Δημοσίευση: ’
Πω, πω μια κωλοτούμπα! – Παράλληλες «γαλάζιες» συζητήσεις – Ο Μητσοτάκης κρατά τον «βασιλιά», ο Καραμανλής τις αξίες και ο Σαμαράς περιμένει τη στιγμή να παίξει το «άλογο» του
Αλήθεια, μετά το διαρκές φιάσκο Φλωρίδη, τι σκέφτεται ο πρωθυπουργός εν όψει Ανασχηματισμού, που-όπως ακούγεται- αναμένεται στην αρχή του νέου έτους;
Αλήθεια, μετά το διαρκές φιάσκο Φλωρίδη, τι σκέφτεται ο πρωθυπουργός εν όψει Ανασχηματισμού, που-όπως ακούγεται- αναμένεται στην αρχή του νέου έτους;
Τι μας έλεγαν οι λειτουργοί της Θέμιδος, και μάλιστα ανωτάτου επιπέδου, για την εκταφή των σορών που ζητούσαν οι γονείς των θυμάτων; Μπα, δεν γίνεται. Ετσι έλεγαν.
Τα ίδια ξεστόμιζε και το απύλωτο στόμα του Φλωρίδη, υπουργού Δικαιοσύνης-τρομάρα μας. Ασε εκείνον τον εισαγγελέα, τον Μπακαϊμη ντε, που μαζί με το Δικαστικό Συμβούλιο είχαν απορρίψει την αίτηση του Παύλου Ασλανίδη, τον Νοέμβριο του 2024, για εκταφή της σορού του γιού του.
Τώρα, τούμπα! Όλα! Και πανικόβλητοι έδωσαν το πράσινο φώς σε όσους γονείς ζητήσουν εκταφές. Και μάλιστα χωρίς αστερίσκους, από αυτούς που επινοεί η κουτοπονηριά και η μικροπολιτική σκοπιμότητα.
Αλήθεια, μετά το διαρκές φιάσκο Φλωρίδη, τι σκέφτεται ο πρωθυπουργός εν όψει Ανασχηματισμού, που-όπως ακούγεται- αναμένεται στην αρχή του νέου έτους; Θα διατηρήσει τον Φλωρίδη στη θέση του, κι ας έχει γίνει ρόμπα ουκ ολίγες φορές;
Τρεις πρώην πρωθυπουργοί στο προσκήνιο – και ένας που ετοιμάζει την επιστροφή του
Το θερμόμετρο ανεβαίνει στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, καθώς παράλληλες πολιτικές συζητήσεις αναπτύσσονται γύρω από τρεις πρώην πρωθυπουργούς – τον Κώστα Καραμανλή, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Αλέξη Τσίπρα.
Η συνύπαρξη Μητσοτάκη, Καραμανλή και Σαμαρά σήμερα στην εκδήλωση του Ωδείου Αθηνών, για την παρουσίαση του συλλογικού τόμου του Ευριπίδη Στυλιανίδη, αναζωπύρωσε τα σενάρια για το εάν η «γαλάζια» ηρεμία είναι ουσιαστική ή απλώς προσχηματική.
Την ίδια ώρα, η έξοδος Τσίπρα από τον ΣΥΡΙΖΑ και οι υπαινιγμοί για ίδρυση νέου κόμματος προκαλούν αναβρασμό και στη Δεξιά πτέρυγα, όπου αρκετοί αναρωτιούνται αν η αναδιάταξη στα αριστερά του πολιτικού φάσματος μπορεί να επισπεύσει κινήσεις στα δεξιά, με επίκεντρο τον Σαμαρά.
Τι κρύβει η «στρατηγική ηπιότητας»
Η «διορθωμένη» ρητορική του Κυριάκου Μητσοτάκη απέναντι στους προκατόχους του δεν φαίνεται να πείθει ούτε τους ίδιους ούτε τα περιβάλλοντά τους.
Στο Μαξίμου θεωρούν ότι η παρουσία στο Ωδείο είναι «ευκαιρία θεσμικής συνύπαρξης» – όμως στα πολιτικά γραφεία Καραμανλή και Σαμαρά εκλαμβάνεται ως τυπική και απολύτως ελεγχόμενη.
Η διάκριση ανάμεσα στους δύο πρώην παραμένει κεντρική στη στρατηγική του Πρωθυπουργού: άλλος ο Καραμανλής –συγκρατημένος, θεσμικός– άλλος ο Σαμαράς –διεκδικητικός, ανοιχτά επικριτικός. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος φρόντισε μάλιστα να το υπενθυμίσει δημοσίως, λέγοντας πως «δεν είναι ένα πράγμα», αλλά διαφορετικές προσωπικότητες με διαφορετικό ύφος.
Περιμένουν το πρώτο βήμα
Η αναζωπύρωση της συζήτησης περί «επιστροφής Σαμαρά» προκαλεί εμφανή αμηχανία στο Μαξίμου.
Ο Παύλος Μαρινάκης, με δηλώσεις του, φρόντισε να ρίξει το βάρος της πρωτοβουλίας στον ίδιο τον Μεσσήνιο πρώην πρωθυπουργό, τονίζοντας πως «κανείς δεν είναι αρνητικός» σε μια τέτοια προοπτική.
Το κυβερνητικό περιβάλλον, πάντως, επιμένει πως η διαγραφή του Σαμαρά δεν ήταν «επιλογή», αλλά αναγκαστική εξέλιξη. Στόχος, όπως λένε, είναι να διατηρηθεί η ενότητα, χωρίς όμως να υπάρξει υποχώρηση στη γραμμή της κυβέρνησης για την εξωτερική πολιτική – «την πολιτική που ψηλώνει τη χώρα», όπως χαρακτηριστικά τονίζουν.
Νέα παρέμβαση από τον Καραμανλή
Στο μεταξύ, ο Κώστας Καραμανλής ετοιμάζει μια ακόμη διακριτική αλλά ουσιαστική παρουσία.
Στις 15 Οκτωβρίου, στην Παλαιά Βουλή, θα μιλήσει στην εκδήλωση προς τιμήν της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, της πρώτης γυναίκας προέδρου της Βουλής, που είχε αναδειχθεί επί των ημερών του.
Παρότι η ομιλία του δεν αναμένεται να ξεπεράσει τα δέκα λεπτά, το ενδιαφέρον στρέφεται στο υποδόριο μήνυμα που θα στείλει για τους θεσμούς και τη Δικαιοσύνη – δύο πεδία που προκαλούν πονοκέφαλο στο Μαξίμου.
Ο Πρωθυπουργός, γνωρίζοντας τη βαρύτητα του καραμανλικού λόγου στη Βόρεια Ελλάδα, αποφεύγει τη ρήξη.
Από την άλλη, ο ίδιος ο Καραμανλής φαίνεται να επιλέγει τη σιωπή ως μορφή πίεσης, ειδικά μετά την αιχμηρή αναφορά Μητσοτάκη στη «μακάρια ακινησία» της εξωτερικής πολιτικής.
Το αποτέλεσμα;
Ένα σκηνικό εσωκομματικών ισορροπιών που θυμίζει παρτίδα σκάκι:
ο Μητσοτάκης κρατά τον βασιλιά,
ο Καραμανλής τις αξίες του παλιού παιχνιδιού,
και ο Σαμαράς περιμένει τη στιγμή να παίξει το άλογό του.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr