Πειραϊκή – Πατραϊκή: Το εργοστάσιο «πρότυπο» σύμφωνα με τους «Times» – Η υπεξαίρεση του ερωτευμένου λογιστή για τα «μάτια» της Ζωζώς (Βίντεο)
Τη δεκαετία του 1960 διέθετε πέντε σύγχρονες εργοστασιακές μονάδες και απασχολούσε περισσότερους από 4.000 υπάλληλους.
Τη δεκαετία του 1960 διέθετε πέντε σύγχρονες εργοστασιακές μονάδες και απασχολούσε περισσότερους από 4.000 υπάλληλους.
Η Πειραϊκή – Πατραϊκή Βιομηχανία Βάμβακος Α.Ε., γνωστή απλά σαν «Πειραϊκή-Πατραϊκή», ήταν η μεγαλύτερη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργικής, βάμβακος και ετοίμων ενδυμάτων της Ελλάδος. Ιδρύθηκε το 1919 και λειτουργούσε αδιάκοπα μέχρι και το 1996, όταν και έκλεισε παραγωγικά.
Ιστορία
Στην Πάτρα το 1919 ιδρύεται η ομόρρυθμη «Πατραϊκή Εμποροβιομηχανική Εταιρεία» από τους Χριστόφορο Κατσάμπα (1893-1984) και Σταμούλη Στράτο(1891-1963) για την παρασκευή καλτσών και τη βαφή και πώληση νημάτων με πρώτη ύλη αρχικά από το εξωτερικό.
Το 1924 η Πατραϊκή μετεξελίχτηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία και ήταν η πρώτη Ανώνυμη Εταιρία που ιδρύθηκε στην Πάτρα, επίσης εγκαταστάθηκε και η πρώτη ντιζελοκίνητη μηχανή 50 ίππων, Γερμανικής κατασκευής, για τα στριπτικά και βαφικά μηχανήματα αντικαθιστώντας την ατμοκίνητη περιορισμένων δυνατοτήτων.
Το 1926 ξεκίνησε η λειτουργία του κλωστηρίου με την περαιτέρω αγορά μηχανημάτων από τη Γερμανία και με εξειδικευμένο προσωπικό από τις κλωστοϋφαντουργίες του Πειραιά αλλά και το 1928 η επιχείρηση εξοπλίστηκε με περαιτέρω μηχανήματα από τη Γερμανία.
Λόγω των μεγάλων «ανοιγμάτων» για τον εξοπλισμό της επιχείρησης, η διετία 1929-1931 ήταν κρίσιμη για τη βιωσιμότητα της καθώς τα υπέρογκα χρέη της «Πειραϊκής» (θυγατρική) ανάγκασαν τους επιχειρηματίες να τη συγχωνεύσουν με την «Πατραϊκή» το 1933 για τη λήψη νέων δανείων από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος που ήταν ο αποκλειστικός και πρωταρχικός της δανειοδότης.
Εμπόλεμη Περίοδος
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η «Πειραϊκή-Πατραϊκή» εφοδίαζε κουβέρτες και υφάσματα τον Ελληνικό Στρατό, ενώ διένειμε τα κέρδη της στην Ελληνική κυβέρνηση του δωσίλογου Γεωργίου Τσολάκογλου. Μετά το τέλος του πολέμου η επιχείρηση είχε πληγεί ενώ οι πρώτες ύλες είχαν σχεδόν εξαντληθεί, προσπαθώντας να ανασυγκροτηθεί εν όψει εξαγωγών. Ένα χρόνο μετά τον εμφύλιο πόλεμο (1946-1949), το 1950, η «Πειραϊκή-Πατραϊκή» κατασκεύασε στο Μεγάλο Πεύκο μεγάλη σύγχρονη εργοστασιακή μονάδα και ήταν το πρώτο εργοστάσιο που κτίστηκε στην Ελλάδα μεταπολεμικά.
Δεκαετία ’60
Τη δεκαετία του 1960 διέθετε πέντε σύγχρονες εργοστασιακές μονάδες και απασχολούσε περισσότερους από 4.000 υπάλληλους. Το 1962 ήταν από τις πρώτες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, που αυτοματοποίησε το πληροφοριακό της σύστημα, με το μοντέλο “1402” της ΙΒΜ. Το σλόγκαν της επιχείρησης ήταν «Τα πανιά αυτού του καραβιού, η τέντα αυτού του ρετιρέ, αυτό το στρώμα, αυτό το κάλυμμα, αυτές οι κουρτίνες, αυτά τα σεντόνια και μαξιλαροθήκες, αυτή η τέντα του φορτηγού…και άλλα πολλά, ων ουκ έστιν αριθμός, κατασκευάζονται από ύφασμα Πειραϊκής-Πατραϊκής» αλλά και η διαφήμιση της Πειραϊκής-Πατραϊκής στα κυνηγετικά έντυπα έγραφε «Εκτός από το όπλο και τα φυσίγγια όλα όσα φέρει ο κυνηγός είναι προϊόντα της Πειραϊκής-Πατραϊκής». Στις διαφημίσεις της, επίσης, είχε κυριαρχήσει το σλόγκαν “Πειραϊκή-Πατραϊκή: Ντύνει, στολίζει, νοικοκυρεύει”.
Η Πειραϊκή – Πατραϊκη υπήρξε σύμφωνα με το Times κατά το 1962 εργοστάσιο «πρότυπο» για κάθε ελληνική βιομηχανία.
Στις 4 Απριλίου του 1963 πέθανε ο ιδρυτής της Πειραϊκής Πατραϊκής και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρίας, Σταμούλης Στράτος, σε ηλικία 73 ετών.
