Δημοσίευση: ’
Πού είναι η κόρη μου; Και ο Καναδάς στον χορό του σκανδάλου της αρπαγής βρεφών
Από το 1945 έως το 1975 εκατοντάδες χιλιάδες βρέφη δόθηκαν για υιοθεσία ενάντια στη θέληση των μητέρων τους που τα αναζητούν ακόμα
Από το 1945 έως το 1975 εκατοντάδες χιλιάδες βρέφη δόθηκαν για υιοθεσία ενάντια στη θέληση των μητέρων τους που τα αναζητούν ακόμα
Η Monica Byrne έζησε μια εικοσαετία με την αγωνία τι απέγινε η κόρη της. Η εξομολόγησή της στον Rahul Kalvapalle του Global News κόβει την ανάσα. Πόσο μάλλον που τα γεγονότα τα οποία αφηγείται συνέβησαν όχι σε κάποια υποανάπτυκτη χώρα αλλά στον Καναδά, μια χώρα – προπύργιο των ατομικών ελευθεριών.
Η περίπτωσή της όπως αποδεικνύεται από τα όσα βλέπουν τις τελευταίες ημέρες το φως της δημοσιότητας δεν είναι μοναδική. Από το 1945 έως το 1975 η καναδική κυβέρνηση υλοποίησε ένα απίστευτο πρόγραμμα υποχρεωτικής υιοθεσίας με θύματα ανύπαντρες μητέρες.
Χιλιάδες γυναίκες, κάποιες ανήλικες, κάποιες όχι, οδηγήθηκαν παρά τη θέλησή τους σε κέντρα «μητρότητας» τα οποία διαχειρίζονταν θρησκευτικά ιδρύματα. Φυλακισμένες, στην αποκλειστική διάθεση ανθρώπων που τις έβλεπαν αφενός ως αμαρτωλές και αφετέρου ως μέσον για την ικανοποίηση των «αναγκών» των νόμιμων ζευγαριών σε μια εποχή όπου οι θεραπείες γονιμότητας ήταν άγνωστες, δέχονταν φυσική και ψυχολογική κακοποίηση. Στις περισσότερες δεν δόθηκε καν η ευκαιρία να δουν τα νεογέννητα αφού οι τοκετοί γίνονταν είτε με αναισθησία, είτε και με την άσκηση φυσικής βίας.
Μετά τον τοκετό οι γυναίκες υποχρεώνονταν να υπογράψουν χαρτιά με τα οποία παραχωρούσαν τα παιδιά τους και στη συνέχεια στέλνονταν σπίτια τους με μπανταρισμένο το στήθος –για να σταματήσουν την γαλακτοφορία- και με την εντολή να «ξεχάσουν» ό,τι συνέβη, να παντρευτούν και, αν αυτό δεν συμβεί, να πάρουν ένα σκυλάκι για παρηγοριά. Πάντως, σε καμία περίπτωση να μην αποτολμήσουν να αναζητήσουν τα παιδιά τους.
Τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για να εξαναγκαστούν ακόμα και ενήλικες γυναίκες να συμμορφωθούν είναι απίστευτα. Όπως αφηγείται μία από τις παθούσες, οι αρχές άσκησαν πίεση στους γονείς της οι οποίοι ήταν μετανάστες από την Ευρώπη. Μπροστά στον κίνδυνο να απελαθούν, εκείνοι παραχώρησαν την κηδεμονία της κόρης τους στο κράτος.
Η έκταση του σκανδάλου που έχει συνταράξει το τελευταίο διάστημα τον Καναδά είναι εντυπωσιακή. Ο αριθμός των παιδιών που αρπάχτηκαν στην κυριολεξία από τα χέρια των μητέρων τους για να δοθούν σε παντρεμένα ζευγάρια, πολλές φορές στις Η.Π.Α., υπολογίζεται κάπου μεταξύ 300 και 450 χιλιάδων.
Κάποια από αυτά, όπως η κόρη της Monica Byrne, κατάφεραν με μεγάλο αγώνα να διαπεράσουν το τοίχος της γραφειοκρατίας και να επανασυνδεθούν με τις μητέρες τους, έστω και μετά από την πάροδο δεκαετιών.
Οι ιστορίες που αφηγούνται είναι ανατριχιαστικές. Κάποια από αυτά τα παιδιά, όταν άρχισαν να αναρωτιούνται για τους πραγματικούς γονείς τους, τους είπαν ότι οι μητέρες τους ήταν πόρνες και ναρκομανείς.
Το θέμα των αναγκαστικών υιοθεσιών παρέμεινε επί πολλά χρόνια «μυστικό», μια σκοτεινή σελίδα στην ιστορία του Καναδά που κανένας –πλην των άμεσα ενεχόμενων, όσων ακόμα έχουν την αντοχή- δεν ήθελε να ανοίξει. Μια από τις αιτίες της δυσπραγίας ήταν και η ενεργός συμμετοχή κρατικών υπηρεσιών και εκκλησιαστικών αρχών καθώς και οι ενδεχόμενες δικαστικές περιπέτειες.
Όμως, η πίεση από τις αποκαλύψεις είναι τόσο μεγάλη ώστε το θέμα έχει πλέον παραπεμφθεί στη μόνιμη επιτροπή της Γερουσίας για κοινωνικά θέματα η οποία συνέταξε τη σχετική έκθεση και τώρα τον λόγο έχει ο κοινωνικά φιλελεύθερος Τζάστιν Τριντό.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr