Περί παρελάσεων

Τελικά habemus παρελάσεις. Μετά το κυβερνητικό «ήξεις αφίξεις» και παρά τις ενστάσεις των υγειονομικών, το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι κανονικά θα πραγματοποιηθούν οι παρελάσεις –στρατιωτική και μαθητικές– για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας. Ο μόνος περιορισμός που τίθεται είναι ότι η διάρκεια τους δεν θα υπερβαίνει τη μία ώρα.

Προσωπικά, με συγκινούν πολύ οι παρελάσεις που πραγματοποιούνται ανήμερα των εθνικών επετείων. Όσο τις βαριόμουνα όταν ήμουν μαθητής Γυμνασίου επί Χούντας – και μάλιστα πρώτος μαθητής αλλά ποτέ δεν μου έδωσαν την σημαία, γιατί ο πατέρας μου ήταν κομμουνιστής – τόσο τις γουστάρω μετά το 1990. Ίσως γιατί είναι μια ευκαιρία να δείξεις με την παρουσία σου ότι αντιστέκεσαι στις ερπύστριες της παγκοσμιοποίησης που βάλθηκαν να αφανίσουν την ιστορική μνήμη των λαών, προκειμένου να καταστήσουν τους ανθρώπους λοβοτομημένους καταναλωτές. Από την άλλη, με συγκινούν οι εθνικοί επέτειοι, γιατί μου αρέσουν τα δημοτικά τραγούδια που ακούγονται κατά την διάρκειά τους. Σαν μαθητής του Δημοτικού και του Γυμνασίου επί Χούντας, τα έβρισκα αηδιαστικά. Ιδίως όταν έβλεπα στα κινηματογραφικά επίκαιρα τον Παπαδόπουλο, τον Λαδά και τους άλλους χουνταίους να χορεύουν την «Ιτιά» με κωλοκαθησιές και «ώπατις». Η όταν έβλεπα – πάλι στην τηλεόραση…- κάποιον παλαιστή Θανάση Καπαφλή να τα εκτελεί κυριολεκτικά και μεταφορικά. Όμως τα τελευταία είκοσι χρόνια τα λατρεύω, γιατί τα βλέπω σαν πανέμορφες εικόνες από το παρελθόν της χώρας μου, που συνδέονται με όλες τις όψεις της κοινωνικής δραστηριότητας κάθε εποχής. Κι ένα από τα πολλά διαχρονικά λάθη της Αριστεράς είναι και το γεγονός ότι χάρισε αυτόν τον λαϊκό θησαυρό ( όπως και τα ρεμπέτικα για ένα μεγάλο διάστημα…) στο μετεμφυλιακό φασισταριό! Τελος, εκείνο που με συγκινεί επίσης στις εθνικές επετείους, (28η Οκτωβρίου, 25η Μαρτίου, Έξοδος του Μεσολογγίου) είναι το γεγονός ότι όλες τους δεν είναι εορτασμοί μιας νίκης αλλά αποφάσεις θυσίας για την ελευθερία.

Κατόπιν όλων αυτών λοιπόν, δηλώνω κατηγορηματικά ότι φέτος δεν θα παρακολουθήσω καμμιά παρέλαση. Κι αυτό, γιατί παρότι ο κορωνοϊός επελαύνει και κλείνει σπίτια -«ημείς άδομεν» ως Πολιτεία. Την ίδια στιγμή που θα γινονται οι παρελασεις, στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης αλλά και ευρύτερα της βόρειας Ελλάδας η πληρότητα στις ΜΕΘ θα ξεπερνά το 90%. «Βράζουν όλοι οι νομοί γύρω από τη Θεσσαλονίκη και το να δημιουργήσουμε εστίες υπερμετάδοσης είναι εγκληματικό» άκουσα να λέει στην τηλεόραση ο διευθυντής της Β’ ΜΕΘ του Νοσοκομείου «Παπανικολάου» Νίκος Καπραβέλος, παραλληλίζοντας τις παρελάσεις «με ένα μεγάλο κορωνοπάρτι, που αν γίνει σε αυτές τις συνθήκες, θα προκαλέσει έκρηξη».

Με συγχωρείτε αλλά σε ένα τέτοιο πάρτι δεν θα συμμετάσχω. Δεν θα ρισκάρω την υγεία την δική μου και των ανθρώπων που αγαπώ. Μπορεί «οι Έλληνες να έκαναν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου» κατά τον μέγα Ανδρέα Εμπειρίκο, αλλά είναι άλλο πράγμα να ρισκάρεις την ζωή σου για την ελευθερία παλεύοντας με εχθρούς που τους βλέπεις και διαφορετικό να φλερτάρεις με έναν αόρατο θανατηφόρο ιό…

Υ.Γ. Κι αφού ο λόγος για την εθνική επέτειο, μαθαίνω ότι ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου έρχεται στην Ελλάδα η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ . Μια επίσκεψη που θα μπορούσε να εκληφθεί και ως ένδειξη σεβασμού στον αγώνα των Ελλήνων κατά του φασισμού και του ναζισμού. Μόνο που σύμφωνα με αξιόπιστους αναλυτές «η επικείμενη επίσκεψη της απερχόμενης καγκελαρίου Μέρκελ στην Αθήνα δεν θα είναι απλώς αποχαιρετιστήρια, αλλά κρίσιμη. Γιατί φέρεται να συμμερίζεται την τουρκική άποψη ότι οι διερευνητικές εξάντλησαν τη χρησιμότητά τους και πρέπει ν’ αρχίσει διάλογος άλλης μορφής» (Αλ. Τάρκας). Ο εστί μεθερμηνευόμενον, μας τελειώνουν οι διερευνητικές μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και πάμε φουλ για διάλογο εφ΄ όλης της ύλης. Και μάλιστα με ευρωπαϊκή επίνευση!!!

• 28η Οκτωβρίου
• κορωνοϊός
• παρελάσεις