ΠΑΣΟΚ: Τα τηλέφωνα, οι ρυθμιστές και η… πόρτα στους Σπιρτζήδες – Ο Γερουλάνος θέλει να γίνει Beni στο Ζάππειο – Η «Μεγάλη των Σοφών Σχολή» του ΣΥΡΙΖΑ – Mahoney, σώσε τους!

Καλωσορίσατε και πάλι στη στήλη Hard Talks, την πιο αιχμηρή, καυστική και ξεκαρδιστική ματιά στο πολιτικό σκηνικό, εκεί όπου οι «σοφοί» αποδεικνύουν πως η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία. Εδώ, με χιούμορ και σαρκασμό, θα ξεσκεπάσουμε τα πιο παράδοξα που συμβαίνουν στα παρασκήνια της εξουσίας.

Το πολιτικό παρασκήνιο αποκτά μία δόση φαρσοκωμωδίας. Και τι καλύτερο σκηνικό από το ΠΑΣΟΚ, όπου οι γραμμές είναι κατειλημμένες από τηλέφωνα… και αγωνία. Ο Δούκας και ο Ανδρουλάκης ψάχνουν απεγνωσμένα στήριξη, κάνοντας προσεγγίσεις στον Γερουλάνο και στους «φωστήρες» που έμειναν εκτός νυμφώνος. Μιλάμε για δραματική πλοκή, όπου ο Παύλος δεν στηρίζει κανέναν γιατί οραματίζεται το Ζάππειο στο βάθος του πολιτικού ορίζοντα, με αρχηγό τον Νίκο.

Η «Μεγάλη των Σοφών Σχολή» του ΣΥΡΙΖΑ – Mahoney, σώσε τους!

Σήμερα, σας προσκαλώ να κάνουμε μια βουτιά στο χάος που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ, ένα χάος τόσο σουρεαλιστικό, που μοιάζει βγαλμένο από τη Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή. Ναι, καλά διαβάσατε! Οι «σοφοί» του κόμματος αποφάσισαν να ξεκινήσουν μια απόπειρα πραξικοπήματος, το μόνο που κατάφεραν είναι να διασύρουν τους εαυτούς τους με το… πόθεν έσχες του Κασσελάκη.

Αν υπήρχε βραβείο ανικανότητας, θα το έπαιρναν χαλαρά. Ο Mahoney γελάει από μακριά.

Το Σάββατο, η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ συνεδριάζει εκτάκτως για να αποφασίσει τη στάση της απέναντι στο εξώδικο του Κασσελάκη. Η Όλγα Γεροβασίλη βλέπει την ευκαιρία και επαναφέρει την πρόταση για διαγραφή του. Μπορεί αυτό να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τουλάχιστον οι «87» θα βρουν έναν τρόπο να βγουν από το αδιέξοδο που δημιούργησαν οι ίδιοι προκαλώντας εκλογές που θα τις χάσουν.

Χάος, πανικός και λίγο γέλιο στην πιο κωμικοτραγική πολιτική σκηνή της εβδομάδας.

Σταλινισμός και γελοιότητες

Τελικά, εκεί μέσα στην αρένα του ΣΥΡΙΖΑ, ο μόνος που φαίνεται να διαθέτει κοινή λογική και δημοκρατική ευαισθησία είναι ο Παύλος Πολάκης!

Από τότε που έκοψε τις υπερβολές και τα καουμποϊλίκια, ο Κρητικός δίνει ρεσιτάλ σοβαρότητας και στιβαρού πολιτικού λόγου, μιλώντας αναλυτικά για Πρόγραμμα-ανεξάρτητα πως το κρίνει κανείς- και για τα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ.

Το έπραξε και τώρα: Αφενός κάλεσε τον Κασσελάκη να αποσύρει το γελοίο εξώδικο που απέστειλε στο κόμμα του εξαιτίας της διαρροής του Πόθεν Εσχες στην Εφ.Συν. και αφετέρου αντιτάχθηκε στις σταλινικές ανοησίες  για διαγραφή του Κασσελάκη.

