Πεθαίνοντας για ένα κομμάτι ψωμί (ρεκόρ εργατικών ατυχημάτων στην Ελλάδα 2.0…)

Ο μεγάλος ο θρήνος ήταν και είναι για τα θύματα της πανδημίας. Τριάντα έξη χιλιάδες, μπορεί και τριάντα επτά, ποιος μετράει πια, μόνο οι συγγενείς και οι φίλοι, μπορεί κι αυτός ο Λύτρας που κάνει μελέτες για τους θανάτους εκτός ΜΕΘ. Ο Τσιόδρας, πάντως, αποκλείεται, με το που άνοιξαν οι εκκλησίες οριστικά και με το νόμο, όλο με ένα κερί στο χέρι είναι. Και μην πω για τον γίγαντα τον Μαγιορκίνη, καλοκαίρι έρχεται σε κάποια πισίνα θα φτιάχνει κορμί…

Αλλά υπάρχει και μια κρυφή επιδημία. Υπάρχει και ένας άλλος, ακόμη πιο ύπουλος φονιάς, που παίρνει μακριά μας τα παιδιά της πατρίδας. Υπάρχουν τα εργατικά δυστυχήματα, ατυχήματα, οι τραγωδίες στη δουλειά, όπως θέλετε ονοματίστε τα, που στέλνουν κόσμο να συναντήσει τον Άγιο Πέτρο. Συμβαίνουν σε όλη την υφήλιο, συμβαίνουν κι εδώ, δεν ανακαλύψαμε εμείς τη γωνία στο δύευρω, ούτε πρωτοτυπούμε. Αν μέχρι χτες, όμως, ανησυχούσαμε μια φορά, τώρα είναι για να ανησυχούμε δύο. Γιατί σε δυο χρόνια μέσα, πάμε για υπερδιπλασιασμό των θυμάτων από εργατικά δυστυχήματα. Κι άμα δεν σε πιάνει κρύος ιδρώτας από κάτι τέτοιες διαπιστώσεις, δεν ξέρω από τι μπορεί να σε πιάσει…

Ορίστε τα νούμερα, για τους λάτρεις της στατιστικής:
Το 2018 έχασαν τις ζωές τους πάνω στη δουλειά 46 άτομα.
Το 2019 έχασαν τις ζωές τους πάνω στη δουλειά 51 άτομα.
Το 2020 έχασαν τις ζωές τους πάνω στη δουλειά 41 άτομα.
Το 2021 έχασαν τις ζωές τους πάνω στη δουλειά 31 άτομα.
Το 2022 έχασαν τις ζωές τους πάνω στη δουλειά 104 άτομα.

Σε περίπτωση που σας τρομάζουν οι ανωτέρω αριθμοί, προσδεθείτε παρακαλώ έρχονται περαιτέρω αναταράξεις. Όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΤΕΕ) και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία (EU OSHA), Ανδρέας Στοϊμενίδης, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου την περασμένη Παρασκευή, στους τέσσερεις πρώτους μήνες της φετινής χρονιάς οι νεκροί από δυστυχήματα εν ώρα εργασίας έχουν ήδη φτάσει τους πενήντα επτά!

Ναι, μάλιστα, καλά το διαβάσετε, πάμε για νέο ρεκόρ στην Ελλαδάρα 2.0, τη χώρα που ηγείται της τέταρτης βιομηχανικής επαναστάσεως. Όπου όλα λύνονται με μια απλικέσια και μια απευθείας ανάθεση, ζωή να ‘χει ο ανοιχτοχέρης ο Πιερρακάκης. Ο Ανδρέας Στοϊμενίδης από την άλλη, συμπεριέλαβε στις βασικές αιτίες για την εκτόξευση του αριθμού των θυμάτων τη μη προτεραιοποίηση των θεμάτων υγείας και ασφάλειας στην εργασία, την κακή λειτουργία της τριμερούς επιτροπής διαλόγου μεταξύ εργοδοτών, εργαζομένων και κυβέρνησης και την αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Αυτό το ΣΕΠΕ (Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας, το λένε πλέον), που ανακοίνωσε προχτές ότι «αμιγώς θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα τα οποία να υπάγονται στην αρμοδιότητά του, είναι μόλις δεκαπέντε για τους τέσσερεις πρώτους μήνες του 2023». Α ρε Χριστοδουλάκη θεέ, με τη δημιουργική λογιστική σου,  έπρεπε να περάσουν δυο δεκαετίες για να κατανοήσουμε το μέγεθος του μεγαλείου σου…

Γράψτε και μια τελευταία στατιστική πριν το κλείσουμε, έτσι για να καταλαβαίνουμε τις διαφορές μεταξύ πολιτισμένων κρατών και Άγριας Δύσης. Όπως ανακοίνωσε ο Ανδρέας Στοϊμενίδης το πακέτο αδειοδότηση, πρόληψη, ασφάλεια σε πάνω κάτω χίλια λατομεία και μεταλλεία που λειτουργούν ανά την ελληνική επικράτεια, έχει ανατεθεί από το υπουργείο Περιβάλλοντος σε μόλις πέντε μεταλλειολόγους μηχανικούς, δίχως κανένα όχημα στη διάθεσή τους.
Την ίδια ώρα στην Κύπρο, για εβδομήντα λατομεία, υπάρχουν επτά επιθεωρητές με επτά οχήματα στη διάθεσή τους!

Υ.Γ. 1: Όπως λένε οι ίδιοι οι επιθεωρητές του ΣΕΠΕ, μεγάλο μέρος των εργατικών ατυχημάτων συμβαίνει στις κάθε είδους οικοδομικές εργασίες. Οι οποίες κάθε είδους οικοδομικές εργασίες είχαν μείνει πίσω λόγω πανδημίας και ακολούθως πέρασαν σε φάση τούρμπο και μπάτε σκύλοι αλέστε με πλήθος ανεκπαίδευτων εργαζόμενων. Χαρακτηριστική φράση ανθρώπου που είναι μέσα στα πράγματα:
«Όπου πάμε σε οικοδομή, κάνουμε διακοπή εργασιών…»

Y.Γ. 2: Κι ύστερα ακούς τον πρωθυπουργό να λέει:
«Μιας και σήμερα είναι Πρωτομαγιά -η μέρα των εργαζομένων- είναι ίσως και μια ευκαιρία να σκεφτούμε τελικά ποιο είναι το κόμμα, ποια είναι η παράταξη, ποια είναι η κυβέρνηση που αγωνίστηκε για τα συμφέροντα των εργαζόμενων».
Καταργώντας το οκτάωρο, υποθέτω, και λύνοντας τα χέρια των δικαστών για να κρίνουν τις απεργίες παράνομες και καταχρηστικές…

• εργατικό δυστύχημα