«Πολεμική» άνοδος για ΝΔ, «κλειδί» οι αναποφάσιστοι – Πόση πλήξη πια με αυτό το ΠΑΣΟΚ – Διεύρυνση ούτε για ταξί – Ήταν ποτέ πρωθυπουργός ο Τσίπρας ή το ξέχασε; – Όταν μιλά για γεωπολιτική σε πιάνει ίλιγγος

Στην πολιτική σκακιέρα, καμία δημοσκόπηση δεν είναι απλώς ένας αριθμητικός πίνακας. Είναι ένα στιγμιότυπο διάθεσης. Και η τελευταία μέτρηση της Alco δείχνει ότι το παιχνίδι παραμένει ανοιχτό – ίσως περισσότερο από όσο θα ήθελαν τα επιτελεία των κομμάτων.

Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ εμφανίζουν μικρή αλλά υπαρκτή άνοδο, ωστόσο η πραγματική είδηση δεν βρίσκεται τόσο στα ποσοστά των κομμάτων όσο στο μεγάλο «γκρίζο σύννεφο» των αναποφάσιστων.

Στην πρόθεση ψήφου επί των εγκύρων, η εικόνα έχει ως εξής:

• ΝΔ: 25,1%
• ΠΑΣΟΚ: 10,8%
• Ελληνική Λύση: 8,7%
• ΚΚΕ: 7,4%
• Πλεύση Ελευθερίας: 7,2%
• ΣΥΡΙΖΑ: 4,2%
• ΜέΡΑ25: 3,1%
• Φωνή Λογικής: 2,7%
• Νίκη: 2,2%
• Κίνημα Δημοκρατίας: 1,2%
• Νέα Αριστερά: 1%
• Άλλο κόμμα: 7,5%

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι το 18,9% των αναποφάσιστων, ποσοστό που λειτουργεί ως πολιτική δεξαμενή για τις επόμενες κινήσεις στο πολιτικό σκηνικό. Με απλά λόγια, σχεδόν ένας στους πέντε ψηφοφόρους δεν έχει αποφασίσει ακόμη.

Το μεγάλο κενό εκπροσώπησης

Η δημοσκόπηση αποτυπώνει και κάτι βαθύτερο: ένα κενό πολιτικής ταύτισης.

Στο ερώτημα αν υπάρχει σήμερα κάποιο κόμμα που να τους εκφράζει σε σημαντικό βαθμό, το 50% απαντά «όχι», ενώ μόλις το 45% δηλώνει ότι νιώθει πολιτικά εκπροσωπημένο.

Με άλλα λόγια, ο μισός πολιτικός χάρτης της χώρας βρίσκεται σε αναζήτηση.

Το σενάριο νέου κόμματος

Σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι τυχαίο ότι ανοίγει ξανά η συζήτηση για την πιθανότητα δημιουργίας νέων πολιτικών σχημάτων.

Στην ερώτηση πόσο πιθανό είναι να στήριζαν ένα νέο κόμμα:

• 10% απαντά «πολύ πιθανό»
• 19% «αρκετά πιθανό»
• 19% «λίγο πιθανό»
• 40% «καθόλου πιθανό»

Το στοιχείο που τραβά το βλέμμα είναι ότι σχεδόν τρεις στους δέκα πολίτες αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο στήριξης νέου κόμματος.

Γι’ αυτό και στο παρασκήνιο συνεχίζονται οι συζητήσεις για πιθανά πολιτικά εγχειρήματα, είτε γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα, είτε γύρω από πρόσωπα που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης το τελευταίο διάστημα, όπως η Μαρία Καρυστιανού, η οποία έχει μετατραπεί σε σύμβολο της κοινωνικής οργής για την τραγωδία των Τεμπών.

Η κοινωνική δυσαρέσκεια

Πίσω από τα ποσοστά κρύβεται και ένα πιο βαρύ πολιτικό μήνυμα.

Η έρευνα δείχνει ότι οι πολίτες παραμένουν βαθιά δυσαρεστημένοι σε βασικά ζητήματα της καθημερινότητας.

Η πλειονότητα θεωρεί ότι η ακρίβεια στα βασικά αγαθά δεν έχει περιοριστεί, ενώ τα ζητήματα δικαιοσύνης και κάθαρσης συνεχίζουν να τροφοδοτούν την κοινωνική δυσπιστία.

