«Παραληρούν» τα τουρκικά ΜΜΕ για την «βρώμικη» Τριμερή: «Ελληνοκυπριακή και ισραηλινή συμμαχία εναντίον της Γαλάζιας Πατρίδας»
«Βρώμικη» και «αντιτουρκική» χαρακτηρίζουν τα τουρκικά ΜΜΕ την Τριμερή Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, αποκαλύπτοντας έντονη καχυποψία.
«Βρώμικη» και «αντιτουρκική» χαρακτηρίζουν τα τουρκικά ΜΜΕ την Τριμερή Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, αποκαλύπτοντας έντονη καχυποψία.
Επικριτική υπήρξε η αντίδραση των τουρκικών ΜΜΕ στην Τριμερή Σύνοδο Κορυφής Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, που πραγματοποιήθηκε χθες στην Ιερουσαλήμ. Το μήνυμα ισχύος που εξέπεμψε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου προς τον Ταγίπ Ερντογάν, το στρατηγικό βάθος της συνεργασίας, καθώς και η ενίσχυση της αμυντικής και της περιφερειακής ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, προκάλεσαν άγχος στην Άγκυρα. Άγχος το οποίο αποτυπώνεται στα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, τα οποία κάνουν λόγο για «αντιτουρκική» και «βρώμικη» συμμαχία, υιοθετώντας μια ρητορική έντονης καχυποψίας και συνομωσίας.
Από τα μεγάλα φιλοκυβερνητικά έντυπα έως τις πιο ακραίες εθνικιστικές φωνές, η κάλυψη της τριμερούς κινήθηκε σε έναν κοινό άξονα: ό,τι δεν ελέγχεται από την Άγκυρα, στρέφεται εναντίον της. Η Hurriyet επέλεξε να δώσει έμφαση στην «άμυνα», παρουσιάζοντας τη σύνοδο ως μια συνάντηση με ξεκάθαρο στρατιωτικό πρόσημο. Η λέξη δεν είναι τυχαία. Στην τουρκική πολιτική κουλτούρα, η «άμυνα» συχνά λειτουργεί ως ευφημισμός για προληπτική επιθετικότητα ή ως δικαιολόγηση φόβου.

Η Milliyet πήγε ένα βήμα παραπέρα, μιλώντας για «στρατιωτικό σχέδιο κατά της Τουρκίας», ενώ η artigercek ενέταξε την τριμερή στο ιδεολογικό πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας», παρουσιάζοντας την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ ως δυνάμεις που απειλούν το τουρκικό γεωστρατηγικό όραμα.

Ακόμη πιο επιθετική ήταν η ρητορική της haber7 και της Σταρ, που μίλησαν για «βρώμικη συμμαχία», «απαίσια απειλή» και «αντιτουρκικό συνασπισμό». Σε αυτή την αφήγηση, η τριμερής δεν είναι διπλωματία· είναι εχθρική πράξη που σχεδιάζεται στο σκοτάδι.
Η turkiye γράφει: Οι λογαριασμοί στο Τελ Αβίβ μπλοκάρουν στην Τουρκία! Μήνυμα από την Άγκυρα από τη σύνοδο κορυφής». «Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης τόνισαν ότι η σύνοδος κορυφής πραγματοποιήθηκε με φόντο τις εντάσεις με την Τουρκία. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης Νετανιάχου και Μητσοτάκη, αναφέρθηκε ότι οι κοινές ανησυχίες, ιδίως όσον αφορά τον ρόλο της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο, ήταν ένα από τα κύρια θέματα της ημερήσιας διάταξης. Σημειώθηκε ότι, παρόλο που η ΕΕ παρείχε περίπου 800 εκατομμύρια ευρώ σε χρηματοδότηση για το έργο, δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί λόγω των σημαντικών δραστηριοτήτων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο».
Ο Νετανιάχου ως βολικός «κακός»
Ιδιαίτερη θέση στην τουρκική κάλυψη κατέχει ο Μπενιαμίν Νετανιάχου. Το Star παρουσιάζει τον Νετανιάχου ως «ηγέτης της γενοκτονίας», ως πρόσωπο που ενσαρκώνει το κακό στη Γάζα, αλλά ταυτόχρονα ως στρατηγικός εγκέφαλος μιας συμμαχίας που δήθεν στοχοποιεί την Τουρκία. Η αντίφαση είναι εμφανής: όταν ο Νετανιάχου δηλώνει δημοσίως ότι «κανείς δεν θέλει σύγκρουση» και ότι «το Ισραήλ δεν επιδιώκει σύγκρουση με την Τουρκία», τα τουρκικά ΜΜΕ είτε το υποβαθμίζουν είτε το παρουσιάζουν ως προσχηματική υπαναχώρηση. Ακόμη και η πιο ήπια δήλωση μετατρέπεται σε ένδειξη παρασκηνιακής απειλής. Στην πραγματικότητα, η φιγούρα του Νετανιάχου λειτουργεί ως συμβολικός εχθρός, πάνω στον οποίο προβάλλονται φόβοι, ανασφάλειες και εσωτερικές πολιτικές ανάγκες.
H aydinlik αναφέρει: Ελληνοκυπριακή και ισραηλινή συμμαχία εναντίον της Γαλάζιας Πατρίδας. Καθώς οι ηγέτες του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου προετοιμάζονται για μια κρίσιμη σύνοδο κορυφής στην Ιερουσαλήμ, θέματα άμυνας και ενέργειας, καθώς και μηνύματα που θα σταλούν στην Τουρκία, βρίσκονται στο τραπέζι. Η Αθήνα και η Λευκωσία αναμένεται να υποβάλουν στον Νετανιάχου αιτήματα για αγορές όπλων και συμμετοχή στη σχεδιαζόμενη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα.

Το κοινό νήμα όλων αυτών των δημοσιευμάτων δεν είναι οι πληροφορίες, είναι η καχυποψία. Η πεποίθηση ότι η Τουρκία αποτελεί το κέντρο της περιφερειακής πολιτικής και ότι κάθε συνεργασία που δεν την περιλαμβάνει είναι εξ ορισμού εχθρική.
Σύμφωνα με αυτή τη λογική, η Ελλάδα δεν μπορεί να αναπτύξει σχέσεις ασφάλειας χωρίς να «στοχοποιεί» την Τουρκία, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα χωρίς να «προκαλεί», το Ισραήλ δεν μπορεί να επιδιώξει ενεργειακές ή αμυντικές συνεργασίες χωρίς να «συνωμοτεί». Η πιο εντυπωσιακή πτυχή της τουρκικής κάλυψης είναι η αντιστροφή των ρόλων. Η Τουρκία παρουσιάζεται ως περικυκλωμένο θύμα, την ίδια στιγμή που:
- διατηρεί στρατεύματα κατοχής στην Κύπρο από το 1974,
- έχει πραγματοποιήσει επανειλημμένες στρατιωτικές επεμβάσεις σε Συρία και Ιράκ,
- έχει εμπλακεί ενεργά στον εμφύλιο της Λιβύης,
- αμφισβητεί διεθνείς συνθήκες και θαλάσσια σύνορα.
Παρά τα παραπάνω, η αφήγηση των τουρκικών ΜΜΕ επιμένει: η Τουρκία δεν απειλεί απειλείται.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr