Πάρος: το διαμάντι που πνίγεται στα σκουπίδια και στη δημοτική αδιαφορία

Και εις άλλα με υγείαν, θα ’λεγε ο Αριστοφάνης αν περνούσε καλοκαίρι στην Πάρο. Γιατί εδώ, φίλοι μου, η ανικανότητα έχει ανακηρυχθεί δημοτική αρετή, κι η αδιαφορία – εθνικό σπορ.

Κάδοι απορριμμάτων τοποθετημένοι «όπου να ’ναι» – ίσως να τους έριξαν με κλήρωση, λες και είναι το Τζόκερ. Σκουπίδια να ξεχειλίζουν, να μοσχοβολάει το νησί από το άρωμα ανάπτυξης. Ο δήμαρχος; Σαν να κάνει διακοπές σε άλλο νησί – μάλλον σε εκείνο που δεν έχει σκουπίδια, αστυνομία και μαρίνες φαντάσματα.

Μαρίνα Νάουσας, αυθαίρετη, αδήλωτη, ανομολόγητη. Απαγορεύεται ο ελλιμενισμός, λέει η ταμπέλα, αλλά τα κότερα δένουν μια χαρά, σαν τους καλεσμένους σε γάμο χωρίς προσκλητήριο. Τα λεφτά φυσικά κάπου πήγαν– μάλλον κι αυτά κάνουν παραθερισμό σε offshore νησί.

Η αστυνομία; Ανύπαρκτη, εκτός αν μιλάμε για το θέατρο του παραλόγου. Γιατί εκεί που οι παρανομίες γίνονται σερβιρισμένες με ούζο και μεζέ στο λιμανάκι, το όργανο της τάξης εμφανίζεται στη Σάντα Μαρία, μεσημέρι-μεσημέρι, να κόψει κλήση σε δυο αμάξια που πάρκαραν στην άμμο. Μπράβο! Αξιοθαύμαστη διορατικότητα – η ανομία στα 500 μέτρα από το αστυνομικό τμήμα είναι αόρατη, αλλά η ρόδα στην άμμο είναι εθνική απειλή.

Κι έτσι, η Πάρος – το διαμάντι των Κυκλάδων – κινδυνεύει να γίνει το σκουπιδομάνι. Όχι από τους τουρίστες, αλλά από εκείνους που κυβερνούν, φυλάττουν και διοικούν. Δηλαδή, από την ίδια την ιερή τριάδα της ανικανότητας.

ΥΓ. Κατά συρροή κτηνωδίες στην Πάρο. Ασυνείδητοι ρίχνουν καυστικό υγρό γύρω από τους κάδους σκουπιδιών, βασανίζοντας γάτες που πλησιάζουν για να βρουν τροφή. Έγκλημα μεθοδικό, απάνθρωπο και ντροπή για έναν τόπο που θέλει να λέγεται πολιτισμένος.

• Πάρος
• σκουπίδια