Δεν είναι τυχαίο ότι το 68% των πολιτών δηλώνει πως χρειάζεται πολιτική αλλαγή για να υπάρξει δικαιοσύνη και κάθαρση στη χώρα.

Παράλληλα, ένας στους δύο πολίτες εκτιμά ότι η καταδικαστική απόφαση για την υπόθεση των υποκλοπών αποτελεί ισχυρό πλήγμα για την κυβέρνηση.

Το πολιτικό συμπέρασμα

Το πολιτικό σύστημα δείχνει να κινείται σε μια περίοδο εύθραυστης ισορροπίας.

Η κυβέρνηση διατηρεί προβάδισμα, το ΠΑΣΟΚ καταγράφει μικρή ανάκαμψη, αλλά ο πραγματικός παράγοντας που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες παραμένει ένας: οι αναποφάσιστοι και η κοινωνική δυσαρέσκεια.

Και όπως λένε έμπειρα στελέχη της πολιτικής αγοράς, όταν το 50% των πολιτών δηλώνει ότι δεν εκφράζεται από κανένα κόμμα, τότε το πολιτικό παιχνίδι μπορεί να αλλάξει πολύ πιο γρήγορα από όσο δείχνουν οι δημοσκοπήσεις.

Πόση πλήξη πια με αυτό το ΠΑΣΟΚ – Διεύρυνση ούτε για ταξί

Αν η πολιτική είχε κατηγορία «χαμηλής έντασης», το ΠΑΣΟΚ μάλλον θα έπαιρνε το βραβείο. Διότι κάθε φορά που ανακοινώνεται «διεύρυνση», το μόνο που διευρύνεται είναι η λίστα με ονόματα που δύσκολα μπορούν να αλλάξουν την πολιτική θερμοκρασία.

Η τελευταία ανακοίνωση για τη συμπλήρωση της Επιτροπής Συμπαράταξης και Διεύρυνσης μοιάζει περισσότερο με κατάλογο συνεδρίου συλλόγου αποφοίτων παρά με πολιτική κίνηση που μπορεί να ταράξει τα νερά.

Στη λίστα εμφανίζονται πρόσωπα με ενδιαφέρουσες διαδρομές – ο πρώην πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδόσης Πελεγρίνης, ο συγκοινωνιολόγος Άρης Λιαροκάπης, ο πρώην δήμαρχος Κερατσινίου Δημήτρης Σαράφογλου, μαζί με καλλιτέχνες όπως ο Χρήστος Νικολόπουλος και ο Βαγγέλης Κορακάκης.

Καμία αντίρρηση για την προσωπική πορεία των ανθρώπων.
Το ερώτημα όμως είναι πολιτικό: αυτή είναι η περιβόητη διεύρυνση;

Διότι όταν ένα κόμμα μιλά για άνοιγμα στην κοινωνία, συνήθως εννοεί νέα πολιτικά ρεύματα, κοινωνικές συμμαχίες, πρόσωπα που μπορούν να δημιουργήσουν δυναμική. Όχι μια λίστα που θυμίζει περισσότερο διοικητικό συμβούλιο πολιτιστικού φορέα.

Στο εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη μπορεί να υπάρχει ικανοποίηση ότι η Επιτροπή θα συνεδριάσει στις 17 Μαρτίου παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη για να οργανώσει την παρουσία της στο συνέδριο. Στο πολιτικό ακροατήριο όμως η αίσθηση είναι διαφορετική.

Και αυτή η αίσθηση συνοψίζεται σε μια φράση που ακούγεται συχνά στους διαδρόμους της πολιτικής αγοράς:
«Διεύρυνση χωρίς πολιτικό ρίσκο είναι απλώς μια λίστα ονομάτων».

Το πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ότι προσθέτει πρόσωπα. Το πρόβλημα είναι ότι η πολιτική ένταση παραμένει χαμηλή. Σε μια περίοδο όπου η κοινωνία δείχνει έντονη δυσπιστία προς το πολιτικό σύστημα και οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν μεγάλο ποσοστό πολιτών που δεν εκφράζονται από κανένα κόμμα, οι κινήσεις που γίνονται μοιάζουν υπερβολικά προσεκτικές.

Και κάπως έτσι η «διεύρυνση» καταλήγει να θυμίζει αυτό που σχολιάζουν με δόση ειρωνείας ακόμη και στελέχη του χώρου:
τόσα ονόματα και πάλι δεν γεμίζει ούτε ταξί.

