Πατριώτες της φακής, γραφεία στην Πειραιώς και ο Κασσελάκης σε δράση! Το rebranding Ανδρουλάκη για το ΠΑΣΟΚ με αέρα του… ’80 – Ο Alexis ξαναχτυπά με φεστιβάλ… αποστράτων 

Καλωσήρθατε, αγαπημένοι αναγνώστες των Hard Talks! Ήρθατε για την καθιερωμένη δόση πολιτικής ίντριγκας, καφρίλας και… ψυχαγωγίας, σωστά; Ε λοιπόν, καλά κάνατε! Σήμερα το μενού έχει απ’ όλα: ελληνοτουρκικά, διαφωνίες στο Μαξίμου, δραματικές εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ και βέβαια, τον αγαπημένο μας Στέφανο Κασσελάκη, τον οποίο οι αντίπαλοί του φαντάζονται σαν άλλον Darth Vader να καταστρέφει τον πλανήτη (βλ. ΣΥΡΙΖΑ), αλλά εκείνος επιμένει ότι παίζει τον Luke Skywalker. Τι να πεις; Το *Star Wars* είναι πάντα στην επικαιρότητα!

Παιχνίδια εξωτερικής πολιτικής: Πατριώτες της… φακής

Ξεκινάμε με τα ελληνοτουρκικά, γιατί ποιος δεν λατρεύει λίγο δράμα τύπου Game of Thrones στη διπλωματία; Ο Μητσοτάκης πετάει ατάκες του στυλ «πατριώτες της φακής» (αν ήταν ταινία, θα έπαιζε σίγουρα ο Robert De Niro) προς όλους όσοι νομίζουν ότι θα τον ρίξουν από τον θρόνο του με τις κουβέντες τους για μειοδοσίες και εθνικά ξεπουλήματα. Ο Αντώνης Σαμαράς, από την άλλη, κάνει τη δική του εισβολή στη σκηνή σαν τον Vito Corleone, υπενθυμίζοντας ότι τα ελληνοτουρκικά δεν είναι παιδικό παιχνίδι. Ο Μητσοτάκης, όμως, δεν σηκώνει το γάντι. Γιατί να το σηκώσει, άλλωστε; Σαν ναλέει: “Keep your friends close, but your enemies closer.” Ο Σαμαράς, όμως, ετοιμάζει τη συνέχεια, και μην έχετε αμφιβολίες – θα το δούμε το σίκουελ.

Μασάζ στους βουλευτές: Όχι, δεν είναι σπα!

Τα μασάζ στους βουλευτές καλά κρατούν, αλλά τώρα, με αφορμή τα ελληνοτουρκικά, τα πράγματα γίνονται πιο συγκεκριμένα. Και δύσκολα. Όχι, δεν μιλάμε για χαλαρωτικές θεραπείες, αλλά για τις “πιέσεις” που δέχονται οι “γαλάζιοι” βουλευτές. Δεν είναι τυχαίο που ο Γιώργος Γεραπετρίτης επέλεξε την προσεχή Τρίτη να καλέσει σε συνάντηση στη Βουλή τους βουλευτές της ΝΔ που μετέχουν στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας. Λίγο πριν την επίσκεψη του Χακάν Φιντάν στην Αθήνα, η ενημέρωση είναι επιβεβλημένη.

Θα αναρωτηθεί κανείς, όπως σε μια σκηνή από το “Matrix“: “Γιατί δεν εκλήθησαν όλοι; Είναι η Επιτροπή μια ψευδαίσθηση; Αλλά όχι, απλώς οι κομματικές διαβεβαιώσεις προηγούνται. Με μια απλή ματιά στη λίστα των βουλευτών, βλέπουμε ότι οι περισσότεροι ανήκουν στους… δραστήριους των τελευταίων ημερών (ο Νικήτας Κακλαμάνης σαν άλλος Indiana Jones), στους εθνικά “ανήσυχους” (ο Άγγελος Συρίγος και ο Θανάσης Δαβάκης, πάντα σε ετοιμότητα) ή στο σαμαρικό μπλοκ (ο Μίλτος Χρυσομάλλης και ο Κώστας Βλάσης, οι “Reservoir Dogs” της ΝΔ). Όλοι τους θα έχουν πολλά να πουν – και πιθανώς να τραγουδήσουν ένα ρεφρέν από το “We Didn‘t Start the Fire“.

