Ποιοι Υπουργοί ετοιμάζουν βαλίτσες; – Αντώνη πες αλεύρι; – Το ΠΑΣΟΚ σκαρφαλώνει, αλλά ο Ανδρουλάκης δεν πείθει – Υπουργός Ναυτιλίας ή Πρόεδρος της Κύπρου; Οι Παππάδες «αφορίζουν» Κασσελάκη

Καλώς ήρθατε, αγαπητοί αναγνώστες, στα Hard Talks και σε άλλη μια ανάλυση της πολιτικής σκηνής, όπου τα παρασκήνια παίζουν μεγαλύτερο ρόλο από την ίδια την παράσταση. Από υπουργούς που φτιάχνουν βαλίτσες, μέχρι το sequel Μητσοτάκη-Σαμαρά που εξελίσσεται σε θρίλερ, έχουμε πολλά να πούμε. Και αν πιστεύετε ότι η πολιτική είναι ένα βαρετό παιχνίδι σκακιού, μάλλον δεν έχετε παρακολουθήσει αρκετές ταινίες του Tarantino. Από την άνοδο του ΠΑΣΟΚ και την καθήλωση του Ανδρουλάκη, μέχρι τους «Παππάδες» που από ευεργετημένοι έγιναν οι μεγαλύτεροι εχθροί του Κασσελάκη, η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι. Βάλτε ζώνη, γιατί η βόλτα αυτή θα έχει στροφές!

Σαμαράς Vs Μητσοτάκης: Το πολιτικό sequel που κανείς δεν περίμενε, αλλά όλοι θέλουν να δουν

Ξέρετε τι λένε για την Ιστορία; Ότι επαναλαμβάνεται – την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα. Εδώ, όμως, αγαπητέ αναγνώστη, το sequel «Μητσοτάκης vs Σαμαράς» μοιάζει περισσότερο με διαμάχη Tarantino: αιχμηροί διάλογοι, υποδόριες απειλές και αναπόφευκτα ένα τελικό ξεκαθάρισμα. Και όλα αυτά με φόντο την υπόθεση Παππά, που σαν σκηνοθετική οδηγία ήρθε να ρίξει λάδι στη φωτιά μιας έτσι κι αλλιώς καυτής πολιτικής σχέσης.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν άφησε τίποτα στην τύχη. Η φράση-καρφί του περί «μη χαριεντίσματος με καταδικασμένους» πήγε κατευθείαν στο γνωστό ενσταντανέ Σαμαρά-Παππά. Ο Μεσσήνιος δεν ήταν και το πιο ήρεμο πνεύμα στις σχέσεις του με τον σημερινό πρωθυπουργό, και τώρα τα πράγματα φαίνονται πιο τεταμένα από ποτέ.

Σαμαράς στα κεραμίδια: Ένα πολιτικό ρέκβιεμ σε ντεσιμπέλ

Φυσικά, ο Σαμαράς δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια. Η απάντηση ήρθε με ήχο πολλών ντεσιμπέλ – τόσο που θα νόμιζες ότι ακούς την εκκίνηση ενός νέου πολιτικού ροκ σόου. Έως και διαγραφή θα μπορούσε να εκληφθεί ο λόγος του, αλλά όπως θα έλεγε και ο Μάρλον Μπράντο στο “Νονό”: “I’m gonna make him an offer he can’t refuse”. Μόνο που εδώ το “offer” μπορεί να είναι ένας ανοιχτός πόλεμος με τον Μητσοτάκη – κι αν αυτό συμβεί, δεν ξέρουμε αν θα τελειώσει καλά για κανέναν.

Δίκοπο μαχαίρι για τον Σαμαρά

Ακούστε τι ψιθυρίζουν δώθε κείθε οι κυβερνητικοί, σχετικά με τον Σαμαρά και την απάντηση των…κύκλων του στον πρωθυπουργό για τα χαριεντίσματα με τον Νίκο Παππά: «Και τι θα κάνει δηλαδή, ο Σαμαράς; Θα ξαναρίξει μια κυβέρνηση της ΝΔ, όπως έκανε το 1993;».