Ήταν ποτέ πρωθυπουργός ο Τσίπρας ή το ξέχασε; – Όταν μιλά για γεωπολιτική σε πιάνει ίλιγγος

Υπάρχει μια περίεργη στιγμή στην ελληνική πολιτική: όταν ο Αλέξης Τσίπρας αρχίζει να κάνει μαθήματα γεωπολιτικής. Εκεί που ο ακροατής προσπαθεί να θυμηθεί αν μιλά ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας ή κάποιος σχολιαστής που ανακάλυψε ξαφνικά την εξωτερική πολιτική.

Στις τελευταίες παρεμβάσεις του από Θεσσαλονίκη και Κοζάνη, ο Τσίπρας εμφανίστηκε βαθιά ανήσυχος για τον πόλεμο στο Ιράν και κατηγόρησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι δίνει «λευκή επιταγή» στον Ντόναλντ Τραμπ και στο Ισραήλ. Μάλιστα προειδοποίησε να μην χρησιμοποιηθεί η Σούδα ή άλλες ελληνικές εγκαταστάσεις για επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να εμπλέξουν τη χώρα στον πόλεμο.

Μέχρι εδώ θα μπορούσε κανείς να πει: θεμιτή πολιτική κριτική.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο Τσίπρας μιλά σαν να μην κυβέρνησε ποτέ. Σαν να μην ήταν ο άνθρωπος που όχι μόνο αναβάθμισε τη στρατιωτική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά υπέγραψε και την επέκταση της αμερικανικής παρουσίας σε κρίσιμες βάσεις.

Και τώρα εμφανίζεται ως ο αυστηρός κριτής της «υποτελούς πολιτικής».

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι παρουσιάζει την περίφημη «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική» του ως υπόδειγμα ρεαλισμού. Η ίδια πολιτική που, αν θυμάται κανείς, ξεκίνησε με θεωρίες για τη «γεωπολιτική αξία» της Ελλάδας και κατέληξε σε μια εντυπωσιακή στροφή προς την Ουάσιγκτον όταν η πραγματικότητα χτύπησε την πόρτα.

Στην ομιλία του μάλιστα επικαλέστηκε τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ ως παράδειγμα ρεαλισμού. Ωραίο το παράδειγμα. Μόνο που η ισπανική γεωπολιτική δεν βρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο ούτε απέναντι από μια Τουρκία που αμφισβητεί καθημερινά κυριαρχικά δικαιώματα.

Αλλά η κορύφωση έρχεται όταν ο Τσίπρας μιλά για τη Σούδα και τις βάσεις, λέγοντας ότι η σημερινή κυβέρνηση έδωσε «τα πάντα χωρίς ανταλλάγματα».

Εδώ το πολιτικό déjà vu είναι αναπόφευκτο. Γιατί αν υπάρχει κάτι που ξέρουν καλά οι διπλωματικοί κύκλοι, είναι ότι η στρατηγική σχέση Ελλάδας–ΗΠΑ απογειώθηκε ακριβώς την περίοδο που ο ίδιος ήταν πρωθυπουργός.

Και κάπως έτσι δημιουργείται το παράδοξο: ο άνθρωπος που υπέγραψε την αναβάθμιση της συνεργασίας με την Ουάσιγκτον εμφανίζεται σήμερα ως ο αυστηρός κατήγορος της «λευκής επιταγής».

Το πρόβλημα για τον Τσίπρα δεν είναι ότι ασκεί κριτική. Η αντιπολίτευση αυτό κάνει.
Το πρόβλημα είναι ότι όταν προσπαθεί να εμφανιστεί ως γεωπολιτικός δάσκαλος, η μνήμη της δικής του διακυβέρνησης επιστρέφει.

Και τότε ο ακροατής μένει με μια απλή απορία: ο Τσίπρας θυμάται ότι ήταν πρωθυπουργός ή το έχει διαγράψει από το πολιτικό του βιογραφικό; Καλά αυτά που είπε για το ΝΑΤΟ και την Κύπρο, αφήστε καλύτερα… εκτός από τα να γράφει βιβλία- εδώ γελάμε- ας διαβάσει και κανένα με την ιστορία της. 

• δημοσκόπηση
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής