Προοδευτική Συμμαχία: Ένας πρώτος απολογισμός

Δύο μέρες μετά την επίσημη «πρώτη» της Προοδευτικής Συμμαχίας στο Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου, μπορούμε να προχωρήσουμε σε έναν πρώτο απολογισμό. Τι κέρδισε ο Αλέξης Τσίπρας από αυτήν την κίνηση; Από την άλλη, τι έχασε και τι είναι αβέβαιο;

Τα οφέλη

Το πρώτο όφελος που αποκόμισε ο Αλέξης Τσίπρας ήταν η εικόνα του γεμάτου σταδίου. Η επιτυχία της εκδήλωσης δεν αποτέλεσε μόνο ένεση αισιοδοξίας για το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Προς τα έξω έστειλε μήνυμα ισχύος το οποίο εκ των πραγμάτων διαψεύδει τα δημοσιεύματα περί κατάρρευσης του κυβερνώντος κόμματος. Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι ανεξαρτήτως του νικητή των εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία θα είναι αδιαμφισβήτητα ο ένας πυλώνας του νέου δικομματισμού.

Το δεύτερο όφελος ήταν ότι η σύμπραξη των κεντροαριστερών κινήσεων με τον ΣΥΡΙΖΑ, δημιούργησε μια σημαντική ρωγμή στο λεγόμενο «αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο», δηλαδή στην προσπάθεια της ΝΔ (κυρίως) και του ΚΙΝΑΛ (δευτερευόντως) να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απομονωμένος και βάλλεται πανταχόθεν. Η διεύρυνση (έστω και με μικρές κινήσεις) δεν δείχνει απομόνωση.

Το τρίτο όφελος είναι ότι με το Γαλάτσι, το Μαξίμου κατάφερε να «φτιάξει ατζέντα» με ένα θετικό γεγονός για το ίδιο, ύστερα από μια αλυσίδα γεγονότων που έβλαψαν την κυβέρνηση. Το τελευταίο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ έμοιαζε να τρέχει να καλύψει αστοχίες των ίδιων των στελεχών του.

Τέλος, το προφανές: Με τη δημιουργία της Προοδευτικής Συμμαχίας, ο ΣΥΡΙΖΑ ενσωμάτωσε κάποιες εκατοντάδες πολιτικά στελέχη από τον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Οι απώλειες

Ωστόσο, το Γαλάτσι δεν έφερε μόνο οφέλη στον κ. Τσίπρα. Η προσχώρηση φθαρμένων (και ως ένα βαθμό ξεχασμένων) στελεχών του χώρου του ΠΑΣΟΚ, σε καμιά περίπτωση δεν ενισχύει το προεκλογικό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ περί σύγκρουσης με το «παλιό κατεστημένο». Μέρος αυτού του κατεστημένου χαιρέτισε στην εκδήλωση στο Γαλάτσι

Δεύτερον, με την Προοδευτική Συμμαχία επιβεβαιώθηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα που κινείται διαρκώς προς τα δεξιά. Η λεγόμενη «αμφίπλευρη διεύρυνση» έμεινε στα χαρτιά, αφού στα αριστερά της Κουμουνδούρου δεν φαίνεται να υπάρχουν συνομιλητές. Το πρόβλημα είναι ότι τουλάχιστον το 1/3 των δημοσκοπικών απωλειών του ΣΥΡΙΖΑ είναι από τα αριστερά.

Τρίτον, ενισχύθηκε η αίσθηση πολλών πολιτών ότι «όλο το ΠΑΣΟΚ έχει πάει στον ΣΥΡΙΖΑ». Μπορεί να είναι διάχυτη η νοσταλγία για τη δεκαετία του ’80, εντούτοις, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ΠΑΣΟΚ ταυτίστηκε σε τέτοιο βαθμό με τα Μνημόνια και τη διαφθορά που οδηγήθηκε στην απαξίωση. Το brand «ΠΑΣΟΚ» είναι πολύ φθαρμένο πια.

Η αβεβαιότητα

Το μεγάλο ερώτημα είναι τι ακριβώς εκπροσωπούν εκλογικά οι νέοι σύμμαχοι του ΣΥΡΙΖΑ. Με τη στενή έννοια του όρου, πολύ λίγα πράγματα. Σε όποιες κάλπες έχουν συμμετάσχει, έχουν πάει πολύ άσχημα. Το αντεπιχείρημα είναι ότι ούτε οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπούσαν κάτι ιδιαίτερο στη δεκαετία του 2000, αλλά κατάφεραν να δώσουν δυναμική που ο Συνασπισμός μόνος τους δεν θα μπορούσε να πετύχει. Ωστόσο, τότε η συμμαχία «πατούσε» στην πραγματική κοινωνική κίνηση των κοινωνικών φόρουμ και του κινήματος της νεολαίας.

Κατά συνέπεια, το μείζον ερώτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία είναι αν όντως εκφράζει μια πραγματική κοινωνική ανάγκη για έναν νέο πολιτικό φορέα ή συνιστά ένα εγχείρημα που αφήνει αδιάφορη την κοινωνία. Οι κάλπες θα το αποδείξουν τι από τα δύο συμβαίνει.

 

• Προοδευτική Συμμαχία
• ΣΥΡΙΖΑ