Παρουσίαση δίσκου «Τι να πάρω μαζί μου»: Δεκαπέντε τραγούδια συν δυο ορχηστρικά – Μανώλης Μητσιάς, Αργυρώ Καπαρού

Είναι δύσκολο να περιγράψεις τα συναισθήματα που μπορεί να σου δημιουργήσει ένα νέο τραγούδι, πόσο μάλλον να εξηγήσεις πάνω σε πιο υπόβαθρο οι δημιουργοί ενός νέου εγχειρήματος με μουσικό περιεχόμενο μπορούν να συντάξουν μια άψογη δουλειά, όπως το μουσικό άλμπουμ «Τι να πάρω μαζί μου» που κυκλοφορεί από το «Μετρονόνο».

Το τραγούδι δεν περιγράφεται, είναι κατάθεση ψυχής και ερμηνείας. Αναδύεται μέσα από λέξεις και νότες και εκεί είναι που τα δυο ενώνονται για να κερδίσουν τον ακροατή. Και αυτό που σε κερδίζει σε αυτό το νέο άλμπουμ ακούοντας το, είναι η ευδιάθετη κλίμακα της μουσικής που συμπράττει με την  λυπητερή κλίμακα των στίχων. Είναι η τρυφερότητα και η γλυκύτητα των τραγουδιών που συνάμα δημιουργούν μια μελαγχολική διάθεση από την οποία μπορεί να επέλθει η συγκίνηση. 

Ένα άλμπουμ για επιλεκτικούς ακροατές

Πριν βάλω το cd να παίξει, μετροφύλλησα  το φιλοτεχνημένο βιβλιαράκι με ζωγραφικά έργα του Ηλια Λαλιώτη. Δεκαπέντε τραγούδια συν δυο ορχηστρικά, σε στίχους Μαρίας Λαλιώτη και μουσική Τάσου Γκρους. Πέντε σημαντικοί τραγουδιστές με κορυφαίο τον Μανώλη Μητσιά να ερμηνεύει τέσσερα εξ αυτών. Αργυρώ Καπαρού, Ελένη Νόνη, Ανδρέας Σμυρνάκης,Χρυσούλα Κεχαγιόγλου.  Ενορχηστρώση: Νίκος Βελωνιας

«Στα μάτια μόνο φαίνεται ο πόνος του ανθρώπου
που μια ζωή περπάτησε επάνω σε σχοινί
ακροβατώντας  στην κορφή ενός χαμένου τόπου
ελεύθερος κατάδικος που ψάχνει για ποινή»

Οι στίχοι της Μαρίας Λαλιώτη, μικρά ποιήματα βγαλμένα από την καθημερινότητα της. Στόχος της να μιλήσει για την Ελπίδα, μια προσδοκία που κάθε άνθρωπος επιζητά λίγο πριν μηδενίσει ο χρόνος  σε στιγμές που όλα πήγαν ακριβώς όπως δεν περίμενε.

 «Η συλλογή αυτών των τραγουδιών είναι ένα ταξίδι με όμορφες στιγμές, με επώδυνες μνήμες, με επίγνωση του παλιού όπου αφήσαμε πίσω και του καινούργιου που θα συναντήσουμε μπροστά» εξηγεί η στιχουργός Μαρία Λαλιώτη

Η μουσική του Τάσου Γκρους πάει κόντρα στα μουσικά ρέματα της εποχής. Έχει μορφή και χρωματίζει ωραία τους στίχους της Λαλιώτη.   

«Δικό μου πάλι είπες είναι το άδικο
χωρίς σημάδι
με όρισες κατάδικο
μες το σκοτάδι
πληρώνω για τα κρίματα»

• άλμπουμ
• Μανώλης Μητσιάς
• Μαρία Λαλιώτη
• Τι να πάρω μαζί μου