Η ψυχούλα τους το ξέρει, βέβαια, καθώς είναι  ηλεκτρισμένη η κατάσταση, αλλά φαίνεται πως έχουν αποφασίσει να εξωθήσουν στα άκρα τον Σαμαρά, ώστε να κόψουν τον βήχα στους Σαμαρο-Καραμανλικούς βουλευτές που κατά καιρούς σηκώνουν κεφάλι.

Στα άκρα σημαίνει διαγραφή Σαμαρά. Αλλά για να φτάσει μέχρις εκεί ο Μητσοτάκης πρέπει να υπάρξουν κι άλλες αφορμές. Μια από αυτές είναι να μην πάει ο Σαμαράς στην ψηφοφορία για τον Προϋπολογισμό. Όμως δεν επισύρει κατ΄ανάγκην διαγραφή η ενδεχόμενη αυτή απουσία. Αν παραστεί και τον καταψηφίσει, αλλάζουν τα πράγματα.

Πριν από λίγο καιρό κύκλοι του Σαμαρά-νάτοι πάλι οι κύκλοι- δεν απέκλειαν ακόμη και ανατρεπτική κίνηση Καραμανλή-Σαμαρά. Αλλά όταν άκουγαν από τους συνομιλητές ότι αποκλείεται να μαχαιρώσει το κόμμα του ο Καραμανλής, έστω κι αν δεν πολυγουστάρει τον Μητσοτάκη, τότε μαζεύονταν οι Σαμαρικοί και τα μάσαγαν. Σας μιλάμε ως αυτήκοοι μάρτυρες, εντάξει;

Κάτι τελευταίο για τον βουλευτή της ΝΔ Γιώργο Βλάχο που δήλωσε ότι δεν είναι δεδομένη η ψήφος του για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εγινε σούσουρο, αλλά ο Βλάχος έχει ένα ισχυρό επιχείρημα: Ο ίδιος ο Μητσοτάκης δεν είχε ψηφίσει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Προκόπη Παυλόπουλο, ακραιφνή Καραμανλικό από παλιά και κορυφαίο υπουργό της ΝΔ.

Υπάρχουν κι άλλοι βουλευτές που δεν έχουν δεδομένη την ψήφο τους για τον υποψήφιο που θα υποδειχθεί από τον Μητσοτάκη; Δεν το γνωρίζουμε. Πάντως υπάρχει χρόνος για να…εκδηλωθούν, αν υπάρχουν…

Ο προϋπολογισμός: Η τελική αναμέτρηση ή το άλλοθι της απουσίας;

Ένας έμπιστος βουλευτής του Σαμαρά μου εκμυστηρεύτηκε ότι “καλό θα ήταν να πέσουν οι τόνοι”. Καταλαβαίνετε… Να τους ρίξει ποιος; Ο Σαμαράς; Γιατί αυτός είναι ήδη στα κεραμίδια! Και όπως ξέρουμε, όταν ο Σαμαράς είναι μακριά από την εξουσία, κάνει επικίνδυνες σκέψεις. Σκέψεις που φτάνουν μέχρι την αποχή από τον προϋπολογισμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Και εδώ είναι που το πολιτικό έργο γίνεται ενδιαφέρον: τι θα κάνει ο Σαμαράς όταν έρθει η ώρα του προϋπολογισμού; Θα τον ψηφίσει ή θα προτιμήσει ένα ταξιδάκι στο εξωτερικό; Και αν δεν τον ψηφίσει, ποιοι βουλευτές θα τον ακολουθήσουν; Αν συνεχιστεί έτσι, ίσως δούμε το sequel του Σαμαρά που ρίχνει κυβέρνηση Μητσοτάκη – αλλά δεν είμαι σίγουρος αν υπάρχουν πρόθυμοι για τέτοιες περιπέτειες, εκτός αν έχουν πολιτικές φιλοδοξίες στη Λατινοπούλου ή τον Βελόπουλο…

Η αληθινή σύγκρουση μόλις αρχίζει – και για τους Μητσοτάκη και Σαμαρά, η πολιτική δεν συγχωρεί ούτε τις παρεξηγήσεις ούτε τα υπονοούμενα. Η επόμενη σκηνή θα παιχτεί με φόντο την κάλπη, και τότε θα δούμε ποιος θα κάνει το τελικό “χαριεντισμό”.