Η… υπενθύμιση με στυλ

Όσον αφορά τον πρώην πρωθυπουργό, δεν πέρασε απαρατήρητη η πολύ ήπια (υφολογικά) υπενθύμιση του Μητσοτάκη. “Θέλω να θυμίσω”, είπε από τις Βρυξέλλες, ότι “ήταν άνθρωπος ο οποίος συναντήθηκε με τον κ. Ερντογάν κι ότι επί διακυβέρνησης του κ. Σαμαρά και με υπουργό τον κ. Βενιζέλο γίνονταν και διερευνητικές επαφές”. Σαν να λέει με το χαμόγελο του Τζόκερ: “Why soserious?”

Προεξοφλώ ότι ο Σαμαράς προετοιμάζει ήδη την ανταπάντησή του. Θα είναι σαν το sequel που κανείς δεν ζήτησε, αλλά όλοι θα παρακολουθήσουν με αγωνία. Όπως στο “The Empire Strikes Back“, η συνέχεια προβλέπεται συναρπαστική.

Το αφήγημα των «υποχωρήσεων»

Ποια είναι λοιπόν η μεγάλη φοβία του Σαμαρά; Οι «υποχωρήσεις» που πιστεύει ότι έρχονται, τόσο στο Κυπριακό, όσο και στο Αιγαίο και γενικότερα στα ελληνοτουρκικά. Λέγεται ότι έχει πιάσει το μικρόφωνο και τραγουδάει το ρεφρέν: «Και υποχώρησες… και ξεπουλήθηκες…». Κάπου μεταξύ drama και θρίλερ, τα σενάρια αυτά φουσκώνουν τον εθνικισμό με τρόπο που θα έκανε τον John Rambo να σηκωθεί από τον καναπέ του.

Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, ποιος μπορεί να φτάσει το θέμα μέχρι το τέλος; Οι συνεργάτες του πρωθυπουργού θεωρούν ότι ο Μεσσήνιος – ο γνωστός «σαρδόνιος πολεμιστής» της δεξιάς – μπορεί να τραβάει τα πράγματα στα άκρα, αλλά πουθενά δεν μπορεί να το πάει πραγματικά. Απλώς καλλιεργεί ένα έδαφος γεμάτο αγκάθια και βάζει στη συζήτηση πράγματα που η κυβέρνηση προσπαθεί να αποφύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι.

Ο κίνδυνος από τα δεξιά… και πιο δεξιά

Το αληθινό πρόβλημα, όμως, δεν είναι ο ίδιος ο Σαμαράς. Το ζήτημα είναι ότι αυτή η ρητορική δίνει αέρα στα πανιά της δεξιάς της ΝΔ – των Βελόπουλων, των Λατινοπούλων και άλλων περίεργων που κυνηγούν ψήφους στον εθνικιστικό βάλτο. Ο Σαμαράς μπορεί να ρίχνει το καύσιμο, αλλά αυτοί είναι που βάζουν φωτιά.

Με μια ΝΔ που ήδη προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες της, ο φόβος του Μαξίμου είναι ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε πολλαπλασιασμό ακροδεξιών σχημάτων. Σαν ένα πολιτικό gremlin που πολλαπλασιάζεται με νερό, κάθε φορά που ρίχνεται λίγο παραπάνω εθνικιστικό αλατοπίπερο στο καζάνι. Ποιος ξέρει ποια νέα «υπερδεξιά» κόμματα μπορεί να ξεφυτρώσουν εάν η ρητορική του Σαμαρά συνεχίσει να φουντώνει;

Houston, we have a problem

Είναι ξεκάθαρο ότι η κόντρα Σαμαρά – Μητσοτάκη θυμίζει κακό σίκουελ ταινίας δράσης, όπου οι παλιοί ήρωες βγαίνουν ξανά στη σκηνή για να αναμετρηθούν. Αλλά ας είμαστε σοβαροί: το κοινό έχει αρχίσει να κουράζεται. Το αφήγημα της «πατρίδας που ξεπουλιέται» μπορεί να είναι το τέλειο καύσιμο για να γεμίσει τις δεξιές ατζέντες, αλλά δεν πρόκειται να σταθεί για πολύ ακόμα.

Και εδώ ακριβώς είναι η ειρωνεία. Ο Σαμαράς, ενώ προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον σωτήρα της δεξιάς, στην πραγματικότητα, φέρνει πιο κοντά το φάντασμα της διάσπασης. Και η κυβέρνηση, αντί να προλάβει τα γεγονότα, προσπαθεί να τα σβήσει… σαν να προσπαθείς να σβήσεις φωτιά με βενζίνη.

Ας ελπίσουμε ότι το επόμενο επεισόδιο δεν θα περιλαμβάνει νέα κόμματα «υπερδεξιάς φαντασίας», γιατί τα έχουμε δει όλα. Ή, για να το πούμε αλλιώς: “Houston, we have a problem.”

Το rebranding του ΠΑΣΟΚ ή μια άλλη “επιστροφή στο μέλλον”

Ο Νίκος Ανδρουλάκης ξεκίνησε με φόρα τη δεύτερη θητεία του, με στόχο να στήσει το ΠΑΣΟΚ ως τον βασικό αντίπαλο της ΝΔ – καλά, όχι ότι δεν το έχουν προσπαθήσει και άλλοι στο παρελθόν, αλλά τουλάχιστον αυτός φαίνεται να ξέρει από συμβολικές κινήσεις. Στις αρχές της εβδομάδας θα ανακοινωθούν οι πρώτες αλλαγές, με μια υποβόσκουσα “ενωτική” διάθεση, λες και το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ζήσει αμέτρητα εσωτερικά δράματα. Φυσικά, τα πιο σημαντικά οργανωτικά ζητήματα, όπως η Κεντρική Επιτροπή και το Πολιτικό Συμβούλιο, θα αφήσουν τα πραγματικά «καθαρίσματα» για το συνέδριο, το οποίο μάλλον θα τραβήξει μέχρι την άνοιξη. Και επειδή το ρετρό είναι πάντα στη μόδα, οι επαφές του Ανδρουλάκη με “παλιούς” – βλέπε Διαμαντοπούλου και Γερουλάνος – θυμίζουν τις παλιές καλές εποχές των ΠΑΣΟΚικών τριγμών.

Τα σενάρια έχουν ως εξής: Ο Παύλος Γερουλάνος να αναλάβει πρώτος τη τάξει κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Το χαρτοφυλάκιο της Οικονομίας, που κατείχε μέχρι τώρα ο κ. Γερουλάνος, θα ανατεθεί σε άλλο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.

Να παραμείνει κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ο Δημήτρης Μάντζος.

Γραμματέας ΚΟ στη θέση της Ευ. Λιακούλη να αναλάβει ο βουλευτής Κέρκυρας Δημήτρης Μπιάγκης. Αναπληρωτής αναμένεται να αναλάβει ο Γιάννης Τσίμαρης, βουλευτής Ιωαννίνων.

