Πούτιν, Τραμπ, Ζελένσκι: Σκληρή παρτίδα «πόκερ» με φόντο την Ουκρανία – Παγκόσμια «Pax Americana» επιδιώκουν μετά την εκεχειρία στη Γάζα οι ΗΠΑ

Η προειδοποίηση της Μόσχας ότι θα αντιμετωπίσει ως «εχθρική ενέργεια» την ενδεχόμενη αποστολή πυραύλων Tomahawk στην Ουκρανία, ανεβάζει εκ νέου τη θερμοκρασία στη σκακιέρα του πολέμου. Την ώρα που η ρωσική προέλαση στα ανατολικά μέτωπα δείχνει να σταθεροποιείται, οι ισορροπίες στο πεδίο μετατοπίζονται υπέρ του Κρεμλίνου.

Το μήνυμα της Ρωσίας δεν αφορά μόνο την προμήθεια των Tomahawk, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική παγίωσης εδαφικών κατακτήσεων και μετατροπής της σύγκρουσης σε «πόλεμο φθοράς». Ο Βλαντίμιρ Πούτιν επιδιώκει να κατοχυρώσει πολιτικά και στρατιωτικά τα εδάφη που ήδη ελέγχει — από το Ντονμπάς έως τη Μαριούπολη — θέτοντας «κόκκινες γραμμές» σε κάθε δυτική παρέμβαση που θα μπορούσε να ανατρέψει το νέο status quo.

Ένα παζλ γεωπολιτικής κλιμάκωσης

Η υπόθεση των Tomahawk δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο· είναι κομμάτι ενός παγκόσμιου παζλ αντιπαράθεσης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.

Η Μόσχα επιχειρεί να στείλει μήνυμα αποτροπής σε Ουάσινγκτον και ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, προειδοποιώντας ότι κάθε νέα ενίσχυση του Κιέβου μπορεί να ανοίξει ένα απρόβλεπτο κεφάλαιο του πολέμου.

Τραμπ σε Ζελένσκι: Σταματήστε τον πόλεμο τώρα «εκεί όπου βρίσκεστε» – Προσωρινό «φρένο» στους Tomahawk

Σήμερα, η Ρωσία ελέγχει περίπου το 18–20% της ουκρανικής επικράτειας, με τα βλέμμα της στραμμένο σε πέντε κρίσιμες περιφέρειες: Κριμαία, Λουχάνσκ, Ντονέτσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα.
Η πλήρης κατάληψή τους θα αποτελέσει για τη Μόσχα ορόσημο πολιτικοστρατιωτικής νίκης — μια φυσική συνέχεια της Κριμαίας στα ρωσικά σύνορα.

Ο ρόλος της Δύσης και η θέση της Ελλάδας

Η δυτική βοήθεια παραμένει καθοριστική για την επιβίωση του Κιέβου: από δορυφορικά δεδομένα έως προηγμένα οπλικά συστήματα. Η Ελλάδα, ωστόσο, όπως σημειώνει ο κ. Δεσποτόπουλος, ανήκει στις χώρες με τη μικρότερη στρατιωτική συνδρομή — περίπου 0,05% του ΑΕΠ, έναντι έως και 4% άλλων κρατών.

Η επιλογή αυτή ερμηνεύεται ως συμβολική στάση αρχών, που συνδέεται με τη μη αλλαγή συνόρων — θεμελιώδη θέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με άξονα πάντα το Κυπριακό.

Αλάσκα: Η συνάντηση που άφησε ανοιχτά μέτωπα

Η συνάντηση Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα επιβεβαίωσε τις νέες γεωπολιτικές ισορροπίες.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αντιμετωπίζει τη Ρωσία ως εχθρό του ΝΑΤΟ, αλλά ως αντίβαρο στην κινεζική επιρροή. Στόχος του, σύμφωνα με αναλυτές, είναι να τερματίσει τον πόλεμο γρήγορα και να κρατήσει τη Μόσχα «πιο κοντά» στη Δύση.

Ωστόσο, η τακτική του φαίνεται να αποδυνάμωσε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και να ενίσχυσε την ρωσική αυτοπεποίθηση.
Ο Πούτιν, βλέποντας τη δυτική διστακτικότητα, εκτιμά ότι έχει το πάνω χέρι — και δεν δείχνει διατεθειμένος να σταματήσει, όσο το Κρεμλίνο συνεχίζει να καταγράφει κέρδη στα μέτωπα.

Το κρίσιμο ερώτημα

Μετά την Αλάσκα και με το βλέμμα στραμμένο στη Βουδαπέστη, το ερώτημα παραμένει:
Υπάρχει περιθώριο για πάγωμα της σύγκρουσης ή μπαίνουμε σε μια νέα, παρατεταμένη φάση ψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης;

Για την ώρα, ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζει να διαμορφώνει την αρχιτεκτονική ασφαλείας του 21ου αιώνα — και το μόνο βέβαιο είναι πως κανείς δεν έχει λόγο να σταματήσει.

• Tomahawk
• Αλάσκα
• Βλαντιμίρ Πούτιν
• Βολοντίμιρ Ζελένσκι
• Ηνωμένες Πολιτείες
• ΝΑΤΟ
• Ντόναλντ Τραμπ
• Πόλεμος στην Ουκρανία