Μαθήματα κοινής λογικής και δημοκρατικής νοοτροπίας από τον Πολάκη; Ω,ναι! Μαθήματα στα οποία παίρνουν κάτω από τη βάση ορισμένα μεγαλοστελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που κρατούν σταλινικά μαχαίρια προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν εντελώς αντιδημοκρατικά την πιθανότητα να ξαναπάρει το κόμμα ο Κασσελάκης.

Δεν καταλαβαίνουν οι καημένοι ότι με αυτά τα τερτίπια εκτίθενται και ταυτόχρονα εκθέτουν τον ΣΥΡΙΖΑ και την συγκεκριμένη Αριστερά που εκφράζει…Κοινότοπο και παλιό αλλά σε διαρκή ισχύ: Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι…

ΥΓ: Πολύ καλά έκανε η Εφ.Συν. και δημοσίευσε το Πόθεν Εσχες του Κασσελάκη. Και δεν έχει να δώσει λόγο σε κανέναν για τις πηγές της. Για τα στοιχειώδη τα συζητάμε τώρα;

Φιλίες και μίση… σαπουνόπερας στον Πράσινο ήλιο 

Ο Δούκας, από τη μία, κοιτάζει να ρίξει το φλερτ, ενώ ο Ανδρουλάκης προσπαθεί να κρατήσει το προβάδισμα. Ποιος θα βγει τελικά νικητής; Κανείς δεν ξέρει ποιοι θα πάνε να ψηφίσουν στον δεύτερο γύρο.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, έχουμε και τα προσωπικά δράματα. Ο Παύλος δεν μπορεί να χωνέψει τον Χάρη, γιατί ο Νίκος του είπε ότι ο Χάρης έλεγε πως δεν κάνει για βουλευτής. Ο Χάρης, από την άλλη, δεν λέει κουβέντα. Μιλάμε για ατόφια σαπουνόπερα.

Οι ψηφοφόροι της Διαμαντοπούλου, όσο κι αν είναι, δεν θα πάνε στον Δούκα, γιατί τους φαίνεται πολύ αριστερός. Αντίθετα, του Γερουλάνου κλίνουν προς τον Δούκα, απλώς και μόνο γιατί δεν θέλουν τον Ανδρουλάκη. Ο Γερουλάνος μου, λένε κάτι κακιές γλώσσες- στο στόμα τους μην σε πιάσουν – ότι ονειρεύεται να γίνει Βενιζέλος και να τρέξει στο Ζάππειο το βράδυ τον επόμενων εκλογών μετά την ήττα του Νίκου.

Προβλέψεις ή μαντείες;

Το μόνο βέβαιο είναι ότι όσοι ψήφισαν Ανδρουλάκη και Δούκα στον πρώτο γύρο, θα πάνε και στον δεύτερο. Για τους υπόλοιπους, το ερώτημα παραμένει. Θα το κρίνει η μειωμένη συμμετοχή; Αν επικρατήσει το κλίμα αλλαγής, ίσως ο Δούκας έχει μια πιθανότητα. Αν όχι, ο Ανδρουλάκης θα το πάρει, έστω και με τις ελάχιστες ψήφους που θα απομείνουν.

Πόρτα στους Σπιρτζήδες

Και σαν να μην έφταναν οι εσωτερικές μάχες, έρχεται και η απόλυτη «πόρτα» από τον Σκανδαλίδη στους Σπιρτζήδες που ελπίζουν να βρουν καταφύγιο στο ΠΑΣΟΚ. Ο Σπίρτζης, που έφυγε κακήν κακώς από το κόμμα, τώρα μάλλον θα φάει μια μεγαλοπρεπή άρνηση. Όπως λέει και το ιστορικό στέλεχος: «Δεν τον θέλουμε, τέλος». Άλλη όρεξη δεν είχαν οι Πασόκοι από το να κάνουν το ΠΑΣΟΚ… ΣΥΡΙΖΑ. Τους αρκούν οι δικές τους σαπουνόπερες.

Η μπρουτάλ γοητεία της αριστερής κριτικής

Κάποιοι, λοιπόν, είχαν την καλοσύνη να μου προτείνουν να ρίξω μια ματιά σε ένα άρθρο του Θανάση Καρτερού, του ανθρώπου που κάποτε μας συμβούλευε να τρώμε μαρούλια την εποχή του Τσερνόμπιλ – γιατί ήταν όλα προπαγάνδα των κακών Ιμπεριαλιστών. Αλλά ας προχωρήσουμε.

Ο Θανάσης μας, λοιπόν, λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζει τις πιο κρίσιμες ώρες του. Προφανώς η αντιστροφή της πορείας, όπως μας ενημερώνει, απαιτεί ωριμότητα, ουσία και σοβαρότητα. Και το πρώτο βήμα για να σωθεί η κατάσταση είναι να αποτραπεί η εξαγορά του ΣΥΡΙΖΑ από το… fund Τόλμη και Γοητεία. Ναι, καλά διαβάσατε.

Ομολογώ ότι η φράση αυτή με… κούνησε συναισθηματικά! Οι αριστεροί μερικές φορές βγάζουν μια μπρουτάλ γοητεία που μόνο κάτι Κολωνακιώτικες ψυχές θα μπορούσαν να εκτιμήσουν πλήρως. Υπάρχει μια διαστροφική γλύκα σε αυτά τα «διαγγέλματα» της ριζοσπαστικής αριστεράς που σε αφήνει με μια αίσθηση ανατριχίλας, όπως όταν βλέπεις έναν «σκληρό» πολιτικό διάλογο να καταλήγει σε… σαπουνόπερα.

 Κουτσομπολιό επιπέδου Ridge και Thorne

Τώρα, το πραγματικό ερώτημα είναι τι εννοεί ο Θανάσης με το “Τόλμη και Γοητεία”. Μήπως έχουμε εδώ τον Stefanos και τον Tyler ως νέους Ridge και Thorne του ΣΥΡΙΖΑ; Δύσκολο να πει κανείς. Μιλάμε για σοβαρές πολιτικές συγκρίσεις, και όπως όλοι γνωρίζουμε, η οικογένεια Forrester από το σίριαλ ήταν μια επιτομή της γοητείας, κάτι που ίσως ο Stefanos προσπαθεί να μιμηθεί με το δικό του… made in USA στυλ.

Αλήθεια, τώρα που το συνειδητοποιούν, μήπως λίγο αργά ξύπνησαν στην Κουμουνδούρου ότι ο νέος αρχηγός τους φέρνει την αύρα του Χόλιγουντ; Αντί να τρέχουν πανικόβλητοι, μήπως να το αγκαλιάσουν; Τι να κάνουμε, ο Stefanos δεν βγήκε από καμιά Κολοπετινίτσα, και αν ήθελαν κάποιον λιγότερο glamour, καλά θα έκαναν να κοιτάξουν αλλού. Αλλά τι να περιμένει κανείς;

Τώρα, αν νομίζουν ότι μπορούν να σταματήσουν το φαινόμενο Stefanos, μάλλον γελιούνται. Ο άνθρωπος είναι έτοιμος για νέες ανατροπές και – γιατί όχι; – για το δικό του πολιτικό spin-off. Με τόλμη, γοητεία και την απαραίτητη δόση χολιγουντιανού δράματος, ο Stefanos φαίνεται να έχει πάρει τον δρόμο του. Και οι υπόλοιποι; Ας συνεχίσουν να παίζουν τους ριζοσπάστες αριστερούς…

Σουβλάκια, Πολιτικές Αλχημείες και η Ουρά της Αχλάδας

Η πολιτική σκηνή μοιάζει όλο και περισσότερο με παλιό καλτ σινεμά. Σκεφτείτε το σαν μια μίξη του Pulp Fiction με λίγη δόση από «Το Δείπνο μου» με τον Αντρέ. Μόνο που εδώ, αντί για φιλοσοφικές κουβέντες, το σκηνικό περιλαμβάνει σουβλάκια – των οποίων η τιμή έχει εκτοξευθεί – και κυβερνητικά στελέχη που παρακολουθούν το πολιτικό παιχνίδι με την άνεση του καναπέ.

Ο Μεγάλος Λεμπόφσκι και τα σουβλάκια

Ναι, καλά ακούσατε. Η κυβέρνηση, έχοντας βγει από το κάδρο της κριτικής και της αντιπαράθεσης, μοιάζει να έχει παραγγείλει τα σουβλάκια της και να χαλαρώνει βλέποντας τους άλλους να παλεύουν. Σουβλάκι και πολιτική ή ποδόσφαιρο, ένας συνδυασμός σχεδόν ιερός στην Ελλάδα. Μόνο που, όπως φαίνεται, η τιμή του «καλαμακίου» έχει πάρει την ανηφόρα, ενώ οι υπουργοί και οι πολιτικοί παρατηρητές βλέπουν ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ να παλεύουν να ανασάνουν.

Όλα θυμίζουν μια σκηνή από το Μεγάλο Λεμπόφσκι, εκεί όπου ο Dude πίνει το White Russian του και οι εξελίξεις γύρω του τρέχουν. Γιατί να ανησυχείς όταν οι άλλοι κάνουν τη δουλειά για σένα;

«Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά»

Στο μεταξύ, το πολιτικό παιχνίδι θυμίζει το Mad Max, με ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ να δίνουν μάχες για το οξυγόνο που τους έχει απομείνει. Από τη μία, το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να αναστήσει την εικόνα του και να αρπάξει την ευκαιρία με τις εκλογές, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ τρέχει σαν τον Max Rockatansky στην έρημο της εσωτερικής του σύγκρουσης. Το κυβερνητικό στρατόπεδο, ωστόσο, βλέπει με άνεση αυτή την αντιπαράθεση να τους δίνει «ανάσες» πολιτικής ηρεμίας.

«Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά», όπως λέει και ο σοφός λαός, γιατί όσο κι αν το παρατηρητήριο της κυβέρνησης φαίνεται αλώβητο, οι πολιτικές εξελίξεις αργά ή γρήγορα θα τους βρουν. Κάτι σαν το Jaws, όπου ο καρχαρίας είναι πάντα πιο κοντά απ’ όσο νομίζεις.

Η κυβέρνηση, λοιπόν, στο δικό της Matrix

Όπως και ο Neo στο Matrix, η κυβέρνηση έχει επιλέξει να παρακολουθεί από την καρέκλα της, περιμένοντας τους άλλους να πατήσουν την κόκκινη κάψουλα του πολιτικού αυτοτραυματισμού. ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ τους δίνουν το πολιτικό breather, αλλά κανείς δεν ξεφεύγει από τον κύκλο της πολιτικής μοίρας. Όταν ξυπνήσουν από αυτό το Matrix, θα δουν πως η πραγματικότητα δεν είναι τόσο απλή.
Αν υπάρχει ένα μάθημα από αυτήν την ιστορία, είναι ότι η αχλάδα πάντα έχει ουρά. Οι χαλαρές πολιτικές ημέρες που η κυβέρνηση απολαμβάνει μπορεί να φαντάζουν La Dolce Vita, αλλά η ουρά της αχλάδας πάντα είναι εκεί για να υπενθυμίζει ότι οι πολιτικές ανατροπές έρχονται όταν τις περιμένεις λιγότερο.

Ας απολαύσουμε το σουβλάκι τώρα που είναι ζεστό – γιατί στην πολιτική, το μέλλον σερβίρεται κρύο.

• Hard Talks
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
• Παύλος Γερουλάνος
• ΣΥ​ΡΙΖΑ
• Χρήστος Σπίρτζης