Η Άννα Διαμαντοπούλου θα αναλάβει υπεύθυνη Στρατηγικού Σχεδιασμού

Ο Χάρης Δούκας, η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Παύλος Γερουλάνος, ο Παύλος Χρηστίδης και μια σειρά στελεχών θα μετάσχουν στο 11μελές Πολιτικό Κέντρο που θα έχει τον σχεδιασμό και θα συνεδριάζει τακτικά. Ισχυρά αναβαθμισμένοι αναμένεται να είναι στελέχη της νεότερης γενιάς που στήριξαν Ανδρουλάκη, όπως οι Λευτέρης Καρχιμάκης, Όλγα Μαρκογιαννάκη, Κώστας Τσουκαλάς.

Νέος εκπρόσωπος Τύπου, σύμφωνα με πληροφορίες, θα είναι ο εργατολόγος Κώστας Τσουκαλάς, υποψήφιος ευρωβουλευτής και στενός συνεργάτης του Νίκου Ανδρουλάκη, στη θέση του Θανάση Γλαβίνα.

Θα ενισχυθεί ο πρωινός καφές με τη συμμετοχή του τομέα Επικοινωνίας (παραμένει ενισχυμένη η Στεφανία Μουρελάτου, ενώ προστίθεται ο Βαγγέλης Τσόγκας), του γραμματέα της ΚΟ και των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων, αλλά και του εκπροσώπου Τύπου.

Ο Ανδρουλάκης θέλει να ξαναστήσει το Εκτελεστικό Γραφείο του Παπανδρέου, με ένα ολιγομελές Politburo που θα αποφασίζει κάθε εβδομάδα. Οπότε, περιμένουμε να δούμε πώς οι Δούκας, Γερουλάνος, και λοιποί θα φέρουν κάτι από τον αέρα της… μαγικής δεκαετίας του ’80 στον 21ο αιώνα.

Το Κόμμα που Ήταν και δεν… ήταν

Σε ακόμα ένα επεισόδιο του “Καφέ της Κουμουνδούρου”, όπου κάθε φλιτζάνι έρχεται με γεύση πολιτικού δράματος και λίγη δόση από *”Game of Thrones”* — χωρίς δράκους, αλλά με μπόλικα μαχαίρια στην πλάτη. Τι τρέχει αυτή την εβδομάδα; Λοιπόν, πάρτε ποπ κορν (ή ίσως κάτι πιο δυνατό), γιατί έχουμε ιστορία με διάσπαση, ομιλίες, και τον Κασσελάκη που από “έκπτωτος” έγινε ο μεγάλος εφιάλτης.

ΣΥΡΙΖΑ: Ο «Νονός» ξαναχτυπά

Το κόμμα που από την εποχή του Scarface έχει μετατραπεί σε κάτι ανάμεσα σε The Godfather και Shutter Island. Κάθε μέρα κι ένα νέο επεισόδιο προδοσίας, διασπάσεων και παραιτήσεων. Ο Πολάκης, σε ρόλο Al Pacino, σηκώνει το δάχτυλο και λέει στον Κασσελάκη: «Εγώ δεν θέλω να σε αποκλείσω, θέλω να σε νικήσω». Ο Στέφανος, όμως, συνεχίζει ακάθεκτος. Νοικιάζει γραφεία στην Πειραιώς, όχι για νέο κόμμα – μην μπερδεύεστε, αυτό δεν είναι το Fight Club – αλλά για τον προεκλογικό του αγώνα. «Έπρεπε να το μάθετε», λέει. Κι όμως, κάποιοι δεν πήραν το memo και τώρα φαντάζονται γραφεία γεμάτα σκευωρίες.

Το Συνέδριο και η… μισή αλήθεια

Στον ΣΥΡΙΖΑ αυτές τις μέρες η κατάσταση θυμίζει *”Inception”*. Κάθε πολιτική κίνηση φέρνει μαζί της ένα επίπεδο συνωμοσίας μέσα σε άλλο επίπεδο, μέχρι που χάνεις την μπάλα και αναρωτιέσαι: υπάρχει καν Συνέδριο ή το βλέπουμε σε όνειρο; Η πλειοψηφία προσπαθεί με νύχια και με δόντια να το αναβάλει, αλλά πώς να το πεις αυτό στις οργανώσεις που περιμένουν να βγάλουν φωνή;

Και βέβαια, δεν θα ήταν πλήρης η ιστορία χωρίς τον Κασσελάκη, τον τύπο που λένε πως έχει “αποκλειστεί” από υποψήφιος αρχηγός, αλλά όλοι ξέρουν πως τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι το Συνέδριο να αποφασίσει. Όμως, το θέμα δεν είναι να τον αποκλείσουν απλά — είναι να τον φθείρουν. Το παλιό κόλπο, όπως λέμε *”House of Cards”* με αριστερή απόχρωση.

Πολάκης: Όταν τα όρια χάνονται

Εδώ όμως μπαίνει ο Πολάκης, με την επιρροή του που θυμίζει *”Mad Max”* μετά από διπλό εσπρέσο. Ξεπέρασε τα όρια σε μια επίθεση τόσο σφοδρή στον Κασσελάκη, που δεν ξέρεις αν προσπαθεί να κερδίσει ή να κάψει ό,τι απέμεινε. Πάντως, αν υπήρχε κανείς που σκεφτόταν να υποστηρίξει τον Πολάκη, μάλλον τώρα το ξανασκέφτεται.

### Υποψηφιότητες για Όσκαρ… Εσωκομματικής Δραματουργίας

Κι επειδή τίποτα δεν τελειώνει εκεί, έχουμε και τα ονόματα που παίζουν για την προεδρία. Φάμελλος και Φαραντούρης μάλλον δεν είναι οι *”dark knights”* που θα κατατροπώσουν τον Κασσελάκη. Και, επειδή κανείς δεν θέλει μια χαλαρή αναμέτρηση, πέφτουν στο τραπέζι και άλλα ονόματα — ακόμα και αυτό της Ρένας Δούρου, που έχει όμως ξεκαθαρίσει πως δεν προτίθεται να κατέβει. Άλλη μια έκπληξη χαμένη, όπως θα έλεγε ο *Forrest Gump* για το κουτί με τις σοκολάτες.

Τα γραφεία και οι φαντασιώσεις

Κι εκεί που νομίζεις ότι δεν μπορεί να γίνει πιο σουρεάλ η κατάσταση, έρχονται οι φήμες για τα γραφεία του Κασσελάκη στην Πειραιώς. Λένε πως νοίκιασε χώρο για να φτιάξει το νέο κόμμα, αλλά ο ίδιος απαντάει πως είναι απλώς ένας βιομηχανικός χώρος για τον προεκλογικό του αγώνα. Το πράγμα θυμίζει *”X-Files”* — ψάξε για εξωγήινους, αλλά μην μπλέκεις με λογικές εξηγήσεις.

Και επειδή, όπως λέει και ο *Don Corleone* στο *”The Godfather”*, “πάντα να είσαι ξεκάθαρος”, από το περιβάλλον του Κασσελάκη διευκρινίζουν πως η μίσθωση είναι μόνο για τις εκλογές. Ένα τηλεφώνημα θα αρκούσε για να μάθουν οι φήμες την αλήθεια, αλλά ποιος ασχολείται με τέτοιες λεπτομέρειες όταν μπορεί να γράψει επιστημονική φαντασία;

Σκάβοντας τον Λάκο

Όπως φαίνεται, όσοι προσπαθούν να “ξεμπερδέψουν” με τον Κασσελάκη, μάλλον τον κρατάνε ζωντανό στο παιχνίδι. Έτσι, ενώ οι υπόλοιποι σκάβουν τον λάκο του, μάλλον θα πέσουν οι ίδιοι μέσα. Μέλη της ΚΕ στέλνουν στην Επιτροπή Δεοντολογίας Γεροβασίλη, Ζαχαριάδη, Γλέτσο και ακολουθούν και άλλοι! Καλά ξεμπερδέματα  για όσους άνοιξα την πόρτα του φρενοκομείου. Και κάπως έτσι το “Pulp Fiction” της Κουμουνδούρου συνεχίζεται με νέες ανατροπές κάθε εβδομάδα.