Την ώρα που το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει με τη σύγκρουση Σαμαρά – Μητσοτάκη να φουντώνει, έρχεται η άρση της προστασίας των «Αικατερίνη Κελέση» και «Μάξιμος Σαράφης» στην υπόθεση Novartis για να προσθέσει λάδι στη φωτιά. Λέτε ο Αντώνης να βρει νέο μέτωπο να ανοίξει και να αφήσει τον Κυριάκο να αναπνεύσει λίγο; Ή μήπως έχουμε μπει σε ένα πολιτικό remake του “Gladiator”, όπου ο Σαμαράς δεν θα σταματήσει μέχρι να πετύχει την εκδίκηση του; Όπως θα έλεγε και ο Niccolò Machiavelli: “Οι πικρές αλήθειες του πολέμου δεν αφήνουν περιθώρια για ειρήνη.”

Ο Μητσοτάκης ξαναμοιράζει την τράπουλα με ρίσκο και απώλειες – Ποιοι Υπουργοί φεύγουν με τις βαλίτσες στο χέρι; 

Στην πολιτική, όπως και στο πόκερ, το ρίσκο είναι μέρος του παιχνιδιού. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει έτοιμος να ανακατέψει την τράπουλα, μόνο που αυτή τη φορά, τα χαρτιά που πέφτουν από το τραπέζι είναι βαριά. Δεν διάβασα το φλιτζάνι, μου το σφύριξε ένα πουλάκι από τη νεραντζιά του Μαξίμου ότι μόλις ξεμπερδέψει με την εκλογή του/της Προέδρου της Δημοκρατίας θα ξεκινήσει η αντίστροφή μέτρηση καθώς πρέπει να γίνουν διορθωτικές κινήσεις. Αφήστε ότι πριν την κρίσιμη ψηφοφορία θα ζεστάνει τον πάγκο της γαλάζιας ΚΟ ώστε μην έχουμε κανένα «στραμπούληγμα» στην κρίσιμή ψηφοφορία.

Κάποιοι υπουργοί έχουν ήδη αρχίσει να μαζεύουν τα πράγματά τους, ενώ άλλοι αναρωτιούνται αν θα είναι στη λίστα των “τυχερών” που θα μείνουν. Όπως έλεγε και ο Charles de Gaulle: “Politics is too serious a matter to be left to politicians”, και εδώ φαίνεται πως οι αποφάσεις δεν θα είναι προσωπικές αλλά πολιτικές.

Στυλιανίδης: Υπουργός ή υποψήφιος Πρόεδρος;

Αν ψάχνετε τον Υπουργό Ναυτιλίας, μάλλον δεν θα τον βρείτε στο Υπουργείο του. Ο Χρήστος Στυλιανίδης, περισσότερο καιρό βρίσκεται στην Κύπρο, την ώρα η ακτοπλοΐα έχει πάρει «φωτιά» από τις απεργιακές κινητοποιήσεις, παρά στην Ελλάδα, προετοιμάζοντας την υποψηφιότητά του για την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ναι, καλά διαβάσατε: Υπουργός Ναυτιλίας με βλέψεις Προέδρου σε άλλη χώρα! Μου το είπε ένας φίλος από τους λίγους που έχω στο γκουβέρνο. Το πόσο “ναυαγεί” η ναυτιλία μας είναι μάλλον ένα πικρό αστείο εδώ. Το πρώτο εισιτήριο για την έξοδο, ήδη έχει κοπεί για εκείνον, μαζί με τα παράπονα που πληθαίνουν. Αν ο Στυλιανίδης είχε το στυλ του Kevin Spacey στο *House of Cards*, θα έλεγε: “The ship is sinking, but I’m setting sail elsewhere.”

Σταϊκούρας σε… ανασχηματισμό εκτροχιασμού: Όταν δεν βρίσκεις ρυθμό, άλλαξε… μαέστρο!

Ο Σταϊκούρας, λοιπόν, σε νέες «δόξες» και αυτή τη φορά η αποστολή του; Να βάλει τάξη στα τρένα και τις συγκοινωνίες! Εκεί όπου το χάος συνάντησε την έλλειψη στρατηγικής. Αν υπήρχε διαγωνισμός για τον χειρότερο συντονισμό μεταξύ υπουργού και υφυπουργών, το δίδυμο Σταϊκούρα και των υφισταμένων του θα είχε σίγουρα μια θέση στο βάθρο.

Απ’ ό,τι φαίνεται, στον ανασχηματισμό, το υπουργείο Μεταφορών πήρε ένα πλάνο… *fast track* εκτροχιασμού. Γιατί τι καλύτερο από έναν υπουργό που δεν «μιλιέται» με τους υφυπουργούς του και δεν έχει χρόνο για συνεννοήσεις όταν οι χρήστες των ΜΜΜ αγανακτούν. Ή μάλλον, ο Σταϊκούρας τα πάει μια χαρά — αρκεί να μείνουμε μακριά από τρένα, λεωφορεία και οποιαδήποτε έννοια συγκοινωνίας.

Η ειρωνεία όμως είναι βαριά. Όσο οι επιβάτες αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις και καθημερινή ταλαιπωρία, η εσωτερική ένταση στο υπουργείο φαίνεται να είναι πιο «συγχρονισμένη» από τις ράγες. Αν λοιπόν αυτός ο ανασχηματισμός έχει κάποια ελπίδα, τότε η πραγματική πρόκληση θα ήταν να καταφέρει ο Σταϊκούρας να μιλήσει… έστω και λίγο με την ομάδα του.

Κικίλιας: Η βελούδινη έξοδος από τις… φλόγες

Και αν ο Στυλιανίδης βλέπει την έξοδο, ο Κικίλιας παίρνει το «βελούδινο διαβατήριο» προς την πολιτική εξορία. Ο Υπουργός Πολιτικής Προστασίας, αν και δεν θα χρεωθεί απόλυτα τις πυρκαγιές του καλοκαιριού, μοιάζει να παίρνει την έξοδο μέσα από μια πολιτική “διαφυγή” – για να μη χρεωθεί και τις υπόλοιπες καταστροφές. Όπως θα έλεγε ο πολιτικός φιλόσοφος Machiavelli: “It’s better to leave gracefully than to be forced out dramatically.” Άλλωστε, στην πολιτική, οι καρέκλες τρίζουν – ειδικά όταν οι φλόγες καίνε.

Γεωργιάδης: Το τρίξιμο της καρέκλας και οι γιατροί στα κάγκελα

Ο Άδωνις Γεωργιάδης μπορεί να μη χρεώνεται για το έργο του στο Υπουργείο Υγείας, αλλά η ένταση με τους γιατρούς τον έχει βάλει στη ζώνη κινδύνου. Και εδώ που τα λέμε, στην πολιτική είναι σαν τον *Gladiator*: “Are you not entertained?” – μόνο που αυτή τη φορά οι γιατροί, βασική εκλογική βάση της ΝΔ, δεν γελούν καθόλου. Αντί να του πετάνε τριαντάφυλλα, έχουν ανέβει στα κάγκελα και ίσως οι πρώτες καρέκλες να πέσουν εδώ. Στο τέλος της ημέρας, δεν είναι μόνο το έργο που μετράει, αλλά και το πώς παίζεις το πολιτικό παιχνίδι.

Όλγα Κεφαλογιάννη: Από το Υπουργείο στα… χαλιά της εξόδου

Η καρέκλα της Όλγας Κεφαλογιάννη τρίζει, και το χαλί της εξόδου είναι έτοιμο να στρωθεί. Παρά τη στιβαρή πολιτική της παρουσία και την εμπειρία της, φαίνεται πως οι πολιτικές ισορροπίες την οδηγούν σε… άλλες διαδρομές. Όπως λέει και μια παλιά ρήση του François Mitterrand: *”In politics, one must forgive many things in oneself that one cannot forgive in others.”* Ο Μητσοτάκης ίσως να της συγχωρεί λιγότερα πλέον. Το Υπουργείο της μοιάζει με ένα σκηνικό από το *Gone with the Wind*, όπου το μόνο που απομένει είναι το αποχαιρετιστήριο βλέμμα και η πόρτα που κλείνει αργά πίσω της.

Από την Κεφαλογιάννη περιμένουν μια κομψή έξοδο – αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, όταν φεύγεις από το κέντρο της εξουσίας, ακόμα και το πιο πολυτελές χαλί μπορεί να φαίνεται ψυχρό.

Ανασχηματισμός: Μίνι, μάξι ή απλά… βαρυστομαχιά;

Όπως λένε, στην πολιτική, τρώγοντας ανοίγει η όρεξη – αλλά με τόσους Υπουργούς να μπαίνουν στο στόχαστρο, κινδυνεύει να καταντήσει σε βαρυστομαχιά. Πάντως αν ανοίξει ο ανασχηματισμός θα φαγωθούν ως συνήθως πολλοί Υφυπουργοί που ούτε το όνομα τους δεν γνωρίζουμε και θα μετακινηθούν Χατζηδάκης, Γεραπετρίτης και Σκυλακάκης. Μπορεί η ανάγκη για ανασχηματισμό να προκύπτει από υπαρκτές ανάγκες και πιέσεις, αλλά στο τέλος της ημέρας, οι δυσαρεστημένοι – είτε αυτοί που φεύγουν είτε εκείνοι που δεν πήραν ποτέ θέση – θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα. Όπως θα έλεγε και ο Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Η πολιτική είναι πιο επικίνδυνη από τον πόλεμο, γιατί στον πόλεμο σε σκοτώνουν μόνο μία φορά.»

Μετρήσεις και παραφωνίες: Το ΠΑΣΟΚ σκαρφαλώνει, αλλά ο Ανδρουλάκης δεν πείθει

Η Metron Analysis μας έδωσε την τελευταία της δημοσκόπηση, κι ενώ το ΠΑΣΟΚ κάνει άλματα στην εκτίμηση ψήφου με ένα εντυπωσιακό 19,8%, ο Νίκος Ανδρουλάκης συνεχίζει να μας εκπλήσσει – όχι για τους σωστούς λόγους. Ο Ανδρουλάκης καταφέρνει να βγει πρώτος στη δημοτικότητα, αλλά όταν μιλάμε για την καταλληλότητα για πρωθυπουργός, οι αριθμοί… πέφτουν με κρότο. 6% για πρωθυπουργός; Σα να προσπαθείς να βάλεις ένα Fiat 500 σε αγώνα της Formula 1. Όπως θα μπορούσε να πει και ο Frank Underwood στο House of Cards: «Η εξουσία μοιάζει πολύ με τα ακίνητα. Όλα έχουν να κάνουν με την τοποθεσία, την τοποθεσία, την τοποθεσία.» Και η “τοποθεσία” του Ανδρουλάκη είναι μάλλον μακριά από το Μαξίμου.

Από την εκλογική νίκη στην πραγματικότητα: Ο Ανδρουλάκης στο καθρέφτη της καταλληλότητα 

Πώς γίνεται, λοιπόν, να βλέπουμε την εκτίναξη του ΠΑΣΟΚ και ταυτόχρονα την καθήλωση του Ανδρουλάκη; Είναι σαν εκείνο το κλασικό σκηνικό στο “The Matrix“: μπορείς να έχεις όλη τη δύναμη που νομίζεις ότι χρειάζεσαι, αλλά αν δεν ξέρεις πώς να την ελέγξεις, καταλήγεις να παραπατάς. Κάπως έτσι μοιάζει και η περίπτωση του Νίκου Ανδρουλάκη. Τρέχει με τις μηχανές του ΠΑΣΟΚ, αλλά στο κεφάλαιο “καταλληλότητα”, μάλλον έχει μείνει πίσω στο manual.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ο κυρίαρχος του παιχνιδιού

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, βλέπουμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κυριαρχεί στην καταλληλότητα με 29%, αφήνοντας τον Ανδρουλάκη και τον Βελόπουλο να κυνηγούν τις σκιές. Στο πολιτικό σκάκι, ο Μητσοτάκης κινεί τις φιγούρες του με την ακρίβεια του “The Queen‘s Gambit“, ενώ ο Ανδρουλάκης ακόμα προσπαθεί να καταλάβει πώς να παίξει το παιχνίδι. Όπως θα έλεγε και ο Niccolò Machiavelli: “Δεν είναι τόσο το τι συμβαίνει, αλλά πώς το αντιλαμβάνεται το κοινό.” Και το κοινό, μέχρι στιγμής, δεν τον βλέπει ως ηγέτη.

