Πέρασαν 25 χρόνια από το ρατσιστικό πογκρόμ στο Ρόστοκ

Συμπληρώνονται 25 χρόνια από τις επιθέσεις κατά μεταναστών στο Λιχτενχάγκεν του Ρόστοκ. Εκδηλώσεις μνήμης στρέφουν την προσοχή στο σοβαρότερο τότε κρούσμα ακροδεξιάς βίας στη Γερμανία από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Δεν χρειαζόταν να φτάσουν τα πράγματα ποτέ σε εκείνο το σημείο», λέει η κυρία Κοσφέλντερ. «Οι πολιτικοί μάς εγκατέλειψαν εκείνο το καλοκαίρι», σχολιάζει η 77χρονη σήμερα συνταξιούχος, μία από τους γερμανούς ενοίκους του επονομαζόμενου «Σπιτιού με τα Ηλιοτρόπια», του μοιραίου συγκροτήματος κατοικιών γύρω από το οποίο κλιμακώθηκε η βία των ακροδεξιών τις ημέρες μεταξύ 22 και 26 Αυγούστου 1992.

Το συγκρότημα στη συνοικία Λιχτενχάγκεν του ανατολικογερμανικού Ρόστοκ έγινε στόχος του σφοδρότερου μέχρι τότε ξεσπάσματος ακροδεξιάς βίας στη Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί διέμεναν γερμανοί πολίτες δίπλα σε βιετναμέζους εργάτες που είχαν προσληφθεί από την πρώην Ανατολική Γερμανία, αλλά και αιτούντες άσυλο από ένα διπλανό κέντρο υποδοχής προσφύγων.

Σήμερα το μοιραίο οικοδομικό μπλοκ έχει ανακαινιστεί, το μοτίβο με τα ηλιοτρόπια στη μία πλευρά του κτηρίου διακρίνεται καθαρά από τον αυτοκινητόδρομο που περνά από την περιοχή. Πριν από 25 χρόνια εικόνες από μαυρισμένους τοίχους, βόμβες μολότοφ και σπασμένα παράθυρα έκαναν τον γύρο του κόσμου. Από τις 22 Αυγούστου άτομα νεαρής και μεγαλύτερης ηλικίας ξεκίνησαν επιθέσεις με πέτρες και εμπρηστικά υλικά τόσο εναντίον του κέντρου υποδοχής όσο και κατά του κτηρίου όπου διέμεναν οι βιετναμέζοι εργάτες. Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν επί μέρες, με την αστυνομία να μην παρεμποδίζει αποτελεσματικά τους δράστες, ενώ το συγκεντρωμένο πλήθος που παρακολουθούσε τα επεισόδια επικροτούσε κάθε τόσο με χειροκροτήματα. Σαν από θαύμα δεν υπήρξαν θύματα στη διάρκεια των πολυήμερων επεισοδίων.

Τις ημέρες πριν από το ξέσπασμα της βίας ο αριθμός των προσφύγων Ρομά που είχαν κατασκηνώσει μπροστά από το συγκρότημα κατοικιών είχε αυξηθεί σημαντικά. Πολλοί έμεναν έξω, μπροστά από το κέντρο υποδοχής προσφύγων. «Ήταν τόσο ζεστό καλοκαίρι», θυμάται η κ. Κοσφέλντερ και μοιράζεται ορισμένες αναμνήσεις: «Φανταστείτε στρώματα παντού πάνω στο γρασίδι, βρώμικες πάνες, σκουπίδια. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο δήμαρχος περνούσε από την περιοχή και τα έβλεπε αυτά κάθε μέρα. Αλλά έκαναν τίποτα οι πολιτικοί; Όχι», λέει απογοητευμένη. Κατά τη γνώμη της, η αδράνεια των αρχών επέτρεψε στους δεξιούς εξτρεμιστές να εκμεταλλευθούν αυτήν την εστία κρίσης. «Αυτοί οι άνθρωποι αναζητούν τη βία. Και τότε βρήκαν την ευκαιρία τους», σχολιάζει.

• βία
• Γερμανία