Διχασμένοι σύντροφοι και… ζαλισμένοι αριθμοί

Λοιπόν, απ’ ό,τι φαίνεται, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει μόνο εσωκομματική κρίση αλλά και μαθηματική! Ο δικηγόρος Γιάννης Μαντζουράνης μας πληροφόρησε με απόλυτη βεβαιότητα ότι 2.000+1 σύνεδροι αποκλείεται να βρεθούν για να ζητήσουν ψηφοφορία για τον αποκλεισμό Κασσελάκη. Και καταλήξαμε στο σχέδιο τους: οι σύνεδροι θα είναι 4.000! Τελικά, το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλά πολιτικό, είναι κάτι μεταξύ “Mission: Impossible” και… αποφοίτησης λυκείου! Δύο χιλιάδες συν ένας δεν βγαίνουν, αλλά οι υπόλοιποι θα κάτσουν στις καρέκλες περιμένοντας το πολιτικό θαύμα.

Καταστατικό στα κάρβουνα: Διαγραφές, επιτροπές και το burn-out της Κουμουνδούρου

Αν ήταν ταινία, θα τη λέγαμε “Η εκδίκηση της γραφειοκρατίας”. Τόλμησε ο Δημήτρης Μάρδας να αναφέρει κάτι τόσο ριζοσπαστικό όπως… το καταστατικό και τι προβλέπει για την υποψηφιότητα Κασσελάκη, και ξαφνικά λίγο έλειψε να βρεθεί στην Επιτροπή Δεοντολογίας. Κι επειδή η Κουμουνδούρου έχει γίνει πιο αυστηρή από στρατιωτική ακαδημία σε αμερικάνικη κωμωδία, οποιοσδήποτε διαφωνεί βρίσκεται στη λίστα. Λογικά και ο Πολάκης, ο Ρήγας, οι πέντε που διαφώνησαν στην ΠΓ και όσοι βουλευτές λένε τα αυτονόητα. Σαν να βλέπουμε το “Lord of the Flies” σε πολιτική εκδοχή.

Ο Alexis ξαναχτυπά: Με ένα άρθρο και έναν νόμο και… οικονομικές συμβουλές

Ο Alexis, λοιπόν, ο Grande λαϊκιστής, που με ένα άρθρο και έναν νόμο θα έσβηνε τα μνημόνια και έκανε τον Βαρουφάκη Υπουργό Οικονομικών – θυμάστε; Ε τώρα αναστοχάζεται στο κονάκι του στο Σούνιο και αποφάσισε να μας δώσει μαθήματα οικονομίας. Θεός φυλάξοι! Θα ανέβει στο πάνελ με τον Χριστοδουλάκη, τη Λούκα Κατσέλη και τον Δραγασάκη – ναι, αυτόν που αποχώρησε από το χάνι της Κουμουνδούρου. Ένα πάνελ που μάλλον ταιριάζει περισσότερο σε πολιτικό φεστιβάλ… αποστράτων, παρά σε εκδήλωση για την ακρίβεια και την οικονομία. Αλήθεια τώρα, περιμένουμε να δούμε ποιος θα παραστεί στο κοινό. Γιατί αν κάνει κάνα «ντου» ο Stefanos, θα έχουμε δράμα! Ή μήπως και θέατρο; Πάντως, για να λέμε τα σύκα, σύκα, το ερώτημα είναι αν θα πάρει θέση ο Alexis για όλα τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ. Εκλογές, συνέδρια, αποκλεισμοί… ή θα προτιμήσει τη σιωπή, καθώς το αστέρι του φαίνεται να δύει. Τι λέτε;

Με τον Αυτιά στις Βρυξέλλες: Μπαρμπούνια χρυσάφι και μισθοί… παραμύθι!