Μεταπολίτευση και πτώση
Στη δεκαετία του 1970 η ελληνική βιομηχανία άρχιζε τη μεγάλη πτώση της. Οι πετρελαϊκές κρίσεις, οι αυξημένες απαιτήσεις των εργαζομένων συνοδευόμενες από μαζικές απεργίες και η απώλεια εμπιστοσύνης των βιομηχάνων στην κυβέρνηση Καραμανλή με τις περίφημες κρατικοποιήσεις της οδήγησαν σε σταθερά καθοδική πορεία. Η ίδια η «Πειραϊκή-Πατραϊκή» κρατικοποιήθηκε τελικά επί κυβερνήσεως του Ανδρέα Παπανδρέου, στο πρόγραμμα των «κοινωνικοποιήσεων» της πρώτης τετραετίας του ΠΑΣΟΚ (1981-1985). Σύμφωνα με τον βιομήχανο Φαίδωνα Στράτο (τότε ιδιοκτήτη της «Πειραϊκής-Πατραϊκής») «Το βαθύτερο σκεπτικό του ΠΑΣΟΚ ήταν να ελέγχει τη βιομηχανία. Το ίδιο έκανε σε όλους τους βιομηχανικούς τομείς. Στη δική μας περίπτωση, η κυβέρνηση επέβαλε αναγκαστική αύξηση του κεφαλαίου, με αποτέλεσμα να μην έχουμε την πλειοψηφία.»
Μετά την πτώση της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου το 1989, οι αμέσως επόμενες κυβερνήσεις δεν ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα για την εταιρεία, με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα ήδη υπάρχοντα μεγάλα χρέη και να υπάρξει κακοδιαχείριση, ακολουθούμενη από βίαιες προσπάθειες «εξυγίανσης» που όμως συνάντησαν τη σφοδρή αντίδραση των εργαζομένων. Τελικά η «Πειραϊκή-Πατραϊκή» έκλεισε παραγωγικά το 1992 όπου απολύθηκε όλο της το προσωπικό. Οι τελευταίες προσπάθειες ανασυγκρότησης έληξαν το 1996 ύστερα από πολιτική επιλογή της τότε κυβέρνησης.
Η υπεξαίρεση για τα μάτια της Ζωζώς
Μπορεί η Πειραϊκή – Πατραϊκη να πέρασε από “πολλές οικονομικές φουρτούνες” η πιο πολύκροτη όμως ήταν αυτή με πρωταγωνίστρια την Βασίλισσα της νύχτας Ζωζώ Σαπουτζάκη και τον ερωτευμένο λογιστή της Πειραϊκής – Πατραϊκης Θύμιο Παπαθανασίου που κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση ύψους 14.000.000 δραχμών. Ποσό υπέρογκο για εκείνη την εποχή.
Το 1968 η Σαπουτζάκη κατηγορήθηκε για αποδοχή προϊόντων εγκλήματος και ψευδορκία εξαιτίας του συντρόφου της, του Ευθυμίου Παπαναστασίου, ο οποίος ως λογιστής της Πειραϊκής-Πατραϊκής, καταχράστηκε χρήματα της εταιρείας. Στο στόχαστρο βρέθηκαν η νεόδμητη, τότε, οικία της στην Κινέτα, κοσμήματα, μία Mercedes και 10 άλογα ιπποδρόμου, τα οποία ο σύντροφος της δώρισε στον αδερφό της Σαπουντζάκη. Σύμφωνα με την Πειραϊκή-Πατραϊκή οι αγορές αυτές προήλθαν από χρήματα που καταχράστηκε ο Παπαθανασίου το 1964 από την εταιρεία, τα οποία υπολογίστηκαν σε 15 εκ. δραχμές.
Η Ζωζώ Σαπουντζάκη διέψευσε όλες τις κατηγορίες λέγοντας ότι δεν ήταν επισήμως αρραβωνιασμένοι, ότι τον γνώρισε το 1966 και όχι το 1964 και ότι το σπίτι, τα κοσμήματα και τα άλογα προέρχονταν από τις μεγάλες αμοιβές που λάμβανε ως πρώτο όνομα της νύχτας. Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο αδελφός της Θεόδωρος Σαπουντζάκης έδειχνε ατάραχος, ενώ η ηθοποιός είχε αρκετά ξεσπάσματα και μια λιποθυμία. Πλήθος κόσμου και γνωστών καλλιτεχνών μαζεύονταν καθημερινά για να παρακολουθήσουν την ακροαματική διαδικασία. Πολλοί καλλιτέχνες υποστήριξαν την Ζωζώ Σαπουντζάκη, η οποία συνεχώς τόνιζε ότι το μόνο που έχει δεχτεί από αυτόν είναι τα κοσμήματα του αρραβώνα τους. Τελικά, έπειτα από μήνες το δικαστήριο καταδίκασε τη δημοφιλή ηθοποιό σε 5 μήνες φυλάκιση για ψευδορκία, αλλά την αθώωσε για τη βίλα. Ο αδερφός της απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες και ειδικότερα για τον στάβλο «Χολαργό» με τα 10 άλογα. Όσο για τα κοσμήματα, συνολικής αξίας 1,5 εκατομμυρίου δραχμών, η Ζωζώ Σαπουντζάκη τα είχε επιστρέψει στον πρώην σύντροφό της, μετά τον χωρισμό τους.
Δείτε το βίντεο
Πληροφορίες από wikipedia – Up Stories
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr