος ενός κλαμπ που θα δεχόταν κάποιον σαν κι εμένα για μέλος». Στην περίπτωση του Δήμου Αθηναίων και της Περιφέρειας Αττικής, το «κλαμπ» των πρωτοχρονιάτικων εκδηλώσεων μοιάζει πιο διχασμένο από ποτέ. Από τη μία το Σύνταγμα με την «Ταράτσα του Φοίβου» και από την άλλη το Πεδίον του Άρεως με τον Χρήστο Μάστορα, η Αθήνα ετοιμάζεται για την πιο πολωμένη Πρωτοχρονιά στην ιστορία της.

Ο Νέος Χρόνος… διχάζει

Ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, και ο Περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς, φαίνεται πως δυσκολεύονται να μοιραστούν την πρωτοχρονιάτικη δόξα. Το Σύνταγμα, παραδοσιακά το κέντρο των εορτασμών, ξαφνικά βρίσκει ανταγωνιστή στο Πεδίον του Άρεως. Ο κ. Δούκας πρότεινε μια συμβιβαστική λύση – κοινές ευχές στο Σύνταγμα ή αλλαγή ημερομηνίας για την περιφερειακή γιορτή. Ο κ. Χαρδαλιάς, όμως, απάντησε αρνητικά, βάζοντας φωτιά στις φήμες για ένταση μεταξύ των δύο ανδρών.

Τα «βεγγαλικά» των δηλώσεων

Η αντιπαράθεση δεν άργησε να πάρει διαστάσεις, με εκατέρωθεν διαρροές. Από τον Δήμο Αθηναίων ισχυρίζονται ότι ουδέποτε ζητήθηκε αναβολή της εκδήλωσης της Περιφέρειας, ενώ οι συνεργάτες του κ. Χαρδαλιά μιλούν για στρέβλωση της αλήθειας. Σαν να παρακολουθούμε μια πολιτική εκδοχή του La La Land, όπου ο καθένας χορεύει στον δικό του ρυθμό.

Η διπλωματία της Πρωτοχρονιάς

Μέσα στο εορταστικό χάος, ο κ. Χαρδαλιάς δεσμεύτηκε να παρευρεθεί στο Σύνταγμα μετά το πέρας της εκδήλωσής του στο Πεδίον του Άρεως. Αλλά η ερώτηση παραμένει: αν ο Νέος Χρόνος είναι στιγμή ενότητας και ευχών, γιατί να ξεκινά με διχασμό; Ίσως ο πρωθυπουργός, στη συνάντησή του με τον Δήμαρχο Αθηναίων, καταφέρει να ρίξει φως σε αυτό το «πολιτισμικό χάσμα» που, για ακόμη μια φορά, ξεπερνά τα φώτα του χριστουγεννιάτικου δέντρου.

“Στη Βουλή, στα τρόφιμα και στα καλάθια – Το δράμα της ακρίβειας σε τιμές… πολυτελείας”

Θα μπορούσε να το είχε πει ο Τσόρτσιλ αλλά δεν το είπε: «Ποτέ μην αφήνεις τα γεγονότα να χαλούν μια καλή ιστορία». Στη Βουλή, όμως, τα γεγονότα χρησιμοποιούνται σαν καρφιά, και στην περίπτωση του Τάκη Θεοδωρικάκου και του Γιώργου Βλάχου, το δράμα της ακρίβειας ήταν η τέλεια ευκαιρία για μια πολιτική μονομαχία. Ο Βλάχος, μέλος του αποκαλούμενου «αντάρτικου», αμφισβήτησε ευθέως το κυβερνητικό αφήγημα πως οι αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις αποτελούν λύση για τις τιμές που έχουν απογειωθεί. «Δεν αλλάζουν τη ζωή των πολιτών», δήλωσε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για την αποτελεσματικότητα των «καλαθιών» της κυβέρνησης.

Τα καλάθια της εντύπωσης

Ο Βλάχος δεν μάσησε τα λόγια του, χαρακτηρίζοντας τα εποχιακά καλάθια περισσότερο ως επικοινωνιακά τρικ παρά ως πραγματική πολιτική. Η ατάκα του πως «τα μέτρα αυτά δεν αλλάζουν αυτό που ζουν οι πολίτες» ήρθε να τραβήξει την προσοχή σε μια κυβέρνηση που συχνά επενδύει στην εικόνα. Ο Τάκης Θεοδωρικάκος, όμως, δεν έμεινε άπραγος, επιλέγοντας την κλασική στρατηγική: επίθεση μέσω αριθμών και… ιστορικών αναφορών. Υπενθύμισε τις «επιδόσεις» του Βλάχου όταν βρισκόταν στο τιμόνι ως υφυπουργός Εμπορίου, και συνέδεσε την εποχή εκείνη με υψηλά ποσοστά πληθωρισμού.

Οι αριθμοί και η πραγματικότητα

Ο Θεοδωρικάκος, επικαλούμενος τη Eurostat, δήλωσε πως ο πληθωρισμός στα τρόφιμα είναι στο 0,8% – ο χαμηλότερος στην Ευρώπη – ενώ σημείωσε πως τους τελευταίους έξι μήνες είναι… αρνητικός. Όμως, όπως θα έλεγε και ο Μαρκ Τουέιν, «υπάρχουν τρία είδη ψέματα: τα ψέματα, τα καταραμένα ψέματα και οι στατιστικές». Πόσο πειστικά ακούγονται οι αριθμοί όταν τα καλάθια στα σούπερ μάρκετ φαντάζουν όλο και πιο άδεια στις τσέπες των πολιτών;

Η κόντρα που συνεχίζεται… εκτός Βουλής

Η συζήτηση άφησε την αίσθηση πως η μάχη δεν αφορά πραγματικά την ακρίβεια, αλλά ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις. Η κυβέρνηση υπερασπίζεται τα «μέτρα ανακούφισης», ενώ οι διαφωνούντες προσπαθούν να δείξουν πως το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Σαν να βλέπουμε το Gladiator, αλλά αντί για όπλα και αίμα, έχουμε αριθμούς και καλάθια που… γέρνουν υπέρ της πολιτικής επικοινωνίας.

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι…

 Κάποιοι είπαν ότι ο Καραμανλής-μιλώντας για τα 80 χρόνια από την επανάσταση της Καρπάθου- έκανε με τα κρεμμυδάκια τον Μητσοτάκη για τα ελληνοτουρκικά. Αλλοι είδαν ότι συνεχίζεται αμείωτη η συμπόρευση με τον Σαμαρά, καθώς ο Καραμανλής αναφέρθηκε θετικά στο πρόσωπό του, λέγοντας ότι το 2015 ως πρωθυπουργός αρνήθηκε να θέσει υπο δικαστική κρίση την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα.

Κάποιοι άλλοι, αντίθετα, είδαν ήπιο τον πρώην πρωθυπουργό, επειδή μίλησε για την αναγκαιότητα του διαλόγου και παράλληλα είπε με έμφαση ότι δεν αμφισβητεί τον πατριωτισμό και τις καλές προθέσεις κανενός.

Ε, λοιπόν, θα μπορούσε να πεί κανείς ότι…όλοι έχουν δίκιο! Με μια διαφορά: Αν παραλείψεις ή απομονώσεις συγκεκριμένες αναφορές του Καραμανλή, μόνο τότε προκύπτει ότι όλοι έχουν δίκιο.

Επι της ουσίας, τώρα. Ο πρώην πρωθυπουργός επανέλαβε τις γνωστές θέσεις του για τα ελληνοτουρκικά, λειτουργώντας για ακόμη μία φορά σαν καμπανάκι αλλά όχι σαν εισαγγελέας. Συγκεκριμένα, είπε ότι δεν είναι λάθος ο διάλογος με την Τουρκία. «Λάθος είναι η εσφαλμένη ανάγνωση των προθέσεων της Τουρκίας»(σ.σ. ο Σαμαράς έχει πεί ότι δεν πρέπει να συνομιλούμε με έναν πειρατή).

Σαφής βέβαια ήταν η υπενθύμιση της θέσης του ότι δεν κάνουμε εκπτώσεις με πρόσχημα την καλή θέληση και την ανάγκη ειρήνης και συνεργασίας.

Πάντως υπήρξε κάθετος και σε ότι αφορά κάποιους, «οι οποίοι προσπαθούν να βρίσκουν κάποιο δίκιο στην Τουρκία εκεί που δεν υπάρχει, προκειμένου να φανούν δίκαιες και λογικές οι παραχωρήσεις».

Φυσικά, υπενθύμισε το δικαίωμα της χώρας για τα 12 μίλια, ξεκαθάρισε ότι οδηγός μας πρέπει να είναι το Διεθνές Δίκαιο για την ρύθμιση ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας και γενικώς,ενώ επανέλαβε ότι δεν πρέπει να κάνουμε εκπτώσεις στην αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων μας.

Με δυό λόγια, η ομιλία Καραμανλή ήταν ίσως ο,τι πιο αναλυτικό, τεκμηριωμένο, στιβαρό χωρίς ακρότητες και εκλαϊκευμένο έχει ακουστεί τα τελευταία χρόνια από Ελληνα πολιτικό σχετικά με τα ελληνοτουρκικά.

Βιβλία, πολιτικοί και φωτογραφικές χειραψίες στο ΣΕΦ

Κάποτε ο Λουί Παστέρ είχε πει πως «η τύχη ευνοεί το προετοιμασμένο μυαλό». Στην περίπτωση της βιβλιοπαρουσίασης του «Γεννημένος νικητής» στο ΣΕΦ, η τύχη ευνόησε και τις πολιτικές φωτογραφίες. Σε έναν χώρο όπου το παρκέ θυμίζει μάχες και όχι προσκλήσεις, η παρουσία πολιτικών, όπως ο Κώστας Καραμανλής και ο Νίκος Ανδρουλάκης, έδωσε έναν τόνο παραπάνω από απλώς «βιβλιοφιλικό». Οι χειραψίες καταγράφηκαν με ζήλο, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά πως οι πολιτικοί δεν χάνουν ευκαιρία για… PR, ακόμα και ανάμεσα στις σελίδες ενός βιβλίου.

Από το παρκέ στην πολιτική σκηνή

Ο Γιάννης Ιωαννίδης, στον οποίο αφιερώθηκε μεγάλο μέρος της εκδήλωσης, υπήρξε σύμβολο της ελληνικής καλαθοσφαίρισης αλλά και της πολιτικής σκηνής. Η θητεία του στη Βουλή, με τη Νέα Δημοκρατία και τον Κώστα Καραμανλή, ήταν άλλο ένα «ματς» στην καριέρα του, όπου το σκορ δεν γράφτηκε με πόντους, αλλά με πολιτικές αποφάσεις. Η απουσία του, μετά την απώλειά του τον Οκτώβριο, έκανε ακόμα πιο αισθητή την ανάγκη για μια πολιτική και αθλητική αναδρομή σε όσα πέτυχε.

Το βιβλίο, οι πρωταγωνιστές και τα… παραλειπόμενα

Η παρουσίαση των Βασίλη Σκουντή και Δημήτρη Καρύδα δεν ήταν μόνο ένα αφιέρωμα στον Ιωαννίδη, αλλά και μια ευκαιρία για τους παρευρισκόμενους να διεκδικήσουν τον δικό τους ρόλο στο παιχνίδι των εντυπώσεων. Χειραψίες όπως αυτή του Καραμανλή με τον Ανδρουλάκη, παρότι φαινομενικά «άκακες», έχουν πάντα τον τρόπο τους να πυροδοτούν σενάρια. Στο τέλος της ημέρας, το παρκέ του ΣΕΦ φιλοξένησε άλλη μία μορφή «αγώνα», με το κοινό να χειροκροτεί τους νικητές – είτε στο γήπεδο είτε στην πολιτική αρένα.

Και τώρα, αγαπητοί αναγνώστες, αφήνουμε τη σκηνή με ένα à tout à l’heure – γιατί στην ελληνική πολιτική τίποτα δεν τελειώνει ποτέ. Όπως θα έλεγε και ο Μαρκ Τουέιν, «Η πολιτική είναι η τέχνη να λες ψέματα με αυτοπεποίθηση». Με εσωκομματικές κόντρες, αριθμούς που δεν πείθουν κανέναν, και νέα επεισόδια στο δράμα της εξουσίας να καραδοκούν, το μόνο σίγουρο είναι πως η αυλαία θα σηκωθεί ξανά σύντομα για την επόμενη πράξη. Ραντεβού στην επόμενη ίντριγκα!

• Αλέξης Πατέλης
• Χάρης Δούκας