Αισθάνομαι ανακουφισμένος για την πορεία αυτής της χώρας, αγαπητοί αναγνώστες. Και γιατί όχι; Ο Γιώργος Αυτιάς, με το απαράμιλλο ρεπορτάζ του από τις λαϊκές των Βρυξελλών, μας έκανε τη χάρη να μάθουμε ότι το φιλέτο μπαρμπούνι φτάνει τα 74 ευρώ το κιλό. Τα ξηροκάρπια στα 20 ευρώ και το λάδι το ελληνικό στα 15 ευρώ για ταπεινά 750 γραμμάρια. Μην παραπονιέστε, λοιπόν, φίλοι μου, γιατί υπάρχουν και χειρότερα! Ειδικά όταν ο κατώτατος μισθός εκεί είναι 2029,88 ευρώ. Σαν να λέμε, «κρίση έχουμε, αλλά κάποιοι στη Βρυξέλλες δεν το έχουν καταλάβει». Τουλάχιστον ο Αυτιάς πήρε μαζί του τον τηλεοπτικό λαϊκισμό, σαν να μην έλειψε ποτέ από την αγαπημένη του πρωινή ζώνη.

Ένας γάμος, ένα μνημόσυνο και μία κηδεία…

Θα μπορούσε να τιτλοφορείται: Ένας γάμος, ένα μνημόσυνο και μία κηδεία…

Σαββατοκύριακο ανάμεικτων συναισθημάτων για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη λίγο προτού ανακοινώσει τις αποφάσεις του για τις αλλαγές στο κόμμα και την κοινοβουλευτική ομάδα. Το Σάββατο το πρωί πήγε στην κηδεία της Βάσως Παπανδρέου, το βράδυ στο γάμο του Χάρη Δούκα και το πρωί της Κυριακής στο ετήσιο μνημόσυνο της Φώφης Γεννηματά…

Όταν η προσωπική ζωή γίνεται δημόσιο θέαμα

Η προσωπική ζωή των δημόσιων προσώπων στην Ελλάδα είναι το αγαπημένο σπορ της ανεξέλεγκτης δημοσιότητας. Το έχουμε δει στις σειρές, το έχουμε δει στις ταινίες, και τώρα το βλέπουμε live: οι «διαρροές» στα media είναι το νέο θρίλερ της Κουμουνδούρου – όχι της οικογενειακής σας βιβλιοθήκης.

Η δημόσια βαρβαρότητα

Πρόσφατα, η Όλγα Κεφαλογιάννη βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα της δημοσιότητας και όχι για τις πολιτικές της θέσεις, αλλά για την προσωπική της ζωή. Όταν, λοιπόν, η οικογενειακή διαμάχη γίνεται «τροφή» για τα ΜΜΕ, το πράγμα ξεφεύγει. Ποιος άλλος θα μπορούσε να το περιγράψει καλύτερα από την ίδια, που με μια δήλωση – σαν να βγήκε από το σενάριο του «The Godfather» – προειδοποίησε ότι θα καταφύγει στη Δικαιοσύνη αν συνεχιστούν οι συκοφαντικές διαρροές. Μήπως ήταν Too much;

Όχι, ήταν ακριβώς ό,τι έπρεπε να ειπωθεί. Γιατί όταν δεν μπορούν να λυθούν τα οικογενειακά με ηρεμία, τι κάνουμε; Παίρνουμε τη δικαστική οδό. Σαν μια καλή σκηνή από το «Kramer vs. Kramer», όπου η δημοσιότητα αντί να λύσει τα προβλήματα, τα κάνει χειρότερα.

Μητέρες και ΜΜΕ: Το τέρας της δημοσιότητας

Η Κεφαλογιάννη δεν σταμάτησε εκεί. Προσθέτοντας και το συναισθηματικό φορτίο ως μητέρα, ζήτησε σεβασμό για τα παιδιά της, προσπαθώντας να τα προστατεύσει από την ανελέητη καταιγίδα της δημοσιότητας. Μήπως ξαφνικά νιώθουμε ότι ζούμε μέσα σε μια διασκευή του «The Truman Show»; Όταν η ζωή σου γίνεται πρωτοσέλιδο, εσύ τι κάνεις;

Η απάντηση είναι απλή: καλείς για σεβασμό, αλλά είσαι έτοιμος να μπεις στην αρένα, όπου οι «αρπακτικοί» της δημοσιότητας σπάνια σταματούν μέχρι να κατασπαράξουν τα πάντα. Γιατί αν κάτι είναι σίγουρο, είναι ότι σε αυτή την ανεξέλεγκτη δημόσια σφαίρα, τα προσωπικά σου στοιχεία είναι το πραγματικό τίμημα.

Συμπέρασμα; Welcome to the Jungle

Η βαρβαρότητα του σύγχρονου δημόσιου χώρου είναι αμείλικτη. Η διαφθορά της δημοσιότητας είναι ένα ατελείωτο παιχνίδι, όπου οι χαμένοι είναι πάντα αυτοί που προσπαθούν να κρατήσουν κάτι προσωπικό. Αλλά, αγαπητοί αναγνώστες, ας μην ξεχνάμε ότι η μόνη λύση είναι να κρατήσουμε το μέτρο. Και το μέτρο, φυσικά, έχει να κάνει με το τι αποδέχεται η κοινωνία.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα δείτε ένα πρωτοσέλιδο για προσωπικές υποθέσεις, θυμηθείτε: είναι παιχνίδι βαρβαρότητας. Και το κόστος, δυστυχώς, το πληρώνουν τα παιδιά… και οι θεατές.

Αγριογούρουνα και χαμένοι κυβερνητικοί

Λοιπόν, όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, σίγουρα δεν περίμενε ότι θα τον στριμώξουν με… αγριογούρουνα! Ναι, σωστά διαβάσατε. Στη διάρκεια του briefing, ο άνθρωπος ρωτήθηκε για τον κίνδυνο από τα εκατοντάδες αγριογούρουνα στο Χορτιάτη και κάπου εκεί τα έχασε, ψελλίζοντας ότι “θα πρέπει να ενημερωθούν οι αρμόδιες αρχές”. Κλασική περίπτωση πολιτικού που βρίσκεται σε φάση “Jurassic Park meets Θεσσαλονίκη”.

Καλά ξεμπερδέματα

Τι να πει κανείς; Το πολιτικό σκηνικό θυμίζει Pulp Fiction. Κάθε μέρα, μια νέα ατάκα, μια νέα κόντρα, μια νέα ίντριγκα. Στο τέλος, μάλλον θα χρειαστούμε τον Winston Wolf να καθαρίσει το χάος. Μέχριτότε, όμως, απολαύστε το θέαμα, γιατί όπως λέει και ο Bruce Springsteen: “We learned more from a three-minute record, baby, than we ever learned in school.” Και κάπως έτσι, αγαπητοί αναγνώστες, το πολιτικό μας θέατρο συνεχίζεται. Με πρωταγωνιστές, κομπάρσους και ένα σενάριο που γράφεται καθημερινά. Μέχρι την επόμενη φορά, να θυμάστε: στην πολιτική, όπως και στον κινηματογράφο, τα καλύτερα plot twists έρχονται όταν δεν το περιμένεις.

• Hard Talks
• Αλέξης Τσίπρας
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Νίκος Ανδρουλάκης
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
• Παύλος Γερουλάνος
• ΣΥ​ΡΙΖΑ