Πόσο σίγουρη είναι η επανεκλογή Ερντογάν;

Η πρωτιά του για πολλούς στη Δύση ήταν απρόσμενη. Για αυτό και προκάλεσε σοκ. Οι μετρήσεις που το τελευταίο διάστημα έδιναν ακόμα και 5 μονάδες μπροστά τον Κιλιντντάρογλου, είχαν δημιουργήσει σε Αμερική και Ευρώπη – και στην Ελλάδα – την αίσθηση ότι πιθανότατα πλησίαζε το τέλος της εξουσίας Ερντογάν. Κι όμως, ο σουλτάνος απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι πολύ σκληρός για να τελειώσει από τώρα…

Οι αρχικές εκτιμήσεις δυτικών Μ.Μ.Ε. ότι η αντιπολίτευση θα καλούσε χθες τους οπαδούς της να βγουν στους δρόμους για να αμφισβητήσουν δυναμικά το αποτέλεσμα, διαψεύστηκαν εν τη γεννέσει τους. Πολύ απλά γιατί δεν είναι στην κουλτούρα και στις συνήθειες της τουρκικής κοινωνίας να συγκρούεται ανοιχτά με το κράτος. Ένα κράτος σκληρό και με ρίζες στον αυταρχισμό των Οθωμανών. Και η αλήθεια είναι ότι οι Τούρκοι πολίτες είναι μαθημένοι να το σέβονται, να το υπολογίζουν, μα πάνω από όλα να το φοβούνται…

Από την άλλη, μπορεί ο Κιλιντσντάρογλου να γλίτωσε στο παρά ένα τον εξευτελισμό της οριστικής ήττας του από τον α’ κιόλας γύρο των εκλογών, όμως κανείς δεν αμφισβητεί πως έτσι ή αλλιώς είναι ο μεγάλος χαμένος της προεδρικής αναμέτρησης. Και λίγοι επίσης αμφιβάλλουν ότι ο Ερντογάν έχει όλες τις προϋποθέσεις για να ανανεώσει για μια ακόμη πενταετία την παραμονή του στο Παλάτι της Άγκυρας…Είναι λοιπόν σίγουρη η επανεκλογή του;

Ας δούμε την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί από χθες με ψυχραιμία. Πρώτα πρώτα η απόσταση που τον χωρίζει από τον Κιλιντσντάρογλου είναι τέτοια που να του επιτρέπει να αισιοδοξεί. Ας μην ξεχνάμε επίσης πόσο ασφυκτικά ελέγχει το βαθύ κράτος μετά από 20 χρόνια αυταρχικής εξουσίας. Ύστερα θα ήταν έκπληξη αν ο Ογκάν, ένας σκληρός εθνικιστής πολιτικός, χάριζε το δικό του 5,5% τού α’ γύρου στους κεμαλικούς. Πολύ περισσότερο όταν ξέρει ότι οι Κούρδοι του HDP με τους οποίους είναι σε διαρκή σύγκρουση, στήριξαν στη μεγάλη τους πλειοψηφία τη συμμαχία της αντιπολίτευσης. Κι αυτό ένας πρώην συνεργάτης της ακροδεξιάς Ακσενέρ και παλιός Γκρίζος Λύκος, όπως ο Ογκάν, δεν είναι εύκολο να το ξεπεράσει.

Άλλωστε στις 14 ημέρες που απομένουν ως τις επαναληπτικές εκλογές της 28ης Μαΐου, υπάρχει άφθονος χρόνος για να πάρει την απόφαση που τον συμφέρει. Αλλά έτσι ή αλλιώς οι εθνικιστές οπαδοί του δεν θα ακολουθούσαν μια στήριξη που δεν θα περιλάμβανε τους Γκρίζους Λύκους και συμμάχους του Ερντογάν. Αυτοί θα επιδιώξουν να πάνε με τον δυνατόν του α’ γύρου. Δηλαδή με τον Ερντογάν. Και βέβαια μόνο αφελής θα μπορούσε να πιστέψει ότι ο ίδιος ο Ερντογάν δεν έχει τον τρόπο του για να πείσει τον Ογκάν να επιλέξει εκείνο που θα ζεστάνει τον τραπεζικό λογαριασμό του. Και ο νοών νοείτω…

Όσον αφορά τους Κούρδους οι χθεσινές εκλογές απέδειξαν ότι ο ρόλος τους είναι μάλλον αποδυναμωμένος. Όχι μόνο γιατί οι ψήφοι του HDP έδειξαν πως δεν φτάνουν για να δώσουν την πρωτιά στον Κιλιντσντάρογλου αλλά και γιατί πολλοί από αυτούς είναι αστικοποιημένοι μουσουλμάνοι και κατά συνέπεια ενσωματωμένοι στο κυβερνών ΑΚΡ του Ερντογάν.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι η πιθανή επανεκλογή του θα εδραιώσει ακόμα περισσότερο το καθεστώς του και με ακόμα πιο αυξημένο τον αυταρχισμό του. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι θα φέρει σε μεγαλύτερη αμηχανία τη Δύση και κυρίως τις Ηνωμένες Πολιτείες του Μπάιντεν που ανοιχτά τοποθετήθηκαν κατά του σουλτάνου και υπέρ της κεμαλικής αντιπολίτευσης. Μετά τις 28 Μαΐου θα κληθούν πιθανότατα να καταστρώσουν νέα σχέδια για την αντιμετώπισή του. Αντίθετα ο Πούτιν μπορεί να αισθάνεται πιο ήσυχος ότι δεν θα χάσει τον πολύτιμο σύμμαχό του.
Και η Ελλάδα τι μπορεί να περιμένει από μια νέα θητεία Ερντογάν; Άγνωστο να προβλέψει κανείς. Κάτι καλύτερο, λίγο δύσκολο. Το χειρότερο φαντάζει πιο πιθανό….