Το ΠΑΣΟΚ ως άλογο κούρσας, αλλά ο Ανδρουλάκης παραμένει στον στάβλο

Είναι σαφές ότι το ΠΑΣΟΚ δείχνει δυναμική, όπως και στην προηγούμενη εκλογή Ανδρουλάκη πριν ξεφουσκώσει, αλλά το να έχεις το κόμμα σε άνοδο χωρίς τον ηγέτη που μπορεί να το οδηγήσει μέχρι το τέρμα, είναι σαν να βλέπεις έναν δρομέα να πλησιάζει τη γραμμή του τερματισμού χωρίς την αποφασιστικότητα να τρέξει. Μπορεί ο Ανδρουλάκης να ηγείται του ΠΑΣΟΚ, αλλά όπως λέει και το παλιό ρητό: “Ένα άλογο κούρσας δεν κερδίζει μόνο του τον αγώνα. Χρειάζεται και τον σωστό αναβάτη.” Και προς το παρόν, ο Ανδρουλάκης φαίνεται να παραμένει στο στάβλο.

Τελικά, αγαπητέ Νίκο, η πολιτική δεν είναι απλώς θέμα αριθμών. Χρειάζεσαι και την προσωπική γοητεία, την επιμονή, και το κάτι παραπάνω για να φτάσεις στην κορυφή. Γιατί, όπως θα έλεγε και ο Winston Churchill: “Η επιτυχία είναι το να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου.” Και εσύ έχεις αρκετές αποτυχίες μπροστά σου να ξεπεράσεις.

Μητσοτάκης: διαλέγει αντίπαλο ή απλώς παραβλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ;

Όπως θα έλεγε και ο Niccolò Machiavelli: *”Ο σοφός ηγεμόνας πρέπει να επιλέγει τους εχθρούς του με προσοχή.”* Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται πως ακολουθεί αυτή τη γραμμή, επιλέγοντας αντίπαλο τον Ανδρουλάκη αντί για τον Νίκο Παππά. Γιατί; Είναι απλό. Ο Μητσοτάκης δεν βλέπει πλέον τον ΣΥΡΙΖΑ ως πραγματική απειλή. Όσο και αν πικραίνει τους Συριζαίους, η πραγματικότητα είναι ότι ο Κυριάκος θεωρεί ότι ο Ανδρουλάκης δεν έχει πολιτικό μπόι – και άρα δεν μπορεί να τον απειλήσει σοβαρά.

Μητσοτάκης vs Παππάς: Σύγκρουση από Απόσταση και η Στρατηγική του «Μέχρι Τέλους»

Σας το είχα πει, αγαπητέ αναγνώστη, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει καμία διάθεση να αντιμετωπίσει τον Νίκο Παππά ως κανονικό πολιτικό αρχηγό στη Βουλή. Θα μπορούσα να παραθέσω το γνωστό ρητό του Charles de Gaulle: *”Μην υποτιμάς ποτέ τον αντίπαλο, ακόμα κι όταν δεν είναι αντάξιός σου”*, αλλά εδώ φαίνεται ότι ο Μητσοτάκης τον έχει υποτιμήσει πλήρως. Για εκείνον, το παιχνίδι είναι με τον Νίκο Ανδρουλάκη, και μόνο με εκείνον. Ο Παππάς; Άλλο επίπεδο.

Ο μονόλογος της Βουλής: Όταν ο Μητσοτάκης αποχωρεί και η βαβούρα συνεχίζεται

Στη  συζήτηση για τις πυρκαγιές, μάλλον περιμέναμε λίγο περισσότερη φλόγα στα επιχειρήματα, αλλά οι γνωστές εντάσεις έκαναν τη Βουλή να μοιάζει με σκηνικό από το *”A Few Good Men”*: όλοι φωνάζουν, αλλά κανείς δεν ακούει. Ο πρωθυπουργός αποχώρησε επιδεικτικά όταν ο Παππάς πήρε το λόγο. Ήταν σαν να λέει: *”I’m not even going to dignify this with a response”*, όπως θα έλεγε και ο Daniel Day-Lewis στο *There Will Be Blood*.

Αν θέλετε τη γνώμη μου, ο Μητσοτάκης ήξερε ακριβώς τι έκανε. Επέλεξε να παίξει σκάκι με τον Ανδρουλάκη, αφήνοντας τον Παππά να παίζει μόνος του στο τραπέζι του τάβλι. Και, όπως ξέρουμε, το σκάκι έχει περισσότερη στρατηγική, ενώ το τάβλι… είναι λίγο πιο «στο φλου».

Κασσελάκης: Τα εγκαίνια και το σκηνικό διαγραφής που θυμίζει Σενάριο Netflix

Ποιος είπε ότι η πολιτική είναι βαρετή; Ο Στέφανος Κασσελάκης κατάφερε στα εγκαίνια των νέων του γραφείων να μαζέψει πάνω από 1500 ανθρώπους. Νούμερο που θυμίζει συναυλία και όχι πολιτική εκδήλωση. Και ας είμαστε ειλικρινείς, το να μαζέψεις τόσο κόσμο σε πολιτικές εκδηλώσεις στις μέρες μας δεν είναι και τόσο εύκολο. Όπως θα έλεγε και ο Napoléon Bonaparte: *”Η δύναμη είναι στους αριθμούς.”* Και ο Κασσελάκης, έκανε επίδειξη δύναμης. Όμως, όπως ξέρουμε, στη πολιτική δεν αρκούν οι αριθμοί, αλλά και οι εσωκομματικές ίντριγκες που παίζουν στα παρασκήνια.

Διαγραφή Κασσελάκη: Η εσωκομματική πλοκή χοντραίνει

Η μειοψηφία της  Επιτροπής Δεοντολογίας μοιάζει να προετοιμάζει το σκηνικό για τη διαγραφή του Κασσελάκη, με πέντε μέλη να στήνουν το πάζλ της εξόδου. Όμως, όπως σε κάθε πολιτικό δράμα, το ζήτημα είναι αν η ηγεσία θα ακολουθήσει αυτό το δρόμο. Θα απομακρύνουν τον Κασσελάκη ή θα δούμε άλλο ένα κεφάλαιο στην αέναη μάχη για την εσωτερική συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ; Όπως είπε και οFranklin D. Roosevelt: *”In politics, nothing happens by accident. If it happens, you can bet it was planned that way.”* Και κάτι μου λέει ότι στο ΣΥΡΙΖΑ, τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Επιτροπή δεοντολογίας: Όργανο ή όργανο για την… Τασκένδη;

Η Επιτροπή Δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ, το καταστατικό και η τήρησή του θυμίζουν πλοκή από το “The Godfather”: όλα παίζονται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η απόφαση ότι οι υποψηφιότητες θα κριθούν από το Συνέδριο και όχι από την Κεντρική Επιτροπή ενίσχυσε το στρατόπεδο Κασσελάκη. Και ξαφνικά, έρχεται ο Στέλιος Παππάς – ναι, ο πατήρ του Νίκου – να δηλώσει ότι η απόφαση αυτή δεν ισχύει λόγω έλλειψης απαρτίας. Μάλιστα έστειλε επιστολή με άλλους τέσσερις που περιγράφει τον καημό του, να διαγράψει τον Κασσελάκη και τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής Δεοντολογία που δεν συμφωνούν μαζί του. Μόνο που οι πληροφορίες λένε άλλα. Η κατάσταση θυμίζει λίγο τη σκηνή από το “Twelve Angry Men”, όπου ο ένας πασχίζει να πείσει τους υπόλοιπους, αλλά οι ενδείξεις βαραίνουν προς την άλλη πλευρά. Οι Παππάδες θέλουν να «αφορίσουν» του Κασσελάκη, «Ουδείς πιο αχάριστος του ευεργετηθέντος» – αυτό ήταν ένα αγαπημένο ρητό του πονηρού και έμπειρου πολιτικού Ανδρέα Παπανδρέου και πλέον και του Κασσελάκη.

Κασσελάκης και Παππάς: Από σύμμαχοι σε πρωταγωνιστές εσωκομματικής ταινίας θρίλερ

Και ενώ η ένταση κορυφώνεται, τα στρατόπεδα στον ΣΥΡΙΖΑ αναρωτιούνται: Γιατί ο Νίκος Παππάς, που επωφελήθηκε από την υποστήριξη του Κασσελάκη, τώρα πρωτοστατεί στον αποκλεισμό του; Είναι σαν εκείνη την κλασική πολιτική φράση του Winston Churchill: “Στην πολιτική δεν υπάρχουν μόνιμοι φίλοι ή εχθροί, μόνο μόνιμα συμφέροντα.” Το γεγονός ότι ο Κασσελάκης επέβαλε τον Παππά ως πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας, αλλά τώρα βλέπει τον ίδιο να προετοιμάζει το έδαφος για την πολιτική του εξορία, θυμίζει προδοσία βγαλμένη από αρχαία τραγωδία.

Το Πολιτικό κάδρο του Αλέξη: Με παλιά υλικά δουλειά δεν γίνεται

Τι να πεις για τον Αλέξη Τσίπρα και το επιτελείο που έχει στήσει γύρω του; Αντί να πλαισιώνεται από ανθρώπους που θα τον βοηθήσουν να αναγεννήσει τον προοδευτικό χώρο, επιλέγει πρόσωπα βγαλμένα από το πολιτικό παρελθόν. Θυμίζει σκηνικό από τον “Νεκρό” του Jim Jarmusch, όπου όλοι περιφέρονται σαν φαντάσματα, χωρίς καμία σύνδεση με το μέλλον. Ο Δραγασάκης, η Κατσέλη… ολόκληρη η παλιά σχολή της οικονομίας δίπλα του. Και αναρωτιέμαι, αγαπητέ Αλέξη: Πώς να απαντήσεις στις σύγχρονες προκλήσεις με τέτοιους “βετεράνους”; Η πολιτική δεν είναι μουσείο, κι εσύ φτιάχνεις μαυσωλείο.

Βαρίδια και απώθηση: Ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ δίπλα στον Αλέξη

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Τσίπρας επιλέγει να βάζει δίπλα του τους εκπροσώπους του πιο παλαιού και απεχθούς ΣΥΡΙΖΑ. Εκείνου που, το μόνο που κατάφερνε, ήταν να λειτουργεί σαν βαρίδι. Ξέρεις, Αλέξη, όπως θα έλεγε και ο Φρανσουά Μιτεράν: “Το μέλλον ανήκει σ’ αυτούς που προετοιμάζουν το παρόν.” Εσύ όμως, με τόσο παλιά υλικά γύρω σου, πώς θα προετοιμάσεις το μέλλον; Μήπως να ξανασκεφτείς το φόντο και το κάδρο σου; Γιατί, όπως πάνε τα πράγματα, ούτε ριμπράντινγκ να κάνεις δεν θα έχει κανένα νόημα.

Και κάπως έτσι, η πολιτική σκηνή συνεχίζει να μας προσφέρει άφθονο υλικό για συζήτηση και… φλέγμα. Όπως θα έλεγε και ο Churchill, “Η επιτυχία είναι το να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου.” Και αν κρίνουμε από τα τελευταία γεγονότα, αρκετοί πολιτικοί έχουν μάθει καλά αυτό το μάθημα. Στο επόμενο επεισόδιο, ίσως δούμε ποιοι υπουργοί θα αποχαιρετήσουν με χαμόγελο ή… βαλίτσες στο χέρι. Μέχρι τότε, θυμηθείτε: στην πολιτική, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

• Hard Talks
• Αλέξης Τσίπρας
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Νίκος Ανδρουλάκης
• ΠΑΣΟK
• Στέφανος Κασσελάκης
• ΣΥ​ΡΙΖΑ